email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 34

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2563 12:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2
แบบอักษร

 

 

“งั้นคุณเรียก ฉันมาทำไมคะ?” เธอเอ่ยอย่างสงสัย

 

“ที่ผมเรียกคุณมา เพื่อแจ้งว่าคุณถูกให้ออกจากงาน” ลูคัส บอกตามตรงอย่างไม่อ้อมค้อม

 

“หา?” อาริษางุนงง

 

“ทางเอนิม่าจะเลิกจ้างคุณ” เขาชี้แจงอีกครั้ง

 

อลิซตกใจกับคำพูดของชายหนุ่มตรงหน้า

 

“เลิกจ้าง? คุณพูดอะไร ก่อนมาที่นี่ฉันยังประชุมงานที่รับมาใหม่อยู่เลย.. คุณเข้าใจผิดหรือเปล่า?” เธอร่ายยาวให้อีกฝ่ายฟัง

 

“แล้วคุณมาบอกฉันทำไม คุณไม่ใช่นายจ้างฉันสักหน่อย” อลิซปรับอารมณ์ให้เย็นลง

 

“แต่ ผมทำได้” เขายืนกอดอกอย่างมาดมั่น

 

“ประธานเอนิกม่า เพิ่งคุยสายกับผมเมื่อ 5 นาทีก่อน เพราะถ้าเขาไม่เลิกจ้างคุณ ทางผมจะถอนแผนงานของบริษัททั้งหมดในเครือที่ทำกับเอนิกม่า แบบนี้คุณคงเข้าใจอะไรได้ง่ายขึ้นนะ ”

 

อลิซทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า “ฉันไปทำอะไรให้คุณ?” เธอคิดยังไงก็คิดไม่ออก ว่าตนเคยมีปัญหากับคนตรงหน้า

 

“โฆษณาที่ผ่านมาทั้งสามงาน ก็ได้รับคำชมจากบริษัทคุณ โจเซฟยังบอกว่ามันทำให้ยอดขายดีขึ้นมาก”

 

ชายหนุ่มขยับร่างสูงของเขาก้าวเข้ามา "คุณรู้ใช่ไหมว่า โจเซฟเป็นพี่เขยผม”

 

“ค่ะ” เธอตอบโต้กลับ

 

“พี่เขยหมายความว่ายังไง” ลูคัสย้ำคำเดิม

 

“โจเซฟก็คือสามีพี่สาวคุณไง” อลิซตอบเขา ในสมองเธอตอนนี้ไม่สามารถคาดเดาเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้เลย

 

“ถ้ารู้แล้วยังกล้าถามผมเหรอ ว่าคุณทำอะไรให้ผม?” ลึกๆ แล้วเขาเองก็แอบหวังว่าเธอไม่รู้ว่าโจเซฟมีภรรยาแล้ว อาจเป็นการเข้าใจผิดกัน แต่กลับกันเลย เธอรู้และเธอยังกล้าทำมันลงไป

 

“ไม่สิ...คุณไม่ควรมี หน้ามาถามผมแบบนี้ต่างหาก”

 

อลิซไม่สนใจทำท่าจะเดินออกไป “ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูด แต่คิดว่ายังไงก็ไม่ยุติธรรมกับฉัน”

 

“เหตุผลคือความสัมพันธ์ของ คุณกับโจเซฟยังไงล่ะ”

 

“ความสัมพันธ์… โจเซฟคือเพื่อนร่วมงานที่ดี” ไม่จริง หรือว่า เขา รู้ว่าเรากับโจเซฟเป็นอะไรกัน

 

“เรียกชื่อต้นแบบนี้คงสนิทกันมาก สาวสวยอย่างคุณผู้ชายหน้าไหนก็คงไม่ได้คิดแค่เพื่อนหรอก” หนุ่มหล่อเหลาตรงหน้าเหยียดริมฝีปากบางขึ้น “อย่าเสแสร้งกลบเกลื่อนดีกว่า”

 

อลิซพลางโล่งอกเมื่อคิดว่า อีกฝ่ายแค่สงสัยว่าเธอเป็นอะไรกับโจเซฟ ยังไม่รู้ความจริง

 

“ผู้หญิงแบบคุณทำลายครอบครัวคนอื่นได้หน้าตาเฉยแบบนี้ได้ไง ต่อจากนี้ห้ามเข้าใกล้โจเซฟอีก” เขาตลาดเสียงแข็ง

 

 

“ฉันไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องฟังคุณ ส่วนเรื่องงานไว้ฉันจะถามโจเซฟเอง” เธอสบัดหน้าหันหลังเพื่อจะเปิดประตู แต่ข้อมือเรียวกลับถูกคว้าไว้เต็มแรง

 

“ป่วยการ! โจเซฟ แลงดอนตายแล้ว”

 

สิ้นเสียงของชายหนุ่ม สมองของอลิซขาวโพลน “ไม่จริง!”

 

 

โจเซฟนั่นหรือจะตายแล้ว เธอนึกถึงภาพชายวัยสี่สิบกว่าที่พบครั้งล่าสุด ใบหน้าเขาช่วงหลังมักจะซีดเซียว เธอสังเกตว่าเขากุมหน้าอกบ่อยๆ ราวกับกำลังทนกับความเจ็บปวด เธอบอกให้เขาดูแลสุขภาพให้ดีกว่านี้ จะไม่ให้เธอห่วงเขาได้ยังไง ก็เขาเป็นพ่อของเธอนี่นา!

 

ลูคัสเห็นสาวสวยตรงหน้าที่แววลุกลน ทั่วทั้งหน้าซีดขาวก่อนจะร่างเล็กจะเซล้มลงไป เขารีบคว้าเธอก่อนที่ร่างจะถึงพื้น

 

อะไรกัน มาร์แชลรักโจเซฟขนาดนี้เชียว คงไม่ใช่แค่กิ๊กเล่นๆ ดูจากอาการตกใจของเธอแล้ว มันเป็นมากกว่าชู้รักธรรมดา เขาพิศมองเธอ

 

รอจนเธอรู้สึกตัวอีกครั้ง เธอรีบเปิดปากถาม “โจเซฟ จริงเหรอ?”

 

“ผมก็แค่อยากให้คุณคิดแบบนั้น แต่พูดไม่ทันจบคุณก็เป็นลมไปซะก่อน” เขาอยากให้เธอคิดว่าหลังจากนี้ โจเซฟจะตายไปจากความสัมพันธ์นี้

 

“คุณมันร้ายกาจที่สุด!”

 

“ห้าหมื่นปอนด์ ให้คุณหายไปจากชีวิตของโจเซฟซะ...ผมไม่อยากให้พี่สาวผมต้องมารับรู้เรื่องแบบนี้”

 

ฟังเขาพูดมาถึงตอนนี้ ทุกอย่างเป็นเขาที่เอาแต่ใจตัวเองทั้งนั้น เขาเข้าใจความสัมพันธ์ของเธอผิดไป แต่ไม่ควรใช่เงินมาแก้ปัญหาแบบนี้

 

“เก็บเงินของคุณไว้เถอะ ฉันไม่ใช่สิ่งของและไม่มีทางขายวิญญาณให้คุณเด็ดขาด! ขอตัว” เธอขยับร่างกายเพื่อเตรียมจะลุกขึ้น แต่กลับถูกแขนยาวกดร่างเธอลงอีกครั้ง

 

“เงินมันน้อยไปสินะ ถึงคิดจะเล่นตัวแบบนี้ แล้วถ้าแบบนี้ล่ะ” ลูคัสใช้ฝ่ายมืออีกข้างบีบคางมนอีกฝ่าย ก่อนจะก้มลงหาริมฝีปากงามของเธอ

 

ตอนแรกเขาตั้งใจจะแกล้งขู่เล่นๆ เพื่อความสะใจ แต่ริมฝีปากของเธอช่างแสนหวาน เขาอยากทำแบบนี้ตั้งแต่แรกที่ได้เห็นเธอ

 

ลูคัสใช้ลิ้นสากของเขาพยายามลุกล้ำเข้าไปด้านใน สุดท้ายก็สำเร็จ เขาตวัดหาความหวานนั้น เกี่ยวพันหยอกเย้าลิ้นน้อยอย่างชอบใจ

 

มันหอมหวานจนเขาไม่อยากถอนจุมพิตจากเธอ ยิ่งใต้ร่างดิ้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งลุกล้ำหนักกว่าเดิม

 

 

ความคิดเห็น