ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ บททีี่ 2

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ บททีี่ 2

คำค้น : #ร้ายเล่ห์รัก#มิถุนา#มิน#โซล#อชิระ#ตอนพิเศษ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2563 12:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ บททีี่ 2
แบบอักษร

 

 

 

ร้ายเล่ห์รัก ตอนพิเศษ 2 

 

 

 

 

 

" เจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ คุณภรรยา " โซลเดินเข้ามาดึงมิถุนาออกจากฌานเบาๆ เขาสำรวจมิถุนาด้วยสายตาอย่างรวดเร็ว อีกฝ่ายส่ายหน้าแล้วยิ้มให้สามีตัวเอง โซลยิ้มกลับก่อนจะหันไปตวัดสายตาพิฆาตใส่ฌานประกาศความเป็นเจ้าของมิถุนา เขาผุดยิ้มเย็น " ขอบคุณนะครับ ที่ช่วยภรรยาผมไว้ "  

ฌานไม่ได้ตอบอะไรกลับ เขามองโซลแล้วเลยมองไปที่มิถุนา " ถ้าคุณไม่เป็นอะไร ก็ดีแล้ว " ฌานเดินออกจากครัวไปปล่อยให้สามีภรรยาสำรวจกันเอง 

" โซลมาที่นี่ได้ยังไง ประชุมเสร็จแล้วเหรอ " มิถุนาถาม 

" ไม่เชิงน่ะ --- พอดีมีปัญหานิดหน่อย เคลียร์ไม่ลงตัวเลยต้องเลิกประชุมกลางคัน " โซลตอบ เขายังสำรวจไม่หยุด" เธอไม่เป็นอะไรแน่ๆใช่มั้ย เจ็บท้องหรือเปล่า แล้วลูกล่ะโอเคมั้ย " โซลจับแขนเธอไปมาพลางจับที่ท้องของเธอด้วยทำเอามิถุนาหัวเราะคิก โซลยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง " หัวเราะอะไร "  

" ก็ขำโซลน่ะสิ ใครจะรู้ว่าเสือโซลที่เอาแต่ใจและร้ายกาจคนนั้น จะกลายเป็นแมวน้อยน่ารักขนาดนี้ " มิถุนาล้อเลียนพลางหยิกที่แก้มของโซล คนถูกแซวขมวดคิ้วน้อยๆมองภรรยาที่ยิ้มหวานให้ เขาก็พ่นลมฮึจับมือที่อยู่ข้างแก้มตัวเองมาวางไว้ที่คอของตัวเอง ส่วนมือข้างที่เหลือของตัวเองโอบเอวมิถุนาและดึงเข้ามาเบาๆ 

" แซวกันแบบนี้ เดี๋ยวได้เจอดีหรอก " เขายิ้มเจ้าเล่ห์ มิถุนาหน้าร้อนวูบเพราะมือที่โอบเอวเธอไว้กำลังซุกซนเลื้อยไล้เข้ามาในเสื้อ " อยากรู้มั้ยล่ะว่าเวลาที่แมวน้อยน่ารักเปลี่ยนเป็นเสือจะเป็นยังไง " โซลโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้มิถุนา" ฉันไม่เกี่ยงสถานที่ เธอก็รู้นิ "  

" อย่าทำบ้าๆนะ โซล! " มิถุนาร้องกรี๊ดดันโซลออกไป หน้าแดงจัด ส่งสายตากึ่งฉุนกึ่งอายให้โซลที่กำลังกลั้นหัวเราะ " คนบ้า!! " มิถุนาเข้าไปฟาดมือใส่ อาการหยอกล้อของมินและโซลที่อยู่ในครัวทำเอาคนที่แอบมองจากข้างนอกรู้สึกเจ็บเสียดที่หน้าอกด้านซ้าย  

" พรุ่งนี้มินจะมาใหม่นะคะ พี่กัณ -- จะมาทำโปรเจคข้างตังหน้าตั้งให้เสร็จ " มิถุนาเอ่ยกับกัณหาก่อนถึงเวลาเปิดร้านอาหาร เธอกำลังจะกลับพร้อมกับโซล  

" โปรเจคนี้เอาไว้อาทิตย์หน้าค่อยทำก็ได้นะ น้องมิน มาตามตารางของน้องมินไง จะได้ไม่ต้องเดินเหินไปไหนมาไหนบ่อยๆด้วย " กัณหาว่า แสดงอาการเป็นห่วง " อีกอย่างพี่เกรงใจคุณโซลเค้าด้วย ให้ภรรยาเค้ามาทำงานให้พี่แบบนี้ " เธอมองโซล 

" ไม่เป็นไรครับ คุณกัณ -- ถ้ามินเค้าอยากมาก็ให้เค้ามาเถอะครับ เดี๋ยวไม่ได้ทำงานเค้าจะอาละวาดใส่ผมอีก " โซลว่าหันไปส่งยิ้มล้อเลียนมิถุนาที่ทำตาโตใส่  

" ตาบ้า! ฉันไม่เคยอาละวาดใส่นายนะ "  

" แบบนี้ไงครับ คุณกัณ " โซลแกล้งแหย่มิถุนาต่อหน้ากัณหา ทำเอามิถุนาส่งค้อนวงโตให้ กัณหายิ้มกรุ่มกริ่มเอ็นดูอาการหยอกล้อของสองสามีภรรยา " เรื่องเดินทางของมินไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ พรุ่งนี้ผมมาส่งมินเองครับ " โซลยิ้มให้พลางส่งสายตาเลยไปที่เชฟหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าเตา คนถูกมองรู้สึกตัวก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงห้วนห้าว 

" จริงๆไม่จำเป็นต้องมาก็ได้นะ ไม่ได้รีบขนาดนั้น "  

มิถุนายกคิ้วสูงขึ้นข้างหนึ่ง " แต่ฉันรีบ " มิถุนาตอบกลับ เธอหันไปยิ้มให้กัณหา " ขอโทษนะคะ พี่กัณ อันที่จริงมินตั้งใจจะบอกพี่กัณสิ้นเดือนนี้ แต่พอดีเห็นว่าคนแถวนี้เขาไม่ค่อยอยากจะต้อนรับมินสักเท่าไร มินเลยคิดว่าบอกวันนี้กับบอกสิ้นเดือนก็คงไม่ต่างกัน " 

" อะไรเหรอจ๊ะ น้องมิน " กัณหาถาม ตอนนี้สายตาสามคู่มองมาที่มิถุนาเป็นตาเดียว  

" มินอาจจะไม่ได้มาทำงานให้พี่กัณแล้วนะคะ " คำตอบของมิถุนาทำเอาทุกคนตกใจไม่น้อยแต่คนที่แสดงออกมากสุดก็คือเชฟประจำร้านกัณหาและชาลีที่ถึงกับมือไม้อ่อนทำจานหล่นแตก 

  

เพล้ง!  

 

" อะไรนะ น้องมิน " กัณหาทิ้งเรื่องจานแตกไป เธอมองมิถุนา " มันเกิดอะไรขึ้นคะ น้องมิน -- คือทำไม -- " 

" ไม่มีอะไรร้ายแรงนะคะ พี่กัณ " มิถุนารีบบอก เธอหันไปมองหน้าโซลที่ยังตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่แพ้คนอื่นใช่! โซลยังไม่รู้เรื่องที่เธอกำลังจะทำ " คือพอดีมินรับปากรุ่นพี่ที่อยู่ที่เมืองไทยไปน่ะค่ะ ว่าจะไปช่วยงานเพื่อนพี่เค้าแล้วงานก็จะเริ่มอาทิตย์หน้า มินตั้งใจว่าจะทำควบคู่กับที่นี่ไปก่อน แล้วพอสิ้นเดือนมินถึงจะคุยกับพี่กัณ -- แต่มินพึ่งได้รับแมสเซจจากทางนั้นมาว่าจะมีโปรเจคยาวเลยทำให้มินทำแบบที่ตั้งใจไว้ไม่ได้ " 

" โถ่ น้องมิน " กัณหาออกอาการเสียดาย  

" แต่พี่กัณไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ มินเองก็มีโปรเจคที่จะช่วยดันร้านให้พี่กัณเหมือนกันเลยจะบอกว่าตั้งแต่วันพรุ่งนี้มินจะเข้ามาที่นี่ทุกวันจนถึงอาทิตย์หน้าค่ะ " 

กัณหายิ้มไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี เธอดึงมือมิถุนาและบอกกับโซลว่าขอคุยกับมิถุนา 

" บอกพี่มาตามตรงนะคะ น้องมิน ว่าเรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับน้องชายพี่ ตาฌานน่ะ " กัณหาถามสีหน้าวิตก  " น้องชายพี่คนนี้ เป็นคนปากไม่ค่อยดี มินอย่าไปถือสาฌานเลยนะจ๊ะ "  

" มินเข้าใจน้องชายพี่กัณนะคะ และก็ไม่ได้ถือสาเขาเลย พี่กัณสบายใจเถอะนะคะ -- มันเป็นเรื่องงานจริงๆค่ะ " 

" เฮ้อ ~ น่าเสียดายจริงๆ ที่เราจะไม่ได้ร่วมงานกัน " กัณหาว่า " แต่ไม่เป็นไร ที่ผ่านมามินก็ช่วยพี่มาตั้งเยอะแล้วไม่ว่ามินจะตัดสินใจยังไงพี่เคารพการตัดสินใจของน้องมินนะคะ " 

" ขอบคุณมากค่ะ " 

 

 

 

***** 

 

 

" ทำงานอยู่เหรอ " มิถุนาเดินเข้ามาหาโซลที่โต๊ะทำงานแล้ววางแก้วนมลงบนโต๊ะ " ฉันอุ่นนมมาให้ เผื่อโซลจะหิวตอนทำงาน "  

" ขอบคุณครับ ที่รัก " โซลดึงมิถุนาให้ลงมานั่งที่ตักของเขา มิถุนานั่งลงมองหน้าจอแล็ปท็อปของโซล 

" งานยุ่งมากเลยใช่มั้ย ฉันเห็นโซลนั่งทำงานจนดึกจนดื่นเลย " มิถุนาหันมามองโซล เขาพยักหน้า  

" มีเรื่องต้องทำเยอะ คู่แข่งเกิดใหม่ก็มีไม่น้อย เลยต้องเร่งสร้างตัวเองให้แข็งแกร่งน่ะ " โซลว่า มิถุนายกมือขึ้นลูบที่แก้มของโซลเบาๆ 

" โซล ฉันขอโทษนะที่ไม่ได้ปรึกษาโซลก่อน " เธอมองโซลอย่างรู้สึกผิด เพราะตั้งแต่แต่งงานกันเธอก็สัญญากับโซลแล้วว่าจะบอกทุกเรื่องกับเขา โซลมองตามิถุนาแล้วยิ้ม 

" ฉันเซอร์ไพรส์มากเลยนะที่เธอบอกออกมาแบบนั้นน่ะ " โซลว่า 

" พอดีพี่โกโก้เค้าโทรมาถามสารทุกข์แล้วก็เลยมาถึงเรื่องงาน พี่โกโก้บอกว่าเพื่อนเค้าก็อยู่ที่นิวยอร์กนี่เหมือกันทำงานให้กับฟู้ดแม็กกาซีนพวกเขากำลังหาคนทำคอลัมภ์ใหม่ในหนังสือ พี่โกโก้เลยเสนอชื่อฉันไปและทางนั้นเค้าก็ยินดีที่จะให้ฉันเข้าไปทำ " มิถุนาพูดจบก็มองโซลที่พยักหน้ารับ " โซลว่ายังไง "  

" ที่รักครับ ที่รักตัดสินใจไปแล้วนะครับ " โซลว่ายิ้มๆก่อนจะรีบพูด เมื่อเห็นสีหน้ากระเง้ากระงอดของภรรยา " อย่าพึ่งงอนสิครับ ที่รัก -- ผมไม่ว่าอะไรหรอกนะถ้าที่รักอยากจะทำในสิ่งที่ที่รักชอบ " โซลส่งตาหวานให้มิถุนา เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้เธอจนหน้าผากชนกัน " ฉันอยากให้เธอมีความสุขตลอดเวลาที่อยู่กับฉันนะ มิน เธอมาอยู่กับฉันที่นี่คงเหงามากแน่ที่ต้องห่างบ้านห่างงานขนาดนั้น เรื่องที่เธออยากทำและช่วยให้เธอไม่เหงาฉันก็ยินดีและเต็มใจที่จะสนับสนุนเธออย่างเต็มที่เหมือนกัน ฉันเคารพการตัดสินใจของมินนะ "  

" ขอบคุณนะคะ ที่รัก " มิถุนาจุ๊บที่ปากของโซล  

" แค่นี้เองเหรอ " โซลถามหน้าซื่อ มิถุนาเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายเลยแกล้งแหย่ให้ร้อนรุ่ม 

" อยากได้มากกว่านี้เหรอ แมวน้อยโซล " มิถุนายิ้มพรายพลางปลดกระดุมเสื้อนอนตัวเอง ส่งสายตาเย้ายวนโซลมองท่าทียั่วยวนของภรรยาตัวเองก็ยิ้มฮึ เด็กน้อยมากเลยน้า มิถุนา โซลคิดคว้าหมับที่มือมิถุนาก่อนจะบดจูบริมฝีปากสีหวานอย่างเร่าร้อนทำเอาคนที่จะยั่วเสียท่าแทน ไม่ใช่แค่จูบที่เร่าร้อนจนเกือบทำเธอหายใจไม่ทัน มือของโซลยังร้ายกาจจัดการปลดกระดุมเสื้อนอนตัวยาวของเธอจนหลุดไปครึ่งตัว  

" โซล! พอแล้ว! " มิถุนาร้องพยายามดันไหล่ของโซล " ฉันไม่แกล้งยั่วนายแล้วก็ได้ " เธอพูดน้ำเสียงร้อนรน กลัวคืนนี้จะยาวไกลอีกคืน โซลหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อมองใบหน้าคนแสนงอนที่แก้มแดงจัด ยิ่งเห็นแบบนี้ก็ยิ่งอยากทำ 

" บทลงโทษที่มาว่าฉันเป็นแมวน้อยไง! " ไม่พูดเปล่ายังอุ้มมิถุนาขึ้นมา " เดี๋ยวก็ได้รู้ว่าคืนนี้แมวน้อยที่กลายเป็นเสือจะเป็นยังไง " มิถุนาถลึงตาใส่รอยยิ้มเหี้ยมของโซล เธอเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่รู้แน่ชัดแล้วว่าคืนนี้โซลคงไม่ปล่อยให้เธอได้นอนแบบสงบสุขแน่ 

" น้องมินไม่เป็นอะไรใช่มั้ย ช่วงนี้ดูหน้าซีดๆไปนะ " กัณหาทักขึ้นในวันหนึ่ง หลังเห็นมิถุนาดูเหมือนคนนอนน้อยใบหน้าซีดเซียว " ไม่ค่อยได้นอนเหรอจ๊ะ -- มัวแต่โหมคิดเมนูให้ที่ร้านพี่หรือเปล่าคะ น้องมิน " คำถามของกัณหาทำเอามิถุนาหน้าร้อนผ่าว  

" ก็นิดหน่อยค่ะ " มิถุนาตอบอ้อมแอ้ม ไม่กล้าสบตาอีกฝ่ายพยายามดึงปกเสื้อเชิ้ตปิดบังรอยแดงเป็นจ้ำๆที่กระจายไปตามคอไล่เรื่อยมาถึงหน้าอก ใครจะกล้าตอบได้ว่ามันไม่ใช่ทั้งหมดที่เป็นสาเหตุให้เธอนอนน้อย  

" วันนี้จะทำอะไร " ฌานที่ยืนอยู่แถวนั้นเอ่ยถามน้ำเสียงไม่พอใจเหมือนอย่างเคย แต่ครั้งนี้มิถุนารู้สึกได้ว่ามันมากกว่าทุกครั้ง สายตาของเขามาที่เธอเหมือนคนโกรธกันมาก่อน 

" หมูสร่งค่ะ พี่กัณ " มิถุนาหันไปบอกกัณหาแทน " เป็นเมนูของว่างอีกรายการที่ลูกค้าน่าจะชอบค่ะ เป็นเมนูของว่างไทยโบราณทำได้ไม่ยุ่งยากมากค่ะ "  

" ดีเลย -- ตามนี้นะฌาน " กัณหาว่า คนเป็นน้องพยักหน้ารับ 

จากนั้นกัณหาก็ปล่อยให้ทั้งคู่ได้ลงมือทำเมนูอาหารว่างไทยโบราณตามที่มิถุนาแนะนำ ฌานลงมือโขลกกระเทียมพริกไทยและรากผักชีเสียงดังลั่นครัว ทำเอามิถุนาเอ่ยปากออกมาไม่ได้ 

" โขลกดังแบบนั้นถ้าเป็นผู้หญิงจะต้องมีผู้ชายมารีบขอแน่ๆเลยนะ "  

" หมายความว่าไง " ฌานถามสีหน้าฉงน มิถุนาอมยิ้ม 

" ก็คนเฒ่าคนแก่บอกว่าถ้าบ้านไหนมีลูกสาวแล้วโขลกน้ำพริกเสียงดังแสดงว่าทำกับข้าวอร่อย มีเสน่ห์ปลายจวักลูกชายบ้านไหนต้องรีบมาขอซะ "  

" ช่างคิดนะ คนเฒ่าคนแก่ที่คุณว่า "  

" นั่นสินะ -- แต่ว่ายุคสมัยนี้แล้วจะผู้หญิงหรือผู้ชายก็ทำอาหารเก่งด้วยกันทั้งนั้น คุณว่างั้นมั้ย " มิถุนายิ้มบางๆอย่างเป็นมิตรให้ ฌานมองรอยยิ้มของมิถุนาจนเกือบจะยิ้มตามแต่ก็รีบเบือนหน้าหนีไปโขลกสามเกลอต่อ มิถุนายักไหล่พยายามชวนคุยต่อ 

" ทำไมคุณถึงย้ายจากเมืองไทยมาที่นิวยอร์กนี่เหรอ "  

" ไม่ใช่เรื่องของคุณ " ฌานสวนทันควัน มิถุนาเม้มปากแน่นนึกอยากจะสวนกลับไปด้วยประโยคเจ็บแสบ แต่มิถุนาก็เลือกที่จะไม่สนใจ 

" งั้นเปลี่ยนคำถามใหม่ก็ได้ ทำไมถึงอยากเป็นเชฟ -- คุณจะเลี่ยงไม่ตอบก็ได้นะ เพราะฉันจะถามคุณไปเรื่อยๆแบบนี้แหละ " มิถุนาว่า ฌานพ่นลมฮึ 

" ชอบทำอาหารเหรอ " มิถุนาพูดต่อไป ฌานไม่ตอบ " ดูท่าแล้วคงไม่ได้ชอบเท่าไร พี่กัณบอกว่าก่อนคุณมาเป็นเชฟก็เคยเกเรมาก่อนจริงใช่มั้ย อยู่ในแก๊งอันธพาลสินะ นี่คุณ! แก๊งอันธพาลที่นี่เหมือนในหนังเลยมั้ย เรื่องอะไรนะ แก๊งส์ออฟ นิวยอร์ก ใช่ป่ะ แบบนั้นเลยมั้ยคุณ "  

ฌานหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เขาส่ายหัวกับคำพูดของมิถุนา " นี่คุณท่าทางจะดูหนังมากไปนะ มันจะไปเหมือนได้ยังไง แก๊งส์ ออฟ นิวยอร์กนั่นยุคไหนแล้ว และนี่มันยุคไหนกันไม่มีใครมาถือขวานไล่จามกันเล่นหรอกนะ -- อีกอย่างแก๊งอันธพาลเป็นแบบไหน ทำไมคุณไม่ถามสามีคุณดูล่ะ สมัยก่อนเขาก็เป็นอันธพาลไม่ใช่หรือไง! "  

" คุณรู้จักกับโซลมาก่อนงั้นเหรอ " มิถุนาถามสีหน้าแปลกใจ ฌานอึกอักก่อนจะเฉไปเรื่องอื่น 

" นี่คุณ! พอหมูปั้นเป็นก้อนแล้ว ต้องพันเส้นหมี่ยังไง "  

มิถุนาเดินเข้ามาหยิบเส้นหมี่ซั่วขึ้นมา หยิบหมูปั้นก้อน " พันแบบนี้นะ -- " มิถุนาทำให้ฌานดู " แล้วพวกคุณเป็นพวกเดียวกันหรือคนละฝ่ายล่ะ " มิถุนาไม่ลดละความพยายามในการถาม เธอพูดไปด้วยมือก็บรรจงพันหมี่ซั่วรอบหมูปั้นไปด้วย ในระยะที่ทั้งคู่ยืนอยู่ใกล้กันทำให้ฌานได้มองใบหน้าชัดๆของมิถุนา กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวลอยออกมา ยิ่งอยู่ใกล้หัวใจของเขาก็ยิ่งเต้นแรง  

" เราเป็นศัตรูกัน " ฌานตอบ มิถุนาหันมาเจอแววตาหนักแน่นของฌาน จากนั้นเขาก็หยิบเส้นหมี่กับหมูปั้นก้อนขึ้นมาพันตามที่มิถุนาสอน 

" คุณกับโซลทะเลาะอะไรกันเหรอ "  

" คุณนี่ถามมากจริง -- ทำไมไม่ไปถามสามีคุณล่ะ "  

" เดี๋ยวกลับไปเจอโซลฉันถามเขาแน่ " มิถุนาว่า " ตอนนี้ฉันคุยกับคุณอยู่ ฉันก็อยากรู้จากคุณก่อน "  

ฌานถอนหายใจกับความเอาแต่ใจของมิถุนา " ก็เรื่องทั่วไปน่ะ ส่วนใหญ่จะเหม็นขี้หน้ากันมากกว่าตามประสาคนเลือดร้อน "  

มิถุนาอมยิ้ม " อืม ตามประสาคนเลือดร้อน "  

" มีอะไรน่าขำหรือไง " ฌานถามหน้าแดงจัดเพราะรอยยิ้มของมิถุนา 

" ก็เข้าใจนะ ฉันก็คิดอยู่แล้วว่าคุณสองคนน่าจะเป็นพวกที่ชอบตีกันมากกว่าเป็นข้างเดียวกัน คุณกวนโมโหเก่งพอๆกับโซลนั่นแหละ -- เอานี่ ทำแบบนี้ไม่ได้สิ " มิถุนาตีมือของฌานเบาๆ แล้วจับมือของเขาไว้เหมือนกับครูที่สอนเด็กเล็กเขียนหนังสือ " ต้องทำแบบนี้ต่างหาก "  

" คุณกับมันไปเจอกันได้ยังไง " ฌานถาม 

" โซลน่ะเหรอ " มิถุนาถามระหว่างที่กำลังพยายามทำให้ฌานพันหมี่ตามที่เธอสอน ฌานเผลอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้มิถุนาโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ระวัง " อุบัติเหตุนิดหน่อย ตอนแรกก็ไม่ชอบหน้ากัน ทะเลาะกันประจำที่เจอ แต่ว่าไม่รู้เมื่อไรเหมือนกันที่ความรู้สึกเปลี่ยนจนกลายเป็นอยากเจอหน้าทุกวัน และอยากอยู่ใกล้ๆน่ะ " มิถุนาหันมายิ้ม ออกอาการเขินให้ฌานที่หันหน้ากลับไปสนใจหมูสร่งในมือได้ทันก่อนที่มิถุนาจะจับได้ว่าเขาจะทำอะไร 

" คุณลองพันดูเองนะ ฉันจะไปตั้งกระทะเตรียมทอดให้ "  

" ผมขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึง " ฌานพูดแล้วรีบเดินออกจากครัวไปได้ยินเสียงมิถุนาบอกตามหลังมา 

" อย่าลืมล้างมือให้สะอาดหลังออกจากห้องน้ำด้วยนะ คุณ "  

ฌานไม่ได้ไปห้องน้ำตามที่บอกมิถุนาไว้ เขายืนอยู่ตรงหน้าครัวนั่นแหละแอบมองมิถุนาที่กันไปช่วยพันสร่งให้หมูที่เหลือต่อแทนเขา หัวใจตอนนี้ของเขาเต้นอย่างบ้าคลั่งที่หลุดออกจากสถานการณ์นั้นมาได้ อีกแค่นิดเดียวเขาก็เกือบจะตีตราบาปให้มิถุนาไปแล้ว 

" มายืนทำอะไรตรงนี้น่ะ ฌาน " คนเป็นพี่สาวถาม เห็นน้องชายมายืนซุ่มอยู่นอกครัวแบบนี้ เธอมองตามเข้าไปด้านในเห็นมิถุนากำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารก็หันมาดุน้องชายที่ปล่อยให้มิถุนาทำอยู่คนเดียว แต่พอเห็นสายตาของอีกฝ่ายที่มองมิถุนาก็ตกใจ 

" ฌาน! นี่อย่าบอกนะว่าแกชอบ -- "  

ฌานรีบเอามือปิดปากพี่สาวตัวเอง เขาเข่นเขี้ยวใส่ ใบหน้าแดงจัด " พี่กัณ อย่าพูดไป! "  

" มานี่เลย นายฌาน " กัณหาดึงมือน้องชายออกแล้วลากน้องชายออกมาจากหน้าครัว แล้วพาไปที่ห้องพักพนักงาน จ้องถมึงทึงใส่น้องชาย " ตั้งแต่เมื่อไรกัน ฌาน "  

" ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไร พี่กัณ " ฌานตอบปัดๆ  

" ฌาน! " กัณหาร้อง " บอกพี่ทีว่าแกพูดเล่น "  

ฌานถลึงตาใส่พี่สาวต่างวัยของตัวเอง " พี่กัณก็รู้ว่าผมไม่เคยพูดโกหก แต่ผมไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่าการแอบชอบมิถุนาเค้านะครับ " ฌานว่า " ผมรู้ว่ามิถุนาแต่งงานแล้วและก็กำลังจะมีลูกกับผู้ชายคนนั้น ผมไม่บ้าถึงขั้นจะแย่งภรรยามาจากใครนะครับ พี่กัณ "  

กัณหาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกมา เธอรู้จักนิสัยน้องชายคนนี้ของตัวเองดีเสียยิ่งกว่ารู้จักตัวเองซะอีก ถึงจะอายุห่างกันมากถึงสิบปีแต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกห่างจากน้องชายเลย ฌานหนีออกจากบ้านที่เมืองไทยมาตั้งแต่อายุสิบห้าแล้วบินมาอยู่กับเธอที่อเมริกาตั้งแต่ตอนนั้น 

" พี่รู้ว่าแกจะไม่ทำเรื่องผิดศีลธรรมแบบนั้น และก็ดีมากที่แกเข้าใจถูกต้องที่รู้ว่ามินเค้าแต่งงานและกำลังจะมีลูก " กัณหาถอนหายใจแรงๆออกมา " พี่ขอเถอะ ฌาน -- อย่าให้ความคิดที่แกชอบมินหลุดออกมาข้างนอกเลยนะ พี่ไม่อยากให้ฌานเป็นต้นเหตุของความบาดหมางในครอบครัวใคร "  

" ผมรู้ดีครับ พี่กัณ  "  

 

 

********** 

 

สวัสดีค่า กลับมาพบร้ายเล่ห์รักในตอนพิเศษตอนที่ 2 กันแล้วนะคะ ^^ 

กลับมาครั้งนี้ทุกคนก็ได้รู้แล้วว่าทำไมฌานถึงปั้นปึงใส่มินนัก ที่แท้ก็… >///////< แต่ก็ต้องรีบหักห้ามใจตัวเองเพราะมินเองก็แต่งงานและกำลังจะมีลูกกับโซล ผู้ที่เคยมีเรื่องกับเขาในอดีต ติดตามตอนสุดท้ายร้ายเล่ห์รักกันให้ได้นะคะ ว่าเรื่องราวของพวกเขาจะเจอบทสรุปอย่างไร พลาดไม่ได้เลย ^^ 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกการติดตาม และทุกข้อความมากๆเลยนะคะ 

แล้วเจอกันค่ะ 

    

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว