facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เรียกเมียได้เต็มปาก

ชื่อตอน : เรียกเมียได้เต็มปาก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 710

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2563 00:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรียกเมียได้เต็มปาก
แบบอักษร

วันรุ่งขึ้น

 

 

เนย talk

 

 

"อื้ออ"ฉันขยับตัวเล็กน้อยเมื่อมีอะไรบางอย่างทับมาบริเวณที่เอวฉัน พอฉันลืมตาขึ้นอย่างช้าๆเพื่อปรับสายตาที่แสงแดดลอดส่องเข้ามา เมื่อตาฉันโฟกัสได้แล้วความสงสัยของฉันก็จางลง เพราะที่เอวฉันมีแขนมาพาดไว้อยู่ตรงที่เอว แล้วไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นแขนของใคร ก็นายนักรบอย่างไงละ อ่าคิดแล้วก็โกรธเลย ร่างกายฉันเจ็บระบมก็เพราะนายนักรบคนเดียว ฉันเกลียดนายนักรบ

 

"อื้ออ ตื่นแล้วหรอ"พอฉันเริ่มขยับตัวเพื่อหลุดพ้นออกจากพันธนาการ นายนักรบก็ตื่นถามฉัน แต่ฉันเลือกที่จะเงียบ เพราะตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมที่จะเปิดใจคุยกับเขาสักเท่าไร

 

"....."

 

"ถามแล้วก็ไม่ตอบ อ้ออสงสัยคงเสียงแหบ เพราะเมื่อคืนครางให้ผมทั้งคืน"ปากมันนี่น้าา

 

"....."แต่ฉันก็ยังไม่อยากคุยกับนายนักรบอยู่ดี เพราะตอนนี้ที่ฉันอยากกลับคือบ้านของฉัน ฉันอยากออกไปจากตรงนี้ให้พ้นๆเลย

 

จุ๊บ

 

"อื้อออ"มาจูบปากฉันทำไมเนี้ย แวะฟันก็ยังไม่แปรง ปากเหม็น

 

"Morning miss จ๊ะเมียจ้าา"

 

"ใครเมียนายไม่ทราบ ปล่อยได้แล้ว"กอดอยู่ได้อึดอัด 

 

"สงสัยต้องทบทวนความจำสักหน่อยแล้วมั้ง ว่าใครเมียผม"

 

"ว้ายๆปล่อยนะ ฉันจะกลับบ้าน"

 

"อย่าพึ่งไปสิ อยู่กับผมก่อน"

 

"ปล่อยๆฉันบอกให้ปล่อยไง ฉันจะกลับบ้าน"

 

"พี่ไม่เรียกร้องอะไรหน่อยหรอ"

 

"เรียกร้องอะไรไม่ทราบ"

 

"ให้ผมรับผิดชอบไง ผมเป็นคนแรกของพี่นะ"เขาต้องการอะไรกันแน่

 

"นายเป็นคนแรกของฉันก็จริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่านายจะเป็นคนสุดท้ายของฉันสักหน่อย"ฉันพูดออกไปอย่างนั้น   เพราะฉันไม่ได้ซีเรียลอะไรกับเรื่องนี้มาก ก็แค่เสียพรหมจรรย์ไป ฉันค่อยบอกสามีฉันในอนาคตแล้วกัน

 

"พี่พูดแบบนี้หมายความว่าอะไรวะ"

 

"ก็หมายความว่าอย่างที่พูดออกไปนั้นแหละ ฉันจะกลับบ้าน"

 

"เดี๋ยวคุยกันให้รู้เรื่องก่อน ที่พี่พูดหมายความว่า พี่จะมีผัวคนต่อไปอย่างนั้นหรอ"

 

"ใช่ แล้วนายจะทำไม"

 

"ถ้าพี่ไม่อยากเป็นสาเหตุให้ใครตาย ก็อย่ามีคนอื่น ผมเป็นผัวพี่คนเดียวเท่านั้น"

 

"นายมันเห็นแก่ตัว นายขมขื่นฉัน"

 

"แต่ที่ผมเห็นพี่ก็ไม่ขัดขืนอะไรนะ ผมว่าพี่มีความสุขด้วย ครางเสียงสะดังเลย"

 

"ฉันขี้เกียจจะพูดกับนายแล้ว"ฉันลุกขึ้นจากเตียงเพื่อจะไปเข้าห้องน้ำ แต่....

 

โอ้ย!

 

ฉันร้องออกมาเมื่อรู้สึกเจ็บตรงส่วนนั้น มันระบมไปทั่วร่างกาย ทำไมครั้งแรกมันเจ็บขนาดนี้นะ 

 

"หึๆสงสัยเมื่อคืนผมจะทำหนักไปหน่อย"แทนที่จะช่วยกันกลับมาหัวเราะฉัน เหมือนภูมิใจในตัวเองอย่างนั้นแหละ แต่ฉันไม่จำเป็นต้องให้นายช่วยฉันหรอกยะ

 

"เดินไหวไหม"

 

"ไม่ต้องมายุ่ง ฉันเดินเองได้"

 

"ดื้อจริงๆเมียคนนี่"

 

"เห้ย ปล่อยนะฉันเดินเองได้"นายนักรบอุ้มฉันเหมือนท่าเจ้าสาว

 

"อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวก็ตกหรอก"มันใช่เรื่องนั้นสะที่ไหนเล่า ตอนนี้ฉันกับนายนักรบโป๊อยู่นะสิ ใครเขาจะด้านได้เหมือนนายกันละ

 

"หรือว่าอายหรอ ไม่ต้องอายหรอกผมเคยทำมากกว่ามองแล้ว ชินไว้ก็ดีนะ"

 

"นายมันหน้าด้านหน้าไม่อาย"

 

"หึๆ ด้านได้อายอดนะครับ "

 

"ถึงแล้วนายก็ออกไปสิ"

 

"ไม่สนใจคนถูหลังหน่อยหรอ"

 

"ออกไป"ฉันพูดอีกครั้งอย่างเด็ดขาด

 

"ก็ได้ๆ อย่าล็อกประตูละเผื่อมีอะไรจะได้เข้าได้"

 

"ไม่จำเป็นออกไปได้แล้ว"

 

"ครับๆ"พอนายนักรบออกไปฉันก็ใช้เวลาอาบน้ำไม่นานมากนะ แต่ส่วนใหญ่ฉันนั่งคิดกับตัวเองสะมากกว่าว่าจะเอาอย่างไงกับชีวิตดีถ้าครอบครัวรู้จะโกรธไหมนะ อ่าฉันลืมเรื่องอีกอย่างต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อน เดี๋ยวปัญหาจะตามมาอีก ถ้าผิดพลาดชีวิตฉันอาจเปลี่ยนไปตลอดกาล ฉันไม่อยากท้องก่อนเรียนจบหรอกนะ 

 

ปังๆๆ

 

"พี่เสร็จหรือยังครับหรือว่านั่งสมาธิอยู่"

 

"กำลังออกไป รอแป๊บนึงสิ"

 

แกรก

 

"ทำไมเข้าห้องเข้านานจัง นั่งอืดอยู่หรอ"

 

"ปากเสีย"

 

"อ้อ ตอนผมเข้าห้องน้ำพี่อย่าพึ่งกลับก่อนละ เดี๋ยวผมไปส่งเอง ถ้าหนีกลับก่อนเจอกันอีกครั้งผมจะลงโทษพี่แน่"

 

"มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน"

 

"สิทธิ์ของผัวพี่ยังไงล่ะ พี่คงไม่ลืมหรอกนะครับ"

 

"เออๆ" ฉันอยากจะบ้าตายจริงๆพอนายนักรบเข้าห้องน้ำไป ฉันก็นั่งเล่นอยู่ตรงโซฟาพักใหญ่ ห้องของนายนักรบถือว่าใหญ่กว้าง เฟอร์นิเจอร์ก็ครบทุกชิ้น แถมราคาน่าจะแพงกว่าบ้านฉันอีกนะเนี่ย 

 

"หิวหรือยังจะได้หาอะไรกินกัน"

 

"ฉันอยากกลับบ้าน"

 

"ไม่ได้หาอะไรกินก่อนแล้วค่อยกลับ"

 

"......."

 

"เดี๋ยวผมไปซื้อเอาข้างล่างนะ"

 

"เดี๋ยว.....ซื้อยาคุมมาด้วย"

 

"อืม"นายนักรบตอบแค่นั้นแล้วก็เดินออกจากห้องไป แล้วฉันก็เดินสำรวจห้องของนักรบไปพลางๆหรูจริงๆคนรวยนี่รวยจังเลยนะ

 

สักพัก

 

"มาแล้ว ข้าวผัดร้านนี้อร่อยนะครับพี่ผมรับประกัน"

 

"อืม ไหนของที่ฉันฝากซื้อละ"

 

"อ้อ นี่ครับ"

 

"ขอบใจ"

 

"รีบกินเร็วๆเข้าเดี๋ยวหายร้องจะไม่อร่อยนะ"หลังจากนั้นก็ไม่มีการสนทนาเกิดขึ้นอีกเลย นักรบก็มาส่งฉันที่บ้านตามที่เขาได้พูดเอาไว้ หลังจากที่ฉันกลับบ้านฉันก็ไป เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็เผลอหลับอยู่พักใหญ่ ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนเย็นซะแล้ว ฉันหวังว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้เป็นฝันร้ายของฉันก็แล้วกัน มันจะไม่เกิดขึ้นเป็นครั้งต่อไปแน่นอน

 

 

 

 

ที่ช่วงนี้ไรท์ไม่ค่อยมาอัพนิยายเลย เพราะว่ามีเรียน แล้วก็เพิ่งผ่านช่วงสอบไปด้วย ก็เลยไม่ค่อยมาอัพนิยายเลย หวังว่าจะยังไม่มี ใครลืมเรื่องสะดุดรักนายอันธพาลนะคะ

 

 

 

ขอบคุณ นักอ่านทุกท่าน  ยังไงก็ฝากกดหัวใจกดติดตามแล้วก็อย่าลืม comment กันด้วยนะคะ เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น