ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 1

คำค้น : daddy and the beast ตอนที่ 1

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 957

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2563 20:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1
แบบอักษร

ตอนที่ 1 

ข่าวการเตรียมตัวลงจากตำแหน่งของท่านพ่อได้ประกาศออกไปทั่วโลกปีศาจ เหล่าปีศาจมากมายต่างพากันตื่นเต้นและหวั่นใจไปพร้อมกัน สงครามที่จะเกิดขึ้นนั้นแน่นอนว่าเหล่าปีศาจที่มีพละกำลังมากและมีนิสัยชอบความรุนแรงต้องตื่นเต้นกับสงครามครั้งนี้ แต่ปีศาจชั้นต่ำหรือพวกไร้ซึ่งพลังย่อมหาทางหลบเลี่ยงไปก่อนจนกว่าสงครามจะจบลง

อีกไม่นานท่านพ่อหรือราชาองค์ปัจจุบันจะต้องลงจากอำนาจและให้ผู้ชนะได้ขึ้นครอง ส่วนตัวผมที่เป็นน้องเล็กสุดแน่นอนว่าไม่มีทางเข้าไปร่วมสงครามนั้นแน่ สิ่งที่ผมจะทำอาจจะหนีไปอยู่โลกมนุษย์หรือไม่ก็เกาะติดท่านพ่อเป็นปลิงเพื่อความปลอดภัย

ผมคือ มีย์อาร์ อายุใกล้จะหนึ่งร้อยปีบริบูรณ์ในอีกค่อนปีข้างหน้า มันอาจจะนานสำหรับเหล่ามนุษย์แต่สำหรับปีศาจที่อายุยืนนานนั้นมันไม่ได้นานเลย ช่วงชีวิตหนึ่งของปีศาจจึงถือได้ว่าไปท่องโลกกว้างได้ครบทุกซอกทุกมุมแน่นอน บางทีก็จะมีพวกปีศาจที่เบื่อชีวิตยืนยาวของตน บางพวกก็น่าสงสารโดยเฉพาะลูกครึ่งปีศาจหรือปีศาจที่อาศัยอยู่บนโลก เพราะพวกนั้นจะใช้ชีวิตกลมกลืนไปกับมนุษย์และมองเห็นมนุษย์ตายไปคนแล้วคนเล่า

ที่ผมพูดถึงมนุษย์บ่อยแบบนี้ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก นอกจากผมจะชอบและหลงใหลโลกมนุษย์มาก ที่โลกนั้นพัฒนาไปอย่างรวดเร็วต่างกับโลกปีศาจที่ทุกคนไม่สนใจเรื่องการพัฒนาหรืออะไรทั้งนั้นเพราะพวกเค้ามีอายุที่ยืนนานไม่จำเป็นต้องรีบทำอะไรก็ได้

“เฮ้อ...แบบนี้มันน่าเบื่อนะ” ผมบ่นอุบออกมา

“เบื่ออะไรรึน้องพี่” เสียงหวานของพี่สาวดังขึ้น เธอคือพี่เกลเป็นลูกคนที่สองของราชาปีศาจ

ท่านพ่อมีลูกทั้งหมดห้าคน ถ้าให้เรียงตามลำดับก็ พี่ลัค พี่เกล พี่เฟย์ พี่ยอร์น แล้วก็ผม ทุกคนมีอายุจะแตะพันปีกันแล้ว แถมยังอายุไล่เลี่ยกันด้วย ท่านแม่บอกกับผมว่าสาเหตุที่ผมอายุห่างจากพวกพี่ๆ มากก็เพราะช่วงชีวิตแก่ๆ ของพ่อแม่มันน่าเบื่อเลยท้องผมขึ้นมาอีกคน

นั่นแหละเหตุผลที่ผมได้เกิดมา และคงเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้ผมมีพลังปีศาจน้อยกว่าพี่คนอื่น พี่ๆ คงเอาพลังปีศาจจากพ่อแม่ไปกันหมดแล้วเลยไม่เหลือไว้ให้ผมล่ะมั้ง ฮ่าๆ

“ข้ากำลังกังวลเรื่องสงครามที่จะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้น่ะครับ”

“อืม...นั่นสินะเจ้าจะกังวลก็ไม่แปลกหรอก พี่เองก็จะมาคุยกับเจ้าเรื่องนี้เช่นกัน”

“มีอะไรเหรอครับ”

“พี่จะถามเจ้าว่าสงครามที่จะเกิดขึ้นเจ้าจะเอายังไง”

“หืม?...ท่านพี่ถามเหมือนว่าข้าจะเข้าร่วมสงครามนี้ด้วย”

“ฮ่าๆ เจ้าเองก็มีสิทธิเข้าร่วมสงครามนี้อยู่แล้ว แต่พี่ว่าเจ้าไม่มีทางร่วมด้วยหรอก”

แน่นอนครับว่าไม่มีทางร่วมต่อสู้กับเหล้าพี่ที่ผมไม่เคยจะเอาชนะได้ซักครั้งหรอก แต่ในความเป็นจริงเราทั้งห้าคนก็มีสิทธิชิงตำแหน่งราชากันทั้งนั้นเพราะจะไม่มีปีศาจตนอื่นมาชิงด้วย เหล่าปีศาจจะแบ่งฝักแงฝ่ายให้เหล่าผู้เข้าร่วมสงคราม ไม่มีคนนอกสายเลือดเข้าร่วมเพราะถึงชนะและได้ตำแหน่งนั้นไปสระศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่มีทางมองพลังสูงสุดที่จะใช้ควบคุมเหล่าปีศาจในโลกนี้ให้ ต้องเป็นสายเลือดของราชาปีศาจเท่านั้นถึงจะทำได้

คงไม่เข้าใจอีกว่าสระศักดิ์สิทธิ์คืออะไร สระศักดิ์สิทธิ์ก็ถือสระน้ำที่มีพลังของเหล่าราชาทุกองค์อยู่ในนั้น มันจะถูกใช้งานก็ต่อเมื่อโลกปีศาจได้เปลี่ยนราชาแล้วเท่านั้น

“พี่เองก็กะว่าจะไม่เข้าร่วมสงครามในครั้งนี้ แล้วก็กะจะไปหาความสุขที่โลกมนุษย์เรื่อยๆ อีกอย่างท่านพ่อก็ฝากให้พี่ไปดูแลเหล่าปีศาจที่อพยพหนีสงครามไปที่โลกมนุษย์ด้วย”

“ท่านพี่เกลจะไปที่โลกมนุษย์นี่เอง”

“แล้วเจ้าล่ะ”

“แน่นอนว่าข้าไม่มีทางเข้าร่วมสงครามแน่นอนอยู่แล้ว แต่ข้าไม่อยากไปโลกมนุษย์เท่าไหร่ ข้ากลัวว่าจะได้พบคนที่อยากเฝ้ามองเค้าจนกว่าจะตายจากกันและเหลือเพียงความเศร้าให้ข้าคนเดียว แล้วอีกอย่างถ้าท่านพี่เกลไปโลกมนุษย์นั่นแปลว่าไม่มีใครอยู่ดูแลท่านพ่อแน่ๆ ข้าจะอยู่ดูแลท่านพ่อที่นี่”

“หึ พี่คิดเอาไว้แล้วล่ะว่าเจ้าจะต้องพูดแบบนี้”

“อื้ม เพราะถ้าสงครามจบลงท่านพ่อก็ต้องจากโลกนี้ไปพร้อมกับการถ่ายทอดพลังให้ราชารุ่นต่อไปที่สระศักดิ์สิทธิ์ ข้าอยากอยู่กันท่านให้ได้มากที่สุด”

“ดีแล้วล่ะ งั้นพี่ขอฝากท่านพ่อให้เจ้าดูแลนะ”

“ครับ”

พูดจบพี่เกลก็เดินออกไปจากห้องของผม ผมมองตามแผ่นหลังบางของคนเป็นพี่จนเธอปิดประตูแล้วก็กลับมานั่งเศร้าคิดไปเรื่อยเปื่อยอีกครั้ง สงครามครั้งนี้จะเป็นประตูที่จะเปลี่ยนแปลงหลายสิ่งหลายอย่างในโลกปีศาจ

ตึก... ตึก...

แสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ผืนฟ้าทั้งผืนถูกฉาบด้วยสีส้มทองของอาทิตย์อัสดง ผมเดินออกมาจากห้องแล้วตรงไปที่ห้องของท่านพ่อ ระหว่างทางก็แวะชมวิวทิวทัศน์ไปด้วย โลกปีศาจกับโลกมนุษย์แตกต่างกันมากจริงๆ เหมือนที่นี่คือชนบทของโลกมนุษย์แต่แปลกไปตรงที่มีขุมพลังเวทย์ พลังปีศาจ สิ่งเหนือธรรมชาติของโลกมนุษย์เต็มไปหมด

ตึก... ปึก!

“อ๊ะ!”

“เดินไม่ดูทางรึ เจ้าเอาตาไปไว้ที่ใด? หรือเจ้าตั้งใจจะเดินชนข้าอยู่แล้ว”

น้ำเสียงมาดเข้มของพี่ชายคนโตเอ่ยแซะผม เพราะมัวแต่ดูนั่นดูนี่เลยไม่ได้สังเกตว่ามีพี่ลัคอยู่ตรงทางเดินด้วย ผมกับพี่ลัคไม่ค่อยถูกกันมากเท่าไหร่ จะเรียกว่าไม่ถูกกันก็คงไม่ถูกเพราะผมเป็นฝ่ายที่ถูกเกลียดเสียมากกว่า

“ขะ...ขอโทษครับ”

“อยากตายมากใช่มั้ย”

“ปะ...เปล่าครับ”

หมับ!

มือหนาคว้าบีบเข้าที่คอของผมทันที จากนั้นร่างของผมก็ลอยขึ้นจนเท้าไม่สามารถแตะพื้นได้ ผมดิ้นทุรนทุรายพยายามหนีและหาอากาศหายใจ แต่มีหรือที่ผมจะสู้แรงของพี่ลัคได้ พี่ลัคเป็นคนที่แข็งแกร่งมากคนหนึ่ง ร่างกายสูงใหญ่ เส้นผมสีแดงฉานปานสีเลือด ใบหน้าคมกริบหล่อเหลา

นี่ผมกำลังชมความหล่อของพี่ตัวเองทั้งที่กำลังจะตายเนี่ยนะ!? แต่ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกเพราะไม่มีทางที่พี่ลัคจะฆ่าผมได้ลง ท่านพ่อไม่มีทางปล่อยให้ลูกของตัวเองฆ่าฟันกันนอกสงครามแน่ อีกอย่างท่านพ่อไม่ปล่อยให้พี่ๆ ทำร้ายผมหรอก เพราะผมอ่อนแอและไม่คิดจะเข้าร่วมสงครามชิงตำแหน่งราชาปีศาจ

“ปล่อยเถอะครับ ข้ากำลังจะไปหาท่านพ่อ”

“เจ้าขู่ข้ารึ”

“อึก...”

โครม!

ร่างของผมถูกเหวี่ยงลงพื้น ผมกระอึกและจุกไปด้วยความแรงที่ถูกโยน ผมรู้ดีว่านั่นเป็นเพียงแรงเล็กน้อยของพี่ลัคเท่านั้น หลายคนบอกว่าผมอ่อนแอราวกับเป็นลูกมนุษย์ก็ว่าได้ ผมเลยถูกรังแกจากเหล่าพี่ปีศาจแบบนี้เสมอ

“สงบปากสงบคำเอาไว้ไอ้ตัวเล็ก ร่างกายอ้อนแอ้นบอบบางของเจ้าจะต้องถูกข้าบดขย้ำในซักวันแน่”

“...”

ผมพูดไม่ออกเพราะสิ่งที่ท่านพี่พูดมานั้นมันต้องเกิดขึ้นจริงในซักวันนึงแน่ และก่อนที่ผมจะถูกขย้ำผมจะต้องหนี แน่นอนว่าถ้ามีท่านพ่ออยู่ผมก็จะปลอดภัย แต่เมื่อไหร่ที่สงครามจบผมก็จะหนีไปอยู่โลกมนุษย์ ปีศาจอ่อนแอแบบผมไม่สมควรจะอยู่โลกที่โหดร้ายแบบนี้หรอก

พี่ลัคพูดจบก็เดินจากไป ผมนั่นอยู่ตรงนั้นพักนึงรอจนกว่าอาการเจ็บจะบรรเทาก่อนจะค่อยลุกขึ้นยืน แต่ยืนได้ไม่นานก็ต้องล้มลงไปอีก

ตุบ!

“เกะกะ” พี่เฟย์ที่เดินผ่านมาผลักผมให้ล้มลงไปนั่งกับพื้นอีกครั้งก่อนจะเดินไป

ทั้งสองคนชื่นชอบความรุนแรงมาก ทั้งพี่ลัคและพี่เฟย์ต่างก็แข็งแกร่ง ทั้งสองคนมักจะทะเลาะกันบ่อยครั้งหรือทุกครั้งที่พบหน้ากันเลยก็ว่าได้ แต่มีสิ่งที่ทั้งสองคนเหมือนกันอยู่ นั่นคือการเกลียดความอ่อนแอและความพ่ายแพ้ ผมเลยกลายเป็นที่เกลียดชังของพี่ทั้งสอง

“เฮ้อ...”

0000000000 

ฝากคอมเม้นมาคุยกันด้วยนะคะ ผิดถูกตรงไหนแนะนำกันได้น้า 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว