email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จอมโจรเด็ดบุปผานามหยางหรงเหยา/2

ชื่อตอน : จอมโจรเด็ดบุปผานามหยางหรงเหยา/2

คำค้น : 18++

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 99

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2563 18:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จอมโจรเด็ดบุปผานามหยางหรงเหยา/2
แบบอักษร

หนึ่งก้านธูปหมดดอกหยางหรงเหยาก็แบกร่างที่ถูกห่อด้วยผ้าผืนใหญ่สีขาวของโรงเตี๊ยมแห่งนี้ออกมา ยามนี้คนตัวโตนั้นมิต้องกล่าวถึงด้วยยามนี้นั้นเขาเดินออกมาโดยมีเพียงเสื้อคลุมใหญ่เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น  

...ตุ๊บ! ...  

‘โยนข้าอีกแล้วนะ เห็นข้าเป็นกระสอบข้าวสารหรืออย่างไร! ฮือๆ จุกนะเฟ๊ย’   

ยังไม่ทันได้ขยับตัว คนหวังจะเร่งมีทายาทจนหน้ามืดก็โดดตามขึ้นมาทันที  

“เฮ้ย!!!”   

เฉินอิงลั่วนางร้องออกมาได้คำหนึ่ง มิทันได้คิดต่อสู้ หรือคิดหนีแต่อย่างใด เมื่อร่างกายใหญ่โถมทับหญิงสาวจนจมลงไปกับฟูกนอนผืนค่อนข้างหนาพอสมควรแต่มิถึงกับหนาเช่นฟูกนอนยังยุค 2020 พอจะอ้าปากร้องขอเวลานอกต่อคนมากประสบการณ์ที่ไม่รู้ไปหื่นจัดที่ใดมาเขาก็จัดการปิดปากของนางด้วยปากของเขาเองทันที คนไม่เคยมีแม้แต่แฟนถึงกับตะลึงไปเลย  

‘จะ..จะ.. จุมพิต มันเป็นแบบนี้หรือ?’   

สตรีสาวจากต่างมิตินางคิดอย่างเลือนราง แล้วก็เริ่มจะมึนงง กับจุมพิตทั้งพลังและเลยไปถึงอาจจะสูบวิญญาณของเฉินอิงลั่วเสียด้วยยามนี้เห็นทีนางจะเสียความสาวให้ชายหนุ่มยุคโบราณแต่เพียงลืมตายังมิทันข้ามวันเข้าให้แล้วกระมัง  

‘รสชาติของนางช่างหวานยิ่งนัก’  

 หยางหรงเหยาคิดในใจหลังละเอียดชิมแม่นางน้อยใต้กายของตนเองอยู่ครู่หนึ่ง  

“อื้อ!”   

คนตัวเล็กเริ่มดิ้นรนประท้วงเมื่อนางเริ่มจะหมดลมหายใจ ชายหนุ่มจึงถอนจุมพิตออกจากริมฝีปากเล็กนั้น ที่หวานซ่านใจยิ่งนัก จนเขาคิดว่าปากนี้ต้องเป็นของเขาเพียงหนึ่งเดียวเสียแล้วมุมปากอิ่มสวยเกินสตรีกดรอยยิ้มพึงพอใจ  

เมื่อถอนจุมพิตไปจากริมฝีปากชายหนุ่มก็ยังคงกดริมฝีปากลงไปเรื่อยๆ จนเจอปทุมถันตูมแฝดทั้งสอง  

ให้ตายเถิด! ไยตอนอาบน้ำเขารีบจนไม่ทันได้มองว่าปทุมงดงามคู่นี้ช่างงดงามถึงเพียงนี้เชียวหรือน่าเสียดายยิ่งนักที่มิได้ชมให้เต็มตาด้วยแค่สัมผัสยัง เต็มไม้เต็มมือเขาดังกับปทุมถันแฝดคู่นี้ถูกสรรค์สร้างมาเพื่อมือเขาโดยเฉพาะก็มิปาน  

หยางหรงเหยาจึงมิคิดจะสนใจอันใดอีกแล้ว อีกมือก็ทั้งบีบทั้งขยี้ยอดปทุมถันอย่างพยายามล่อหลอกให้แม่นางน้อยในความคิดเขา หลงเตลิดไปกับไฟสวาทที่เขาจุดให้เธอคล้อยตาม ทั้งมือและปากต่างช่วยกันปรนเปรอให้นางคล้อยตาม  

ถึงจะผ่านมาหนึ่งชีวิตทว่านางก็มิเคยคิดที่จะทดลองสิ่งเหล่านี้ก่อนที่ตนเองจะเรียนจบและมีหน้าที่การงานที่ดีทำแน่นอนแล้ว เช่นนั้นยามที่ต้องถูกริมฝีปากร้ายกาจเคล้นคลึงเต้าทรวงอวบอิ่มเกินตัวทั้งสองข้างไปมา  

“อ๊ะ อ๊า...”   

กายสมส่วนหลุดเสียงร้องที่ตนเองยังจำเสียงตนเองมิได้เพราะมันช่างแปลกไปจริงแท้หรืออาจเป็นเพราะนางยังมิคุ้นเคยต่อกายใหม่นี้กันแน่เล่า ทว่าความซ่านเสียวก็ทำให้นางเผลอตัวเผลอใจหลงไปกับความสุขที่อีกฝ่ายก่อขึ้นจนบิดตัวไปมาคล้ายงูน้อยเข้าไปทุกที  

ยามนี้หยางหรงเหยาเมื่อได้แลเห็นสัดส่วนยวนตาชัดเจนก็ให้กลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ นางมิใช่เด็กสาวแล้วกระมังเด็กบ้าอันใดกันเล่าเห็นภายนอกอาภรณ์นางนั้นตัวเล็กมากแต่ทว่ายามนี้สัดส่วนที่เห็นตรงหน้าช่างงดงามสมตัวเป็นอย่างมากที่ตรงจุดใดนางนั้นสมควรมีนางก็มีมากจนล้นเรียกว่านางขนเอามาเสียมากมายเกินร่างกายไปจริงแท้จนเขายังอดนึกกลัวแทนนางมิได้ว่าเอวเล็กกิ่วนี้จะรับน้ำหนักเจ้าปทุมถันคู่แฝดนี้ไม่ไหวเข้าสักวันเสียก็มิรู้ได้  

“เจ้ามีชื่อว่าอันใดแม่นางน้อย”   

ชายหนุ่มวนมากดรอยจุมพิตร้อนแรงอย่างเต็มอารมณ์อีกครั้ง ก่อนจะถามชื่อแซ่ที่แท้จริงของคนที่เขากำลังจะเผด็จศึกในอีกไม่ช้านี้แล้ว  

นั่นเองที่สติของเฉินอิงลั่วเริ่มกลับมาเช่นนั้นนางจึงพยายามจะต่อต้านอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้นมาจากการหลับใหลตลอดวัยสาวให้ตื่นเตลิดขึ้นมานางส่ายหน้าเป็นคำตอบด้วยกิริยาเคยชินของกิรณาหาใช่กิริยาของเฉินอิงลั่วไม่ ทว่าผู้ใดจะรู้ได้ว่ายามนี้นางต่างหรือไม่กับคนในอดีต  

‘ไม่! ข้าจะยินยอมให้ชายแปลกหน้ามาเจาะไข่แดงกันง่ายแบบนี้เชียวหรืออย่างน้อยขอต่อเวลาอีกหน่อยให้ข้าได้ทำใจก่อนเถอะ’   

เมื่อพยายามรวบรวมสติให้กลับมา นางจึงพยายามต่อสู้กับชายหน้านิ่งตาดุร่างใหญ่ตรงหน้าทันใด   

เมื่อเห็นสตรีน้อยใต้ร่างนางพยายามจะต่อต้าน มีหรือที่คนต้องการร่างน้อยจะยอม ไม้เด็ดที่ตนเคยมีและเคยใช้จึงถูกนำมาใช้ทันที คราวนี้มือหนึ่งรวบมือน้อยสองข้างกดไว้เหนือศีรษะคนตัวเล็ก ส่วนปากก็ระดมจุมพิตมิได้หยุด ส่วนมืออีกข้างก็ทำหน้าที่เสาะหาบุปผางามกำลังพอเหมาะมือแกร่ง เพื่อจะปรนเปรอให้แม่นางน้อยผู้นี้หัวหมุนจนลืมตัวอีกไปกับตนอีกครั้ง  

...บุรุษบ้ากามเจ้าของขาดมาแต่ที่ใดกัน!?...  

เมื่อเจอเป้าหมายหยางหรงเหยามิรอช้า นิ้วมือร้ายกาจกรีดลงไปกลางกลีบบุปผาช่องามแช่มช้าจนค้นพบเกสรงามจึงบดขยี้คลึงเคล้นแผ่วเบา  

“อือ...”   

ร่างน้อยสติหลุดทันทีรู้สึกถึงความซ่านเสียวที่ตีหมุนวน จนต้องปล่อยเสียงครางออกมาอย่างสุดที่จะทานทน เมื่อเห็นร่างน้อยคล้อยตามจึงถามซ้ำต่อสตรีใต้ร่างตนเองอีกครั้งหนึ่ง  

และอาจจะเพราะมัวแต่สนใจเพียงเรือนกายงดงามเต็มไม้เต็มมือไปทุกสัดส่วนหยางหรงเหยาจึงลืมระวังตัวอย่างเคย คุณชายผู้เอาแต่ใจตนเองเป็นใหญ่จึงไม่อาจรู้ถึงอาหารจาน'พิเศษ'ที่เขาคิดว่านางเป็นเพียงแม่นางน้อยซึ่งตัวเล็กคงจะไร้ซึ่งพิษสงอย่างแน่แท้จัดเตรียมไว้รอในอีกไม่กาลข้างหน้านี้ว่ายามนี้เฉินอิงลั่วนางนั้นกำลังวางแผนดัดหลังบุรุษจอมหื่นและแสนจะหน้าด้านไร้ยางอายคิดรังแกตนที่อยู่เบื้องบนกดทับร่างนางเอาไว้ด้วยหลากหลายวิธีเอาตัวรอดเช่นไรบ้าง...  

“ว่าเช่นไรเจ้าจะเอ่ยนามแก่ข้าได้หรือไม่เล่า”   

นั่นยังคงมิรู้ถึงภัยซึ่งจะนำความทั้งแสบและเจ็บจนยากจะลืมเลือนได้ลงโดยง่ายที่นางคิดจะมอบให้สินะจึงได้มีอารมณ์มาสอบถามชื่อแซ่ของนางเช่นนี้อยู่อีก  

...หึ...  

ไอ้ยินยอมนั้นเช่นไรนางมิอาจหลบหลีกอยู่แล้วย่อมรู้แน่ชัด ทว่าขอเวลากันบ้างมิได้เชียวหรือ มิใช่ว่าเห็นหน้าก็จะฟาดศีรษะนางลากขึ้นเตียงสะบึมกันเลย นางยังเป็นคนอยู่หาใช่ปลากัดสักหน่อยไม่  

‘ภัยร้ายกำลังจะมาเยือนจนตัวเองได้ตายอนาถยังไม่รู้สึกอีกเจ้าจอมโจรเด็ดบุปผาเอ๋ย’   

สาวน้อยจากแดนสยามยุค 2020 คิดอย่างหมายมาดนางอาจไม่ได้เก่งกาจเช่นนางเอกในนวนิยายที่เคยอ่านมามากมายหรือเช่นนางเอกซีรีส์ที่เคยดูข้ามวันข้ามคืน ทว่าการเอาตัวรอดเล็กน้อยของเด็กสาวที่มีเพียงต้องพึ่งพาตนเองยามเมื่อต้องแยกมาอยู่หอพักยามศึกษายังม.ดังก็พอจะมีฝีมืออยู่เล็กน้อยมิให้เสียชื่อเสียงทั้งบิดาและพี่ชาย  

เมื่อบุรุษยังดินแดนโบราณผู้แปลกหน้ายังคงวนเวียนก้มลงมากดรอยจุมพิตร้อนแรงอย่างเต็มอารมณ์ซ่านทรวงมิคิดกักเก็บอารมณ์ใดอีกรอบ ด้วยเขาเกินจะมั่นใจว่าตนเองกำลังจะเผด็จศึกคนตัวเล็กใต้ร่างในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้านี้แล้ว ทว่าความเป็นจริงนั้นยังต้องรอดูกันไปก่อนว่าต่อแต่นี้ไม่รู้ว่าผู้ใดกันแน่ที่จะเผด็จศึกได้ก่อนกันเพียงเท่านั้นเอง!   

เฉินอิงลั่วนางรวบรวมสติให้นิ่งก่อนจะพยายามต่อต้านทุกอารมณ์ที่กำลังถาโถมเข้าใส่จากการปลุกเร้าของอีกฝ่ายซึ่งบุรุษผู้นี้เก่งกาจยิ่งนักยามนี้เขากำลังเริ่มรุกรานรุกล้ำอย่างหนักขึ้นแต่ด้วยสตินั่นเองที่ความรู้สึกนางตื่นจากการหลับใหลมาจวบจนสิ้นอายุขัยจากชาติเก่าช่างยากเย็นเหลือเกินที่จะควบคุมมิให้ทุกอารมณ์ตื่นเตลิดขึ้นมาอีก นางกัดกระพุ้งแก้มตนเองจนได้กลิ่นคาวเลือดพุ่งขึ้นยังโพรงจมูกแล้วส่ายหน้าก่อนมือเล็กสองข้างจะค่อยๆ กำหมัดจนแน่น  

‘ไม่! ข้าจะต้องไม่ยอมให้ชายแปลกหน้ามาเจาะไข่แดงกันเพียงพบพานไม่ถึงครึ่งคืนเช่นนี้แน่!’   

เมื่อพยายามรวบรวมสติให้กลับมามั่นคงเป็นทั้งเฉินอิงลั่วยังภพนี้และกิรณายังภพเดิมได้แล้วนางจึงขอแลกหมัดต่อสู้กับบุรุษหน้านิ่งตาดุร่างใหญ่แต่ความหื่นเข้าขั้นเต็มร้อยตรงหน้าของตน อย่างไม่คิดกลัวเกรงอีกแล้ว...  

ผลั๊ว!   

ตุ๊บ!   

อึ๊ก!!   

พลั๊ก...พลั๊ก...พลั๊ก...  

เรียกได้ว่าเฉินอิงลั่วนางจัดใหญ่และจัดหนักไปด้วยสามหมัดเน้นแน่นพุ่งตรงเข้ายังดวงตาทุกหมัดมิผิดพลาดไป ใช่แล้วนางขอย้ำว่าตนเองนั้นเน้นหนักเข้าสู่เบ้าตาคมดุนั้นมิพลาดไปแม้เพียงน้อยเดียว...  

แถมยังคงเป็นเบ้าตาข้างซ้ายซึ่งเป็นหมัดขวาที่นางถนัดมาก ซัดไปเสียเต็มกำลังอีกด้วย กายสมส่วนตะกายลุกขึ้นนั่งหายใจหอบแรงส่วนผมเผ้าพันก็กันยุ่งเหยิงสิ้นสภาพ  

ส่วนคุณชายหยางผู้ซึ่งนางเพิ่งฟาดกำปั้นเข้าจู่โจมนั้นทั้งมึนและทั้งยังถึงกับงงงันเกินสิบส่วนไปเสียแล้ว..  

.แถมด้วยอาการนิ่งเงียบหายหื่นกระหายไปชั่วครู่ใหญ่ยามนี้เขาทอดสายตามองดูร่างสมส่วนตรงหน้าอย่างทั้งอึ้งและทึ่งจัดไปอีกอย่างที่ไม่ว่ายามเป็นคุณชายสามแห่งตระกูลหยางนามหรงเหยามาจนถึงวัยยี่สิบเจ็ดหนาวล้วนมิเคยถูกผู้ใดกล้าล่วงเกินเช่นนี้มาก่อนคงมิต้องเอ่ยว่านางเป็นเพียงดรุณีน้อยยากจนและอีกทั้งยังแสนมอมแมมตรงหน้าเลย  

เขาถูกฝ่าเท้าเล็กยันจนตกเตียงมิพอเบ้าตายังมืดมนไปชั่วครู่  

ความคิดเห็น