ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) สวัสดีค่ะรีดเดอร์ของไรท์ ขอบคุณที่ติดตาม กดถูกใจ กดสนันสนุน ให้กำลังและคอมเม้นดีๆอีกมากมาย ขอบคุณนะคะ น่ารักสุดๆ จุ๊บๆ อย่าลืมน๊า สนันสนุน กดถูกใจ คอมเม้น เค้าไม่หายไปไหนแน่นอนจะอยู่ตรงนี้ยาวๆไป แม้จะมาอัพช้าแต่ก็ขอบคุณจริงๆที่ยังรอ อาจจะไม่สนุกสำหรับบางคน แต่ก็ดีใจที่มีคนชอบนิยายของไรท์ และจะแต่งต่อและสร้างเรื่องใหม่ๆ ขึ้นมาอีกเรื่อยๆ อยู่ให้กำลังใจกันไปนานด้วยน้าาา 😊

ชื่อตอน : ภูเก็ต

คำค้น : #markbam อิงวง

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 210

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2563 18:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ภูเก็ต
แบบอักษร

ณ ที่พักของศิลปิน 

 

"จินยองฮยอง แบมของคุยด้วยหน่อยครับ" แบมแบมเรียกจินยองที่กำลังเดินเข้าห้องตามเมนเบอร์คนอื่นไป 

 

จินยองหันมามองแบมด้วยสายตาเย็นชา พร้อมกับความรู้สึกผิดหวังเสียใจ  

 

"ฮยอง แบมขอโทษ" แบมแบมขอโทษจินยองด้วยความรู้สึกผิด 

 

"นายขอโทษเรื่องอะไรล่ะ แบมแบม" จินยองพูดกับแบมแบมด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด 

 

"เรื่อง ที่ฮยองรักมาร์คฮยองครับ" ความรู้ของแบมแบมตอนนี้แบมเข้าใจความเจ็บปวดของจินยองดี  

 

"นายรู้ได้ไง แบมแบม!!!" จินยองรู้สึกตกใจมากที่แบมแบมรู้ เพราะตนไม่เคยบอกใคร 

 

"แววตาของฮยองที่มองมาร์คฮยอง มันเหมือนกันทีี่แววตาที่มาร์คฮยองมองแบม" แบมแบมรู้ดีเพราะตนสังเกตจินยองฮยองเสมอ  

 

"แล้วไง นายจะให้ชั้นเลิกรัักมาร์คฮยองอย่างนั้นหรอ" จินยองมองแบมแบมด้วยความเสียใจ และ เจ็บปวด 

 

"ป่าวครับ ฮยอง แบมรู้ดีครับว่าความรักมันเจ็บปวด แบมอยากให้ฮยองเปิดใจให้คนที่เขารักฮยองนะครับ แบมอยากเห็นฮยองมีความสุขครับ และที่สำคัญแบมอยากให้จินยองฮยองกลับมาเป็นพี่ชายที่แสนดี คนที่แบมรักเหมือนเดิมครับ ไม่ว่าจินยองฮยองจะเป็นอย่างไร จินยองฮยองก็เป็นพี่ชายที่แบมรักตลอดไปนะครับ" เมื่อแบมแบมพูดจบก็เดินเข้าห้องไปเลย โดยไม่รอให้จินยองพูดอะไรอีก  

 

จินยองยืนร้องไห้น้ำตาไหลด้วยความเสียใจและเจ็บปวด กับคำพูดของแบมแบม  

 

"นายควรจะพอได้แล้วนะ จินยอง" เจบีพูดเตื่อนจินยองด้วยความเป็นห่วง ไม่อยากให้จินยองทำผิดมากไปกว่านี้ เพราะเจบีจะออกมากินน้ำแล้วเห็นจินยองกับแบมแบมคุยกัน ตนเลยยืนฟัง โดยที่ทั้งสองคนไม่เห็น 

 

"เจบี" จินยองเมื่อเห็นเจบีเดินมายืนข้างๆตนรีบยกมือเข็ดน้ำตาทันที  

 

"นายไม่ครวทำลายครอบครัวคนอื่น นายก็รู้นี่ว่ามาร์คฮยองกับแบมแบมรักกันมากขนาดไหน นายครวพอได้แล้ว" ทำไมนายไม่มองชั้นบ้างคนที่รักนายไง จินยอง เจบีพูดในใจด้วยความเจ็บปวด  

 

จินยองไม่ตอบอะไรเจบี เดินเข้าห้องไปทันที ทิ้งให้เจบีมองจินยองเดินจากไปด้วยความเจ็บปวด 

 

 

 

ประเทศไทย  

 

ณ ภูเก็ต 

 

หลังจากที่แบมแบมและจินยองคุยกันวันนั้น ก็ผ่านมาสองวันแล้ว ที่แบมจินยองเจบีทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พวกเขาทำตัวกันปกติ จนถึงวันเดินทางไปภูเก็ต  

 

"ทำไมสนามบินไม่มีแฟนๆเลยล่ะ" แจ็คสันพูดขึ้นมา เมื่อมาถึงภูเก็ตทำไมไม่มีแฟนมารอรับเลย  

 

"แจ็คสัน ฮยอง ลืมไปหรือป่าว เรามาเที่ยวกันส่วนตัวนะ เลยทำให้ไม่มีแฟนๆมารอรับ" ยองแจบอกกันแจ็คสันทันที  

 

"ที่รัก แจ็คขอโทษนะ หมวย แจ็คลืมไปเลยว่ามาเที่ยว" แจ็คสันรีบขอโทษยองแจทันที เมื่อเห็นยองแจงอน  

 

"2 คนนั้นจะจีบกัันอีกนานมั้ย รถมาแล้วนะ" เจบีทักทันทีี ที่เห็นแจ็คสันกับยองแจกำลังมุ่งมุ้งกัันอยู่สองคน  

 

"5555 เจบีฮยอง ไปกันเถอาะ แบมแบมหน้าซีดหมดแล้ว" ยูคยอมพูดขึ้นเพราะเป็นห่วงแบมแบม เพราะตอนลงจากเครืื่องแบมแบมเวียนเลยอ้วก จนหมดแรง เลย ตอนนี้อยู่ในอ้อมกอดของมาร์คฮยอง  

 

เมื่ิอเดินมาถึงรถ มาร์คก็หยิบน้ำกับยาแก้แพ้ในแบมแบมกิน เพราะต้องเดินทางไปหลายกิโล เพื่อไปบ้านพักส่วนตัว  

 

"แบมแบม กินยากับน้ำก่อน เดี๋ยวต้องเดินทางต่อนะ" มาร์คสงสารแบมแบม เมื่อเช้าก่อนขึ้นเครื่องแบมแบมตื่นมาอ้วกอย่างหนักก่อนหมดแรง  

 

"แบม ไม่กินมันขม" แบมแบมไม่ชอบกินยา มันขม  

 

"แบมครับ กินก่อนนะ เดี๋ยวลูกไม่แข็งแรงนะครับ ที่รัก" มาร์คกล่อมให้แบมกินยา  

 

"ฮื่ออออ แบมไม่กินนะ ฮยอง มันขมอ่ะ ฮืกก ฮื่อออออ" เป็นเพราะอารมณ 

ของคนท้องเลยทำให้แบมแบมดื้อ 

 

"แบมแบม กินยาก่อนเร็ว เดี๋ยวไปถึงที่พักเราไปเล่นน้ำกัน" ยองแจช่วยกล่อมแบมแบมให้กินยา  

 

แต่คุณแม่ตัวน้อยกับส่ายหัวไม่ยอมกินยา ตามที่ทุกคนกล่อม มาร์คเลยตัดสินใจหยิบยาเข้าปากพร้อมน้ำ พร้อมกับจับปากแบมแบมขึ้นมา แล้วประจบปากแบมแบมพร้อมดันยาแล้วน้ำในปากตนเพื่อให้แบมกิน ต่อหน้าเมนเบอร์ 

 

"ฮื่อออออ มันขมนะ มาร์คฮยอง" แบมแบมโวยวายทันทีที่มาร์คปล่อยปากตนออก  

 

เมื่อทุกคนเห็นแบมกินยาแล้ว ทุกคนก็หลับกัน เพื่อเติมพลังกัน มีแต่จินยองที่นั่งร้องไห้เงียบๆอยู่คนเดียว 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

04/11/2563

เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ คอนเม้นกันด้วยนะคะ ว่าเป็นไงกันบ้าง อย่าอ่านกันเป็นเงานะคะ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว