ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

SO PLAY BOY 20+ EP 22 เจ็บให้พอ

ชื่อตอน : SO PLAY BOY 20+ EP 22 เจ็บให้พอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 163

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2563 19:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SO PLAY BOY 20+ EP 22 เจ็บให้พอ
แบบอักษร

 

 

@ห้องพักโรงแรม

 

 

“ถ้ากูพูดตรงไป..มึงก็อย่าหาว่ากูจุ้นจ้านเลยนะอีฟ่าง”

 

“มึงพูดมาเถอะ...”

 

ฉันพยักหน้าไปให้อีลีมันตอนนี้ฉันรู้สึกว่าตัวเองแทบจะไม่มีค่าในสายตาของเฮียลูสเลยสักนิด อยู่ใกล้ๆก็เหมือนไม่มีความหมายอะไรทั้งที่ฉันพยายามปฏิบัติต่อเขาว่าเราเป็นแฟนกัน ฉันในตอนนี้เหมือนคนที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก อยากจะพรีเซ้นนักหนาว่าเป็นอะไรกับเขาต่อหน้าคนอื่น แต่มันก็ทำไม่ได้...

 

เพียงเพราะแค่กลัวว่าจะเสียเขาไป...

 

“ทุกวันนี้กูมองไม่ออกเลยนะว่าเฮียเขาจริงจังกับมึงหรือเปล่าอ่ะ? มึงชอบเขามึงรักเขากูรู้นะเว้ย แต่ที่เขาปฏิบัติกับมึงอย่างกับมึงไม่ใช่แฟนเลยอ่ะ อันนี้ความรู้สึกกูนะ”

 

“.....”

 

“มึงไม่เคยปล่อยให้ตัวเองเสียศักดิ์ศรีกับความรักได้ขนาดนี้เลยนะอีฟ่าง กูรู้ว่ามึงแม่งไม่เคยโอเคเลยเวลาที่เขาไปกับผู้หญิงคนอื่นอ่ะ มันต้องดีกว่านี้สิวะ?”

 

ฉันรู้ว่าสิ่งที่อีลีมันพูดออกมามันจริงนะ ฉันไม่เคยเสียคุณค่าในตัวเองให้กับความรักเลยสักครั้ง กว่าฉันจะรักใครสักคนได้จริงๆมันไม่ใช่ง่ายๆแล้วฉันก็ไม่ใช่คนที่จะเปิดใจให้ใครได้ง่ายๆเท่าเขามาก่อน

 

ฉันยอมรับว่าฉันไปไม่ถูกและไม่รู้จะทำยังไงดี ?

 

“มึงถามใจตัวเองให้เยอะกว่านี้...”

 

“.....” อีลีมันตบมาที่บ่าฉันเบาๆ

 

“กูเชื่อว่ามึงทำได้ ขอแค่มึงไตร่ตรองกับสิ่งที่เกิดขึ้น มึงเป็นคนที่เข้มแข็งอยู่แล้วนะอีฟ่าง บางทีมึงอาจจะมีความสุขมากกว่านี้อีกถ้ามึงเลือกทำในสิ่งที่มันถูก กูอ่ะอยู่ข้างมึงอยู่แล้ว...”

 

“มึงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับกูเลยอ่ะ..อีลี”

 

“ย่ะ เลิกดึงกูเข้าสู่โหมตดราม่าซะ กูไม่อยากร้องไห้”

 

เมื่อมันเห็นว่าฉันทำหน้าเศร้าเหมือนจะร้องไห้ออกมาอีลีมันก็ดึงสถานการณ์เอาไว้ซะก่อน ซึ่งดีแล้วเพราะว่าฉันเองก็ไม่ชอบร้องไห้อ่ะนะ บางทีฉันก็ควรเริ่มคิดถึงเรื่องที่ทำให้ตัวเองมีความสุขและมันสามารถเป็นไปได้มากกว่านี้สักที

 

มันอาจจะดีกว่านี้ก็ได้ใครจะไปรู้ ?

 

“เออ เมื่อกี้มึงไปไหนมาอ่ะ กูเห็นเหมือนยูตะตามมึงไปเลยอ่ะ?”

 

ก็ก่อนหน้าที่ฉันจะขึ้นมาบนห้องฉันเห็นหมอนั่นแอบย่องตามอีลีมันไปแต่ตอนนั้นฉันมัวแต่สนใจกับเรื่องของตัวเอง เลยไม่ได้ใส่ใจเรื่องอื่นเท่าไหร่นัก ก็กะว่าจะมาถามมันกับตัวนี่เลย...

 

“ใช่ แต่กูสาปไล่มันไปละ”

 

“เออๆ ตอนค่ำๆไปดูดาวกันมะ”

 

“เอาสิ กูจะลงไปซื้อของไว้กินอ่ะ มึงเอาไรปะ?”

 

“เอาของกินเล่นตอนดูดาวละกัน อะไรก็ได้”

 

“เคค่าาา! งั้นกูไปนะ”

 

“อืม”

 

 

..........

 

 

19:50น.

 

ในขณะที่ฉันกำลังจะเดินตามอีลีไปยังที่ๆเรานัดกันไปดูดาวคืนนี้ ฉันดันไปเห็นเฮียลูสนั่งอยู่กับผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนที่อยู่กับเขาเมื่อตอนกลางวัน ดูแล้วคงสนิทสนมกันเร็วน่าดู ฉันไม่อยากเข้าไปทักหรืออะไรหรอกนะ เพราะบางทีการอยู่แบบนี้ของฉัน..อยู่แบบไม่มีตัวตน มันอาจจะดีกว่าก็ได้ บางทีมันอาจจะโดนปลดล็อกจากอะไรสักอย่างก็เป็นไปได้

 

ขอแค่ตอนนี้..ฉันเจ็บให้พอก็แล้วกัน ทุกอย่างมันอาจจะดีขึ้น...

 

“อีลี...”

 

“หืม ว่าไงดาวสวยดีอ่ะมึง ถ่ายรูปมันจะเห็นมะ?” พูดจบมันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่าย

 

“พรุ่งนี้เรากลับกันก่อนมั้ยอ่ะมึง”

 

“มึง..อยากกลับแล้วช้ะ?”

 

“ก็ ประมาณนั้น...” ฉันก็พยักหน้ากลับไป

 

“ที่จริงกูก็ดื่มด่ำกับทะเลพอสมควรแล้วนะ มึงจะกลับกูก็โอเคทั้งนั้นแหละ”

 

“เมื่อกี้กูเห็นเฮียเขาอยู่กับผู้หญิงคนนั้นด้วยแหละ...”

 

“แล้วมึงก็เดินผ่านมาเฉยๆ?”

 

“อืม” อีลีมันเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าแล้วหันมามองฉัน

 

“โคตรจะไม่ใช่มึงอ่ะ มึงยอมได้ไงวะ?”

 

“.....”

 

“ถ้าเขาบอกว่าจะเลิกกับมึง..เพียงเพราะมึงล้ำเส้นเขามากเกินไปอ่ะนะ กูว่าแม่งเกินไปแล้วอ่ะ ผู้ชายนะถ้ามันรักจริงมันไม่ทำแบบนี้หรอกนะ?”

 

“กูอาจจะดูโง่เพราะเรื่องแค่นี้ก็ได้มึง...”

 

“...แต่กูขอเจ็บให้มันถึงที่สุดก่อน แล้วกูจะกลับมาเป็นตัวของตัวเอง...”

 

ที่บอกกับอีลีแบบนี้ออกไปฉันไม่ได้อยากจะพิสูจน์อะไรต่อหรอกนะ ก็แค่อยากรู้อะไรบางอย่างก็เท่านั้นเอง...

 

ถ้าการตัดสินใจในครั้งนี้มันเกิดขึ้นฉันก็ต้องยอมรับกับมันให้ได้ เพราะมันจะเป็นบทเรียนราคาแพงให้กับชีวิตของฉัน ถึงแม้จะเสียอะไรไปบ้างก็ตาม...

 

 

.........

 

 

สองวันต่อมา...

@คอนโดลียา

 

ผลั่ก!

 

“อ๊ะ! โทษค่ะ”

 

ในขณะที่ฉันกำลังเดินเข้าไปในคอนโดของอีลีก็ชนเข้ากับร่างสูงที่เดินสวนออกมาพอดี แล้วมันก็เป็นเพราะฉันที่ไม่ทันได้มองเลยชนเข้าอย่างจัง!

 

“นาย?”

 

“เดินยังไงวะ?” ฉันขมวดคิ้วทันทีเมื่อรู้ว่าคนที่ฉันชนนั้นเป็นใคร ? หมอนี่มาทำอะไรที่นี่ นี่มันคอนโดอีลีนะ?

 

“มาทำอะไร?” ฉันเลยถามออกไปด้วยความสงสัย ท่าทางดูรีบๆ?

 

“ทำไมต้องบอก?”

 

“เห้ย เดี๋ยวก่อนสิ!”

 

พูดจบนายยูตะนั่นก็รีบเดินออกไปทันทีเหมือนเลี่ยงที่จะตอบคำถามของฉัน และนั่นยิ่งทำให้ฉันอยากรู้..ว่าเขามาทำอะไรที่นี่กันแน่ ?

 

 

 

พอเดินมาถึงหน้าห้องอีลีฉันก็จัดการเคาะประตูห้องทันทีเพราะวันนี้อีลีมันไม่ได้ไปเรียน โทรหาก็ไม่รับฉันเลยต้องตามมาถึงที่คอนโดยังไงล่ะ

 

ไม่รู้เป็นอะไรหรือเปล่า...

 

แอดดดดด

 

เสียงเจ้าของห้องเปิดประตูออกมา ก่อนจะมองตามตัวโทรมๆของมันที่มองแล้วก็ต้องขมวดคิ้วทำหน้าสงสัยในทันที ? เนื้อตัวเป็นรอยจ้ำรอยดูดแถมตรงคอก็โดนกัดด้วยฟันอีก เห็นแล้วฉันยังตกใจเลย

 

“นี่มึง....”

 

ฉันไม่อยากที่จะถามออกไปตรงๆนี่สิ แค่ดูก็รู้แล้วว่าโดน...มา แต่ก็นั่นแหละใครกันที่ทำแบบนี้ อีลีมันมีแฟนเป็นตัวเป็นตนซะที่ไหน ?

 

“จะเข้าปะ ไม่เข้ากูปิด?”

 

“เห้ย เข้าดิ”

 

ตึกๆๆ

 

ฉันเดินตามมันเข้าไปก่อนจะไปนั่งคุยกันที่โซฟา แล้วเอ่ยปากถามมันอย่างข้องใจ?

 

“มึงโดน?”

 

“เออ”

 

“ใครวะ แต่มึงไม่มีแฟนนะ?” มันก็ตอบกลับมาซะตรงเชียว!

 

“อย่าบอกนะว่า...”

 

“.....”

 

ใช่ ฉันกำลังสงสัยใครบางคน ที่เพิ่งได้เจอกันเมื่อกี้? แล้วมันก็โคตรจะเป็นไปได้ด้วย!

 

“แต่ถ้ามึงไม่อยากพูดก็ช่างเถอะ...”

 

“พูดสิ มึงคิดว่าใคร เพราะกูก็ไม่ได้จะปิดบังมึงอยู่แล้ว” มันก็บอกฉันกลับมา

 

“ยูตะ..หรอ?”

 

แล้วอีลีมันก็พยักหน้าไปหนึ่งที่ ก่อนจะเดินไปหยิบอุปกรณ์แต่งหน้ามาแล้วหยิบรองพื้นออกมาทาปิดตามรอยพวกนั้น...

 

“จริงหรอวะ...”

 

“...ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยวะ ก็ไหนบอกแค่ชอบมึง?”

 

“ก็บอกแล้วไงว่ามันอ่ะโคตรเลว!” มันโปะรองพื้นใส่แบบหนาแล้วทำหน้าโกรธเกลียดออกมา

 

“ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ...” ฉันอดไม่ได้ที่จะไม่ถามออกไป เพราะเรื่องนี้ฉันเองก็รู้สึกว่ามันทะแม่งๆอยู่เหมือนกัน ?

 

“ไปทะเล”

 

“.....”

 

นั่นไง คิดไว้แล้วเชียว! ฉันสงสัยอยู่สักพักแล้วแต่ก็ไม่คิดว่ามันจะถึงขั้นนี้!

 

“เป็นเพราะกูที่ชวนมึงไปด้วยแท้ๆเลยว่ะ...”

 

“ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก คนมันจะเหี้ยก็เหี้ยอยู่ดี!”

 

“กูขอโทษมึง...กู..” ฉันถอนหายใจออกมาอย่างรู้สึกผิด เพราะยังไงมันก็เป็นเพราะฉันอยู่ดี ฉันทำให้เพื่อนต้องมาเจออะไรแบบนี้ ฉันน่ะเป็นเพื่อนมันมาหลายปี รู้ดีที่สุดว่ามันน่ะหวงสิ่งนี้มากแค่ไหน

 

“กูไม่ได้เป็นไรมากอีฟ่าง มึงไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก เพราะกูมีวิธีเอาคืนมัน”

 

“แต่กูแค่อยากรู้คำตอบจากปากใครบางคน...”

 

ความคิดเห็น