email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 กอดเสาเถียง

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 กอดเสาเถียง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2564 19:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 กอดเสาเถียง
แบบอักษร

ตอนที่ 8 กอดเสาเถียง

ผมนั่งแช่อยู่อย่างนั้นใบหน้าซุกแนบไปกับอกไอ้ทาร์ทแล้วเรียบร้อยดูเหมือนมันจะตกใจไม่น้อยที่ผมเป็นฝ่ายเริ่มก่อนก็ถือว่าแฟร์ ๆ ทั้งสองฝ่ายนั่นแหละมั้ง...

"อ๊ะ..อึก.."ผมสะดุ้งทันทีเพราะไอ้อาร์ทมันกระแทกสวนขึ้นมาคือให้กูปรับตัวก่อนใจร้อนไปไหม...

"อ่า.."

"อื้ออ..."เอาเถอะก่อนที่มันจะขาดใจตายซะก่อนผมเลยกดสะโพกขึ้นลงช้า ๆ มันเร็วไม่ได้เพราะเราอยู่ในน้ำ

"ดี...ซี๊ดด.."ไม่ดีได้ยังไงกูเป็นคนขย่ม..แถมมันยังเอามือมาขยำบั้นท้ายจับกดขึ้นลงจนสุดท่อนลำมันอีก

"อื้มม จ๊วบ"

"ฮ๊ะ..อื้ออ..อย่ากัดนะเว้ย.."มือไม่อยู่สุขไม่พอปากยังจะมาดูดยอดอกผมอีกผมละกลัวว่ามันจะกัดลิ้นที่หมุนวนรอบฐานทำเอาผมเสียวอีกแล้ว

กึก

"หะ..หืออ..อ๊า..."มันจับสะโพกผมไว้แน่นจนผมต้องหยุดแล้วไอ้อาร์ทมันก็เป็นฝ่ายกระแทกแรง ๆ เข้ามาแทนน้ำในอ่างนี่กระเพื่อมแรงไม่หยุดเลย

"แน่น..ไปอ่าา..."

"อึก..เร็ว ๆ ไหนว่าแค่อาบ..อื้ออออ"

"อื้อ..จ๊วบ"ผมถูกโน้มคอลงไปประกบปากจูบทันทีซึ่งผมก็ตอบสนองไปตลอดลิ้นนี่พันกันไปหมดแล้วแมางกระหายมาจากไปไหนดูดปากผมแรงด้วย..

"อ่า..แฮก..แรงหน่อย.."ผมกลัวจะได้เป็นไข้แน่หากจะแช่อยู่ในน้ำนานขนาดนี้เปลี่ยนที่ให้กูก็ได้เพราะผมเริ่มจะหนาวสั่นแล้ว

"อึก..อ๊ะ ๆ อ๊า.."รู้สึกเหมือนจะเสร็จ..

พรวด

"อ่า..เซ็กซี่เป็นบ้า"สุดท้ายแล้วก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกันแม่งปล่อยในอีกแล้วถึงจะยอกปลอดภัยแต่คนเอาออกล่ะ

"นะ หนาว..พอแล้ว..อ๊ะ.."

"เปลี่ยนที่กันนะ"นี่มึงยังจะเอาต่ออีกหรอน้ำไม่อาบข้าวไม่กินแล้วใช่ไหม?

"อ๊ะ.."ผมสะดุ้งทันทีเพราะไอ้อาร์มมันอุ้มขึ้นจากอ่างทั้ง ๆ ที่เสียบกันอยู่แบบนี้ทำเอาผมสะเทือนไปทุกครั้งที่มันย่างก้าวไปที่เตียงแท่งเข้าไปลึกจนผมจะไม่ไหวแล้ว

ตุบ

"อ่า..."

เปียกหมดทั้งคนทั้งที่นอนเปียกหมดแล้วเดี๋ยวไข้หวัดได้แดกแน่ ๆ คือเช็ดตัวแล้วค่อยเอากูต่อก็ได้ตอนนี้มือมันนี่ลูบวนท้องน้อยผมแล้วแม่งไม่รู้หรือไงว่ามันทำให้เสียวแปลก ๆ...

พับ พับ พับ

"อ๊ะ ๆ ..อ๊ะ.."

"ซี๊ดดด..."

ผมยังไม่ทันได้พักหายใจหายคอให้หายเหนื่อยเลยด้วยซ้ำมันก็เริ่มกระแทกเข้ามาอีกรอบหนัก ๆ เน้น ๆ จนเสียงเนื้อกระทบกับดังมากเข้าสุดออกสุดมันเคยทำงานเปผ็นพระเอกเอวีมาก่อนหรือเปล่าวะแรงดีไม่มีตก...

"ฮ๊ะ..อื้ออ..แรง ๆ หน่อยอาร์ท..อ๊ะ ๆ .."

"ได้เลยครับ...ที่รัก..ซี๊ดดด"มันโดนจุดกระสันผมเข้าอย่างจัง

"เร็วหน่อย...อ๊า.."

"เสียวมาก..ซี๊ดด..อา.."

เพียะ

"อ๊ะ..ไอ้บ้า..อื้ออ"มือหนา ๆ ฟาดเข้ากับสะโพกผมแรงพอสมควรนี่มันสายซาดิสม์หรอ

"ใครบ้ากัน.."

"มึงนั่นแหละ..อ๊า.."ก่อนหน้านี้ยังบอกว่าตัวมันเองบ้าอยู่เลย

"บ้าแบบไหนหื้ม.."

"ก็บ้าหมด...อื้ออ..อึก.."

พอผมพูดจบมันก็ให้ผมเปลี่ยนท่า..คือแบบผมจะพูดยังไงมันให้ผมขยับไปจับเสาที่มุมเตียงไว้มือก็ล็อกสะโพกผมไว้แล้วมันก็กระแทกเข้ามาอย่างแรงจนผมแทบล้มจับไม่อยู่...

"อึก..เบา.หน้ากูทิ่มใครจะรับผิด..อื้อออ"

พับ พับ

"ฉายก็จับเสาแน่น ๆ สิ อ่า..."

ไอ้บ้ากูอ่ะจับแน่นแต่มึงเล่นกระแทกแรงจะกูหัวสั่นหัวคลอดไปตามแรงแล้วนี่ต้องแข็งแรงแค่ไหนถึงจะรับแรงกระแทกมันได้ผมก็ไม่ได้เป็นพวกตัวใหญ่อรงเยอะไงช่วยถนอมกูสักนิด

"ช้าหน่อยสิปวดหลังนะ อ๊ะ.."

เอี๊ยด เอี๊ยด

เสียงเตียงนี่ดังลั่นแข่งกับเราแล้วนึกสิมันแรงขนาดไหนถึงทำให้เตียงสั่นได้...เตียงไม่ซะด้วยมันก็ดูแข็งแรงดีแต่ไอ้อาร์ทมันแข็งแรงกว่าผมละกลัวเตียงหักจริง ๆ พวกแม่บ้านพ่อบ้านเขาจะคิดยังไงถ้ามันหักขึ้นมาจริง ๆ

ครืด ครืด

ผมได้ยินเสียงคุ้น ๆ เหมือนมีอะไรสั่นเลยทำให้ไอ้อาร์ทมันหยุดไปด้วยเออดีหลังกูนี่แอ่นไปหมดแล้วโทรศัพท์ของผมมันสั่น ใครโทรมาตอนนี้เนี่ยแม่งรู้เวลามากเลย

"ดูให้หน่อยใครโทรมา"

"มิก.."ไอ้มิกหรอน่าจะมีเรื่องด่วน

"ขอรับสายก่อนได้ไหม.."

"ได้สิ"มันยื่นโทรศัพท์มาให้ผม

"หะ ฮัลโหล.."

[เออมึงพรุ่งนี้กูจะให้คนไปเอาของที่สั่งอ่ะมึงเตรียมไว้แล้วใช่ไหม] อ๋อไอ้มิกมันโทรมาถามเรื่องผลไม้ของผม

"อะ..กูเตรียมให้แล้ว..อื้ออ"ผมพูดยังไม่ทันไรไอ้อาร์ทมันก็กระแทกเข้ามาแล้วจนผมต้องกลั้นเสียง

[เออกูจะได้ส่งคนไปแต่เช้าว่าแต่มึงทำอะไรอยู่]

"ก็เปล่า..ไม่ได้ทำอะไร...อึก.."

[กูว่าเสียงมึงแปลก ๆ นะไม่สบายหรือเปล่าไปหาหมอไหม] น้ำตาจะไหลที่ไอ้มิกมันเป็นห่วงแต่ถ้าบอกว่ากำลังเอากันอยู่มันจะช็อกไหม..

"อ๊ะ..กู..ไม่ได้เป็นไร..อื้ออ"ไอ้อาร์ทมันจงใจแกล้งผม!!

[ฉะ..ฉายมึงไหวแน่นะเสียงเหมือนคนกำลังจะตาย..] เออกูกำลังจะตายถ้ามันยังไม่หยุดกระแทกเนี่ย!!

"อะ..ไอ้อาร์ท..หยุดเลย..อื้อออ..."

"หยุดอะไรล่ะฉายก็คุยไปสิ ซี๊ดด..."มันตอบเสียงเรียบแถมยังไม่หยุดด้วย

[อะ ไอ้ฉายนี่มึง..]

"อะ...แค่นี้ก่อนนะมึง..ไอ้อาร์ท..หยุดกระแทกเดี๋ยวนี้...อื้ออ..."สุดท้ายผมก็อดที่จะร้องห้ามไม่ไหว

[....] สตั้นไปแล้วเรียบร้อยก่อนจะวางสายไปเมื่อรู้ว่าเพื่อนกำลังทำอะไร...

 ไอ้ฉายนี่มึง... 

นี่มึงจะรอดไหมเนี่ย... 

 

ผมยังไม่ทันได้วางสายไอ้มิกเพราะไอ้อาร์ทมันยังคงแกล้งผมป่านนี้ไอ้มิกมันไม่ช็อกไปแล้วหรอตายหลังจากนี้คงจะโดนมันซักถามอีกยาวแน่ ๆ ผมกอดเสาแน่นเพราะมันเริ่มจุกแล้วมันไปโมโหกินรังแตนมาจากที่ไหนอีก

"อื้ออ..."

พรวด

"อึก..ซี๊ดดด"

"อือ..."ผมไม่ไหวแล้วรู้สึกร้อนทั้งตัวไปหมดเหงื่อก็ไหลท่วมตัวแล้วผมทรุดตัวลงนอนทันทีขยับตัวไม่ไหวแล้ว

ชืบ

"อึก..."

"ฉาย..."

"..."

"ฉาย ฉายอย่าพึ่งหลับนะ"

 

 

2BC.

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว