ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กับนักหัดเขียนคนนี้นะคะ\^0^/

ตอนที่ 3 เผ่าคนป่า [Rewrite]

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 เผ่าคนป่า [Rewrite]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2563 19:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 เผ่าคนป่า [Rewrite]
แบบอักษร

บุคคลผู้มาใหม่เป็นชายร่างสูงใหญ่สองคนที่อารึมไม่มีทางลืม เมื่อคิดถึงประสบการณ์ร้อนแรงที่ผ่านมาก็รู้สึกร้อนๆที่หน้า แต่เมื่อนึกถึงว่าอีกฝ่ายเป็นบุคคลแปลกหน้าหนำซ้ำยังเป็นพวกคนป่าก็ทำเอาเขามือสั่นขึ้นมา

มือขาวกำผ้าแพรที่ห่มบนตัวไว้แน่นแต่โชคดีที่เจ้าคนป่าสองคนไม่มีท่าทีมุ่งร้าย มันสองคนสีหน้าขรึมจริงจังคุยกันด้วยภาษาที่อารึมไม่เข้าใจพักใหญ่ ก่อนจะหันมามองที่เขาเป็นตาเดียวมันสองคนต่างยกนิ้วขึ้นชี้ตัวเอง ก่อนจะผลัดกันเอ่ยคำซ้ำๆผลัดกันไปมา ที่แท้มันกำลังแนะนำตัวอยู่ ท่าทางของมันสองคนจริงจังมากจนน่าขำ 

เห็นคนหน้าหวานยกยิ้มจนเห็นฟัน เจ้าพวกคนป่าสองคนก็พลันระริกระรี้ตาวาว ยกนิ้วมาทางอารึมเช่นกัน

อารึมเห็นดังนั้นจึงบอกชื่อตัวเองไป พวกมันทำท่าทางดีใจพากันร้องใหญ่ 

"อารึม! อารึม! อารึม!!"

อารึมทำหน้าเหวอ นั่งฟังชื่อตัวเองที่ดูคล้ายบทสวดปลุกใจฮึกเหิมหรือบทเพลงร้องรอบกองไฟนั่นแล้วพลันหนาวๆร้อนๆ 

มันจะไม่จับเขาไปต้มหรอกใช่ไหม?

เจ้าคนป่าสองคน คนที่ใจเย็นชื่อไอรา คนที่ใจร้อนชื่อกาซิม พวกมันยังคงมีสีป้ายไว้ตามใบหน้า และพวกมันสองคนดูแลตนดีกว่าที่คิด ต่างหาอาหารและน้ำมาให้อย่างดี ถึงจะไม่ค่อยไว้วางใจชิ้นเนื้อในถ้วยโจ๊กแต่ความหิวก็ทำให้กินจนหมดถ้วย พวกมันดีใจ จู่ๆก็ถลันเข้ามาอุ้มตัวคนออกไปข้างนอก

อารึมผวาหน้าตาตื่นในทันที พยายามยื้อยุดเพราะกลัวถูกต้ม จึงดิ้นปัดป่ายไปมา

เจ้ากาซิมที่อุ้มคนอยู่เผยแววตาสงสัย จู่ๆก็โยนคนที่ม้วนในอ้อมแขนไปให้เจ้าคนป่าที่ยืนข้างๆ 

อยู่ๆก็ถูกโยนทำเอาอารึมร้องตกใจรีบคว้าหมับเข้าหากายคนป่าที่ชื่อไอราทันที เจ้าคนป่าไอราก็จับเขาเขย่าขึ้นลงสองสามทีเป็นก่อนจะเดินดุ่มๆออกไป

ระหว่างทางอารึมยังคงพยายามดิ้นและร้องอยู่เป็นระยะๆ พวกมันเดินไปสักพักหนึ่งจนกระทั่งมีชายชราแต่มีมัดกล้ามท่าทางแข็งแรงเดินมา หน้าที่ถูกสีแต้มหนักกว่าคนอื่นยิ่งดูไม่น่าไว้ใจ

ชุดเครื่องห่มที่ดูดีมากขึ้นหน่อยอย่างน้อยก็ปกปิดทั้งตัว พร้อมกับผ้าแถบคาดลายหนังสัตว์บนหัวมีดอกหญ้าชนิดหนึ่งปักแซมไว้ดูแล้วคล้ายหัวหน้าเผ่า เห็นเจ้ากาซิมกับไอราทำท่าเคารพก็แน่ใจ ก่อนจะเห็นพวกเขาคุยกันกุกกักๆอะไรบางอย่างชายชราหัวหน้าเผ่าพลันหัวเราะร่า เดินมายกไม้เท้าหัวกะโหลกเคาะหัวอารึมโป้กสองโป้ก ก่อนจะเห็นคนป่าทั้งสามหัวเราะร่าอีกรอบ

พิธีการเจิมของพวกมันเสร็จสิ้น หลังจากนั้นท่านหัวหน้าเผ่าอันเป็นที่เคารพของพวกมันก็เดินจากไป

อารึมมองท่าทีของพวกคนป่าทั้งหมดก็งุนงงพลางเอามือลูบหัวป้อยๆ อยู่ๆก็ถูกเคาะหัวปุ้บปับ คนพวกนี้ช่างแปลกจริง!

เมื่อไม่เห็นท่าทีว่าพวกคนป่าจะไม่เอาตนไปต้มจริงๆอารึมก็ค่อยคลายใจมองนู่นมองนี่ เจ้าคนป่ากาซิมยกอุ้มเขาขึ้นอีกครั้งก่อนจะพาเดินไปทั่วเผ่า คราวแรกเขาดิ้นไปมาพูดพร้อมทำมือว่าอยากเดินเองแต่พวกมันไม่ยอม จึงปล่อยให้พวกมันอุ้มไปอย่างจนใจ นานๆไปก็รู้สึกสบายดีเหมือนกันไม่เหนื่อย

ตามละแวกที่พวกมันพาไปมีกระโจมตั้งอยู่เป็นหลังๆ แหวกหญ้าไปหน่อยก็เจออีกหลัง บนต้นไม้อีกหลายหลัง ดูเป็นวิถีธรรมชาติจนอารึมตาวาว ยุคที่เขาอยู่ไม่มีเรื่องแบบนี้จึงตื่นตาตื่นใจ เห็นพวกมันพูดภาษานู่นนี่ด้วย อารึมฟังไม่ออกก็อือออตามๆไป แต่ดูท่าทางของพวกมันสองคนประกอบก็พอสื่อสารเข้าใจ 

อารึมเห็นคนป่าคนอื่นๆเดินกันไปมา แน่นอนพวกมันต่างมีสีผิวเข้ม สีแทน อย่างขาวมากสุดก็ผิวเหลืองเข้มๆ คนป่าพวกนี้ต่างมีรูปร่างใหญ่โตไม่ต่างจากเจ้ากาซิมกับไอรา กล้ามเป็นมัดๆของพวกมันดูน่ากลัว

เห็นคนป่าสองคนแบกสัตว์หน้าตาประหลาดเดินไปก็ตกใจผวากอดเจ้ากาซิมที่อุ้มอยู่แน่นโดยไม่รู้ตัว หน้าตาดุดันของพวกมันพลันหันมาพร้อมหยุดยืนนิ่งตรงหน้าก็ทำเอาคนต่างถิ่นอย่างเขาสะดุ้งเฮือก แต่จู่ๆ พวกมันกลับยิ้มแฉ่งให้ อารึมทำหน้าเหวอผงะ มองซี่ฟันขาวที่โชว์หราอยู่นั้นก็รู้สึกพิลึก

พวกมันหยุดคุยกับเจ้ากาซิมไอรากุกกักๆอีกรอบก่อนจะเดินยกคานไม้แบกอาหารของพวกมันไปพร้อมหัวเราะเสียงเอิ้กอ้าก

เจ้ากาซิมกับไอราผลัดกันอุ้มคน จนอารึมชินแล้ว ยามนี้พวกมันแหวกพุ่มไม้กอใหญ่ไปอีกทางอารึมก็ได้ยินเสียงครวญครางประหลาด ก่อนจะเห็นภาพอันน่าตกใจ

อารึมหน้าแดง มองเจ้าคนป่าชายร่างใหญ่กำลังใช้ท่อนลำใหญ่เสยงัดแทงคู่ของมันอยู่ เสียงร้องอู้วอ้าของคนอยู่ล่างร้องครางอย่างสุขสมฟังดูลามก

อารึมไม่ได้รู้เลยว่าคนใต้ร่างนั้นเป็นคนผิวขาวต่างถิ่นเช่นเดียวกันแต่เพราะเจ้าคนป่าผิวแทนร่างใหญ่ของมันบดบังไว้มิดเขาจึงมองไม่เห็น เจ้าคนป่าที่กำลังแทงคนอยู่ก็เงยขึ้นมา คนนี้มันทาสีหน้าจนดำเมื่อม มันยกมือร้องทักทายแถมยิ้มแฉ่งโชว์มาให้ เจ้ากาซิมกับไอรายกมือตอบส่งเสียงทักราวกับเป็นเรื่องปกติธรรมดาก่อนจะเดินจากไป ลับหลังพวกกาซิมก็มีเสียงกระทบเนื้อรัวแรงขึ้นพร้อมๆกับเสียงหวีดครางยาวทีหนึ่งก่อนจะมีเสียงกระทบเนื้อดังขึ้นใหม่อีกรอบ

วันนั้นทั้งวันอารึมก็เห็นเจ้าพวกคนป่าทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันเป็นแห่งๆ บางที่ก็รวมกลุ่มกันทำอย่างโจ่งแจ้งคล้ายมันไม่ได้เป็นเรื่องแปลกแต่อย่างใด อารึมสังเกตอย่างหนึ่งที่นี่ไม่มีคนป่าหญิงเลยสักคนเดียวมีแต่ชายร่างกายบึกบึน คล้ายว่าคู่ของพวกมันจะหายากอยู่ไม่น้อย อารึมเห็นชายสี่ห้าคนผลัดกันจ้วงแทงคนๆเดียวกัน ฟังจากเสียงครางแล้วดูสุขสมใจกันอย่างยิ่ง 

ที่น่าแปลกคือคนที่อยู่ล่างกลับเป็นคนผิวขาวๆ คล้ายคนต่างถิ่นเช่นตนเองอย่างยิ่ง ยามนั้นอารึมได้แต่สงสัย

พวกมันมีคอกไว้เลี้ยงแกะ เลี้ยงม้า เลี้ยงหมู นั่นยิ่งก็เป็นน่าตกตะลึง เมื่อ มีคนผิวขาวบางคนร้องครางสูดปากตาเหลือกลอยอยู่ใต้ร่างสัตว์พวกนั้นไม่น้อย ท้องของชายหนุ่มผู้อยู่ใต้ร่างพวกนั้นถึงกับนูนโป่งจากท่อนลำใหญ่ของม้า พวกคนป่าที่ยืนสาวท่อนลำอยู่ข้างๆมองตาเป็นมันท่าทางรอคิวเสียบต่อ เป็นเช่นนี้อยู่เป็นกลุ่มๆ และก็เช่นกันพวกมันต่างหันมาโบกมือให้เจ้าคนป่าสองคนที่อุ้มอารึมไว้อยู่

เห็นภาพตรงหน้าอารึมแทบลืมหายใจ เขาเบิกตาผวาร้องไห้น้ำตาไหลแทบจะทันที หน้าตาใสๆขาวๆนุ่มของชายหนุ่มทำเอาเจ้ากาซิมกับไอรามองตากันไปมา พวกมันขมวดคิ้วมุ่นคล้ายไม่เข้าใจ หลังจากนั้นอีกในหลายๆวันก็เห็นภาพเช่นนี้ อารึมดวงตาบวมแดงนอนไม่หลับ

เจ้าพวกกาซิมร้อนใจพาอารึมออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกก็ดูปกติดีแต่เมื่อคนกายขาวเห็นภาพการสมสู่กับสัตว์เลี้ยงพวกนั้นก็ร้องไห้เช่นเดิม ใบหน้าขาวส่ายแรงๆ พยายามชี้มือชี้ไม้บอก พวกมันทั้งสองก็เริ่มเข้าใจ จึงไม่พาไปดูอีก

อารึมคล้ายรู้สึกว่าพวกมันสองคนเข้าใจเขาดีอย่างมาก แถมยังดูแลเขาอย่างดีเท่าที่พวกมันหาให้ได้แล้ว ช่วงกลางวันมันไปออกล่าสัตว์ หาเนื้อก้อนใหญ่ๆย่างมาให้กินทุกวัน บางวันก็มีข้าวมาให้สลับๆกันไป ตกกลางคืนกลับเป็นช่วงเวลาที่อารึมยากลำบาก แม้พวกมันจะไม่ได้ทำอะไรเกินเลย แต่มือสากๆของพวกมันกลับเลื้อยมาลูบเนื้อตัวแถมยังเคล้นเล่นอย่างมันมือ ยิ่งกว่านั้นมันทั้งสองยังสาวท่อนลำโด่เด่อยู่ขนาบคนละข้าง อารึมที่อยู่ตรงกลางอยากเตะถีบพวกมันออกไปไกลๆแต่มันแรงเยอะมากตัวไม่กระเตื้องเลยแม้แต่น้อย อารึมจึงได้แต่ฟังเสียงสูดปากครางระงมที่ดังอยู่แนบหูอยู่ทุกๆคืน 

อารึมอึดอัดเพราะสุดท้ายแล้วเขาก็มีอารมณ์ จึงได้แต่งอเข่าคู้ตัวหันหนี แต่จะหัวไปข้างไหนก็เจอหน้าหื่นๆของเจ้าคนป่าคนใดคนหนึ่ง จึงได้นอนหงายหนีบขาอย่างทรมาน 

ไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าในคืนเหล่านั้น แก่นกายของร่างกายขาวจะถูกปากของคนป่าทั้งสองผลัดกันครอบครอง พวกมันดูดขึ้นลงๆ จนกายขาวปลดปล่อย อารึมที่ร้องครางแผ่วๆจึงนอนหลับสนิทสบายตัวไปทั้งคืน

แต่เวลาหวงตัวใกล้จะหมดลงแล้ว เจ้าคนป่าสองคนที่ร่วมหมอนในทุกวันเพียงทำตามกฎเผ่าเท่านั้น พวกมันยังไม่ได้ร่วมพิธีจากหัวหน้าเผ่า หากผ่านพิธีการนั้น พวกมันก็จะเป็นอิสระ จับร่างกายขาวนี้สมสู่ได้อย่างคนอื่นเสียที!

ในเช้าวันหนึ่ง อารึมที่มาอยู่เผ่านี้ได้หนึ่งเดือนก็ค่อยๆยอมรับเรื่องราวต่างๆแต่บางเรื่องก็ฝืนๆอยู่บ้าง เขาไม่กล้าเฉียดใกล้กลุ่มคนที่ทำเรื่องโจ่งครึ่มกลุ่มอื่นเลยแม้แต่น้อย เขาที่ไม่ได้ไปล่าสัตว์ก็ไม่กล้าอยู่เฉยหาทำงานซักผ้า หรืองานจิปาถะอื่นๆเผื่อว่าวันหนึ่งเจ้ากาซิมกับไอรามันจะใจดีไม่จับเขาเข้าคลุกวงสมสู่พิสดารพวกนั้น อารึมจึงขยันขันแข็งอย่างยิ่ง เขาหอบพวกผ้านุ่งไปยังลำธารใกล้ๆขยี้ซักชั่วครู่ก็หาตะกล้าสานหอบผ้าไปตาก ขณะสะบัดผ้าไปมาก็ได้ยินเสียงครางระงม

"อู้วว อ่าๆๆๆ"

เสียงสอดท่อนลำกับช่องทางดังพั่บๆอยู่ไม่ไกล เขาได้ยินเสียงแบบนี้อยู่ทุกวัน ไม่ต้องไปหาก็มีให้เห็นอยู่ทุกที่

อยู่มาพักหนึ่งอารึมก็สังเกตุเห็นว่าช่องทางคนใต้ร่างพวกนี้มักจะมีน้ำเมือกใสๆไหลออกมาทำให้เจ้าคนป่าในเผ่าพวกนี้มีอาการคลั่งเคลิ้มมุดดมเลียอย่างบ้าคลั่ง อารึมหน้าแดงจัด เขาคิดถึงตัวเองวันแรกที่เจอเจ้ากาซิมกับไอรา ร่างกายเขาก็คล้ายเป็นแบบนี้เช่นกัน

เหลือบมองชายหนุ่มที่ร้องครางอยู่นั้นก็อดคิดไม่ได้ว่าเผลอๆคนพวกนี้อาจเป็นคนนอกที่หลงเข้ามาเช่นเดียวกันก็เป็นได้

อารึมมือสั่น ยังไงก็ไม่ชิน รีบตากรีบหนี ไม่รู้อยู่มานานเท่าไหร่แล้วคนขาวคนนั้นถึงพูดภาษาชนเผ่าพวกนี้ได้คล่องปร๋อ คนขาวพูดอะไรบางอย่างก็ไม่ทราบเจ้าคนป่าได้ยินยิ่งยัดจ้วงเร็วรี่ อารึมหน้าแดงหนีบขาทำท่าเดินหนีแต่จู่ๆก็ได้ยินเสียงคนเอ่ย

"อ่าๆๆ นายน่ะ มาใหม่สินะ อ้ะๆๆ"

อารึมหันขวับ เห็นคนพูดภาษาเดียวกันก็ลิงโลด ก้าวเท้าจะเข้าไปหาแต่ก็ชะงักเสหลบตาไม่กล้ามองคนทำเรื่องโจ่งแจ้งนั้นอยู่

"อูยๆๆ ซี้ดดด %$#@$%" ชายขาวหน้าตาดีคนนั้นเอ่ยบางอย่างกับเจ้าคนในเผ่าที่ร้องสูดปากอยู่ มันลดระดับความเร็วลงแต่ยังเสียดสีเอื่อยๆจนชายคนนั้นแหงนหน้าสูดปากร่างสั่นเทาครู่หนึ่งก่อนจะมองมาหน้าเยิ้ม

"คิกๆๆ เดี๋ยวนายก็ชอบเองแหละ อีกไม่นานหรอก...อูววว" พูดไปก็สูดปากตาลอยไปพักๆคล้ายไม่ได้สติ ก่อนจะหันไปยกหัวเจ้าคนป่าคนนั้นขึ้นมาตะโบมจูบปากหนาๆนั้นอย่างดูดดื่ม

"...คะ คุณๆๆ เดี่ยวก่อน คุณก็มาจากข้างนอกเหมือนกันใช่ไหม บอกทีว่าผมจะออกจากที่นี่ไปยังไง"

อารึมพูดอย่างละล่ำละลักหลับหูหลับตา ภาพตรงหน้าทำเขาตัวแดงเป็นมะเขือเทศสุกซึ่งดูแล้วน่ารักมาก ชายคนนั้นมองเจ้าคนป่าคู่สู่สมของตนเองตาฉ่ำ ก่อนจะบอกอารึมขณะที่ถูกเสียดสีช่วงล่างว่า

"อืมม...ตั้งแต่เธอถูกเลือกมาที่นี่ เธอก็ออกไม่ได้แล้วล่ะ ทะ ทำใจเถอะ...อูยย" 

 

 

 

 

   

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว