email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ลอยกระทง รวมคู่

ชื่อตอน : ลอยกระทง รวมคู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2563 18:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลอยกระทง รวมคู่
แบบอักษร

#สมหวังก็แค่ชื่อหมา 

"พี่คี วันนี้ไปลอยกระทงในม.กันไหม" มีตังค์ถามแฟนตนเองที่ตอนนี้กำลังดูหนัง พี่คีไม่ได้ตอบอะไรกลัยมานอกจากใช้สายตาดุ ๆ มาจ้องมองเขาและหันกลับไปสนใจหนังดังเดิม 

"พี่คี" มีตังค์ส่งเสียงเรียกอีกครั้ง 

"ครับ" คีตะตอบกลับมาพลางย้ายสายตาจากจอทีวีมามองแฟนตนเอง 

"ไปไหมครับ" มีตังค์ลุ้นคำตอบกับคนตรงหน้า คีตะพยักหน้าตอบตกลง มีตังค์เห็นดังนั้นจึงกระโดดโลดเต้นดีใจและวิ่งไปจุ๊บแก้มแฟนตนเอง  

"รักพี่คีที่สุดเลยครับ ผมไปเตรียมตัวก่อนนะ" คีตะมองแฟนเด็กวิ่งเข้าห้องไปอาบน้ำด้วยความดีใจพลางยกยิ้ม 

"น่ารัก"  

 

 

 

 

 

#ขอพรอาชา 

 

"พี่ชาวันนี้ไปลอยกระทงกันไหมครับ" ต้องรักถามแฟนตนเองอย่างอาชาที่ตอนนี้กำลังนอนกอดเจ้าตัวอยู่บนเตียง 

"พี่ไม่อยากไปเลยครับ พี่ไม่อยากเอาความน่ารักของน้องรักไปโชว์ใคร" 

"ไม่เอาน่าพี่ชา ตอนนี้ก็มีรักเป็นแฟนแล้วไง จะกลัวอะไรครับ" ต้องรักพลิกตัวหันไปหาอาชาพลางใช้สายตาออดอ้อน อาชามองลงมายังสายตาของแฟนตนเองจึงยอมแต่โดยดี ก็ใครใช้ให้เอาแววตาน่ารัก ๆ มาจ้องกันล่ะ เขาก็ละทวยแย่สิ 

"โอเคครับ ตกลงพี่จะพาน้องรักไปลอยกระทง" 

"อือ รัก รักพี่ชานะครับ" 

"พี่ก็รักน้องรักของพี่" อาชาว่าพลันจุ๊บลงบนหน้าผาก 

 

 

 

 

#จีบคุณด้วยจดหมาย 

 

"คนน่ารัก คนน่ารักจะไปลอยกระทงกับฟ้าไหมครับ" ข้ามฟ้ายืนจับมือแฟนตนเองแกว่ง ๆ ไปมาระหว่างค้ำคูณกำลังยืนรถน้ำต้นไม้ 

"อือ ไปสิ ฟ้าไปไหนคูณไปด้วย คูณอยากไปลอยกระทงมานานแล้ว คูณไม่เคยได้ไปลอยเลยสักปี เพราะคูณอึดอัดกับคนเยอะ ๆ"  

ข้ามฟ้าได้ยินสิ่งที่ค้ำคูณพูด จึงขมวดคิ้ว "แล้วไปครั้งนี้จะไม่อึดอัดเหรอคนน่ารัก เอาเป็นว่าฟ้าไม่ไปแล้วดีกว่า" ค้ำคูณหันไปหาข้ามฟ้า และจ้องเข้าไปในดวงตา  

"คูณไหว ขอแค่มีฟ้าอยู่ข้าง ๆ คูณก็พอแล้ว" 

"คนน่ารักของฟ้า" ข้ามฟ้าสัมผัสยังแก้มของค้ำคูณอย่างบางเบา 

 

 

 

 

#น้ำนิ่งของภูวา 

 

"เฮียไปลอยกระทงกันเถอะ" น้ำนิ่งเอ่ยพูดกับภูวาในขณะที่ภูวากำลังตากผ้า 

"คนเยอะน่ะหนู" 

"แต่ผมอยากไปอะเฮีย" น้ำนิ่งเกิดอาการงอแง 

"หนู" น้ำเสียงของภูวาเริ่มนิ่ง เมื่อเมียของตนเองกลายเป็นเด็กที่ไม่ได้ดั่งใจก็ร้องงอแง ทว่าน้ำเสียงของภูวานิ่งลงน้ำนิ่งก็หงอยลงเช่นกัน  

"ไม่ไปก็ได้ครับ" และเดินหายเข้าไปในห้องนอน ภูวามองตามเมียตนเองพลางส่ายหัวและหันมาตากผ้าดังเดิม เมื่อตากเสร็จภูวาจึงเดินเข้าไปในห้องเพื่อไปง้อเมียเด็ก 

"หนูเอาผ้าออก" ภูวาว่าพลางกระตุก 

"......." น้ำนิ่งยังคงเงียบ 

"หนู" 

"......" 

"หนู" 

"....." 

"เมีย! เอาผ้าออก! ทำไมต้องให้ขึ้นเสียงห๊ะ!!" อารมณ์ของภูวาเริ่มเดือดตามความดื้อดึงของน้ำนิ่ง 

"....." 

ภูวาพยายามระงับอารมณ์ของตนเองให้เย็นลงจากนั้นจึงเริ่มพูดอีกครั้ง "เปิดผ้าแล้วมาคุยกันดี ๆ" 

"หนู เฮียพูดดี ๆ ไม่ชอบรึไง ทำไมถึงดื้อนัก" 

"ถ้าผมดื้อเฮียก็ไม่ต้องมาสนใจผม แค่ผมอยากไปลอยกระทงแค่เนี่ย เฮียก็ไม่พาไป แถมยังมาเสียงดังใส่ผมอีก ผมก็น้อยใจเป็นนะเฮีย"  

"เฮียบอกสักคำไหมว่าจะไม่พาไป"  

"ก็เฮียพูดตอนนั้น" 

"ตอนไหนเปิดผ้ามาคุย" น้ำนิ่งออกมาจากผ้าห่มและชี้แจ้งในสิ่งที่ภูวาพูด 

"ก็เฮียบอกคนเยอะน่ะหนู" 

"อืม แล้วมีคำไหนไหมที่บอกว่าจะไม่ไป" คำถามของภูวาทำให้น้ำนิ่งเกิดอาการเลิ่กลั่กและอึกอักในน้ำเสียง 

"ก็ไม่มี' น้ำนิ่งตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงบางเบา 

"หนูนะหนู" ภูวาว่าพลางถอนหายใจ ในขณะที่ภูวากำลังหมุนตัวเดินออกไปน้ำนิ่งจึงคว้าเข้าที่เอวของภูวาและโอบกอดเอาไว้  

"ผมขอโทษ" ภูวามองเมียตนเองที่กอดแน่ไม่ยอมปล่อยจึงยกมือขึ้นลูบหัวของเมียไปมา 

"อืม เฮียไม่ได้โกรธ แต่ทีหลังฟังเยอะ ๆ และอย่าเพิ่งด่วนตัดสิน รู้ไหม" 

หงึก ๆ น้ำนิ่งพยักหน้า "รู้ครับ" 

"อืม เด็กดีของเฮีย" 

 

 

 

 

ลอยกระทงปีนี้ของให้นักอ่านทุกท่านเที่ยวกันอย่างระมัดระวังและขับขี่อย่างปลอดภัยนะคะ  

ด้วยรักและหวังดีจาก GINIE-จีนีย์ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว