email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chan's Children เด็กของชาน ตอนที่ 11

ชื่อตอน : Chan's Children เด็กของชาน ตอนที่ 11

คำค้น : เด็กของชาน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2564 15:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chan's Children เด็กของชาน ตอนที่ 11
แบบอักษร

 

 

 

 

 

AuThor : นามิ 

 

 

 

 

ตอนที่ 11 

 

 

 

 

“เด็กน้อย! แล้วบอกจะโกนหนวดให้” ชานพูดขึ้นหลังจากคุยงานเสร็จ พอเข้ามาในห้องก็เห็นน้ำหลับคาโซฟาไปแล้ว วันนี้เขาเครียดเรื่องงานทั้งวัน พอเห็นน้ำหลับที่โซฟาแถมยังน้ำลายยืดอีกทำให้ความเครียดที่สะสมมาทั้งวันหายไปเลย 

ตอนแรกก็กะพาขึ้นสวรรค์สักสองรอบแล้วพาเข้านอน แต่พอเห็นหลับลึกแบบนี้จึงไม่อยากรบกวนการนอน  

ชานอุ้มน้ำไปนอนที่เตียงแล้วห่มผ้าให้ ชานก้มลงสูดความหอมจากแก้มใสแล้วเดินไปเปิดไฟในห้อง เหลือไว้แต่โคมไฟหัวเตียงพอให้เขามองเห็นทาง 

มะรืนนี้เขาต้องเดินทางไปแล้ว ใจไม่อยากไปเลยแต่ชานต้องแยกให้ได้ว่างานก็คืองาน หันไปมองเด็กขี้เซาบนเตียงเขายิ่งคิดหนัก ยอมรับเป็นห่วงมากเพราะไม่รู้ว่าชินกับบ้านหลังนี้หรือยัง สนิทกับคนในบ้านทุกคนหรือเปล่า จะชอบบ้านหลังนี้หรือเปล่าก็ไม่รู้ 

“ตื่นมาทำไมเนี่ย” ชานถามขึ้นเมื่อเห็นเด็กน้อยลุกนั่งขยี้ตา ชานที่กำลังจะไปอาบน้ำจึงเดินมานั่งข้างๆ แล้วจับมือเล็กสองข้างเอาไว้เพราะน้ำขยี้ตาแรงมากเดี๋ยวตาจะช้ำเอา 

“น้ำรอพี่เสือแต่เผลอหลับไปครับ” น้ำบอกและหาวออกมาเสียงดังลั่นห้อง 

“ถ้าง่วงก็นอนก่อนเลยครับ” ชานบอก น้ำส่ายหน้าไปมา 

“น้ำจะโกนหนวดให้ ถ้าไม่ทำวันนี้แล้วเผื่อพรุ่งนี้พี่เสือไม่ว่าง เดี๋ยวไม่ได้โกนกันพอดี” น้ำไม่ยอมเพราะสัญญาเอาไว้แล้ว ชานเลยต้องยอมแพ้ 

“โอเคครับงั้นไปห้องน้ำดีกว่า” พูดจบก็ช้อนตัวอุ้มไปห้องน้ำพอไปถึงเสื้อผ้าก็ถูกถอดออกอย่างรวดเร็วโดยฝีมือของคนสูงกว่า  

ระหว่างถอดเสื้อผ้าน้ำก็ถูกร่างสูงนัวเนียอยู่ตลอด พอเนื้อตัวล่อนจ้อนก็รู้สึกว่าตัวเองได้กลายเป็นเหยื่อพร้อมให้เสือตะครุบแล้ว 

ชานแทบจะสิงเข้ามาในร่างกาย ไม่มีช่องว่างให้ลมเข้าสักนิด ชานเอื้อมมือไปเปิดน้ำลงอ่างแล้วกอดรัดฟัดเหวี่ยงร่างบางในอ้อมกอดต่อ น้ำโอบลำคอของชานเอาไว้แล้วดึงใบหน้าของชานมาจูบ ร่างสูงอึ้งไปเพราะน้ำเป็นคนเริ่มจูบก่อน มือหนารั้งเอวมาแนบชิดและสอดลิ้นเข้าไปโพรงปากนุ่ม สองลิ้นผลัดกันตวัดกันไปมาจนน้ำเป็นฝ่ายยอมแพ้และถูกชานเล่นลิ้นอยู่ฝ่ายเดียว 

น้ำรู้สึกเหมือนตัวลอยเพราะชานเลียได้นุ่มนวลจนเคลิ้มตามมือเรียวจิกลงแผ่นหลังหนาโดยไม่รู้ตัว น้ำสะดุ้งเมื่อมีบางอย่างดันอยู่ตรงหน้าขา ใบหน้าขึ้นสีทันทีเพราะรู้ว่าต้องเป็นส่วนใหญ่โตของอีกฝ่ายแน่ ฝ่ามือหนาลูบบั้นท้ายแล้วฟาดลงไปหนึ่งทีอย่างมันเขี้ยว น้ำสะดุ้งเพราะเจ็บมากแต่ปากถูกจูบอยู่เลยโวยวายไม่ได้  

จะผละออกก็ถูกดูดลิ้นจนรู้สึกเจ็บ กำปั้นน้อยเลยทุบหลังแต่ก็ถูกรวบเอาไว้เหนือหัวแล้วชานก็จูบปากเรียวต่อ ก้นน้อยถูกฟาดจนเป็นรอยแดง จากที่เจ็บในตอนแรกตอนนี้ชาไปหมดแล้ว  

ชานผละออกจากปากเรียวแล้วดูดริมฝีปากบนและล่างจนหนำใจแล้วผละออกจริงๆ รอยยิ้มผุดตรงมุมปากเมื่อเห็นผลงานที่ตั้งใจทำให้น้ำปากบวมเจ่อ ชานเปลี่ยนมาบีบก้นนิ่มสองข้างไปมาอย่างสนุกมือ แต่คนถูกบีบนั้นหน้าบึ้งตึงเป็นอย่างมาก! 

“เป็นอะไรครับ” ชานถามอย่างสงสัย 

“พี่ชานตีก้นน้ำจนชาหมดแล้วครับ” เด็กน้อยทำปากยู่ด้วยความไม่พอใจ 

“เรียกว่าพี่เสือสิ” ชานบอกยิ้มๆ ทำให้น้ำเขินเพราะลืมไปว่าต้องเรียกพี่เสือ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังปั้นหน้าบึ้งต่อเพราะเริ่มแสบก้นที่ถูกฟาดแล้ว ชานเอื้อมมือไปปิดน้ำเมื่อน้ำใกล้จะล้นอ่าง 

“โอ๋ๆ มาเดี๋ยวเป่าให้” ชานพูดจบก็ทำท่าจะก้มลงเป่าให้  

“ไม่ๆๆๆๆ จะมาเป่าก้นน้ำทำไมเล่า!” เด็กน้อยเริ่มเหวี่ยงใส่ ชานหัวเราะออกมาทำให้น้ำยิ่งไม่พอใจมากกว่าเดิม น้ำจึงลุกออกจากอ่างแล้วเดินโชว์ก้นแดงออกไปจากห้องน้ำด้วยใบหน้าที่บึ้งตึง 

“น้ำไม่โกนหนวดให้พี่เสือแล้ว” น้ำพูดออกมาอีก ชานเลยต้องรีบเดินตามไปแล้วดึงร่างเล็กมากอด 

“พี่ขอโทษครับโกนหนวดให้พี่นะครับคนดี” ชานเอ่ยเสียงนุ่ม น้ำแพ้น้ำเสียงโทนนี้ไปเต็มๆ  

“ก็ได้ครับ” น้ำตอบรับ ชานจึงจูงมือพาไปลงอ่างอาบน้ำและตอนนี้น้ำก็นั่งอยู่ระหว่างขาของชานแล้วหันหน้าเข้าหา 

แก้มใสขึ้นริ้วสีแดงเมื่อมองไปยังช่วงล่างแล้วเห็นส่วนใหญ่โตกำลังชี้ผงาดอยู่ น้ำรู้เลยว่าคืนนี้ต้องรับศึกหนักแน่ 

“พี่เสือครับ” น้ำเงยหน้าขึ้นเรียกร่างสูง 

“ว่าไงครับ” ชานขานรับและลูบเอวคอดไปด้วย 

“ยังไม่ทำคืนนี้ได้ไหม พรุ่งนี้น้ำจะไปตลาดพร้อมป้าหวินและป้าวาฬ น้ำกลัวจะไปไม่ไหว” เด็กน้อยพูดออกไปตรงๆ เพราะอยากไปเดินตลาดด้วย อยู่แต่บ้านก็น่าเบื่อ 

“แต่พรุ่งนี้พี่ก็ออกเดินทางแล้วนะ” ชานพูดแย้ง แถมไปตั้งหนึ่งเดือนด้วยจึงอยากตักตวงความสุขจากร่างเล็กให้มากที่สุด 

“พี่เสือออกเดินทางกี่โมงครับ” น้ำทำหน้านึกคิดแล้วเอ่ยถาม 

“ประมาณสองทุ่มครับ” ชานตอบกลับไปเพราะไปถึงที่นั่นก็เช้าพอดีและไปคุยเรื่องงานได้เลย 

“แล้วพรุ่งนี้พี่เสือมีเคลียร์งานที่ไหนอีกไหมครับ” น้ำถามต่อ ชานส่ายหน้าเพราะก่อนที่จะไปรับ(ฉุด)น้ำมาอยู่ด้วยเขาตามเคลียร์งานจนหมดแล้วและงานกองที่วางอยู่บนโต๊ะของวันนี้ก็ทลายหมดไปแล้วด้วย 

“งั้นถ้าหลังจากที่น้ำกลับมาจากจ่ายตลาด แล้วพี่เสือไม่มีงาน เราค่อยมาทำกันได้ไหมครับ” น้ำก้มหน้าก้มตาพูด  

“ให้พี่เสือทำจนพอใจเลย” ประโยคนี้ชานได้ตายไปแล้ว  

ดาเมจจากดวงตาที่เงยหน้าบอกทำเอาชานมองตาค้างและอยากกดปุ่มข้ามเวลาไปถึงพรุ่งนี้เลย ชานเลียริมฝีปากก่อนจะก้มลงจูบซอกคอขาวทำเอาน้ำสะดุ้งเพราะไม่ทันตั้งตัว ตอนแรกว่าจะประทับแค่รอยเอาไว้ แต่พรุ่งนี้น้ำต้องออกไปจ่ายตลาด ชานเลยดูดเบาๆ จนน้ำขนลุกซู่เพราะลมหายใจของอีกฝ่ายรินรดซอกคอด้วย 

“โกนหนวดกันดีกว่าครับ” น้ำดันชานออกห่างเพราะเริ่มรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา ชานหอมแก้มใสแล้วชี้ไปยังอ่างล้างหน้าที่วางที่โกนหนวดเอาไว้พร้อมโฟมโกนหนวด น้ำจึงลุกขึ้นไปหยิบ 

ชานยิ้มออกมาเมื่อก้นน้อยเป็นรอยแดงช้ำ น้ำกลับมาพร้อมกับของในมือและถูกชานตวัดมานั่งระหว่างขาเหมือนเดิม  

“พี่เสือหลับตาลงได้ไหม” น้ำพูดขึ้นเมื่อบีบโฟมลงตรงหนวด แต่ชานดันจ้องหน้าของน้ำไม่วางตาเลย  

“ทำไมต้องหลับตาด้วยล่ะครับ” ชานแกล้งถามและมองแก้มที่ขึ้นสีชมพูระเรื่อ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าทำไมน้ำถึงพูดแบบนั้นและเขาก็ตั้งใจมองด้วย 

“น้ำเขินที่พี่เสือจ้องนี่นา!” น้ำตอบกลับอย่างเขินอาย ชานจึงหลับตาลงอย่างตามใจ คราวนี้น้ำจึงทำอะไรได้สะดวกมากขึ้น 

เด็กหนุ่มบีบโฟมลงตรงหนวดเสร็จก็เริ่มโกนหนวดให้ น้ำทำด้วยความระมัดระวังเพราะไม่เคยทำมาก่อนและแอบสำรวจใบหน้าของชานไปด้วย ทุกอย่างบนใบหน้านั้นดูดีมากจนน่าอิจฉา ไม่แปลกใจที่จะมีผู้หญิงเข้าหาตลอดเวลา  

ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่น้ำก็ยังไม่เคยเห็นชานออกไปหาความสุขข้างนอกเลย คงเพราะยังไม่เบื่อน้ำนั่นแหละเลยไม่ได้ออกไปไหน  

ผ่านไปสักพักก็โกนหนวดเสร็จและล้างน้ำออกให้ ชานลืมตาขึ้นมาก่อนจะลูบหนวดเบาๆ แล้วยิ้มออกมา  

“โกนหนวดใช้ได้นี่” ชานเอ่ยชมน้ำยิ้มรับแล้วล้างที่โกนหนวดให้และลุกไปเก็บที่เดิม ชานประคองเอวบางเอาไว้ก้มลงหอมแก้มใส 

“รางวัลครับ” ชานบอกไปเมื่อน้ำมองมาอย่างสงสัย 

“พี่เสือหาเรื่องเอาเปรียบน้ำมากกว่า” เสียงเล็กตอบกลับมา ชานมันเขี้ยวเลยฟัดแก้มใสรัวๆ เพราะโกนหนวดแล้วทำได้สะดวก  

ซึ่งกว่าจะอาบน้ำเสร็จก็ผ่านไปเกือบชั่วโมงเพราะชานนัวเนียไม่หยุด หวิดจะเสียตัวอยู่หลายรอบ ตอนนี้ทั้งคู่นอนดูหนังกันอยู่  

ชานมองน้ำที่นอนหนุนแขนเป็นระยะเนื่องจากเห็นหาวหลายรอบแล้ว ถ้าหลับแล้วจะได้ปิดไฟนอนพร้อมกันเลย 

“ง่วงหรือยัง” ชานถามขึ้น น้ำตาปรือมองเขาแล้วพยักหน้า 

“แล้วทำไมไม่บอกพี่ล่ะครับ” ชานถามเสียงนุ่ม น้ำไม่ตอบแต่หันมาซุกหน้าอกของเขาแล้วนิ่งไป ชานลูบแก้มใสไปด้วยจนผ่านไปสักพักก็ได้ยินเสียงกรนออกมา  

“เด็กดื้อเอ๊ย!” ชานพูดออกมาเมื่อได้เสียงกรน ซุกอกเขายังไม่ทันไรก็หลับแล้วชานขยับตัวลงจากเตียงไปปิดไฟในห้องและกลับขึ้นมาบนเตียง ชานดึงน้ำมาซุกอกตามเดิมแล้วรวบกอดไว้แน่น ฝังริมฝีปากลงที่หน้าผากแล้วหลับตามไปติดๆ  

.. 

.. 

น้ำลืมตาขึ้นมาช่วงกลางดึกเพราะรู้สึกคอแห้งและหิวน้ำมาก มองดูนาฬิกาก็พบว่าตีสองกว่า ได้ยินเสียงคนอาบน้ำดังแว่วออกมา ชุดสูทถูกเตรียมเอาไว้หน้าตู้เสื้อผ้าตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ 

“ป้าทำให้ตื่นหรือเปล่าคะ” ป้าวาฬพูดขึ้นเมื่อเห็นน้ำลุกนั่งและกำลังขยี้ตา ป้าวาฬเป็นคนเอาชุดขึ้นมาให้และกำลังออกไปจากห้องแต่น้ำดันตื่นมาเจอพอดี 

“เปล่าครับ แล้วนี่พี่เสือจะไปไหนเหรอครับทำไมต้องออกไปเวลานี้” น้ำถามเสียงงัวเงีย 

“คุณชานมีงานด่วนค่ะเลยต้องรีบไป” ป้าวาฬตอบกลับยิ้มๆ  

พอดีกับที่ชานออกมาจากห้องน้ำ ชานใส่เสื้อคลุมเดินออกมาก่อนจะคิ้วขมวดเมื่อเห็นน้ำตื่นขึ้นมา 

“งั้นป้าขอตัวก่อนนะคะ” ป้าวาฬบอก ชานพยักหน้ารับแล้วป้าวาฬก็ออกจากห้องไป ชานเดินมานั่งที่เตียงแล้วลูบหัวน้ำเบาๆ  

“ตื่นมาทำไมเนี่ย” ชานถามออกมา 

“หิวน้ำครับ” น้ำตอบกลับไปและหาวออกมาอีกรอบ 

“แล้วพี่เสือจะไปไหนครับทำไมถึงไปตอนตีสอง” น้ำถามกลับบ้าง ชานก้มลงจูบหน้าผากเบาๆ  

“ที่ผับมีตำรวจลงตรวจครับ แล้วมีปัญหานิดหน่อยพี่เลยต้องไปเคลียร์เอง” ชานบอกไปแต่ไม่ทั้งหมด น้ำพยักหน้ารับ 

ถึงแม้อยากไปด้วยแต่ดูท่าแล้วคงจะไปเป็นภาระเสียมากกว่า 

ชานพูดจบก็ส่งน้ำให้ดื่มเพราะลงไปเอาขวดน้ำมาก่อนหน้าแล้ว ชานเป็นคนดื่มน้ำเยอะและไม่ชอบดื่มน้ำอัดลมหรือน้ำจำพวกชาไข่มุก เขาจึงมักหยิบขวดน้ำมาไว้เผื่อตอนกลางคืนเสมอเพราะชอบคอแห้งตอนดึกเหมือนกับน้ำในตอนนี้ 

น้ำรับมาดื่มจนหมดขวดและวิ่งไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว เนื่องจากปวดฉี่เป็นทุนเดิมอยู่แล้วและพอมาดื่มน้ำเข้าไปอีกก็เลยอั้นต่อไม่ไหว 

พอทำธุระเสร็จก็ออกมาจากห้องน้ำเด็กหนุ่มถึงกับอึ้งเมื่อเห็นชานใส่ชุดสูทเต็มตัว ซึ่งดูดีและหล่อมากๆ  

ชานนั่งอยู่ปลายเตียงแล้วกวักมือเรียก น้ำเดินไปหาและถูกจับมานั่งตักแล้วปากหนาก็นัวเนียตั้งแต่หน้าผากลงมายังจมูกและรุกล้ำมายังแก้มใสและจบลงที่ริมฝีปาก  

น้ำถูกลิ้นร้อนเลียไปทั่วโพรงปาก น้ำพยายามดันลิ้นหนาจากปากแต่ก็ไม่เป็นผลเนื่องจากลิ้นของชานนั้นพลิ้วเสียจนน้ำเป็นที่เป็นฝ่ายยอมแพ้เอง  

น้ำถูกสะกดด้วยบทจูบจนอ่อนระทวย.... 

ชานไม่ได้ลวนลามส่วนไหนอีกนอกจากจูบ ผละออกจากปากเรียวก็ไม่วายจูบย้ำๆ ทั้งปากบนและปากล่างจนน้ำลายเลอะตามมุมปากของน้ำ ชานยิ้มออกมาก่อนจะเช็ดคราบน้ำลายออกไป 

“แล้วพี่เสือจะกลับมากี่โมงครับ” เด็กน้อยเสียงใส  

“น่าจะช่วงสายครับ เคลียร์ที่ผับเสร็จแล้วจะไปสั่งงานลูกน้องที่บริษัทอีกนิดหน่อยแล้วจะรีบกลับมาเอารางวัล” ช่วงท้ายชานก้มลงมาพูดใกล้ใบหูทำเอาน้ำหน้าแดงขึ้นมา 

“น้ำจะรอนะครับ” น้ำเงยหน้าขึ้นบอกพร้อมกับกัดปากยั่ว 

ชานข่มอารมณ์เอาไว้แล้วอุ้มน้ำลงจากตัก ชานลุกขึ้นยืนเต็มความสูงบวกกับใส่สูทยิ่งดูหล่อมากๆ  

“พี่ไปก่อนนะ หนูนอนต่อเลย” ชานบอกเสียงนุ่มจนน้ำแทบละลายไปกับคำว่าหนูแล้ว น้ำไม่ชินเลยแต่ก็อดที่จะเขินไม่ได้  

“ครับ” น้ำตอบรับ ชานเลยอุ้มน้ำไปนอนที่เตียงแล้วห่มผ้าให้ ชานจึงบอกฝันดี น้ำหลับตาพริ้มและเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว  

ชานตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ตีห้าแล้วออกไปจากห้อง 

“คุณเฉินรบกวนโทรบอกคุณบอลมารับส่งป้าหวินกับป้าวาฬพรุ่งนี้ตอนออกไปจ่ายตลาดด้วยนะครับ” ชานบอกกับมือขวาเมื่อขึ้นมาบนรถ  

เฉินสนิทกับชานมากที่สุดจึงไปไหนมาไหนกับชานเป็นประจำ ส่วนบอลเป็นมือซ้ายแค่ในนามจึงไม่ค่อยไปไหนกับชานสักเท่าไหร่ 

“ปกติป้าสองคนไม่ต้องไปรับส่งไม่ใช่ไหมเหรอครับคุณชาน” เฉินถามกลับมาและขับนถอกไปจากบ้าน 

“น้ำจะไปด้วย” ชานเอ่ยมาแค่นั้นเฉินก็ยิ้มออกมาทันที 

“ดูแลดีจังนะครับ” เฉินเอ่ยแซ็ว  

“ก็เหมือนคุณเฉินนั่นแหละครับที่แอบถามน้ำเรื่องแฟนของเด็กที่ชื่อฟอนต์ แล้วอย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่าช่วงที่ผมอยู่กับน้ำ คุณเฉินออกไปไหน” เฉินอึ้งไปทันที ไม่คิดว่าชานจะแอบตามเรื่องเขาด้วย 

“แต่มันเป็นเรื่องของคุณเฉิน แค่ไม่หลอกเพื่อนของน้ำก็พอ” ชานบอกออกไปเพราะถ้าเฉินทำแบบนั้นน้ำได้ฆ่าเขาตายแน่  

“ครับ” เฉินเพียงแค่ตอบรับ  

“ผมว่าจะส่งน้ำเรียนหนังสือให้จบปริญญาตรี คุณเฉินสนใจจะให้ฟอนต์เรียนต่อด้วยไหมครับ จะได้ส่งเรียนพร้อมกันเลย” ชานถามกลับไป ทำให้เฉินนิ่งไปนิด 

“ผมก็คิดเหมือนคุณชานครับแต่ฟอนต์ดื้อมากและรั้นมากจนผมปวดหัวมากเลยครับ” เฉินพูดออกมาตรงๆ เพราะชวนฟอนต์มาอยู่ด้วยแล้วแต่เด็กแสบเอาแต่ปฏิเสธอย่างเดียว 

“ทั้งที่รู้ว่าผมเป็นถึงมือขวาของคุณชานแต่ไม่กลัวเลยสักนิด” เฉินพูดออกมาเหมือนจะน้อยใจ แต่ดูท่าแล้วเฉินคงปรึกษาเขาอยู่ 

“คุณเฉินลองใช้เหตุผลคุยดูครับ เด็กจะดื้อหรือแสบแค่ไหนแต่ถ้าเราลองใช้เหตุผลคุยด้วยดีๆ ก็อาจช่วยได้หรือถ้าลองใช้เหตุผลแล้วยังไม่ฟังก็ควรใช้บทโหดครับ” ชานพูดแนะนำไป  

“ขอบคุณครับ” เฉินพูดออกมายิ้มๆ ชานไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะกำลังนึกถึงเรื่องของน้ำอยู่ ป่านนี้นอนกรนเสียงดังไปแล้วมั้ง 

.. 

.. 

น้ำสะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุก เด็กน้อยงัวเงียลุกไปปิดนาฬิกาก่อนจะเห็นว่าตีห้าแล้ว น้ำยิ้มออกมาเมื่อรู้ว่าต้องเป็นชานที่ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ให้แน่ ก่อนจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว  

“คุณบอลตื่นเช้าจังครับ” น้ำเดินลงมาชั้นล่างก็เห็นบอลนั่งอยู่โซฟาห้องรับแขกจึงเอ่ยทักทาย 

“คุณชานสั่งให้ผมไปรับไปส่งที่ตลาดครับ” บอลตอบกลับมาอย่างสุภาพ น้ำรู้สึกร้อนใบหน้าเมื่อได้ยินชื่อของชาน  

“ปกติพี่เสือไม่ได้ให้พวกป้าหวินกับป้าวาฬไปเองเหรอครับ” น้ำถามออกไปเพราะคิดว่าป้าสองคนจะไปกันเอง  

“ปกติป้าหวินกับป้าวาฬจะขี่มอเตอร์ไซค์ไปเองครับ แต่วันนี้คุณน้ำไปด้วย คุณชานจึงสั่งให้ผมไปส่งและรับกลับบ้านครับ” บอลพูดออกไปยิ้มๆ ทำให้น้ำหน้าแดงขึ้นมา 

“คุณชานคงเป็นห่วงหนูน้ำค่ะ ไม่เคยมีใครที่คุณชานตามดูแลขนาดนี้นะคะ หนูน้ำเป็นคนแรกเลย” ป้าหวินเดินมาถึงครัวพอดีเลยพูดออกไป น้ำพูดอะไรไม่ออกเพราะทั้งเขินและอายมาก  

“ผมเป็นคนช่างที่สังเกตครับและมองออกว่าใครคิดอะไรอยู่” บอลเอ่ยขึ้นเพราะรู้ว่าน้ำรู้สึกยังไงกับชานอยู่ในขณะนี้ 

“คุณชานไม่ค่อยสนใจผู้หญิงเท่าไหร่ครับ แต่ก็มีบ้างที่อยากปลดปล่อยก็พาเข้าโรงแรม แต่ไม่เคยพามาที่บ้านเพราะคุณผู้หญิงสอนไว้ว่าถ้าไม่จริงจังก็ไม่ต้องพามาที่บ้าน” บอลพูดออกมาทำให้น้ำนึกถึงที่วิชุดาเคยบอกกับตัวเอง ซึ่งตรงตามที่บอลพูดทุกอย่าง 

“ป้าเป็นพยานให้อีกเสียง คุณชานวันๆ ทำแต่งาน ไม่มีเวลาไปสนใจใครเลยค่ะ” ป้าหวินพูดเสริม น้ำร้อนไปทั่วใบหน้า 

“น้ำไม่เชื่อว่าพี่เสือจะคิดกับน้ำมากกว่าพี่น้อง” น้ำเลี่ยงคำว่าแฟนเพราะชานอาจไม่คิดแบบนั้นด้วยซ้ำ  

“รอดูการกระทำของคุณชานไปก่อนก็ได้ครับ” บอลเองก็อยู่กับชานมาสักพักแล้วจึงรู้นิสัยของชานดี 

“คุณบอลครับงานที่พี่เสือจะไปคุยนั้นอันตรายมากไหมครับ” น้ำตัดสินใจถามออกไป น้ำไม่รู้ว่าชานรู้สึกยังไงกับตัวเอง แต่น้ำเริ่มรู้ใจตัวเองแล้วว่าตกหลุมรักมาเฟียหนุ่มไปแล้ว 

“ถ้าให้ตอบตรงๆ ก็อันตรายมากครับเพราะคุณชานบุกไปถึงถิ่นศัตรูเลย” บอลตอบไปตรงๆ ทำให้น้ำใจหาย  

“แต่คุณน้ำไม่ต้องห่วงครับ ถ้าคุณชานไม่เก่งพอจะมาถึงจุดนี้ได้ยังไงล่ะ จริงไหมครับ” บอลพูดเข้ม บอลไม่ได้ต้องการขู่แต่อยากให้น้ำมั่นใจว่าชานเก่งมาก 

“น้ำจะเชื่อใจพี่เสือครับ” ลึกๆ แล้วน้ำก็เชื่อมั่นในตัวของชานเหมือนกัน 

“ทำไมวันนี้คุณบอลถึงเครียดจังเลยครับ” น้ำถามกลับไปบ้างเพราะบอลคิ้วขมวดอยู่ตลอดเวลาแถมหน้าโทรมมาก บอลที่ได้ยินก็ถึงกับชะงักไป 

“ถ้าน้ำถามเรื่องส่วนตัวของคุณบอลต้องขอโทษด้วยนะครับ” น้ำรีบเอ่ยขอโทษเพราะคิดว่าเรื่องที่ถามนั้นไปจี้จุดของบอลเข้า 

“ลูกสาวผมถูกคุณวาร์ดจับตัวไปครับ แต่คุณชานบอกจะเป็นคนจัดการเอง ตอนนี้ผมเลยเป็นห่วงลูกสาวมาก” บอลพูดเสียงสั่นนิดๆ น้ำเองก็ตกใจเมื่อได้ยินแบบนั้น 

“คุณวาร์ดคือใครเหรอครับ ทำไมถึงทำกับคุณบอลแบบนั้น” น้ำถามกลับไปทันทีและรู้สึกเป็นห่วงน้องบิว นึกโกรธที่คุณวาร์ดเอาเด็กไปเป็นตัวประกันแบบนี้ 

“คุณวาร์ดเป็นมาเฟียที่ฮ่องกงครับ เป็นแก๊งมาเฟียรายใหญ่ที่สุดในฮ่องกงเลย เขาอยากให้ผมจัดการธุรกิจคุณชานให้พังไปทีละอย่างเลยบังคับให้ผมที่เป็นลูกน้องทำ จึงเอาตัวลูกสาวและพี่เลี้ยงไปเป็นตัวประกัน” บอลพูดออกมา น้ำเสียงบ่งบอกว่าเครียดมาก 

 

 

 

 

-------------++++++++++++----------- 

ความคิดเห็น