email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ไม่ใจดีเหมือนพี่นาธาน

ชื่อตอน : ไม่ใจดีเหมือนพี่นาธาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ย. 2564 07:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่ใจดีเหมือนพี่นาธาน
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.38 ไม่ใจดีเหมือนพี่นาธาน

 

อธิปเดินตามจัสมินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ใช้ช้อนตักลูกชิ้นปลากรายเข้าปาก เมื่อลิ้นสัมผัสถึงรสชาติอาหาร เขาถึงกับเลิกคิ้วสูงมองแม่ครัวที่เอาแต่ก้มหน้ามองจานข้าวตัวเอง เขายังคงตักอาหารเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

 

มีฝีมือเหมือนกันนะมะลิ .. เขาคิตแล้วยิ้มมุมปากอย่างพอใจ

 

"ในปลากรายมีไข่แดงเค็มด้วยหรอ แล้วยังจะไข่เจียวอีก จะให้ฉันกินแต่ไข่หรือไง?"

 

แม้จะติเรื่องรสชาติไม่ได้ แต่เขาก็สรรหาเรื่องอื่นมาบ่นเธอจนได้

 

"ก็แจ๊สเห็นว่าเฮียทำงานเยอะ ต้องใช้พลังงานมากหน่อย โปรตีนจากไข่มีประโยชน์มากนะคะ"

 

"จะหาว่าฉันทำงานโรงงาน เป็นพวกใช้แรงงานงั้นซิ?!?"

 

"เฮียพูดเอง แจ๊สไม่ได้พูดนะคะ ไม่เคยคิดเลยด้วย"

 

เมื่อได้ยินอธิปพูดเสียงเข้ม เธอจึงตอบกลับด้วยเสียงที่อ่อนลง

 

"ก็เพราะเป็นคนใช้แรงงาน มันถึงอึดไงล่ะ พูดมาก.. หรืออยากจะโดนแบบเมื่อคืนอีก"

 

โดนขู่ไปแบบนั้นหญิงสาวจึงเงียบเสียงลง ค่อยๆตักอาหารเข้าปากช้าๆ รู้สึกได้ถึงมือที่สั่นระริก เธอไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่บ่ายของเมื่อวาน เพราะมัวแต่จ้องจะประจานศิรสา แล้วมีปากเสียงกันจนเรื่องราวบานปลายใหญ่โต

 

ที่สำคัญเธอมัวไปหาข้อมูลอื่นๆของพี่นาธานจากแหล่งข่าวอื่นอีก กว่าเธอจะได้กลับคอนโดก็เกือบห้าทุ่ม แล้วยังมาโดนอธิปบังคับเธอขึ้นเตียงกับเขานับครั้งไม่ถ้วนจนถึงเช้าอีกด้วย

 

ที่ยังนั่งอยู่ได้นี่ก็บุญเท่าไหร่แล้วแจ๊ส เธอคิดอย่างสะท้อนใจ

 

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ถ้าเธอใจเย็นกว่านี้อีกนิด ค่อยๆสืบสาวราวเรื่องระหว่างพี่นาธานกับศิรสาให้กระจ่างชัด เธอคงไม่ทำอย่างที่ทำลงไปแบบเมื่อวานนี้แน่นอน

 

"แล้วโทร.ไปลางานด้วยล่ะ"

 

อธิปสั่งเรียบๆขัดจังหวะความคิดของเธอจนคิ้วสวยขมวดเข้าหากัน

 

"คะ? ก็ไหนเฮียว่าถ้าทำอาหารให้แล้ว แจ๊สจะไปไหนก็ไปไงคะ?"

 

"ใช่ ไปไหนก็ไป แต่.. ต้องอยู่เฉพาะในห้องนี้ห้ามออกไปข้างนอก เธอจะไปห้องนั่งเล่น ห้องนอน ที่ระเบียงก็ได้ทั้งนั้น หรือว่าเธออยากจะออกไปเดินขาถ่างโชว์ให้เขารู้กันทั่วว่าเพิ่งโดนเสียบมาก็ตามใจ แล้วเสร็จไปกี่ครั้งล่ะเมื่อคืน?"

 

เขาถามเธอหน้าตายจนจัสมินเหลืออด เธอเม้มปากแน่นข่มอารมณ์โกรธที่ปะทุขึ้นมา

 

"ทำไมเฮียต้องพูดคำหยาบตลอดเวลาเลยคะ คุยกันดีๆก็ได้นี่"

 

หญิงสาวเอ่ยปลายเสียงห้วนอย่างสุดจะทนในความหยาบคายและกริยาที่กักขฬะของเขา

"กล้าพูดนะ แล้วผู้หญิงอย่างเธอเคยพูดดีๆกับใครหรือเปล่า? อย่าหวังว่าคนอื่นจะดีด้วย ถ้าตัวเองยังคอยร้ายใส่เขาตลอดเวลาอย่างนี้"

 

ฟังอธิปเหน็บแนมจนเจ็บแปลบในใจ แต่ก็ยังกล้าที่จะต่อปากต่อคำกับเขาต่อ

 

"แต่แจ๊สไม่เคยพูดหยาบคายใส่ใครเหมือนที่เฮียทำอยู่เลยนะ"

 

"ก็ฉันมันแค่ไอ้หนุ่มโรงงานการศึกษาต่ำ ไม่ได้ไฮโซหน้าสวยพูดเพราะแต่ไร้น้ำใจอย่างเธอนี่"

 

จัสมินถึงกับส่ายหน้าน้อยๆ คิดค้านแต่ไม่ได้ปริปากพูดความรู้สึกใดออกมา

 

"ฉันจะออกไปข้างนอกสักสองสามชั่วโมง ถ้าฉันกลับมาไม่เจอเธอ โดนดีแน่"

 

"ถ้าจะทำขนาดนั้นก็ขังกันไปเลย มัดมือมัดเท้าด้วยไหมล่ะคะ?"

 

หญิงสาวพูดประชดอย่างโมโห เขาจึงยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกชิดกัน เธอรีบเบนหน้าหนีแต่เขายกมือหนามารั้งท้ายทอยไว้ไม่ให้ศีรษะได้รูปขยับไปไหนได้ มองเธอด้วยสายตาที่ทำให้จัสมินตัวสั่นด้วยความกลัว

 

"อยากให้ทำไหมล่ะ? ฉันทำได้นะ อย่ามาท้าทาย ก็อย่างที่บอกฉันไม่ใจดีเหมือนพี่นาธานของเธอ"

 

เธอจ้องตาเขาก่อนจะหลบตาอย่างยอมจำนน เม้มปากแน่นอย่างแค้นเคืองใจน้ำตาเจ้ากรรมก็ปริ่มมาที่ขอบตาทั้งที่ไม่อยากให้อธิปเห็น ไม่มีคำพูดใดออกจากปากสวย มันอาจเป็นผลจากการกระทำที่เธอทำไว้กับศิรสาก็ได้ อธิปคงจะเป็นเจ้ากรรมนายเวรของเธอ

 

จัสมินตัดสินใจก้มหน้ายอมรับในชะตากรรมอันเลวร้ายนี้ และจะไม่ฝืนอีกต่อไป

 

เธอทำผิดกับพี่นาธานและศิรสา อธิปที่เป็นพี่ชายจึงมาลงโทษเธอแทนน้องสาวของเขาที่ยังนอนไม่ได้สติอยู่ที่โรงพยาบาล และเขาคงจะสรรหาบทลงโทษมาใช้กับเธอไม่จบไม่สิ้น

 

ทั้งที่มันเพิ่งจะเริ่มต้น แต่เธอก็อยากให้มันผ่านไปถึงตอนจบเร็วๆซะที

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

ที่.. รพ.แซนวู้ด

 

อธิปมารับศศิพิมที่บ้านเพื่อพาไปโรงพยาบาลแซนวู้ดในช่วงใกล้เที่ยง เพราะนัดแนะกันไว้ว่าจะไปเยี่ยมศิรสาพร้อมกัน

 

ทั้งสองคนเดินเข้าห้องพักพิเศษวีไอพีไปก็เจอณัฐนิธานนั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างเตียงผู้ป่วยในเสื้อผ้าชุดใหม่ ศิรสายังคงนอนไม่ได้สติอยู่ที่เดิม ศศิพิมเดินไปหาน้องสาวจับมือนุ่มขึ้นมาแนบแก้มตัวเอง พี่สาวมองใบหน้าสวยที่ขาวซีดของน้องนึกอย่างสงสารจับใจ ศศิพิมเอ่ยถามน้องเขยอย่างเป็นห่วง

 

"คุณณัฐได้พักบ้างหรือยังคะ?"

 

"ผมพยายามข่มตานอนแล้วครับพี่พิมแต่มันไม่หลับ ผมเลยลุกมานั่งตรงนี้ใกล้ๆรสาดีกว่า"

 

"แล้วได้ทานอะไรบ้างหรือยังครับ?"

 

อธิปถามขึ้นบ้างเพราะตอนนี้ก็ใกล้เที่ยงแล้ว แต่ณัฐนิธานส่ายหัว

 

"กินอะไรไม่ลงเลยครับพี่อธิป"

 

"นี่มันจะเที่ยงแล้วนะ พิมทำอาหารมาหลายอย่างเลย งั้นเดี๋ยวเราทานอาหารพร้อมกันนะ"

 

ณัฐนิธานยังคงจ้องมองภรรยาด้วยสายตาห่วงใยอยู่ตลอดเวลา เขาหวังแค่อยากให้เธอฟื้นขึ้นมาโดยเร็ว เมื่อคืนหลังจากที่อธิปและศศิพิมกลับไปแล้ว หมอดลวิทย์ได้เข้ามาคุยกับเขา เพื่อพูดถึงอาการของศิรสาที่มีแนวโน้มจะเกิดขึ้นกับเธอ

 

ถ้าอาการแย่ทั้งแม่ทั้งลูก แล้วต้องเลือกใครสักคน คุณหมอแนะนำให้เขาเลือกคุณแม่ไว้ แม้ชายหนุ่มจะเข้าใจหลักปฏิบัตินี้ดีเพราะในฐานะผู้บริหารระดับสูงของโรงพยาบาล เขาก็เคยแนะนำเรื่องเหล่านี้กับญาติคนไข้ที่สนิทกันอยู่บ่อยครั้ง แต่เมื่อถึงคราวของตัวเองกลับทำใจยากเหลือเกินที่จะต้องปล่อยลูกของเขาไป แต่ตอนนี้สถานการณ์ยังไม่ถึงขนาดนั้น เขาจึงยังมีความหวังว่าจะปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูก

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

เฮียทำไมใจร้ายกับมะลิจังเลย กว่ารสาจะฟื้นไม่รู้จะโดนเฮียลงโทษอะไรอีกน้า

ถ้าชอบขอคนละคอมเม้นท์น้าา

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว