อาเทอร์ มิร่า นั่งกังวลใจอยู่ภายในห้องนอนส่วนตัวของตนเอง สายตาจับจ้องอยู่ที่ไลน์กลุ่ม D.LTF​ ตลอดเวลา ต่่างก็กลัวว่าความลับของตัวเองจะถูกเปิดเผยในกลุ่ม

อ่านแล้ว 3

อาเทอร์ มิริน พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งเมื่อเห็นรูปที่ส่งเข้ามา

" เฮียตันแพ้ขนสัตว์หรอคะ?" ร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างเบาะรถหันไปถามร่างสูงที่กำลังขับรถไปส่งเธอที่บ้าน " ใครบอก?" ร่างสูงขมวดคิ้วถามเสียงเรียบมองตรงไปที่ถนน " ค็อปเตอร์บอกในกลุ่ม" เมื่อสิ้นสุดเสียงหนูพรีนมือหนาก็รีบเปิดข้อความในกลุ่มดูทันที

ร่างสูงลอบพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งใจ เมื่อไม่เห็นคลิปที่โดนยัยมิรินถ่ายไวเมื่อเช้า แล้วหันไปตอบหนูพรีน "อืม" " ทำไมเฮียตันไม่บอกล่ะคะ หนูพรีนจะได้เอาไปฝากไว้ที่บ้านคนอื่น " ยัยมิริน มิร่าก็ชอบ ถ้าไม่ไปอยู่ใกล้อาการก็ไม่กำเริบหรอก " แต่.." "ไม่ต้องคิดมาก" ที่ผมไม่บอกก็เพราะกลัวหนูพรีนจะคิดมากนี่แหล่ะ

หนูพรีนนั่งอ่านข้อความในกลุ่มแก้มแดงระเรื่อ แอบเหลือบตามองร่างสูงที่นั่งขับรถไปส่งเธอที่บ้านอย่างเขินอาย แต่ด้วยกฎกลุ่มที่ตั้งไว้เธอจึงไม่ได้เปิดเผยความรู้สึกที่แอบเก็บไว้ให้ใครได้รู้ แล้วฉันก็ไม่กล้าคิดอะไรกับเฮียตันมากไปกว่าพี่น้องด้วย

ร่างสูงที่นอนอ่านแชทกลุ่มก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่เพิ่งตอบมานั้นคือ มิร่า ปกติสองสาวฝาแฝดนี่จะพูดคุยเล่น แหย่หนุ่มๆในกลุ่มสลับกันไปมาจนแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร แต่วันนี้คนที่ผิดปกติคือ มิร่านี่แหล่ะ