ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนจบ

คำค้น : สืบสวน

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 143

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2563 21:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนจบ
แบบอักษร

ในเช้าวันต่อมาทั้งอามเเละกิตได้ไปยังบ้านคุณภาคินพร้อมกับผลงานที่พร้อมนำเสนอในการค้นหาเครื่องเพรชได้สำเร็จเเละนำคืนมาเมื่อมาถึงที่หมายคนเเรกที่อามเเละกิตได้พบเป็นคนเเรกนั้นก็คือคุณดาวซึ่งได้มารอที่หน้าบ้านเเล้วพอเห็นดังนั้นเเล้วอามนั้นได้เดินตรงเข้าไปหาคุณดาวซึ่งกิตก็เดินตามไปติดๆเเละอามได้กล่าวทักทายไปว่า"สวัสดีในตอนเช้าครับคุณดาว" เมื่ออามได้กล่าวทักทายขึ้นคุณดาวก็ได้พูดขึ้นว่า "คุณสามารถนำเครื่องเพรชกลับคืนมาได้เเล้วงั้นหรอ" " ผลงานที่พวกผมได้รับมอบหมายสำเร็จตามความต้องการเเล้วครับคุณนายเเล้วเเถมเจอเรื่องหนึ่งที่ผมว่าคุณคงสนใจ" เมื่ออามได้พูดเช่นนั้นออกไป คุณดาวก็เกิดกริยาที่ดูประหลาดใจขึ้นเเละพูดได้พูดตอบไปว่า "นี่นายรู้ความลับนั้นงั้นหรอ" "ใช่ครับความลับนี้มาพร้อมเครื่องเพรชที่ตามหา" ซึ่งในระหว่างที่อามเเละคุณนายดาวกำลังพูดคุยข้อตกลงอะไรกันอยู่นั้นกิตที่ได้ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาเหมือนกับว่ากิตนั้นรีบร้อนเหมือนว่ามีงานนัดที่อื่นที่รออยู่จึงได้พูดขึ้นเเทรกออกมาว่า " เราเข้าไปในบ้านกันเถอะเดียวทุกคนเขารอนาน เมื่อทั้งอามเเละคุณดาวได้ยินตามที่นายกิต ทั้งอามเเละคุณดาวก็ได้จบบทสนทนาลงเเละทั้งสามคนก็ได้เดินเข้าไปในบ้าน เมื่อทั้ง อาม กิต คุณดาวได้เข้ามาภายบ้านเเล้วนั้นก็ได้พบกับ  

คุณภาคิน ภรรยาคุณภาคิน นายติ เเละนายสนซึ่งได้มารอเเล้วทุกคนในนั้นต่างพากันเงียบไม่ได้พูดจากันบรรยากาศในบ้านหลังนี้ชั่ง อึมครึม พอ ทั้ง อาม กิตเเละคุณดาวได้เข้ามาเเล้วเมื่อคุณภาคินเห็นคนทั้งสามได้เดินเข้ามา จึงได้พูดขึ้นว่า "เป็นไงบ้างครับงานสำเร็จหรือเปล่า" คุณคาภินได้พูดขึ้นอย่างไม่รอช้า นายกิตได้นำเครื่องเพรชที่หายไปมาเเสดงเเละส่งมอบคืนคุณภาคินผู้เป็นเจ้าของ เมื่อคุณภาคินได้ของรักของตนคืนมาก็ได้เกิดความดีใจมากจนได้กล่าวคำขอบคุณดีใจซะยกใหญ่เเก่ทั้งกิตเเละอาม ในผลงานที่ประสบความสำเร็จ เเต่ความดีใจนั้นอยู่ได้ไม่นานนัก 

คุณภาคินก็ได้พูดขึ้นว่า "เอาล่ะครับ คุณอามคุณกิตคุณได้นำเครื่องเพรชชิ้นนี้มาให้เเก่ผมเเล้ว เเล้วพวกคุณพอจะรู้ไมครับว่าใครในครอบครัวผมเป็นคนขโมยไป " เมื่อยินดังนั้นอามก็ได้พูดขึ้นว่า " เรื่องนั้นเป็นเรื่องที่เเน่นอนอยู่เเล้วครับว่าพวกผมต้องรู้ถึงเเม้ว่า คนร้ายจะทำร้ายหลักฐานจนไม่มีร่องร่อย สะอาดจนผมเกือบหกล้มลื่นหัวฟาดพื้นก็ตามเเต่ เเต่เราก็ได้รู้ตัวคนร้ายครับ " เมื่ออามพูดจบอามได้สะกิดไปที่กิตเหมือนเป็นสัญญาณบางอย่างเมื่อกิตรู้สึกถึงการสะกิดในครั้งนั้นกิตก็ได้พูดขึ้นว่า " เอ่อ ครับสรุปคนที่ขโมยเครื่องเพรชดังกล่าวไป ก็คือคุณติเเละคุณสนน้องชายคุณทั้งสองคนครับเพราะว่าตอนที่ตัวของผมนั้น สัมภาษณ์คนทั้งสองนี้คนทั้งสองคนมีเจตนาที่จะปัดป้องในสาระสำคัญในการตามหาเครื่อเพรชเเละมีลักษณะกริยาที่เป็นการโกหกปกปิดความลับต่างๆ ต่อผมซึ่งนายตินั้นได้มีความลับบางอย่างเป็นเหตุผลพวกผมได้ตัดสินใจสะกดรอยตามนายติไปเป็นเพราะว่า นายตินั้นมีลักษณะของคนที่เสพยาเสพติดมีเหตุผลสูงในเจตนาที่จะขโมยเครื่องเพรชไป 

ซึ่งก็เป็นไปตามที่คาดเราพบว่านายติได้นำเครื่องเพรชชิ้นดังกล่าวนำไปให้เเก่ใครบ้างคนซึ่งโชคดีที่เครื่องเรชชิ้นนี้ยังไม่ได้นำไปขายพวกผมจึงสามารถนำกลับคืนมาได้ครับ" เมื่อคุณภาคินได้ฟังสิ่งที่กิตได้อธิบายมาเเล้วนั้นคุณภาคินก็ได้หันหน้ามาหาทาง นายติ เเละนายสนว่า เเล้วพูดขึ้นว่า " พวกนายนำเครื่องเพรชของฉันไปขายทำไม" เมื่อคุณภาคินได้พูดขึ้นอย่างนั้น โดยนายติก็ได้พูดโต้ขึ้นมาว่า " คือพวกเราขอโทษพี่นะครับพี่ผมต้องการเงินไปเสพยาผมเลย"  

"เหตุผลในการขโมยเครื่องเพรชชิ้นนี้ไม่ใช้เหตุผลเรื่องยาเสพติดหรอกครับ" อามได้พูดขึ้น เมื่อคุณภาคินได้ยินดังนั้นก็ได้พูดออกมาว่า " ไม่ใช่เหตุผลนี้หรอครับ เเล้วเหตุจริงๆคืออะไรกันล่ะครับ" คุณภาคินได้พูดตอบกลับมา 

ทั้งนายสนนายติได้มองหาอาม อามได้ยื่นใบเเพทย์ใบหนึ่งให้กับคุณภาคินพร้อมพูดขึ้นว่า " ทารกที่เกิดมาไม่ได้เป็นลูกสาวคุณครับในใบเเพทย์บอกว่าเด็กทารกเป็นลูกของนายสนครับ" เมื่อคุณภาคินได้ยินอย่างนั้นเเล้วถึงกับล้มทั้งยื่นเมื่อทราบความจริงหัวใจได้เเตกสลายทันทีเมื่อได้ทราบเช่นนั้น คุณภาคินเมื่อได้รู้ความจริงเช่นนั้นก็ได้หันมองไปที่ภรรยาของตนก็พบกับภาพที่ตอกยํ้าหัวใจให้เเตกสลาย คือภาพที่ภรรยาของตนนั้น ได้หลั่งนํ้าตาเเห่งความเสียใจออกมาเป็นนัยต์เเห่งการยอมรับความผิด เมื่อสามีภรรยาทั้งคู่ได้สบตากัน คำพูดที่ภรรยาได้พูดกับสามีของตนนั้นคือคำว่า "ฉันขอโทษ"  

เมื่อคุณภาคินได้ยินดังนั้นก็ได้เดินเข้าไปหาภรรยาของตนจับไหล่ทั้งสองข้างบีบรัดเเน่นพร้อมกับตั้งคำถามออกมาว่า "ทำไมคุณถึงทำกับผมอย่างนี้ ทำไมถึงทรยศกันเเล้วมาทำร้ายหัวใจของผมผมมันไม่ดีหรอถึงต้องไปเอากับน้องชายของผม " ทางด้าน ภรรยาไม่ได้ตอบอะไรกลับมาหันหนี หนีกับความจริงที่ได้เปิดเผยออกมาส่วนทางด้านนายสนก้มหน้ายอมรับความผิดปาบของตนที่ได้เผลอใจกระทำเรื่องผิดชั่วที่ไม่อาจยอมให้อภัยได้  

"เรื่องนี้มันได้เกิดขึ้นมานานหลายปีเเล้วลูก" คุณดาวได้พูดขึ้น เมื่อคุณภาคินได้ยินดังนั้นจึงได้พูดขึ้นมาว่า "เเล้วทำไมเเม่ถึงไม่บอกผมเรื่องนี้กับผมล่ะ" " ฉันไม่สามารถบอกเรื่องนี้ให้เเกฟังได้เพราะในตอนนั้น เเกยังตาบอดเพราะความรักหากฉันไม่มีหลักฐานในเรื่องนี้เเกก็ไม่เชื่อฉันอยู่ดี เเละเเกก็จะส่งฉันไปที่บ้านพักคนชราเเล้วอีกอย่างหนึ่งที่ฉันก็ไม่อาจที่จะบอกเรื่องที่น้องเเกทำอย่างนั้นให้เเกฟังหรอก" 

ในเรื่องนี้อามได้คิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเกิดจากความไม่เเน่ใจของฝ่ายหญิงที่ไม่รู้ว่าเด็กที่เกิดมาเป็นลูกใครกันเเน่จึงได้ทำการพิสูจน์ เเต่ผลที่ได้มาคือความผิดปาบที่เกิดขึ้นดังนั้นจึงต้องการลบความผิด ซึ่งหมอที่ได้รู้ผลดังกล่าวเเละได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเช่นนั้นจึงทำการเเบล็คเมล์ 

คุณภาคินหัวใจสลายเมื่อทราบความจริงที่เด็กทารกที่เขาเลี้ยงดูด้วยความรักไม่ใช่ลูกของเขา เมื่อกิตได้เห็นสภาพที่น่าสงสารนั้น กิตได้เดินเข้าไปหาคุณภาคินเเละขอพูดคุยกับคุณภาคินเเค่สองต่อสองเเละเมื่อการพูดคุยนั้นได้เสร็จลง ทั้งกิตเเละคุณภาคินได้ออกมาเเละคุณภาคินได้กล่าวคำขอบคุณให้กิต  

เมื่อเรื่องทุกอย่างได้จบลงอามเเละกิตได้ออกไปจากบ้านหลังนั้นมาอยู่ที่หน้าบ้าน โดยอามนั้นได้ถามกิตขึ้นว่า"นายได้พูดอะไรกับคุณภาคินไปงั้นหรอคุณภาคินถึงได้กล่าวขอบคุณให้นายไป" เมื่อได้ยินดังนั้นกิตก็ได้พูดขึ้นว่า " ฉันได้พูดกับคุณภาคินประมาณว่า เด็กที่เกิดมานั้นเขาไร้ความผิด เด็กคนนั้นไม่ควรที่ต้องมารับความผิดที่เกิดขึ้นจากผู้ใหญ่ อยากให้เด็กหญิงคนนั้นเกิดในสภาพที่พร้อมก็เพียงเท่านั้นเเหละ" 

 

จบ 

ขอบคุณที่อ่านครับ 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว