ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตื่นขึ้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 76

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ต.ค. 2563 10:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตื่นขึ้น
แบบอักษร

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

“อึก...อือ......” สวัสดีฉันชื่อ คิม วีนัส แคร์ อายุ 14 สัญชาติ เกาหลี อังกฤษ เอ่อ...ส่วนใหญ่หน้าตาของฉันจะไปทางเกาหลีมากกว่านะ ฉันอาศัยอยู่กับคุณป้าที่ชื่อว่า คิม ชเวยอง ป้าชเว เป็นคนเกาหลีที่ใจดีมากๆคนหนึ่งเลยแหละและฉันรักเขาเสมือนแม่จริงๆ เดี๋ยวๆนอกเรื่องอีกละกลับเข้าเรื่องดีกว่าเนาะ คุณคงรู้จักฉันแล้วหละนะ เอาหละคงดำเนินเรื่องต่อได้ละ เช้านี้ฉันตื่นมาด้วยอาการกึ่งหลับกึ่งตื่นเพราะเมื่อคืนฉันดูซีรี่ย์เรื่อง ฉันไม่ใช่ตัวประกอบ จนจบ ได้หลับก็เที่ยงคือกว่าแต่พอตื่นขึ้นมาทุกอย่างมันก็ไม่เหมือนเดิม....

“นาฬิกางี่เง่าเอ้ย!!!!ปลุกอะไรแต่เช้ายะวันนี้มันวันหยุดเว้ย” ฉันเดือนใส่นาฬิกาอย่างเกรียวกาจ “วินิส ตื่นแล้วหรอ ลงมากินข้าวเช้าได้เลยจ๊ะ” ป้าชเวเรียก “จะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ~” แต่พอฉันจะลุกจากเตียง ตุ๊บ! ก็มีบางอย่างตกลงจากเตียงของฉัน นั้นก็คือหนังสือบางอย่าง ก็ฉันรู้สึกคุ้นเหมือนเคยเห็นมันที่ไหนสักแห่ง “หนังสืออะไรคุ้นๆ” ฉันมองไปที่มันสักพักใหญ่เพื่อจะลองนึกดูว่ารู้สึกคุ้นกับมันได้อย่างไร “เวนิสลงมากินข้าวได้แล้ว” “คะ....เออค่ะจะลงไปเดี๋ยวนี้หละค่าาา” ฉันละสายตาจากหนังสือแล้วออกไปจากห้องเพื่อไปห้องครัว “ทำไมวันนี้ตื่นสายจังจ๊ะเวนิส” คุณป้าชเวถาม “ไม่มีอะไรหรอกค่ะก็แค่เมื่อคืออ่านหนังสือหนักไปหน่อย” ตอแหลมาก “งั้นหรอจ๊ะงั้นทีนี้หนูต้องอ่านหนังสือให้เป็นเวลานะลูก” “ค่าป้าชเว ป้าคะ” “จ๊ะว่าไง” “เดี๋ยวหนูไปห้องสมุดได้มั้ยคะป้า” “ได้สิจ๊ะแต่ห้ามกลับดึกนะ” ป้าชเวย้ำเตือน “ได้ค่ะป้า”

กินข้าวเสร็จแล้วขึ้นมาบนห้อง

“อ้า!....อิ่มจัง” ฉันเปิดประตูพร้อมกับตีพุงที่กำลังป่อง “อิ่มชะมัดไปเก็บของก่อนดีกว่าแล้วค่อยไปห้องสมุด” ฉันไปรอช้าไปหยิบบัตรห้องสมุดกระเป๋าตังนิยายที่ยืมมาก่อนหน้านี้และมือถือยัดใส่เป้สีชมพูดำและมีพวกกุญแจเป็นBT21 7ตัวห้อยอยู่หลังกระเป๋า “เอ๋......แจ็กเกตสีดำของฉันหายไปไหนกันนะ” ฉันพูดพลางเดินไปค้นที่ตู้เสื้อผ้า “อยู่ไหนวะ” ฉันค้นไปค้นมาจนสุดตู้ก็ยังไม่มีจึงเดินไปหาที่ในห้องน้ำ “อ้าว...อยู่นี่เองหาซะทั่วราชอาณาจักรของฉันเลย” ฉันยิ้มก่อนที่จะเดินออกมาจากในห้องน้ำ โดยต้อนออกมาตาของฉันก็ไปสดุดกับหนังสือเล่มเดิมที่หล่นลงมาจากเตียงเมื่อเช้า “หนังสืออะไรกันนะ” ฉันหยิบมันขึ้นมา “เวนิสรถเมล์ที่จะไปห้องสมุดจะไปแล้วนะรีบๆหน่อย” ป้าชเวตะโกนขึ้นมาจากด้านล่าง “อีกแป็บนึงค่ะป้า” ฉันมองไปที่หนังสือเล่มเดิมแล้วรีบเก็บมันใส่ประเป๋าก่อนที่จะวิ่งลงบันไดไป “ไปก่อนนะคะป้าชเว” “จ้า” ป้าชเวยิ้มให้ก่อนที่จะโบกมือลาและฉันก็ออกจากบ้านไป

ความคิดเห็น