email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : nc 20+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 437

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2563 22:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
nc 20+
แบบอักษร

# เอริค #

ผมโดนยัยผู้หญิงบ้านั้นวางยาจนได้ ตอนนี้ผมพยายามช่วยตัวในห้องน้ำอยู่แต่มันก็ไม่สงบสักที ผมเป็นประเภทขึ้นแล้วลงยากด้วยสิ ตั้งแต่ที่ลันพาผมมาไว้ในห้องนํ้า ผมพึ่งเสร็จไปได้รอบเดียวเองแถมในกายผมมันยังร้อนขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีทางหยุด นี้ผมจะต้องไปนอนกับคนอื่นจริงๆหรอเนี่ย ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยนอนกับคนอื่นนะแต่เมื่อผมมาเจอลันแล้วผมก็ยากจะทำให้ลันเห็นว่าผมจริงจังและจริงใจกับลันแค่ไหน แต่ครั้งนี้ลันน่าจะเข้าใจผมแหละนะ

 

ผมเปิดประตูห้องน้ำออกมากำลังจะไปหยิบโทรศัพท์มาโทรหาชิโร่ให้ส่งเด็กมาแต่ตาเหลือกไปเห็นลันที่นั่งอยู่โซฟาปลายเตียง

" ลัน ลันครับ " ผมเรียกแต่ลันไม่ตอบผมเลยเดินเข้าไปหากันใกล้ๆ ถึงรู้ว่าลันหลับ ผมมองลันที่หลับพิจารณาร่างบางตรงหน้า ที่มีผิวขาวอมชมพูปากกระจับสีชมพูน่าจูบ ผมคิดเพลินไปหน่อยจึงไม่รู้ว่าตัวเองได้ขยับมาคร่อมร่างบางที่หลับ ริมฝีปากแดงนี่ชั่งหน้าดึงดูดเสียจริง เห็นแล้วผมเริ่มจะอดใจไม่ไหวแล้วสิความร้อนในกายผมมันยิ่งเพิ่มขึ้นความอดทนผมเริ่มจะหมดแล้วสิ ผมค่อยๆขยับหน้าเข้าไปใกล้ร่างบางจนรับรู้ถึงลมหายใจของกันและกัน

 

และเหมือนร่างบางจะรู้สึกตัวตื่น

" พะ พี่จะทำอะไรอ่า " ร่างบางถามเสียงเบา

" ลัน พี่ไม่ไหวแล้ว " ผมบอกลันเสียงแหบพร่า

" มะ ไม่ไหวอะไรครับ " ลันถามต่อ ผมไม่ตอบแต่ผมจับมือลันมาวางบนแก่นกายที่กำลังตื่นอย่างเติมที่ ลันตกใจจะดึงมือออกแต่ผมดึงไว้ก่อน

 

 

" พะ พี่ปล่อยมือลันก่อน " ลันบอกเสียงสั่นผมเลยยอมปล่อยมือลันแต่ยังไม่ลุกออกจากตัวลันนะ

" ลัน ลันช่วยพี่หน่อยได้ไหม "

" แต่ ระ เราไม่ได้เป็นอะไรกะ จุฟ " ลันพูดยังไม่จบผมก้มลงปิดปากลันด้วยปากของผมก่อน

" อย่าพูดว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน พี่รักลันรักตั้งแต่วันแรกที่เห็นหน้า และลันเองก็รู้สึกดีกับพี่อยู่ใช่ไหม " ผมพยายามหว่านล้อมลัน

" ละ ลัน ลันไม่รู้ " ลันพูดแล้วหันหน้าไปอีกทางทำให้ทำให้คอขาวพ่นออกมาสู่สายตาผม ผมเห็นแล้วก็อดที่จะทำรอยรักไม่ ผมก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวของลันพร้อมกับดูดจูบประทับตราบนคอขาวของลัน

" อ้ะ ลันเจ็บ ปล่อยลันนะ " ลันพยายามขยับหน้าหนี้

 

" ลันให้พี่เถอะนะพี่ไม่ไหวแล้ว "

" ลัน ลัน " ลันยังลังเล ผมสูบหายใจเข้าลึกๆแล้วบอกกับลันว่า

" ไม่เป็นไรถ้าลันรังเกียจพี่ พี่เข้าใจลันออกไปเถอะ" ผมบอกและจะขยับตัวออกจากลัน

หมับ ลันดึงผมไปกอด

" ไม่ใช่นะ! ลันแค่สับสนลันไม่ได้รังเกียจพี่แต่เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกันลันเลยย "

" ลันพี่รักลัน พี่รู้เราพึ่งจะเจอกันแต่ลันเชื่อใจพี่ได้ไหม " ผมบอกอย่างใจเย็น

 

 

# คาลัน #

ผมพยายามคิดหาทางออกตอนที่พี่เอริคบอกว่าผมรังเกียจสายตายของเขาก็เต็มไปด้วยความน้อยใจตัดพ้อ ผมไม่ได้รังเกียจพี่เอริคนะหรือว่าผมจะลองทำตามใจตัวเองดู

 

" ลันเชื่อพี่ครับ " ผมบอกคนที่ผมกอดอยู่เบา

" ลัน จูฟ..จ๊วบบ...จูฟ " หลังจากผมพูดจบพี่เอริคผลักมาจูบผมทันทีพร้อมกับเบียดกายเข้ามาหาผม

 

พวกเราจูบกันอยู่นานจนรู้ตัวอีกทีเสื้อผมถูกถอดไปตอนไหนก็ไม่รู้ พี่เอริคถอดถอดชุดคลุมอาบน้ำออกเผยให้เห็นแก่นกายใหญ่ที่พร้อมจะสู้รบผมมองผมยังตกใจผมเริ่มกลัวขึ้นมาแล้วมันทำให้ผมขยับออกจากพี่เอเริคโดยไม่รู้ตัว

 

# ไรท์ #

เอริคเห็นลันขยับออกเอริคจึงคว้าเข้าที่เอวของลันแล้วดึงเข้าหาตัวเองเหมือนเดิม

" ไม่ต้องกลัว "

" ลัน ลันกลัวเจ็บ "

" พี่จะไม่บอกหรอนะว่าไม่เจ็บ แต่พี่จะอ่อนโยนกับลันให้มากที่สุด " เอริคบอกร่างบ่าว

" อ่อนโยนกับลันด้วยนะครับ " ลันพูดเสียงเบา แล้วหลบสายตาคมที่มองเขาอยู่

 

เอริคเล้าโลมร่างบางอีกครั้ง และครั้งนี้มือของเอริคเริ่มที่จะไม่อยู่เฉยๆแล้วในขนาดที่ริมฝีปากหนามอบจูบอันร้อนแรงให้กับร่างบางนั้น มือหนาก็ได้เลื่อยลงมาสัมผัสกับแกนกายพอดีตัวของร่างบาง

 

" พะ พี่อย่าจับนะ " ลันบอกเสียงสั่น

" พี่จะช่วยให้ลันผ่อนคลายไง "

" อ้ะๆ...พี่..ละ ลันรู้สึกแปลกๆ อ้ะๆๆ.. "

พอเอริคได้ยินร่างบางพูดเช่นนั้นเอริคก็ผลักออกจากปานชมพูแล้วก้มลงมาครอบครองแกนกายของร่างบางด้วยปากของเขา

 

" ยะ อย่า อ้ะๆ..มันสกปรก อ่าาา..อ้ะ ซีดด "

" จ๊วบบ..จุ๊ฟฟ..อื้มมม ออกจะหวาน "

" อ้ะๆๆ... ไม่ไหวแล้ว อ้ะๆๆ...ซีดดด อ่าร์~ " ลันปลดปล่อยออกมาจนทำให้เอริคได้ชินนํ้าของลันเข้าไปเต็มๆ

 

" พี่! คายออกมานะ " ลันบอกเสียงตื่น

" ไม่ ของดีทำไมพี่ต้องคลาย ทีนี้ก็ถึงตาพี่แล้ว " เอริคบอกพร้อมกับจับขาของอลันอ่าออกกว้างๆ เอริคสอดนิ้วเข้าไปในรูรักของฉัน

" อ้ะ...ลันเจ็บ ฮึกๆ "

" ทนหน่อยนะครับ ถ้าพี่ไม่ทำลันอาจจะเจ็บมากนะผ่อนคลายนะครับ " เอริคบอกร่างบางพร้อมกับเพิ่มนิ้วเข้าไปจนครบสามนิ้วและขยับเข้าออกจนรู้สึกว่าลันผ่อนคลาย พร้อมที่จะรับตัวตนเขา

" พี่ว่าลันพร้อมแล้วละ ถ้ามันเจ็บลันกัดพี่ได้เลยนะ" เอริคบอกพร้อมกับก้มตัวไปกอดลันมืออีกข้างก็จับกายใหญ่ของตัวเองเข้าไปจ่อที่รูรักของลัน เอริคค่อยสอดแก่นกายใหญ่เข้าไป

 

" อ้ะ..จะ เจ็บ ลันเจ็บ " กายใหญ่เข้าไปยังไม่ถึงครึ่งลันก็ร้องออกมาก่อน เอริคเห็นท่าไม่ดีเลยก้มลงไปจูบเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของลัน พอลันเคลิ้มเอริคก็ กระแทกเข้าไปรวดเดียว

 

" อ้าาาา!! เจ็บ ลันเจ็บ เอาออกไป "

" ไม่ได้พี่เข้ามาหมดแล้วใจเย็นๆ นะผ่อนคลายนะครับ จูฟ...จ๊วบ... อื้มม " เอริคปลอบร่างบางและแช่กายไว้นิ่งเพื่อให้ลันปรับตัว ผ่านไปสักพัก

" พี่เอริค ขยับเถอะครับ " ลันเห็นหน้าที่ทรมานของร่างสูงแล้วสงสารจึงบอกให้ขยับ เอริคได้ยินร่างบางบอกก็เริ่มขยับเข้าออกช้าๆ

" อื้มมม...ซีดด..โอ้ยย...ลันรัดพี่แน่นจัง อ่าาา..."

" อ้ะ...อย่าพูดนะ อ้ะๆ...ซีดด..."

" ลัน อ่าาา...ยังเจ็บอยู่ไหม..อ่าา..ครับ อื้มม..."

" อ้ะๆๆ พะ พี่ อ้ะๆๆ...ลัน ลัน อื้มมม..."

" ว่า ไงครับ ซีดด...โอ้ยยเมียจ๋า รัดผัวแน่นไปแล้ว"

" อ้ะๆ...ไม่..เจ็บแล้วครับ อ้ะๆๆๆ...อื้มม "

" โอ้ยยยซีดด โครตฟิตเลยว่ะ อ้ะๆ...อื้มมม "

เอริคขยับเร็วขึ้นและแรงขึ้นทำให้ตัวของลันขยับตาม

" พี่...เบาๆ..ลันจุก อ่าาา....อ้ะๆๆๆ "

" พี่จะไม่ไหวแล้วลัน อ่าาา...อื้มม..เมียจ๋าา อ่าา"

เอริคขยับเร็วขึ้นตามอารมณ์ที่ใกล้จะถึงฝั่งฝัน

" อ้ะ..อื้มม...ซีดด...ลันเรียกชื่อพี่ที " เอริคบอกเสียงแหบ

" อ้ะๆๆ พี่เอริค ละ ลันไม่ไหวแล้ว อ้ะๆๆๆ อ่าา "

" อ้ะๆๆ...อื้มมเมียจ๋าจะเสร็จแล้ว อ้ะๆๆๆ..อ่าา โอ้ยยย ซีดดด อ่าาา อื้มม " ในที่สุดเอริคก็ปลดปล่อยออกมาเต็มรูรักของลันส่วนลันก็ปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องของเขากับเอริค

 

" ไปต่อที่เตียงนะครับ " เอริคบอกพร้อมกับอุ้มลันขึ้นทั้งที่แก่งกายยังอยู่ในตัวลัน

" ห้ะ อะไรนะครับ อ้ะ..พี่เอริค "

" ครั้งเดียวสำหรับพี่มันไม่พอหรอนะเมียจ๋า "

" ม่ายย อ้ะๆๆ "

คืนนี้ยังอีกยาวไกลสำหรับพวกเขาสองคน

 

 

 

 

 

 

# ยังไม่ตรวจสอบคำผิด ติชมได้นะคะแต่อย่าติแรงเด้อไรท์เป็นคนอ่อนไหว

 

 

 

ความคิดเห็น