ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แถมพิเศษ วิวาห์ท่านแม่ทัพ

ชื่อตอน : แถมพิเศษ วิวาห์ท่านแม่ทัพ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2563 22:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แถมพิเศษ วิวาห์ท่านแม่ทัพ
แบบอักษร

บานประตู​ถูกตกแต่งด้วยผ้าสีแดงเปิดออก หนึ่งชายในชุดเจ้าบ่าว​สีแดงใบหน้าหล่อเหลา​ที่ทุกคนในเมืองหลวงจะต้องรู้จักเผยรอยยิ้ม​น้อยๆอย่างที่คนในกองทัพไม่เคยเห็นมาก่อน

หนึ่งหญิงปริศนาที่ถูกผ้าคลุมศีรษะ​เจ้าสาวปิดบังเอาไว้ทำให้คุณหนู​ทั้งหลายที่หมายตำแหน่งฮูหยินจวนแม่ทัพต้องชักสีหน้าดูถูกดูแคลน

สองบ่าวสาวก้าวเข้าสู่พิธีการอย่างเงียบสงบคำนับครั้งที่หนึ่งผ่านไปหัวใจของใครบางคนเริ่มสั่นไหว คำนับครั้งที่สองหัวใจที่สั่นไหวเริ่มเจ็บแปลบๆ คำนับครั้งที่สามร่างทั้งร่างสั่นสะท้านจนเขาต้องรีบก้าวออกจากพิธีนี้อย่างไว ทิ้งให้สายตาคู่หนึ่งต้องเหลือบมองอย่างเป็นกังวล

หลังจากที่ท่านแม่ทัพส่งตัวเจ้าสาวเข้าห้องหอก็เป็นเวลาที่เจ้าบ่าวต้องดื่มฉลองกับเหล่าแขกที่มาร่วมงานแต่เพราะใครบางคนที่ควรจะอยู่ที่นี่กับไม่อยู่ทำให้ท่านแม่ทัพต้องขอตัวออกจากงานเลี้ยงเพื่อไปตามหาใครบางคน

"เจ้ามาอยู่ที่นี่เองหริอ?"ท่านแม่ทัพผ่อนลมหายใจก่อนที่จะเดินตรงเข้าไปหาชายหนุ่มผู้เป็นรองแม่ทัพคู่กาย

"...ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ท่านควรจะมา"ท่านรองฯเอ่ยทั้งๆที่ยังคงยืนหันหลังให้กับท่านแม่ทัพ

"แล้วมันที่ไหนกันที่ข้าควรจะไป หรือว่าจะเป็นที่ห้องหอกันล่ะ"

"..." 

"นี่...ตกลงแล้วเจ้าเป็นอะไรกันแน่ อยู่ๆเจ้าก็เดินออกมาทั้งๆที่ยังไม่จบพิธี แล้วตอนนี้เจ้าก็ยังเอาแต่ยืนเงียบ"ท่านแม่ทัพหงุดหงิดเล็กน้อยจึงตัดสินใจดึงไหล่ท่านรองฯให้หันมาหา"นี่เจ้า...ร้องไห้"

"...เอ๋"ไม่ใช่แค่ท่านแม่ทัพที่ตกใจดูเหมือนว่าเจ้าตัวเองก็ตกใจไม่แพ้กัน

"เจ้าเป็นอะไร มีใครทำร้ายเจ้าหรือ"ท่านแม่ทัพสำรวจตัวท่านรองฯอย่างเป็นห่วง

"ข้าไม่เป็นอะไร...ไม่เป็นอะไรจริงๆ"ท่านรองฯปาดน้ำตาทิ้งแต่ยิ่งปาดมันก็ยิ่งไหล"ขออภัยท่านแม่ทัพ ไม่รู้ว่าทำไม...ยิ่งข้าเห็นท่านสวมชุดสีแดงหัวใจของข้าก็รู้สึกไม่ค่อยดี ยิ่งในยามที่ท่านเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินมันก็ทำให้ข้าเจ็บปวด...เจ็บปวดจนทนไม่ไหว..."

"..."ท่านแม่ทัพยืนสงบนิ่งฟังท่านรองฯระบายทุกสิ่งทุกอย่างออกมาแต่ทว่าในใจนั้นกำลังหัวเราะอย่างยินดี

"ท่านแม่ทัพ..."ท่านรองฯเห็นท่านแม่ทัพนิ่งเงียบก็คิดว่าตัวเองอาจจะกำลังพูดมากเกินไปจึงคิดที่จะถอยหลังออกให้ห่างแต่อยู่ๆท่านแม่ทัพกลับดึงตัวท่านรองฯเข้ามาสวมกอด

"ทะ..."ท่านรองฯที่ถูกสวมกอดจากด้านหน้ากะทันหันจึงโวยวายออกมาแต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อริมฝีปากของท่านแม่ทัพประกบเข้ากับริมฝีปากของท่านรองฯ

 และไม่หยุดเพียงเท่านั้นเมื่อได้ทีลิ้นยากร้อนก็ล้วงเข้าไปฉกฉิงลมหายใจและช่วงชิมรสหวาน ท่านรองฯไม่สามารถขัดขืนท่านแม่ทัพได้จึงต้องทรุดลงไปกองกับพื้นท่านแม่ทัพจึงจะยอมปล่อยให้ท่านรองฯได้มีโอกาสสูดลมหายใจเข้าปอด

"...ทำไม"

"เพราะว่าข้ารักเจ้า"

"..." 

"ไม่ว่าจะในตอนนี้หรือตอนไหนๆก็ตามใจของข้าอยู่ที่เจ้าเสมอ"แววตาและรอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนมีเพียงแค่สองคนในโลกนี้เท่านั้นที่จะได้รับมันจากท่านแม่ทัพ หนึ่งคือน้องสาวที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ ส่วนอีกหนึ่งนั้นก็คือชายหนุ่มตรงหน้าที่เป็นเสมือนอีกชีวิตหนึ่งของเขาที่เขาจะขาดเสียไม่ได้

"แต่ตอนนี้ท่านกำลังจะแต่งงาน"

"ใช่ และห้องหอของข้าไม่อาจที่จะขาดเจ้าสาวได้"เมื่อท่านแม่ทัพเอ่ยจบร่างๆทั้งร่างของท่านรองฯก็ลอยขึ้นมาจากพื้นด้วยสองแขนของท่านแม่ทัพ

"เดี๋ยว..."ไม่ทันที่ท่านรองฯจะได้เอ่ยต่อท่านแม่ทัพก็อุ้มพาท่านรองฯมายังหน้าห้องหอด้วยวิชาตัวเบา ปัง! สองมือท่านแม่ทัพไม่ว่างไม่ใช่ปัญหา ท่านแม่ทัพยกเท้าขวาขึ้นถีบประตูเสียงดัง พาร่างท่านรองฯลงนอนบนเตียงอันว่างเปล่า ไม่ใช่แค่เตียงแต่ทั่วทั้งห้องนั้นไร้วี่แววของสตรีที่ควรจะได้ชื่อว่าเป็นเจ้าสาวของท่านแม่ทัพ

"ข้าแต่งกับนางเพื่อตัดปัญหาพวกขุนนางบางคนที่ต้องการอำนาจของข้าผ่านการแต่งงาน"ท่านแม่ทัพอธิบายเมื่อเห็นอีกฝ่ายเอาแต่มองสำรวจไปทั่วห้อง

"..."ท่านรองฯอับจนคำพูดที่จะเอ่ยได้แต่ก้มหน้าซ่อนความอาย

"จอกนี้ของเจ้า"ท่านแม่ทัพยื่นจอกสุรากลิ่นหอมไปตรงหน้าท่านรองฯ

"เป็นข้าจะดีหรือ?"เพราะเขารู้ดีว่าสุราจอกนี้คือสุรามงคลที่คู่บ่าวสาวจะรินให้อีกฝ่ายเพื่อแสดงความไว้วางใจและเป็นสัญลักษณ์ว่าทั้งคู่จะครองรักกันไปจนแก่เฒ่า

"ข้าไม่คิดที่จะรับสุราจากใครนอกจากเจ้า"ท่านแม่ทัพยื่นจอกสุราไปให้อีกฝ่ายรินให้ ซึ่งท่านรองฯก็รินให้ด้วยความเต็มใจ

... 

ทางด้านเจ้าสาวกำมะลอของท่านแม่ทัพนางเพียงแค่เหลือบสายตามองชายหนุ่มทั้งสองรินสุราให้กันและกันก่อนที่นางจะตัดสินใจเดินไปปิดประตูห้องหอให้สนิทแถมยังเอาท่อนไม้มาขวางประตูปิดตายให้เสร็จสรรพนางก็เดินไปยังสวนข้างๆอย่างอารมณ์ดี? 

"เหนื่อยเจ้าแล้วนะ"สตรีผู้สวมอาภรณ์สีแดงไม่ต่างจากสตรีตรงหน้าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

"เรื่องง่ายๆเช่นนี้ไม่นับว่าเหนื่อยอันใดเจ้าค่ะ"เจ้าสาวผู้นี้ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่นางก็คือ เสี่ยวฮวา นั่นเองด้วยพระประสงค์ขององค์ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันที่จะให้อำนาจในมือของท่านแม่ทัพนั้นเป็นกลางมากที่สุดพระองค์จึงของความร่วมมือจากอดีตฮ่องเต้และอดีตฮองเฮาของยืมตัวเสี่ยวฮวามาจัดพิธีแต่งงานแบบหลอกๆในครั้งนี้แต่ก็นึกไม่ถึงว่าท่านแม่ทัพจะมาเหนือชั้นยิ่งกว่าที่สามารถหาเจ้าสาวตัวจริงมาไว้ในห้องหอได้

"กลับกันเถอะ"

"เจ้าค่ะ"

หลี่ หลันฟางหรืออดีตหลี่ฮองเฮามองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ถูกประดับไปด้วยแสงดาว...ท่านราชครู ดูเหมือนว่าตระกูลที่ท่านอุตส่าห์ขยับขยายอำนาจจะมาถึงทางตันเสียแล้ว...

ความคิดเห็น