email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ยัยมะลิเน่า!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ย. 2564 07:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยัยมะลิเน่า!!
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.32 ยัยมะลิเน่า!!

 

เวลาพลบค่ำ.. อธิปขับเจ้ากระป๋องเข้ามาในบ้านศศิพิม เขาเพิ่งกลับมาจากบ้านที่ต่างจังหวัด ป๊ากับม๊าของเขาฝากของกินมาให้ศศิพิมและศิรสาเต็มคันรถ จนเขาอดสัพยอกไม่ได้ว่าต่อไปถ้ากลับบ้าน เขาคงต้องเหมารถสิบล้อมาซะแล้ว

 

ชายหนุ่มขนของลงมาจากรถ แต่เพราะของฝากที่มากมายนั้น ทำให้กว่าจะหมดต้องขนถึงสองรอบ

 

"นี่ย้ายบ้านหรอคะพี่อธิป"

 

ศศิพิมพูดแซว เมื่อเห็นของที่ชายหนุ่มถือเข้าบ้านมาทั้งหมด

 

"นี่ดีนะพี่กลับบ้านแค่ห้าวัน ถ้าอยู่ต่อจนหมดวันลาคงต้องใช้สิบล้อขนแน่ๆเลยพิม"

 

เขาที่เกาหัวแกร๊กๆเพราะกำลังคิดแทนสองสาวว่า ของมากมายเหล่านี้กว่าจะกินกันหมดคงใช้เวลาเป็นปี

 

"รสายังไม่กลับอีกหรอพิม?"

 

เขาถามเมื่อยกข้อมือที่ใส่นาฬิกาสุดหรูขึ้นมาดูแล้วบอกเวลาทุ่มครึ่ง

 

"ยังเลยค่ะ แต่รสากับคุณณัฐควรจะถึงบ้านตั้งนานแล้วนะ สงสัยรถจะติด"

 

ขณะทั้งสองกำลังพูดคุยกัน ก็ได้ยินเสียงรถยนต์ของณัฐนิธานขับเข้ามาจอดในบ้าน สักพักประตูบ้านก็เปิดออกอย่างแรง มีศิรสาวิ่งนำมาด้วยใบหน้าที่มีแต่น้ำตา

 

"รสารอพี่ก่อนค่ะ แจ๊สไม่ได้ตั้งใจจะทำให้หนูอับอายเลย น้องยังเด็กอย่าถือสาน้องเลยนะ"

 

ณัฐนิธานที่วิ่งตามมาพูดขึ้น แล้วเข้าไปจับแขนภรรยาไว้ การกระทำของทั้งคู่ทำให้อธิปกับศศิพิมต่างมองหน้ากันอย่างสงสัย

 

"เป็นเด็กจะพูดให้ร้ายใครก็ได้หรอคะ พี่ไม่เห็นหรอว่าน้องสาวพี่ประจานรสายังไงบ้าง"

 

"เดี๋ยวก่อน มันเกิดอะไรขึ้น ค่อยๆคุยกันก็ได้นี่" ศศิพิมเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นถึงการพูดคุยที่เริ่มจะรุนแรงขึ้น

 

"ถ้าอยากรู้ งั้นก็ถามน้องเขยพี่พิมดูเองซิคะ" ศิรสาพูดพลางยกมือเช็ดน้ำตา ก่อนจะวิ่งขึ้นบันไดบ้านไปอย่างรวดเร็ว

 

ณัฐนิธานจึงวิ่งตามไป แต่ยังไม่ทันจะก้าวเท้าขึ้นบันได ภรรยาที่อยู่ด้านบนก็รีบเร่งจนสะดุดเท้าตัวเองเสียหลักผลัดตกบันไดกลิ้งลงมานอนแน่นิ่งกับพื้นข้างล่าง

 

"ว้ายย รสา"

 

ศศิพิมอุทานอย่างตกใจ ยืนช็อคทำอะไรไม่ถูก ณัฐนิธานที่ยืนใกล้กว่ารีบเข้าไปทรุดกายลงข้างภรรยา

 

"รสาเป็นยังไงบ้างคะ?"

 

เขาถามภรรยาที่นอนนิ่งไม่ไหวติงอย่างร้อนใจ อธิปที่สติดีกว่าจึงรีบโทร.เรียกหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน ณัฐนิธานจึงบอกว่าเดี๋ยวเขาให้รถพยาบาลของโรงพยาบาลแซนวู้ดมารับ แล้วรีบควักโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ากางเกงออกมาโทร. แต่ก็ต้องรีบหันมาดูภรรยาเมื่อได้ยินเสียงศศิพิมพูดขึ้น

 

"เร็วๆ เถอะค่ะคุณณัฐ รสาตกเลือดด้วยค่ะ"

 

ณัฐนิธานและอธิปต่างพากันมองไปทางศิรสาเป็นตาเดียว ก็เห็นข้างตัวเธอมีเลือดไหลออกมาบริเวณส่วนล่าง

 

ณัฐนิธานหัวใจกระตุกวูบ ใจนึกห่วงกังวลเป็นสองเท่า

 

หรือว่ารสาจะ.. ตั้งครรภ์?

 

มือที่ถือโทรศัพท์สั่นระริก เขาโทร.เร่งหน่วยแพทย์ให้รีบมาในทันที เมื่อทีมแพทย์มาถึงก็เข้าช่วยศิรสาแบบเบื้องต้น แล้วพาตัวไปโรงพยาบาลทันที ณัฐนิธานขอนั่งไปกับรถพยาบาลพร้อมภรรยา ส่วนอธิปและศศิพิมก็รีบตามไปด้วยรถกระป๋องของผู้จัดการโรงงาน

 

เมื่อทุกคนไปถึงโรงพยาบาล ศิรสาก็ถูกพาตัวเข้าไปยังห้องฉุกเฉินเรียบร้อยแล้ว อธิปจึงถามณัฐนิธานที่ยืนมองประตูห้องฉุกเฉินด้วยความห่วงใยภรรยาว่า

 

"มันเกิดอะไรขึ้นครับคุณณัฐ?"

 

"จัสมินกับปภาวีไปสืบเรื่องที่พ่อรสาค้ายาเสพติดมาจากไหนไม่รู้ เอามาประจานรสาต่อหน้าพนักงานในบริษัท"

 

แล้วชายหนุ่มก็พรั่งพรูเรื่องราวที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นให้ทั้งสองคนฟัง จนศศิพิมยืนฟังไม่ไหวต้องทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้อย่างหมดแรง พูดกับอธิปด้วยเสียงเบาจนเกือบขาดหายไปในลำคอว่า

 

"ทำไมคุณจัสมินถึงจงเกลียดจงชังรสาจังเลยคะ ทั้งที่น้องก็ไม่เคยเอาเรื่องของเธอมาพูดให้เสียหายเลยสักที"

 

"ยัยมะลิเน่า!!"

 

อธิปพูดกัดฟันกรอดๆ เขากำหมัดแน่น คิดไว้อยู่แล้วว่าสักวันยัยฝรั่งขี้นกนี่ต้องแว้งกัดศิรสาแน่ แต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วอย่างนี้

 

เขาเคยบอกณัฐนิธานไปแล้วว่าถ้ามีใครมาทำให้น้องสาวเขาเสียใจอีก เขาจะจัดการมันผู้นั้นเอง

 

ต้องถึงมือเขาจนได้ซินะ

 

อธิปที่มีตำแหน่งเป็นถึงผู้จัดการโรงงาน คุมพนักงานมาแล้วเป็นร้อยเป็นพันคน รู้จักและมองเห็นเล่ห์เหลี่ยมคนมาก็มาก

 

กับแค่.. เด็กสาวลูกครึ่งคนเดียว ทำไมเขาจะปราบไม่ได้?!?

 

ฉันจะดัดนิสัยแย่ๆของเธอเอง.. จัสมิน

 

อธิปพยายามสะกดใจข่มอารมณ์รอจนหมอที่รักษาศิรสาออกมาจากห้องฉุกเฉินแล้วบอกพวกเขาว่า

 

"ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยแล้วครับทั้งแม่ทั้งลูกแต่อยู่ในระยะเฝ้าระวังรอจนกว่าคุณแม่จะฟื้น เมื่อฟื้นแล้วห้ามคนไข้ขยับตัวด้วยตัวเองสักพักนะครับ ถ้าจะพลิกตัวต้องมีพยาบาลช่วยจับทุกครั้ง เพราะทุกการเคลื่อนไหวของคุณแม่มันมีผลต่อน้องในท้อง ต้องเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิดถ้าผ่านสัปดาห์นี้ไปได้ก็หายห่วงได้เลยครับ"

 

หมอดลวิทย์อธิบาย เขารู้สึกเห็นใจเจ้านายเป็นอย่างยิ่ง เพราะถ้าไม่ระวังให้ดีมีโอกาสูงที่บอสจะสูญเสียลูกคนแรกไปได้

 

ศศิพิมหันไปจับมือน้องเขยอย่างให้กำลังใจ แม้จะไม่มีคำพูดใดออกจากปาก แต่ณัฐนิธานก็สัมผัสได้ถึงความห่วงใยและหวังดีที่ส่งมาถึงเขา

 

เมื่อหมอดลวิทย์เห็นอธิป เขาก็พยักหน้ายิ้มให้ ก่อนจะเดินเข้าไปหา ทั้งสองเป็นเพื่อนรักที่เรียนมัธยมมาด้วยกัน คุณหมอจึงถามผู้จัดการโรงงานว่ามาเยี่ยมใคร จนรู้ว่าภรรยาบอสนาธานคือเพื่อนบ้านที่สนิทกันของเพื่อนรัก

 

"ยังไงกูฝากมึงดูรสาด้วยนะไอ้ดล กูห่วงน้องกูว่ะ" อธิปฝากฝังศิรสากับดลวิทย์

 

"ไม่ต้องห่วงเป็นหน้าที่กูอยู่แล้ว แต่พรุ่งนี้กูออกเวรแล้วซิวะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวให้หมอกั้งดูแลต่อ"

 

อธิปมีเพื่อนสนิทในแก็งส์ที่เรียนมัธยมจบมาพร้อมกันคือ กวินภพที่ตอนนี้ทำธุรกิจส่วนตัวต่อจากพ่อ บดินทร์ทนายความและดลวิทย์คุณหมอศัลย์ที่โสดออนเซลล์ทำงานหนักเข้าเวรเช้าบ่ายดึกแทบไม่ได้พัก เหมือนคนร้อนเงิน

 

แต่เพราะตัวอธิปเองก็เข้างานเป็นกะเหมือนกันและมีโอทีบังคับอยู่ตลอด ทำให้แทบไม่มีเวลาได้สังสรรกับเพื่อนเท่าไหร่นัก

 

โชคยังดีที่อธิปกับดลวิทย์มีห้องพักอยู่ในคอนโดเดียวกัน แถมชั้นเดียวกันอีกด้วย แต่คนละโซน จึงมักจะไปมาหาสู่กันที่ห้องพักอยู่เสมอ

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

หายเร็วๆนะรสา

ถ้าชอบขอคนละคอมเม้นท์น้า

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว