email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ยัยเด็กฝรั่งเหยียดคน

ชื่อตอน : ยัยเด็กฝรั่งเหยียดคน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2565 13:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยัยเด็กฝรั่งเหยียดคน
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ตอนที่ 28

 

"รถกระป๋องไปไหนหรอคะ ทำไมพี่อธิปขับเบนซ์มา รสาไม่คุ้นเลยค่ะ"

 

"ฮ่า ฮ่า พี่ก็ไม่คุ้น เจ้ากระป๋องเข้าอู่นะซิ เกเรจังเลยพักนี้"

 

อธิปพูดยิ้มๆอย่างอารมณ์ดี ด้วยตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายผลิตอย่างเขาจะมีรถยนต์ประจำตำแหน่งพร้อมคนขับให้อยู่แล้ว แต่เขาเองไม่ค่อยมีธุระได้ไปไหนนอกจากกลับบ้านที่ต่างจังหวัดกับไปหาศศิพิมและศิรสาที่บ้านของสองสาวเท่านั้น จึงไม่ค่อยใช้รถของโรงงานมักจะใช้รถยนต์ของตัวเองมากกว่าเพราะสะดวกและไม่ชอบให้คนขับรถต้องมานั่งรอเขาเป็นเวลานานๆ

 

ในช่วงที่ชายหนุ่มเริ่มทำงาน ป๊าเฮงของเขาได้ยกรถยนต์ญี่ปุ่นคันเล็กที่ครอบครัวใช้งานที่บ้านต่างจังหวัดให้กับเขาไว้ใช้งาน มันมีอายุเกินสิบปีแล้วซึ่งทุกคนจะคุ้นเคยกันดีในชื่อ

 

"เจ้ากระป๋อง"

 

ต่อมาหม่าม๊าวันของเขาหรือป้าวันของศิรสาได้ออกรถเบนซ์คันใหม่ป้ายแดงให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนแทน เพื่อความเหมาะสมกับหน้าที่การงาน แต่เขาเองไม่ค่อยได้ใช้คันนี้ มักจะเอารถเบนซ์ไปจอดทิ้งไว้ที่คอนโดเป็นส่วนใหญ่เพราะถนัดขับเจ้ากระป๋องมากกว่า

 

"ใช้สลับกันบ้างก็ดีค่ะ รสาไม่ค่อยเห็นพี่อธิปขับคันนี้เลย ระวังสนิมจะขึ้นนะคะ"

 

เมื่อโดนน้องสาวแซว อธิปหนุ่มหน้าตี๋ก็หัวเราะชอบใจจนมองแทบไม่เห็นลูกนัยตา

 

"ก็พี่เอาไปจอดทิ้งไว้ที่คอนโด มันไกลไปหน่อยน่ะรสา ส่วนใหญ่พี่จะพักที่บ้านพักในโรงงานไม่ค่อยได้ไปนอนที่คอนโดสักเท่าไหร่ เลยไม่ได้เปลี่ยนเอาคันนี้มาใช้สักที"

 

ทั้งสองพูดคุยกันอย่างสนุกสนานจนอธิปขับรถเข้ามาจอดในห้างดังแห่งหนึ่งใจกลางกรุงแล้วพากันเดินไปยังโซนเฟอร์นิเจอร์ทันที ชี้ชวนกันดูสินค้าที่โชว์ไว้อย่างมากมายจนเลือกแทบไม่ถูก

 

"พี่อธิปอยากได้ห้องโทนสีไหนคะ"

 

"อืม ขาวดำก็ได้ครับ ไม่เอาชมพูนะ"

 

อธิปบอกศิรสา จนหญิงสาวหัวเราะเสียงใส

 

"แล้วถ้าพี่อธิปมีแฟน เธอไม่ชอบขาวดำล่ะคะ พี่จะทำยังไง สาวๆเขาชอบสีหวานทั้งนั้นแหละค่ะ"

 

"นี่บ้านพี่นะรสา ต้องตกแต่งแบบที่พี่ชอบซิครับ ถ้าแฟนพี่ไม่ชอบก็ให้เขาไปอยู่บ้านตัวเองละกัน"

 

"แหม คนเป็นแฟนกันก็ต้องอยากอยู่ด้วยกันซิคะ พี่อธิปไม่อยากอยู่กับแฟนหรอ?"

 

"ให้พี่หาแฟนให้ได้ก่อนเถอะจ้า"

 

อธิปพูดขึ้นใช้นิ้วมือจิ้มหน้าผากน้องสาวเบาๆ แล้วทั้งสองก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน แต่เมื่อมองเห็นบางอย่างทำให้เสียงหัวเราะของศิรสาขาดหายไป จนพี่ชายต้องหันไปมองตามสายตาเธอ ถามอย่างสงสัยว่า

 

"มองอะไรหรอรสา?"

 

"คุณจัสมินค่ะ สาวลูกครึ่งสวยๆคนนั้นไงคะ น้องสาวคุณพอลหุ้นส่วนของพี่ณัฐ"

 

อธิปมองตามนิ้วมือของศิรสาก็ไปสะดุดกับหญิงสาวร่างบางรูปหน้าสวยหวาน ดูจากหน้าตายังเด็กอยู่มาก เธอมีใบหน้าละม้ายคล้ายคนยุโรปผสมเอเชีย รูปร่างสูงขาว ขาที่เรียวยาวรับกับรองเท้าส้นสูงจนแลดูเธอสูงมากขึ้น

 

จัสมินที่รู้สึกเหมือนถูกจ้องมองจึงหันไปรอบๆก็ไปสบตากับศิรสาที่มากับหนุ่มตี๋คนหนึ่ง แม้ใบหน้าจะหล่อเหลาแต่เขากลับแต่งตัวแสนธรรมดา เสื้อยืดเก่าๆกับกางเกงยีนส์ขาสั้นแค่เข่าสภาพซ่อมซ่อ แถมลากรองเท้าแตะมาห้างอีกด้วย

 

แฟนยัยรสาหรอเนี้ย?

 

ดูแต่งตัวเข้าซิ ไม่ให้เกียรติสถานที่เอาซะลย

 

เธอนึกตำหนิผู้ชายคนนั้นในใจ จนมันแสดงออกมาทางสายตาและใบหน้า เธอเบะปากเล็กน้อยแต่อธิปกลับมองเห็นกิริยานั้นโดยตลอด

 

อะไรของยัยเด็กฝรั่งนี่นะ

 

นิสัยแย่จัง เหยียดคนชะมัด

 

เขาคิด แม้จะรู้กิตติศัพท์ของจัสมินจากปากศิรสามาบ้าง แต่ก็ไม่คิดว่าเด็กสาวจะมารยาทแย่มากขนาดนี้จนอดคิดไม่ได้ว่า

 

เธอเกิดมาในครอบครัวแบบไหนกันนะ?

 

จัสมินเดินเข้ามาใกล้ศิรสา เธอจึงทักทายเจ้านายตามมารยาท

 

"สวัสดีค่ะคุณจัสมิน"

 

"สวัสดีค่ะ" สาวลูกครึ่งตอบรับด้วยหางตา จนคนถูกมองชะงักไปทันที

 

"ได้ข่าวว่าเธอแต่งงานแล้วหรอรสา? ยินดีด้วยนะ" เธอพูดต่อแล้วปรายตามองไปทางอธิปจนชายหนุ่มสะดุดในน้ำเสียงนั้น

 

"ขอบคุณค่ะคุณจัสมิน"

 

"มาหาของแต่งบ้านกันหรอ ตามสบายนะ"

 

พูดจบร่างระหงส์ของจัสมินก็เดินตัวปลิวจากไปทันทีโดยไม่มีการร่ำลาแต่อย่างใด

 

"ทำไมหุ้นส่วนคุณณัฐถึงพูดแบบนั้นล่ะ" อธิปถามอย่างสงสัย ทำให้หญิงสาวแอบยิ้มอ่อนก่อนจะเฉลยว่า "คุณจัสมินคงคิดว่าพี่อธิปเป็นสามีรสาน่ะซิคะ"

 

"อ้าว แล้วคุณณัฐยังไม่ได้แนะนำให้รู้จักกันหรอเนี้ย?"

 

"รสายังไม่พร้อมค่ะพี่อธิป เลยขอร้องพี่ณัฐว่าอย่าเพิ่งบอกใคร กลัวจะมีคนว่ารสาไม่คู่ควรกับพี่ณัฐ"

 

"คิดมากน่า น้องของพี่เหมาะสมกับคุณณัฐที่สุด มั่นใจในตัวเองเข้าไว้ซิจ๊ะ"

 

ชายหนุ่มพูดปลอบและให้กำลังใจไปพร้อมกันจนทำให้หญิงสาวยิ้มออกมาได้

 

"ว่าแต่.. ยัยเด็กนี่นิสัยแย่มาก ถ้าเป็นน้องเป็นนุ่งล่ะก็พี่จะจับตีให้ก้นลายเลย"

 

อธิปพูดต่ออย่างหัวเสีย หญิงสาวจึงหันมาจับมือเขาไว้ยิ้มให้อ่อนๆ แล้วตอบกลับไปว่า

 

"ลูกสาวคนเล็กค่ะพี่อธิป พ่อแม่คงตามใจ"

 

"รสาก็ลูกคนเล็ก อาศักดิ์ก็สปอยจะตายไป แต่ไม่เห็นมีนิสัยเหยียดคนแบบนี้เลย พี่ว่าเป็นที่ตัวบุคคลแล้วล่ะ อย่าไปโทษว่าเป็นเพราะลูกคนเล็กเลย ยัยจัสมินนี่มารยาทแย่จริงๆ"

 

 

☆☆☆☆☆☆☆

 

 

เวลาผ่านไปสองชั่วโมงกว่าๆ อธิปขับรถเข้ามาจอดที่บ้านศิรสาแล้วลงจากรถช่วยกันถือของกินที่แวะซื้อระหว่างทางเดินเข้าบ้านมาเจอณัฐนิธานและศศิพิมนั่งคุยกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่น

 

"ไปช้อปจนหมดตัวหรือยังคะสองพี่น้อง"

 

ศศิพิมยิ้มทักน้ำเสียงสดใส ตั้งแต่เธอเปลี่ยนไตมารู้สึกได้ว่าร่างกายแข็งแรงขึ้น ใบหน้าผิวพรรณที่เคยดำคล้ำก็กลับมาขาวสว่างใสเหมือนเดิม

 

"โห เฟอร์นิเจอร์สมัยนี้แพงจัง เห็นคอนโดเล็กๆไม่กี่ตารางวา ก็หมดไปหลายแสนเหมือนกันนะพิม"

 

อธิปนิ่วหน้าบ่บอุบอิบ จนณัฐนิธานอดขำไม่ได้ จึงพูดปลอบไปว่า

 

"ผมแต่งบ้านหลังนี้เหมือนไม่ค่อยมีเฟอร์นิเจอร์อะไร แต่หมดไปเกือบสองล้านนะครับพี่อธิป"

 

"จริงหรอคุณณัฐ?"

 

อธิปพูดไปก็มองภายในห้องไปอย่างพิจารณา จริงอย่างที่ณัฐนิธานพูด บ้านนี้มีของตกแต่งน้อยชิ้นแต่ดูแล้วแต่ละอย่างค่อนข้างมีราคาตามรสนิยมของคนจ่ายเงิน

 

"หิวยังคะ รสาซื้อของกินมาเพียบเลย"

 

เธอเดินเข้าไปใกล้สามี ยื่นหน้าเข้าไปถามจนเกือบชิด เขายิ้มให้แล้วพูดว่า

 

"หิวแล้วค่ะ เอาของมานี่ เดี๋ยวพี่จัดใส่จานให้ หนูมาเหนื่อยๆนั่งพักก่อนนะคะ"

 

ณัฐนิธานหยิบของในมือภรรยามาถือไว้ แล้วเดินเข้าไปในครัวทันที

 

ศิรสายิ้มกว้างออกมา นิสัยชอบดูแลเอาใจใส่ของสามีแม้จะผ่านไปกี่ปีก็ไม่เคยเปลี่ยน จึงหันไปเปรยกับอธิปว่า

 

"ต่อไปถ้าพี่อธิปมีแฟน ต้องดูแลแฟนแบบนี้นะคะ ผู้หญิงชอบให้ผู้ชายเอาใจค่ะ รู้ไว้นะคะพี่ชาย"

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆

รสาได้สามีดีจังเลย .. อิจจุง

ถ้าชอบขอคนละคอมเม้นท์น้า

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว