email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไม่เลิกจ้าง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2564 03:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่เลิกจ้าง
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.24 ไม่เลิกจ้าง

 

ศิรสาหนีเรื่องราวปัญหาของณัฐนิธานมาพักใจอยู่ที่บ้านของอธิปที่ต่างจังหวัด ซึ่งมีที่ดินตรงข้ามกับบ้านหลังเก่าของพ่อเธอ

 

เฮงกับวัน ป๊ากับม๊าของอธิปให้การต้อนรับเธอดีเหมือนเดิม ท่านทั้งสองคงรู้ว่าเธอกำลังมีปัญหาแต่ไม่เคยถามให้หญิงสาวต้องสะเทือนใจเลย

 

คำแนะนำของอธิปได้ผล เธอลืมณัฐนิธานไปเสียสนิท ช่วงเวลาห้าวันที่ผ่านมา เธอมักใช้เวลาเกือบทั้งหมดของวันไปกับการเดินสำรวจบ้านเก่าของพ่อที่ถูกปล่อยทิ้งร้าง

 

ป๊าเฮงรู้ข่าวมาว่ามีคนประมูลที่ดินของพ่อไปได้ในราคาแสนถูก ทั้งที่ราคาประเมินค่อนข้างสูงทีเดียวเพราะมีเนื้อที่หลายไร่

 

ในเมื่อที่ดินตรงนี้มีเจ้าของใหม่แล้ว เธอก็ทำได้เพียงเดินมองอย่างคิดถึงและใจหายในเวลาเดียวกัน

 

ภายในบ้านที่มีแต่ฝุ่นหนาเกือบจะว่างเปล่า ข้าวของทุกชิ้นถูกทางการยึดคืนเป็นของหลวงไปหมดสิ้น

 

วันนี้เธอนัดให้อธิปมารับ เพราะเกรงใจเฮงกับวันที่ต้องมาคอยดูแลเธอเกือบสัปดาห์

 

นี่ก็ใกล้เวลานัดแล้ว เธอมองไปรอบบ้านของพ่ออีกครั้งราวกับจะบอกลา แล้วหมุนตัวเดินกลับมาที่บ้านอธิป

 

"นั่นไงอีมาแล้ว อั๊วบอกแล้วไม่ต้องไปตาม อารสาอีเข้มแข็งขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ"

 

ป๊าเฮงส่งเสียงดังพูดคุยอยู่ในห้องนั่งเล่น ศิรสาเดินเข้ามาสมทบ ก็เจออธิปนั่งอยู่แล้ว

 

"มานานหรือยังคะพี่อธิป รสาเก็บของหมดแล้ว เรากลับกันเลยก็ได้นะคะ"

 

เมื่อทั้งสองร่ำลาป๊ากับม๊าของอธิปเรียบร้อย ก็พากันเดินทางกลับมาพร้อมของฝากเต็มรถ

 

"พิมบอกรสาหรือยัง? ว่าคุณณัฐไปที่บ้านทุกวัน"

 

อธิปเอ่ยขึ้นเรียบๆ ขณะสายตาจดจ่อไปที่ท้องถนน

 

"บอกแล้วค่ะ"

 

"แล้วเราจะเอายังไงต่อไป"

 

"ไม่ทำยังไงค่ะ รสาก็ทำตัวปกติ เขาจะอยู่หรือจะไปก็ไม่แคร์ แล้วพี่อธิปจะให้รสาไปทำงานได้วันไหนคะ?"

 

เธอเปลี่ยนเรื่องคุยทันที เพราะไม่อยากพูดถึงณัฐนิธาน

 

"คุณณัฐเขาไม่ได้เลิกจ้างรสานะ เห็นพิมบอกว่าเขาจ้างรสาทำงานต่อไปในตำแหน่งเดิม ได้เงินเดือนเพิ่มเป็นสองเท่าด้วย"

 

"แต่รสาไม่อยากทำงานกับเขานี่คะ" เธอพูดถึงสามีด้วยน้ำเสียงแสนงอน

 

"แต่เงินเดือนมันล่อใจอยู่นะ มาทำกับพี่เงินเดือนน้อยต้องทำโอทีเพิ่มถึงจะได้เงินเดือนเท่าที่เคยได้ ถ้าไม่ทำคงจะไม่พอใช้กันหรอก รสาลองคิดดูใหม่ไหม?"

 

คำพูดของอธิปทำให้หญิงสาวคิดหนัก เธอต้องรีบตัดสินใจ เพราะมีค่าใช้จ่ายรออยู่ตอนสิ้นเดือน

 

เมื่อเจ้ากระป๋องรถญี่ปุ่นกลางเก่ากลางใหม่ของอธิปขับมาจอดหน้าบ้าน ทั้งสองช่วยกันขนของฝากที่เฮงกับวันเอามาให้ลงจากรถซึ่งมีมากมายจนเต็มหลังรถ ด้วยกลัวว่าหลานสาวทั้งสองจะไม่มีอาหารดีๆกินกันตามประสาผู้ใหญ่ทั่วไป

 

ทั้งสองคนถือข้าวของพะรุงพะรังมาเต็มสองมือแล้วเดินตรงเข้าบ้านทันที ศศิพิมเห็นน้องสาวเดินเข้ามาก็ฉีกยิ้มกว้างตรงไปสวมกอดอย่างคิดถึงระคนเป็นห่วง

 

"เข้มแข็งเข้าไว้นะรสา พี่กับพี่อธิปอยู่ข้างเราเสมอนะน้องรัก"

 

ศศิพิมพูดให้กำลังใจ อธิปที่ยืนอยู่ด้านหลังจึงยื่นหน้าเข้าไปใกล้ พูดกับสองสาวว่า

 

"พี่จะไม่ยอมให้ใครมารังแกน้องสาวของพี่อีกแล้ว พี่จะปกป้องน้องสองคนนี้เอง เราสามคนพี่น้องจะดูแลกันไปเรื่อยๆ ไม่ทิ้งกันไปไหนอย่างแน่นอน"

 

"ขอบคุณนะคะ พี่สองคนไม่เคยทิ้งรสาเลย คอยดูแลอย่างดีมาตลอด พระคุณของพี่ๆชาตินี้คงตอบแทนไม่หมด"

 

ศิรสาซาบซึ้งใจจนร้องไห้ออกมา แล้วทั้งสามคนก็สวมกอดกันกลม

 

"อย่าคิดมาก ต่อไปนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พี่อยากให้รสาสู้ และกล้าที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา อย่าหนีเด็ดขาด สัญญากับพี่ได้ไหม?"

 

อธิปถามศิรสา พร้อมยกนิ้วก้อยขึ้นมา หญิงสาวยกมือปาดน้ำตาพร้อมรอยยิ้มกว้าง แล้วยกนิ้วก้อยตัวเองเกี่ยวกับนิ้วของอธิป ศศิพิมเห็นเข้า จึงยกนิ้วขึ้นเกี่ยวกับสองคนบ้าง แล้วพูดดังๆว่า

 

"สู้!! .. เย้!!"

 

"อืม แล้วกับคุณณัฐ รสาจะทำไงต่อไปล่ะ"

 

ศศิพิมถามอย่างห่วงใย เธอรู้ว่าน้องสาวรักสามีตัวเองมาก แต่อีกฝ่ายก็ช่างใจร้ายกับเธอเหลือเกิน

 

"รสายังติดหนี้เขาอยู่ ทั้งเรื่องค่าใช่จ่ายพี่พิมแล้วก็บ้านหลังนี้อีก เงินหลายล้านซะด้วยซิ ขอรสาคุยกับเขาก่อนนะคะ อาจจะเอาเงินเดือนที่เขาเพิ่มให้มาขอผ่อนจ่ายเขาจนกว่าจะหมด"

 

บรรยากาศในบ้านกำลังอบอุ่นจากความผูกพันของทั้งสามคน ก็มีเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาในรั้วบ้าน ศศิพิมหันมามองน้องสาวทันที เพราะรู้ว่าเป็นเสียงรถของณัฐนิธาน

 

ศิรสาพยักหน้าให้พี่ๆทั้งสอง ในเมื่อสัญญากับอธิปไว้แล้วว่าจะไม่หนีปัญหา เธอจึงยืนรอสามีเพื่อจะพูดคุยให้จบในวันนี้

 

ณัฐนิธานเดินหัวยุ่งเข้ามาในบ้าน ห้าวันที่ผ่านมาดูเขาผ่ายผอมลงไปถนัดตา เมื่อเขาเห็นว่านอกจากศศิพิมแล้ว ยังมีอธิปและศิรสาอยู่ด้วย ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจก่อนจะวิ่งพุ่งไปหาภรรยา แต่ก็ถูกอธิปก้าวเท้ามาขวางหน้าศิรสาไว้

 

"ครั้งนี้ถือเป็นครั้งสุดท้าย ที่ผมจะให้โอกาสคุณ ถ้าคุณยังทำให้น้องสาวผมเสียใจอีก ผมจะไม่ไว้หน้าอีกแล้ว คุณหรือใครก็ตามที่ทำให้รสาเจ็บ มันคนนั้นจะต้องเจ็บกว่ารสาเป็นร้อยเท่า จำคำพูดผมไว้นะคุณณัฐ"

 

ผู้จัดการโรงงานจ้องหน้าเขม็ง สายตาที่บ่งบอกว่าเอาจริงของชายหนุ่มทำให้ณัฐนิธานถึงกับเสียวสันหลังวูบ

 

ปกติอธิปเป็นชายหนุ่มที่พูดน้อย มักเป็นผู้ฟังที่ดีแล้วเก็บรายละเอียดมากกว่าพูดเสมอ แต่ครั้งนี้เขาเหลืออดจริงๆที่เห็นศิรสาถูกสามีทำร้ายจิตใจมานับครั้งไม่ถ้วน

 

"ผมขอโทษครับพี่อธิป พี่พิม"

 

ณัฐนิธานพูดเสียงเศร้าแล้วยกมือไหว้ทั้งสองคน ศศิพิมจึงพูดขึ้นบ้าง

"ครั้งนี้พี่กับพี่อธิปไม่ติดใจอะไร แต่จะไม่มีครั้งหน้าอีกแล้วนะคะคุณณัฐ"

 

ส่วนศิรสาที่เงียบเสียงมาตลอด เธอถือกระเป๋าเดินทางขึ้นชั้นบนไปเงียบๆ ณัฐนิธานเห็นดังนั้นจึงก้าวเท้ายาวๆตามเธอไป เอื้อมมือไปคว้ากระเป๋าจากมือภรรยา ซึ่งเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร ปล่อยให้เขาช่วยถือกระเป๋าเข้าห้องนอนไปพร้อมกัน

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

รสากลับมาแล้ว พี่ณัฐรีบไปง้อเลย

ถ้าชอบขอคนละไลค์ แต่ถ้าถูกใจมากๆ ฝากกดติดตามด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว