email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chan's Children เด็กของชาน ตอนที่ 8

ชื่อตอน : Chan's Children เด็กของชาน ตอนที่ 8

คำค้น : เด็กของชาน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2564 15:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chan's Children เด็กของชาน ตอนที่ 8
แบบอักษร

 

 

 

 

AuThor : นามิ 

 

 

 

 

ตอนที่ 8  

 

 

 

 

 

น้ำตื่นมาแล้วรู้สึกปวดร้าวทั้งตัว มือเล็กสองข้างกำหมัดแน่นและคลายออกเพื่อกระตุ้นแรงให้กับตัวเอง น้ำฝืนร่างกายลุกนั่งและหาวออกมาก่อนจะลืมตาขึ้นแล้วมองไปรอบห้อง มือเล็กกุมตรงเป้ากางเกงเอาไว้เพราะปวดฉี่มากจึงค่อยๆ ก้าวขาลงจากเตียงนอน  

น้ำแทบอั้นฉี่ไม่ไหวแต่พอเท้าแตะลงพื้นก็ไม่มีแรงและล้มพับลงไป น้ำหลับตาปี๋เมื่อกระเพาะปัสสาวะถูกกระทบอย่างแรงและ.... 

น้ำก็ฉี่ราดตรงนั้นเลย! 

เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น ชานตกใจเมื่อเห็นน้ำนั่งอยู่ที่พื้นจึงก้าวเข้ามาหาน้ำอย่างรวดเร็ว 

“อย่าเข้ามานะครับ!” น้ำรีบพูดขึ้น ใบหน้าหวานเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว น้ำทำอะไรไม่ถูกเพราะยังฉี่ไม่สุดเลยด้วยซ้ำ  

“เป็นอะไร” ชานถามอย่างสงสัย น้ำส่ายหน้าพรืด เขาเห็นว่ามีพิรุธอย่างเห็นได้ชัดเพราะน้ำกุมเป้ากางเกงนี่แหละก่อนสายตาจะไปสะดุดกับน้ำที่ไหลออกมาจากกางเกง 

ชานยิ้มออกมาเมื่อพอรู้ว่าทำไมร่างเล็กถึงมีพิรุธ น้ำเห็นชานยิ้มแปลกๆ และมองตามสายตาของชานก่อนจะหน้าร้อนวูบอีกครั้ง 

เหมือนดวงอาทิตย์กำลังแผดเผาใบหน้า น้ำไม่เคยรู้สึกอายเท่านี้มาก่อนเลย ชานเดินมาช้อนตัวอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาวส่งผลให้แขนและช่วงกลางตัวลงไปยังขาของชานเปียกไปหมด  

“อั้นไม่ไหวเหรอ” ชานถามอย่างหยอกล้อเลยถูกหมัดเล็กฟาดตรงกลางหน้าอกอย่างแรงจนชานถึงกับจุกไปเลย 

ชานหัวเราะลั่นก่อนจะพาไปเข้าห้องน้ำ วางร่างเล็กลงพื้นแต่ก็ยังประคองเอวเอาไว้ให้อยู่ น้ำจับชายเสื้อของชานเอาไว้แน่นและถูกชานถอดเสื้อผ้าออกจนตัวล่อนจ้อนและถูกอุ้มลงแช่ในอ่างน้ำ  

น้ำรู้สึกสบายตัวเมื่อได้แช่น้ำอุ่น กำลังจะเคลิ้มหลับชานก็ลงมาแช่อ่างด้วย น้ำสะดุ้งเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว ชานกระชับร่างเล็กมาใกล้จนน้ำสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่แนบอยู่บั้นท้าย 

“ไม่ทำได้ไหมครับ” น้ำพูดดักเอาไว้เพราะถูกรังแกแบบข้ามวันข้ามคืนมาแล้วและตอนนี้ก็หิวข้าวมากด้วย 

“ก็แค่อาบน้ำ ไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย” ชานพูดออกมา  

น้ำกัดฟันเอาไว้เพราะปากพูดว่าไม่ได้ทำอะไรแต่ส่วนล่างมันกำลังตื่นตัวเนี่ยสิ! 

“ต-แต่ว่ามันกำลังตื่นตัวนี่!” น้ำสวนกลับไปเสียงสั่น ถ้าทำอีกรอบน้ำได้เข้าโรงพยาบาลแน่ แค่เมื่อคืนก็สลบคาอกของชานแล้ว ตอนนี้ก็ยังระบมช่วงล่างอยู่เลย 

“ก็มันตื่นตัวเองให้ทำไงล่ะ หุ่นแห้งแบบนี้จะตื่นตัวทำไมวะ” ชานตอบกลับไปและประโยคท้ายก็ก้มลงด่าน้องชายของตัวเองที่บังอาจมาตื่นตัวในเวลาแบบนี้ เขาไม่ได้อยากให้มันตื่นตัวเลยแต่มันเป็นเอง ไม่รู้ทำไมแค่เห็นหุ่นแห้งๆ ของน้ำก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาเสียอย่างนั้น 

“น้ำไม่ได้ผอมแห้งขนาดนั้นนี่ครับ” น้ำหน้าบึ้งเมื่อถูกต่อว่าอยู่ฝ่ายเดียว  

“ไม่เรียกหุ่นไม้เสียบผีก็บุญแล้ว กอดแต่ทีก็กลัวกระดูกหัก” ชานยังต่อว่าไม่เลิก น้ำหน้าหน้าบึ้งยิ่งกว่าเดิม 

“งั้นไม่ต้องมากอดเลย” เสียงฟัดเฟืองตอบกลับมาพร้อมกับใบหน้าที่บูดบึ้ง ชานรู้เลยว่าถูกงอนเข้าเสียแล้วเลยเอี่ยวตัวมองหน้า เห็นแต่ร่างบางพองลมที่แก้ม ชานฝังจมูกลงที่แก้มใสแล้วหอมแรงๆ จนน้ำต้องหดคอหนี มือหนาก็ตระกองกอดเอวบางเอาไว้ 

“หนวดทิ่มแก้มน้ำ” น้ำบ่นออกมา ชานลูบแก้มใสตรงบริเวณที่เขาหอมไปเมื่อสักครู่ก็เห็นรอยแดงจุดเล็กเต็มไปหมด ชานก้มลงใช้ลิ้นเลียบริเวณที่เป็นแผลทำให้น้ำชะงักและหลับตาลงปล่อยให้ชานเลียอยู่อย่างนั้น ลิ้นของชานนั้นร้อนมาก  

เวลาเลียตรงแผลก็จะร้อนเพิ่มไปอีกจนน้ำเริ่มรู้สึกแปลกๆ ชานยิ้มออกมาเมื่อเห็นอาการของเด็กน้อย ชานเลื่อนมือมาบีบหน้าอกของน้ำเบาๆ แล้วบดขยี้ต่อทำให้น้ำต้องแอ่นอกขึ้นพร้อมกับเชิดหน้าครางออกมา  

ชานเลื่อนปากลงไปลำคอแล้วดูดเม้มจนเกิดรอยแดง ร่างสูงจับน้ำพลิกหันหน้าเข้าหาแล้วเลียหน้าอกสีชมพูสองข้าง 

เสียงหวานครางออกมาลั่นห้องน้ำ ซึ่งกระตุ้นอารมณ์ของชานเป็นอย่างดี แต่เพราะเขารังแกเด็กน้อยมาทั้งคืนแล้วเลยไม่อยากทำให้ช้ำไปมากกว่านี้ ชานจับแก่นกายของทั้งคู่มารวมกันแล้วชักรูด น้ำสั่นไปทั้งตัวแต่ไม่ได้ห้ามอะไรเพราะชานบอกไม่ได้จะทำจริงๆ  

น้ำขนลุกไปทั่วร่างกายเมื่อชานเลียหน้าอกจนต้องโอบรอบลำคอหาที่ยึดเอาไว้ ช่วงล่างก็ขยับเรื่อยๆ  

“พี่เสือ...ม-ไม่ไหวแล้วครับเร็วหน่อยครับ...อ๊า!” ชานจัดให้ตามคำขอแล้วดึงร่างบางมาจูบและขยับเร็วขึ้น  

เสียงครางเล็ดลอดออกมาจากลำคอทำให้เขาพอใจเป็นอย่างมาก น้ำในอ่างกระจายตัวเป็นวงกว้างเมื่อชานขยับเร็วขึ้น น้ำฟุบลงที่ไหล่ของเขาตัวสั่นระริกเมื่อใกล้ปลดปล่อย ชานใช้ลิ้นเลียตามใบหูของน้ำไปด้วยเพื่อกระตุ้นการปลดปล่อย  

น้ำเสียวไปทั่วร่างกายเพราะถูกปรนเปรอทั้งช่วงบนและช่วงล่างจนร่างเล็กเกร็งไปสักพักและพ่นพิษออกมาเต็มฝ่ามือ ชานเองก็ไม่ต่างกัน แถมของเขายังเยอะกว่าน้ำเสียด้วยซ้ำ  

น้ำหายใจถี่อยู่ตรงหน้าอกของเขา ชานจูบขมับเพื่อซับเหงื่อ เลื่อนมาจูบเปลือกตาและลงมาสูดความหอมจากพวงแก้มตบท้าย 

“หายงอนยัง” ชานเอ่ยถามขึ้น น้ำหน้าแดงขึ้นมา 

อย่าบอกนะว่านี่คือวิธีการง้อของชาน! 

 “น้ำหิวข้าวแล้วครับ” เด็กหนุ่มเปลี่ยนเรื่องจนชานหลุดขำ ชานไม่พูดอะไรต่อและอาบน้ำให้ร่างเล็ก  

ความจริงชานอาบน้ำไปตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วแต่เขาอยากเก็บเกี่ยวผลประโยชน์เลยอาบน้ำอีกรอบ หลังจากอาบน้ำเสร็จ น้ำก็ถูกจับแต่งตัวด้วยชุดที่ชานซื้อมาให้ น้ำไม่เต็มใจใส่หรอกเพราะชุดค่อนข้างแปลกตา ชุดที่น้ำได้ใส่นั้นเป็นเสื้อแขนสั้นธรรมดาและสวมเสื้อกั๊กทับลงไป ส่วนกางเกงเป็นกางเกงยีนขาสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย  

“พี่เสืออุ้มน้ำทำไมครับเนี่ย!” น้ำถามขึ้นด้วยความตกใจเมื่อถูกอุ้มในท่าเจ้าสาว แก้มใสขึ้นสีเล็กน้อย 

“เดินไหวเหรอ” ชานถามขึ้น น้ำส่ายหน้าพรืดแล้วโอบลำคออีกฝ่ายเอาไว้แน่นเพราะกลัวตก เมื่อเด็กน้อยไม่ได้พูดอะไรเขาจึงพาลงไปยังด้านล่าง ป้าหวินและป้าวาฬต่างมองทั้งคู่กันยกใหญ่และดูเหมือนจะมีแค่น้ำที่เขินอายคนเดียวด้วย พอเข้ามาในห้องครัวก็เจอกับวิชุดาที่นั่งรอทานข้าวอยู่ก่อนหน้าแล้ว 

“นี่รังแกหนูน้ำจนถึงกับเดินไม่ได้เลยเหรอ” วิชุดาถามยิ้มๆ  

น้ำหน้าแดงก่ำก่อนจะถูกวางลงที่เก้าอี้ตรงข้ามวิชุดา ชานนั่งลงข้างๆ แล้วยิ้มออกมาไม่ได้ตอบมารดาแต่อย่างใด 

“หนูน้ำเจ็บหรือเปล่าจ๊ะ ลูกชายของม้าคงไม่ถนอมเลยสินะ” วิชุดาลูบแก้มของน้ำไปด้วย เธออยากให้ลูกชายเธอน่ารักแบบนี้บ้าง แต่นี่อะไรมีแต่คนห่ามๆ ทั้งนั้นเลย 

“เอ่อ...น้ำไม่ค่อยเจ็บแล้วครับม้า” น้ำตอบไปอย่างไร้เดียงสา ทำเอาชานส่ายหน้าไปมา ความจริงตอบแบบเลี่ยงก็ได้แต่ดันตอบไปตรงๆ เสียอย่างนั้น 

“มองหน้าผมทำไมครับม้า” ชานถามไปอย่างสงสัยเมื่อวิชุดามองหน้า เขารู้สึกเหมือนจะถูกเทศนายังไงก็ไม่รู้ 

“ป้องกันหรือเปล่าชาน” วิชุดาถามกลับไปเสียงเข้ม เธอไม่ได้กลัวว่าน้ำจะท้องหรอกเพราะถ้าท้องก็ยินดีที่จะให้ชานรับผิดชอบ แต่น้ำยังเด็กเกินไปและชานก็เคยปรึกษาว่าอยากให้น้ำเรียนต่อด้วย เธอเลยอยากให้ป้องกันเอาไว้ก่อน น้ำหน้าแดงซ่านเมื่อได้ยินวิชุดาถามแบบนั้นและรอฟังว่าชานจะตอบกลับยังไง  

“ป้องกันครับแต่หลังๆ ถุงแตก” ชานตอบไปตรงๆ เพราะรังแกน้ำรุนแรงพอสมควรเลยทำให้รอบสุดท้ายถุงยางแตก น้ำตีไหล่หนาอย่างเขินอาย  

“หนูน้ำอย่าลืมทานยาคุมนะ หม่าม้าอยากให้หนูน้ำเรียนจบก่อนแล้วค่อยมีลูก” วิชุดาบอกยิ้มๆ ทำเอาน้ำหน้าแดงมากกว่าเดิม 

“ม-ไม่ได้หรอกครับ” น้ำพูดแย้งออกไปทำให้วิชุดาแปลกใจ 

“หมายความว่ายังไงจ๊ะ” วิชุดาถามกลับไปยิ้มๆ  

“น้ำกับพี่เสือไม่ได้เป็นอะไรกันนี่ครับ” น้ำตอบกลับไป  

วิชุดาคิ้วขมวดคำว่าพี่เสือแต่ก็ยิ้มออกมาตามหลังเมื่อเข้าใจความหมาย ชานไม่ได้พูดอะไรเพราะรอฟังว่าน้ำพูดอะไรต่อ น้ำยิ่งไปต่อไม่เป็นเมื่อวิชุดาเงียบรอฟังที่น้ำพูด น้ำยอมรับว่าอายเพราะปกติเป็นคนขี้อายอยู่แล้วพอ 

“จะเป็นได้ยังไงล่ะในเมื่อเด็กแถวนี้ยังหาแฟนให้ผมอยู่เลย” ชานพูดออกมาลอยๆ น้ำหน้ามุ่ยเพราะรู้ว่าชานหมายถึงตัวเอง 

“หนูน้ำจ๊ะ ม้าสอนลูกชายทุกคนเสมอว่าถ้าคนไหนไม่ใช่ตัวจริงห้ามพามาที่บ้านเป็นเด็ดขาด” วิชุดาบอกกับเด็กหนุ่ม น้ำได้ยินก็ถึงกับหน้าแดง น้ำดูใสซื่อในบางเรื่อง แต่เป็นเรื่องนี้น้ำเข้าใจทันที น้ำมองหน้าของชานและเห็นว่าชานจ้องตัวเองอยู่ จึงรีบหลบสายตาอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นแรงมากจนกลัวร่างใหญ่ข้างกายจะได้ยิน 

“ทำไมรู้สึกว่าเป็นก้างจังเลยนะวันนี้” วิชุดาเอ่ยขึ้นลอยๆ 

น้ำไม่กล้ามองหน้าใครแล้วตอนนี้ มือเล็กหยิบช้อนส้อมขึ้นมาเพื่อทานข้าวกลบความเขินอาย จานเปล่าถูกดึงออกแล้วแทนที่ด้วยข้าวหน้าซูชิแซลมอน น้ำมองหน้าร่างสูงทันทีเพราะชานเป็นคนเลื่อนมาให้ 

“หนูน้ำทานข้าวได้เลยนะจ๊ะพี่เสือสั่งมาให้หนูน้ำโดยเฉพาะ” วิชุดาบอกยิ้มๆ น้ำพยักหน้ารับแล้วใช้ส้อมจิ้มเนื้อปลาเข้าปาก 

“ขอบคุณครับ” น้ำพูดขอบคุณและส่งยิ้มให้  

“กินเข้าไปไอ้เปี๊ยก” ชานรู้สึกจักจี้ที่น้ำพูดขอบคุณ เลยคีบเนื้อปลาในถ้วยของน้ำนั่นแหละยัดใส่ปากเล็ก กำปั้นน้อยเลยทุบตีที่ไหล่ของเขาด้วยความไม่พอใจเพราะน้ำไม่ทันตั้งตัว 

“ชานอย่าทำแบบนั้นสิ น้องไม่ทันตั้งตัวเดี๋ยวติดคอกันพอดี” วิชุดารีบส่งน้ำให้ดื่ม น้ำรับมาดื่มอย่างรวดเร็วแต่เพราะรีบดื่มไปหน่อยเลยทำให้น้ำบางส่วนไหลออกจากปากลงไปลำคอ  

ชานหยิบทิชชูมาเช็ดคราบน้ำตรงปากออกให้ น้ำชะงักไปเมื่อเห็นสายตาที่แปลกไปจากเดิม  

แต่ก็รีบไล่ความคิดออกจากหัวเพราะไม่มีทางที่ชานจะรู้สึกแบบนั้น ยังไงผู้ชายที่มีฐานะอย่างชานคงไม่สนใจคนอย่างน้ำหรอก 

“ชานคงไม่อยากให้คู่ชีวิตเป็นเหมือนม้ากับป๊าตอนนี้ใช่ไหม” วิชุดาพูดออกมาแค่นั้นและทานข้าวต่อ ชานนิ่งไปนิดและไม่ได้พูดอะไรต่อ ส่วนน้ำไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะไม่เข้าใจที่วิชุดาพูดสักนิด  

หลังจากทานข้าวเสร็จก็พาน้ำขึ้นไปบนห้อง ชานส่งยาคุมให้ทานเหมือนครั้งแรกและทายาตรงด้านหลังให้ด้วย ตอนนี้น้ำหลับไปแล้ว ปากเผยออกเล็กน้อยเพราะนอนกรน  

ชานไปสิงอยู่ที่ห้องทำงานเพราะรังแกน้ำแบบข้ามวันข้ามคืนจนไม่เป็นอันทำงานเลย ถูกเฉินและบอลตำหนิอีกต่างหาก  

ส่วนเหมราชก็เคลียร์งานยาวจนนอนค้างที่บริษัทเลย แต่ชานรู้ว่างานไม่ได้เยอะจนต้องนอนค้างที่บริษัทหรอกแต่เหมราชไม่กล้ากลับมานอนบ้านในช่วงที่วิชุดามาเยี่ยมเขาต่างหาก 

“คุณชานครับอีกไม่กี่วันจะเดินทางแล้วรบกวนช่วยรีบเคลียร์งานในส่วนนี้ให้เสร็จด้วยครับ” เฉินเปิดประตูเข้ามาย้ำรอบที่สี่เมื่อชานนั่งเหม่อยิ้มอยู่คนเดียวและยังเดินไปที่ห้องตัวเองอยู่บ่อยครั้งจนไม่เป็นอันทำงานเลย ชานตอบรับแล้วอ่านเอกสารบนโต๊ะต่อ 

“ผมจัดการเรื่องพาสปอร์ตและตั๋วบินไปกลับเรียบร้อยครับ ยังไงคุณชานก็จัดการเรื่องของตัวเองให้เรียบร้อยก่อนออกเดินทางด้วยนะครับ” เฉินมาบอกแค่นั้นแล้วเดินออกไปจากห้อง ชานจึงละสายตาออกจากเอกสาร  

เขาไม่มีสมาธิเลยและที่เฉินบอกเมื่อสักครู่คงจะหมายถึงให้จัดการเรื่องน้ำให้เรียบร้อยก่อนจะออกเดินทาง  

“ไอ้เปี๊ยกน่าจับตีก้นจริงๆ” ชานคาดโทษน้ำที่หลับปุ๋ยอยู่บนเตียงเอาไว้เพราะทำเขาไม่มีสมาธิในการทำงานเลย มีหลายเรื่องที่ต้องคุยให้รู้เรื่องก่อนเดินทางไปต่างประเทศ การไปคุยงานครั้งนี้มันเหมือนเป็นตัวชี้ชะตาเลยก็ว่าได้จึงทำให้ชานคิดหนักเพราะถ้าการคุยล้มเหลวเขาอาจจบชีวิตที่นั่นเลยเพราะบุกไปถึงถิ่นศัตรู  

แต่ถ้าเขาเคลียร์ได้ลงตัวเขาก็จะมีมิตรไมตรีเพิ่มขึ้นและได้รับการไว้วางใจจากตำรวจมากขึ้นเช่นกัน จนผ่านไปหลายชั่วโมงชานก็เคลียร์กองเอกสารจนหมดแล้วเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างอ่อนล้า  

.. 

.. 

หลายชั่วโมงผ่านไป.... 

น้ำรู้สึกตัวขึ้นมาและมองไปรอบๆ ห้อง น้ำจำได้ว่าหลังจากที่ชานให้ทานยาเสร็จก็ผล็อยหลับไป น้ำรู้สึกหิวน้ำมากจึงมองหาและเห็นแก้วน้ำวางบนอยู่โต๊ะข้างเตียง  

มือเรียวคว้ามาดื่มอย่างรวดเร็วจนเมื่อดื่มน้ำเสร็จก็เอาแก้วไปวางที่เดิม แต่สายตาดันมองไปเห็นกระดาษใบเล็กที่วางอยู่ใกล้แก้ว 

‘ไอ้เปี๊ยก ดื่มน้ำหมดแล้วอย่าฉี่ราดล่ะ’ 

เด็กหนุ่มกำหมัดแน่นเมื่ออ่านจบ รู้สึกอายตามหลังเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อเช้า น้ำรู้สึกเสียดช่วงล่างแต่ไม่ได้เจ็บเหมือนตอนเช้า 

น้ำวางกระดาษลงที่เดิมแล้วลุกไปเข้าห้องน้ำจากนั้นก็ออกไปจากห้องแล้วเจอกับป้าหวินที่ถือแก้วน้ำขึ้นมาพอดี 

“หนูน้ำตื่นแล้วเหรอ เดี๋ยวป้าเอากาแฟไปเสิร์ฟคุณชานก่อนแล้วลงไปทานข้าวพร้อมกันนะวันนี้ลูกชายของป้ามาทานข้าวด้วย” ป้าหวินเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นน้ำออกมาจากห้อง 

“ได้ครับงั้นน้ำขอเอากาแฟไปเสิร์ฟให้เองนะครับน้ำมีเรื่องจะคุยกับพี่เสือพอดี” น้ำบอกออกไป ป้าหวินส่งแก้วกาแฟให้แล้วเดินไปชั้นล่างเพื่อทำงานส่วนอื่น น้ำเดินถือแก้วกาแฟเข้าไปห้องทำงานของชาน เคาะประตูห้องและเสียงชานก็ตะโกนบอกให้เปิดเข้าไปได้ น้ำเห็นชานเอนหลังพิงเก้าอี้กำลังนวดขมับตัวเองไปด้วย  

น้ำวางกาแฟลงแล้วยืนมองหน้าชานอยู่อย่างนั้น 

ใบหน้าของชานแสดงออกชัดว่าเหนื่อยล้ามาก บางทีมาเฟียในความคิดของใครหลายคนอาจมองว่าเป็นคนโหดร้าย แต่พอได้มาสัมผัสดูด้วยตัวเองมันก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คนอื่นพูดเสมอไป.... 

จริงอยู่ที่น้ำอาจเห็นแค่ด้านเดียวเลยไม่รู้ว่าอีกด้านอาจจะเป็นแบบไหน แต่น้ำก็มั่นใจว่าชานไม่ใช่คนโหดร้ายแบบนั้นแน่นอน 

น้ำเข้ามาอยู่ที่นี่ได้สามวันแล้ว ชานออกค่าใช้จ่ายให้ทุกอย่างจึงอยากตอบแทนบ้างเลยเดินอ้อมไปหาแล้วสะกิดไหล่หนาเบาๆ ชานลืมตาขึ้นมาก่อนจะแปลกใจเมื่อเห็นว่าเป็นน้ำที่อยู่ในห้อง  

มองไปที่แก้วกาแฟก็พอเดาออกว่าน้ำคงเอามาให้ 

“มีอะไรหรือเปล่า” ชานถามกลับไป น้ำส่งยิ้มไป 

“ให้น้ำนวดให้ไหม พี่เสือเคลียร์งานเยอะแบบนี้น่าจะเมื่อยล้าตามตัว น้ำนวดเก่งมากเลยนะครับ” น้ำเสนอตัวเต็มที่เพราะนวดให้จ๋าเป็นประจำเวลาปวดเมื่อยจากการทำงาน 

“เอาสิ” ชานตอบรับไปก่อนจะอุ้มน้ำมานั่งตัก 

“น้ำจะนวดให้นะครับ ทำไมอุ้มมานั่งตักล่ะ” น้ำถามขึ้น 

“นวดไปอย่าพูดมาก” ชานบอกแค่นั้น น้ำไม่อยากขัดใจจึงนั่งลงที่ตักแล้วเริ่มนวดตรงไหล่ให้อย่างช้าๆ ชานหลับตาลงเอนหลังพิงเก้าอี้ตามเดิม น้ำหนักมือกำลังดีและนวดได้ตรงจุดพอดี  

น้ำมองใบหน้าหล่อที่กำลังหลับตาอยู่ยอมรับว่าชานหล่อและดูดีทุกอย่าง ทั้งหุ่นดี หน้าตาดี และส่วนล่างก็.... 

น้ำรีบสะบัดหัวไล่ความคิดลามกออกแล้วตั้งใจนวดต่อ น้ำกดจุดตรงขมับได้ผ่อนคลายจนชานพอใจมาก เด็กหนุ่มเห็นเส้นด้ายติดใกล้ตรงดวงตาจึงก้มลงไปใกล้เพื่อหยิบออกมาให้แต่ชานก็ดันลืมตาขึ้นมาก่อน กลายเป็นว่าทั้งคู่กำลังจ้องหน้ากัน น้ำรีบหยิบเส้นด้ายออกให้และเอาให้ชานดูว่าแค่จะหยิบเส้นด้ายออกให้เท่านั้นเอง 

“เส้นด้ายติดอยู่หน้าพี่เสือครับ” น้ำพูดออกมาแก้เขินเพราะชานจ้องตาไม่กะพริบเลย  

“ทำไมถึงได้เลิกกับแฟน” ชานถามขึ้นโดยไม่มีสาเหตุทำเอาน้ำคิ้วขมวด ชานมันเขี้ยวเลยใช้นิ้วจิ้มลงไประหว่างคิ้ว 

“ตอบมาอย่าทำหน้าเป็นหมาสงสัย” ชานพูดออกมายิ้มๆ น้ำหน้ามุ่ยเมื่อโดนชานเอาไปเปรียบเทียบกับสุนัข 

“ก็ตอนนัดทานข้าวด้วยกัน น้ำเห็นรูปในโทรศัพท์ของพี่เขานอนกับผู้หญิงในโรงแรม น้ำเลยถามเซ้าซี้จนถูกทิ้งให้กลับบ้านเอง วันต่อมาน้ำก็พยายามติดต่อหาเพราะวันต่อไปเป็นวันครบรอบสามเดือนที่คบกันครับ แล้วพี่เขาก็ทักมาบอกเลิกน้ำ” น้ำบอกออกไป  

ใจก็นึกเสียดายช่วงเวลาสามเดือนที่ผ่านมาเพราะน้ำไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลย พอร์ชจึงเป็นรักแรกของน้ำเลยก็ว่าได้.... 

“แล้วเคยทำอะไรกับแฟนมาบ้าง” น้ำคิ้วขมวดอย่างสงสัยว่าชานจะถามทำไมแต่ก็ยิ้มออกมาเมื่อรู้เหตุผลแล้ว น้ำทำหน้าเจ้าเล่ห์ก่อนจะบอกไป 

“ก็เคยจับมือ แล้วก็กอด แล้วก็....” น้ำพูดเว้นวรรคไว้แค่นั้นแล้วไม่พูดต่อ กลายเป็นว่าเป็นชานที่อยากรู้มากเลยจี้ไปที่เอวบาง  

น้ำที่บ้าจี้อยู่แล้วก็ออกแรงดิ้นจนชานต้องรวบแขนและล็อกขาเอาไว้ทำให้ดิ้นไม่ได้ ชานจี้เอวบางต่อจนเสียงหัวเราะน้ำดังลั่น 

“ฮ่าๆ ไม่เอาแล้วครับ” น้ำหัวเราะจนท้องแข็งเมื่อชานจี้เอวไม่พอยังจี้ไปที่ลำคอด้วย น้ำทั้งหดคอและหดเอวหนีแต่ไม่พ้นเพราะทั้งแขนและขาถูกล็อกเอาไว้อยู่ 

“จะแกล้งพี่งั้นเหรอ” ชานเอาคืนเด็กแสบบ้าง น้ำหัวเราะจนท้องแข็งแต่ชานก็ยังจี้ไม่เลิก  

“ยอมแล้วๆ บอกแล้วครับบอกแล้ว ฮ่าๆ” น้ำยอมแพ้ในที่สุด ชานจึงหยุดแกล้งและดึงร่างเล็กให้ลุกนั่ง ชานลูบผมลงให้เพราะน้ำดิ้นจนหัวฟูแถมเสื้อก็เปิดออกจนเห็นหน้าท้องแบนราบด้วย 

 

 

 

 

------------++++++++++------------ 

ความคิดเห็น