ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 35

คำค้น : #ร้ายเล่ห์รัก#มิถุนา#มิน#โซล#อชิระ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2563 21:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 35
แบบอักษร

 

 

 

บททีี่ 35 

 

 

 

 

 

 " คงจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันน่ะครับ คุณตำรวจ " ขุนเขาพูดกับตำรวจ " อย่าไปว่าคุณอชิระเค้าเลยนะครับ เป็นธรรมดาที่จะต้องหาใครสักคนมารับผิดชอบเรื่องของตัวเองหาย -- บางทีผมว่าคุณอชิระอาจจะต้องกลับไปถามคนของตัวเองก่อนนะครับว่าจริงๆแล้วยักยอกไว้เองหรือเปล่า "  

" ขอบคุณครับที่ให้ความร่วมมือกับเรา -- ขอตัวก่อนนะครับ " ตำรวจเอ่ย แล้วหันไปบอกกับโซล " ทางเราจะเชิญคุณไปสอบปากคำอีกครั้งนะครับ คุณอชิระ "  

" ครับ " โซลพยักหน้า ปล่อยให้ตำรวจกลับออกไปตอนนี้เหลือเพียงแค่เขา เกรย์ และขุนเขายืนเผชิญหน้ากัน " เกรย์! " โซลคำรามใส่ " แกทำแบบนี้ได้ไงวะ! "  

" โทษทีว่ะ โซล -- ฉันก็แค่คิดว่ามันน่าสนใจกว่าแกน่ะ "  

" เกรย์!!! " โซลสาวเท้าเข้ามาใกล้หวังจะซัดหมัดใส่ แต่ถูกผู้ติดตามของขุนเขาเข้าสกัด ชายสองคนเข้าไปล็อกตัวโซลไว้ แล้วชายอีกคนก็เข้ามาต่อยที่ท้องของโซลจนจุกตัวงอ " เกรย์! ฉันผิดหวังกับแกจริงๆ "  

 

อุ๊ก 

อีกหนึ่งหมัดปล่อยเข้าไปที่ปากของโซล เจ้าตัวสัมผัสรสคาวเลือดที่อยู่ในปาก 

" อย่าหนักมือน่ะซิวะ คุณอชิระพึ่งหายเจ็บจากโดนซ้อมมา " ขุนเขาว่า เดินเข้ามาหาโซล เขายิ้มเยาะ " อีกอย่างฉันก็ยังไม่อยากให้มันตายก่อนที่มันจะเห็นว่าฉันทำลายของรักมันยังไง " ขุนเขากดมือถือตัวเองส่งให้โซลดู  

" แกทำอะไรมิน!! " โซลระเบิดอารมณ์ออกมา หลังเห็นมิถุนาและเดซี่นอนอยู่ที่พื้น เขาสะบัดจนหลุดออกจากชายสองคนตรงเข้าไปกระชากคอเสื้อของขุนเขา " แกทำอะไร!! " 

 

อุ๊ก 

 

ตุ้บ 

 

โซลถูกดึงออกไปซ้อม เพราะพึ่งหายเจ็บกลับมาได้ไม่นานร่างกายเลยยังไม่พร้อมรับมือกับชายสามคน เขาเลยได้แต่ปกป้องร่างกายไม่ให้ถูกจุดสำคัญ  

 " จุ๊ๆ " ขุนเขาส่ายหัว เขาก้มมองโซลที่ลงไปนอนอยู่ที่พื้นพลางใช้เท้าเขี่ย " นึกว่าจะแน่! ใช้ให้เกรย์มาเล่นงานฉันๆก็หันปลายดาบไปแทงแกนั่นแหละ -- แกทำให้ธุรกิจของฉันต้องเสียหาย ฉันจะเล่นงานแกคืนให้สาสมเลย ไอ้อชิระ! ทองของแกกับมิถุนาน่ะฉันขอนะ "  

" อย่ายุ่งกับมินนะเว้ย!! "  

ขุนเขายิ้มฮึ " มิถุนานี่เป็นจุดอ่อนแกสินะ " 

โซลไม่ตอบ เขาจ้องขุนเขาอย่างอาฆาต " ถ้ามิถุนามีแม้แต่รอยข่วนฉันเอาแกตายแน่! " ขุนเขายักไหล่ 

" ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลมิถุนาอย่างดีเลย "  

ขุนเขาพยักหน้าให้คนของเขาซ้อมโซลต่อจนพอใจ ก่อนที่พวกเขาจะออกจากท่าเรือไป โซลนอนกองอยู่ที่พื้นฟังเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ รู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหวที่ข้างตัว 

. 

. 

. 

. 

. 

 

" จะนอนอยู่ตรงนี้อีกนานมั้ย "  

โซลลืมตามองคนที่ถาม รอยยิ้มเล็กๆผุดที่มุมปากอย่างน่าหมั่นไส้ " ใจคอจะรอให้ฉันโดนพวกมันซ้อมจนตายหรือไง พี่ถึงจะออกมาน่ะ " คนเป็นน้องคำรามใส่อย่างฉุนเฉียว 

" ไม่เอาน่า ยังไงนายก็ไม่ตายง่ายๆหรอก ปกป้องจุดตายตัวเองซะขนาดนั้น " โรมว่าพยุงโซลให้ลุกขึ้นยืน " อีกอย่างขืนออกมาตอนนี้แผนที่วางไว้ทั้งหมดก็สูญเปล่าน่ะสิ อุตส่าห์จะลากไส้มันออกมาก็ต้องยอมเจ็บหน่อยล่ะนะ " โซลถลึงตาใส่  

" ได้มาทั้งหมดใช่มั้ย "  

โรมพยักหน้า " เกรย์ส่งโลเคชั่นมาให้ล่ะ ทั้งที่อยู่ของทองที่อยู่ของคุณมิถุนา -- ฉันส่งให้พี่ชายคุณมิถุนาไปแล้วตอนนี้เขากับคนของเจ้าสัวหลิวกำลังไปช่วยพวกเธออยู่ "  

" ขอให้ไปทันทีเถอะ ฉันไม่อยากให้มิถุนากับเดซี่เป็นอะไร "  

" พร้อมมั้ยครับ คุณอชิระ " ตำรวจเดินเข้ามาถาม โซลพยักหน้า ทั้งเขาและโรมพร้อมกับตำรวจชุดเดิมขึ้นรถขับออกจากท่าเรือไป  

ขุนเขากำลังหัวเราะอย่างสะใจกับผลงานตัวเอง สายตากำลังชื่นชมกับทองที่ได้มา " ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมทองโกลด์แอฟริกาถึงได้ราคาดีนัก สวยขนาดนี้ใครๆก็ยอมจ่ายในราคาแพง -- มูลค่าทั้งหมดเท่าไรวะ เกรย์ "  

" ก็สักพันถึงพันห้าร้อยล้าน "  

ขุนเขายิ้มฮึ " งั้นฉันจะเรียกอีกหนึ่งเท่าของมูลค่า คุ้มจริงๆงานนี้ ได้ทั้งทองทั้งเงิน ได้เหยียบหน้ามัน แถมยังได้ผู้หญิงมันด้วย " เขาวางทองลง " แกบอกจองกุกว่าจัดการผู้หญิงได้เลย ฉันรอเห็นสีหน้ามันตอนที่ผู้หญิงของมันไปโชว์อยู่บนเวบไม่ไหวล่ะ "  

" เรียบร้อยแล้วใช่มั้ย " เกรย์รับสาย  

" คุยกับจองกุกเหรอ " ขุนเขาถามพลางหย่อนตัวลงนั่งที่เก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆ  

" ก็ไม่เชิง " เกรย์ตอบ ขุนเขายกคิ้วสูงมองไม่เข้าใจคำพูดของเกรย์ ประตูห้องทำงานเปิดออกพร้อมกับผู้ติดตามของเขาวิ่งหน้าตื่นเข้ามา 

" คุณขุนเขา มีตำรวจมา มากันเต็มเลยครับ -- คุณอชิระก็มา "  

" เรื่องบ้าอะไรกันวะ " ขุนเขาลุกพรวดเดินออกจากลงบันไดมาพร้อมกับลูกน้องตัวเอง โซลที่มีแผลฟกช้ำบนใบหน้าเผยยิ้มเหี้ยมเขายกมือเป็นเชิงทักทายขุนเขา 

" เจอกันอีกแล้วนะครับ คุณขุนเขา " ประโยคสุภาพแต่น้ำเสียงกลับฟังแล้วน่าขนลุก  

" แกมาทำบ้าอะไรในบ้านของฉัน!! -- พวกแกก็ด้วยยังจะเชื่อมันอีกเหรอ " ประโยคหลังขุนเขาตวาดใส่ตำรวจ 

" คุณตำรวจเขาเชื่อในหลักฐานที่มี เขาถึงได้มาที่นี่ไง " โซลว่า 

" หลักฐานอะไร!! ก็เห็นอยู่แล้วว่าฉันไม่ได้เอาทองแกไป พวกแกออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว!! ไม่งั้นล่ะก็พวกแกจะได้รู้ว่าเล่นอยู่กับใคร " ขุนเขาคำรามกรอด มองกราดไปที่ทุกคน 

" ก็รู้น่ะสิว่าเล่นอยู่กับใคร " โซลตอบ มองด้วยสายตาท้าทายอีกฝ่าย " และฉันก็ไม่คิดว่าจะมีใครอยากเข้ามาช่วยแกตอนนี้แน่หลังจากที่พวกเขาเห็นสิ่งที่แกทำ " ขุนเขายังไม่เข้าใจความหมายของโซล " ไง! " โซลพยักหน้าเลยไปที่ด้านหลังของขุนเขา เกรย์โยนบางอย่างให้โซลที่รับไว้ได้ ขุนเขามองตามเกรย์ที่เดินเข้าไปยืนอยู่ข้างโซลอย่างไม่เชื่อสายตา 

" แก! " ขุนเขาคำรามใส่  

" welcome to the brothers world " 

 

 

 

**** 

 

 

 

 ข่าวการจับกุมขุนเขา ลักษณธิการพร้อมเพื่อนอย่างจองกุกในข้อหาลักลอบซื้อทองของโกลด์แอฟริกาโดยผิดกฏหมาย ฉ้อโกงและยักยอกทรัพย์ของกองทุนแพลนเนตยูเนี่ยน รวมถึงข้อหาค้ามนุษย์ ทำผิดพรบคอมพิวเตอร์เผยแพร่ภาพลามก อนาจาร และทำร้ายร่างกายโซล ข่าวของพวกเขาเป็นข่าวดังไปทั่วประเทศ  

โซลร่วมมือกับเจ้าสัวหลิวในการซ้อนแผนของขุนเขาที่ติดสินบนคนในโกลด์แอฟริกาให้ลักลอบส่งทองออกมาด้วยการล่อซื้อทองจากขุนเขาโดยการที่ทำทีเป็นนักสะสมที่อยากได้ทองจากโกลด์แอฟริกาล็อตใหญ่ ทำให้ขุนเขาทุ่มเงินจำนวนมากติดสินบนคนในโกลด์แอฟริกาส่งทองทั้งหมดให้กับเขา แต่กลายเป็นว่าขุนเขาเสียรู้และเสียเงินให้กับโซล แถมทองที่ได้มาก็ยังเป็นของกลางที่ใช้จับขุนเขาด้วย 

โซลไม่ใช่แค่ร่วมมือกับเจ้าสัวหลิวเพื่อจับขุนเขาเท่านั้นแต่ยังร่วมมือกับเกรย์ให้เขาช่วยหาหลักฐานบัญชีของกองทุนแพลนเนตยูเนี่ยนที่ทำการฉ้อโกงและยักยอกเงินจำนวนมหาศาลไว้เองก่อนจะทำการฟอกเงินด้วยการโอนไปที่เอฟเวอร์ไลท์ และขอให้โรมมาช่วยจัดการเรื่องเพอร์เฟคยูของพ่อเกรย์ให้พ้นวิกฤตด้วยก่อนที่เขาจะอยู่ช่วยโซลจนเสร็จสิ้นแผนการ 

แผนซ้อนแผนของพวกเขาคือการทำให้ขุนเขาไว้ใจเกรย์มากที่สุด ดังนั้นเรื่องที่ว่าเกรย์หักหลังโซลที่ท่าเรือนั่นก็เป็นหนึ่งในแผนให้ขุนเขาตายใจ แต่เรื่องเกือบจะไม่เป็นไปตามแผนเมื่อมีมิถุนาเข้ามาเอี่ยวด้วย  

ขุนเขาใช้ให้นาราหลอกพามิถุนาไปให้จองกุกเพื่อทำมิดีมิร้ายเธอ โซลจึงต้องขอความช่วยเหลือไปยังสิงหา 

" หมายความว่าพี่สิงห์รู้เห็นว่าโซลจะทำอะไรเหรอ " มิถุนาร้องถาม เธอทั้งดีใจและตกใจไม่น้อยเลยตอนที่สิงหาบุกเข้าไปช่วยเธอ เดซี่ และนาราออกมาจากคอนโดของจองกุกที่อยู่นอกชานเมืองได้ แถมยังทำให้ดาร์คเวบและเครือข่ายค้ามนุษย์ของพวกนั้นต้องหยุดลง 

โซลมองหน้าสิงหา สิงหาพยักหน้า " วันที่เธอโดนไอ้ปฐพีทำร้าย เขามาคุยกับพ่อกับฉันว่าเขากำลังจะเล่นงานเอสแอลกรุ๊ป เขามาขอให้พวกเราดูแลเธอด้วย -- แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะทำให้เธอเสียใจและยังลากเธอไปพัวพันกับเรื่องอันตรายนี่อีก " 

" พี่สิงห์!! " มิถุนาร้อง มองตาขุ่นใส่พี่ชายตัวเอง สิงหายักไหล่ 

" ผู้ชายที่อยู่ด้วยแล้วอันตรายแบบนี้ มินจะยังคบเขาต่ออีกเหรอ -- คิดดูสิว่าถ้าวันนี้พี่ไปช่วยไม่ทันมินจะเป็นยังไง"  

" ผมรับปากครับ ว่าจะไม่ให้มินต้องไปเสี่ยงอันตรายแบบนั้นอีก " โซลขยับลงจากเตียงมองหน้าสิงหาด้วยแววตาจริงจัง " จะดูแลเธอด้วยชีวิตของผมเอง "  

สิงหาพ่นลมฮึแล้วพูดกับมิถุนา " อีกสองวันพี่จะกลับเชียงใหม่ เธอต้องกลับไปกับพี่ด้วย พ่อกับคุณน้าบุหลันเขาอยากเจอเธอจะแย่อยู่แล้ว " มิถุนาพยักหน้ารับ สิงหาเดินออกจากห้องไปพอดีกับที่โรมเดินเข้ามาในห้อง เขาสองคนมีโอกาสได้พูดคุยกันเล็กน้อย 

" สวัสดีครับ คุณมิน " โรมเอ่ยทักทายคนพี่ไปแล้ว เขาทักทายน้องสาวบ้าง มิถุนายกมือไหว้แล้วยิ้มให้ 

" สวัสดีค่ะ คุณโรม -- ฉันขอตัวก่อนนะคะ " มิถุนาเดินตามสิงหาออกไป โรมมองหน้าน้องชายตัวเอง 

" ท่าทางจะเจอคุณพี่ชายสกัดดาวรุ่งเข้าแล้วล่ะสิ " โรมว่า " ทำกับยัยน้องไว้เยอะเป็นไงล่ะ ถึงตาตัวเองโดนบ้างเข้าให้ สมน้ำหน้า "  

" เงียบไปเลย โรม! -- ถ้าไม่คิดจะช่วยกันก็กลับเมกาไปเลย " โซลแหวใส่ 

" เนรคุณนะ " โรมว่าน้องชายแท้ๆของตัวเอง " ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวฉันก็กลับ แต่ว่าจะไปเยี่ยมยัยน้องที่เชียงใหม่สักหน่อย "  

" ฉันไปด้วยซิ " โซลว่า สีหน้าตื่นเต้น  " จะได้ไปเจอมินที่นั่นด้วย "  

โรมพ่นลมฮึ " หายใจเข้าออกเป็นคุณมิถุนาไปแล้วนะ นายน่ะ -- ก็ได้ แต่กลับจากเชียงใหม่นายต้องกลับเมกากับฉันนะ "  

" กลับทำไม "  

" ป๋าจะให้นายกลับไปคุมบริษัทที่เมกา "  

 

 

 

***** 

 

 

 

" ขวัญเอ๋ยขวัญมานะคะ คุณมิน -- ดูสิคะเนี่ยซูบไปหรือเปล่าค่ะ " บุหลันเอ่ยปากถามพลางสำรวจเนื้อตัวของมิถุนา  

" แค่นิดหน่อยเท่านั้นเองค่ะ คุณน้า " มิถุนายิ้มแย้มแล้วสวมกอดบุหลันอีกครั้ง ตุลาที่นั่งอยู่ด้วยยกมือลูบหัวลูกสาวปลอบขวัญเธอ หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์ร้ายๆที่พร้อมใจกันถาโถมเข้ามาหาลูกสาวสุดที่รักของเขา 

" ไม่เป็นอะไรแล้วนะ มิน "  

" ค่ะ พ่อ " มิถุนาสวมกอดคนเป็นพ่อบ้าง  

" แกโอเคแล้วใช่มั้ย " ธันวาถามบ้าง มองน้องสาวด้วยความกังวล  

" มินไม่เป็นไร พี่ธัน -- ได้พี่สิงห์ช่วยไว้น่ะ " มิถุนาตอบ 

" เรื่องมันเป็นยังไงมายังไงกัน ยัยมิน เล่าขยายความหน่อยสิว่าทำไมพี่สิงห์ถึงไปช่วยเธอได้ " ธันวาเอ่ยปากถาม มิถุนามองสิงหาแล้วเธอก็เป็นคนเล่าให้ครอบครัวเรืองกิจเกษมฟังถึงเรื่องที่เกิดขึ้น 

" คุณพระ! ซับซ้อนเหลือเกินค่ะ -- งั้นทั้งคุณตุลากับคุณสิงห์ก็รู้เห็นว่าคุณโซลจะทำแบบนี้อยู่แล้วน่ะสิคะ "  

" จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียวนะ คุณบุหลัน " ตุลาเอ่ยปาก " วันนั้นที่โรงพยาบาลเขาแค่เข้ามาขอร้องผมกับสิงห์ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับมิถุนา ถ้าเธอเสียใจเพราะเขาขอให้ทุกคนดูแลและปลอบเธอด้วยน่ะ -- เรื่องเอสแอลกรุ๊ปอะไรนั่นเขาก็คุยกับสิงห์มาตลอดเพราะเห็นว่าก่อนหน้านี้ทั้งสิงห์ทั้งติณเคยร่วมมือกันตอนของพ่อเลี้ยงพิรัชไปแล้ว "  

" อ่อ -- ถึงว่าล่ะครับ " ธันวาว่า " พี่สิงห์ถึงลงไปกรุงเทพแบบกระทันหัน "  

" หมอนั่นอย่างกับปีศาจ ฉันไม่ชอบมันเลยที่รอให้จนถึงนาทีสุดท้ายฉันถึงจะไปช่วยมินได้ " 

" แต่มันก็ทำให้เราจับได้ทั้งขบวนการเลยนะ พี่สิงห์ " มิถุนาแย้ง สิงหาตวัดสายตาดุดันใส่น้องสาว 

" แล้วนี่คุณโซลไม่ขึ้นมาด้วยกันเหรอคะ " บุหลันถามก่อนที่พี่น้องจะเริ่มเปิดฉากทะเลาะกัน 

" โซลอยู่จัดการเรื่องคดีอีกนิดหน่อยกับพี่ชายของเขาน่ะค่ะ เห็นว่าอีกสองสามวันจะตามขึ้นมาน่าจะมาเยี่ยมพะยูนด้วย "  

" งั้นก็ดีน่ะสิ ถ้ามาถึงเมื่อไรเราน่าจะชวนเขามาทานอาหารเย็นด้วยกันนะคะ -- คุณตุลาเห็นว่ายังไงคะ " บุหลันถามตุลาพยักหน้า 

" ผมเห็นด้วยนะ คุณบุหลัน -- ทานหลายคนจะได้ครึกครื้น บ้านนี้เงียบเหงาไปตั้งนาน " ตุลาบ่น  

" จริงค่ะ ถ้าอย่างนั้นคุณธันก็ต้องชวนหนูตังเมมาทานข้าวด้วยกันนะคะ "  

" ทำไมผมต้องชวนยัยบ้านั่นมาทานด้วยครับ คุณน้าก็ชวนแฟนยัยมินแล้ว จะให้ผมพาเธอมาทำไมอีก "  

" ดูพูดเข้าสิคะ ทั้งๆที่เป็นผู้หญิงคนแรกที่พามาบ้านแท้ๆ น่าจะให้พวกเราได้รู้จักเธอมากขึ้นนะคะ " บุหลันว่ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ทำเอาธันวาหน้าแดงก่ำ คนเป็นน้องสาวรีบออกปากแซวพี่ชายคนกลางของตัวเอง 

" อะไรกัน เดี๋ยวนี้พาผู้หญิงเข้าบ้านแล้วเหรอ พี่ธัน "  

" เงียบไปเลย ยัยมิน "  

มิถุนาแลบลิ้นใส่พี่ชายคนกลางของตัวเอง แต่ตามองพี่ชายคนโตที่ลุกเดินออกไปคุยกับพ่อตามลำพัง บุหลันเอื้อมมือแตะไปที่ไหล่ของมิถุนาแล้วส่งยิ้มอ่อนโยนให้ 

" ไม่ต้องกังวลนะคะ คุณมิน "  

" ค่ะ คุณน้า " มิถุนารับคำพยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติ แม้ในใจเธอจะกังวลไม่น้อยว่าเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นอาจทำให้ทั้งตุลาและสิงหามองว่าโซลอันตรายเกินกว่าจะอยู่ใกล้ เธอไม่อยากจบความสัมพันธ์กับโซล 

สองสามวันต่อมาโซลขึ้นมาเชียงใหม่พร้อมกับโรม ทั้งคู่พักที่บ้านไร่จิรประชาภาตามคำเชิญของสินธุ์และพิมภา ที่จริงเป็นโซลนั่นแหละที่อยากจะนอนที่ไร่มากกว่ากลับไปนอนคอนโดของตัวเอง 

" คิ้วขมวดกันเป็นโบว์แล้วนั่น " โซลแกล้งแหย่เอานิ้วจิ้มไปที่ตรงกลางระหว่างคิ้วของมิถุนา ระหว่างที่พวกเขากำลังเดินคุยกันอยู่ในไร่ส้มของเรืองกิจเกษม  

" เป็นอะไรไป " โซลถาม 

" ฉันแค่คิดอะไรอยู่นิดหน่อยน่ะ " มิถุนาตอบแค่นั้นเธอก็กลับไปเหม่ออีก 

" ไม่หน่อยล่ะมั้ง " โซลว่าแล้วดึงมือมิถุนาออกมาให้หลบสายตาของคนงานในไร่ โซลฉวยโอกาสปลอดคนหอมแก้มมิถุนาฟอดใหญ่ 

" โซล! " มิถุนาจับแก้มตัวเองทันที เธอหันซ้ายหันขวามองไปรอบๆ " นี่! ฉวยโอกาสอีกแล้วนะ " มิถุนาตีแขนของโซลเบาๆ  

" ทำไงได้ฉันคิดถึงเธอจะแย่ อยากอยู่ใกล้ๆเธอนี่น่า " โซลทอดสายตามองมิถุนาด้วยความรัก " กังวลเรื่องที่พี่ชายเธอพูดวันนั้นหรือไง " 

มิถุนาพยักหน้ารับ " ฉันไม่อยากให้ความรักของเราเป็นปัญหาของครอบครัว ฉันไม่อยากเลือกระหว่างโซลกับครอบครัวเลย "  

" อะไรกัน รักฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอ " โซลยิ้มล้อเลียน มิถุนาไม่ได้ว่าอะไรเขาและเธอก็ไม่ยิ้มด้วย โซลเดินเข้าไปกอด 

" ฉันรักโซลนะ รักจนไม่อยากพรากจากโซลอีกแล้ว " มิถุนาซบหน้าลงบนอกแกร่งของโซลและกอดเขาแน่น  

" ฉันก็รักมินนะ " โซลกระชับกอดกลับ " ย้ายไปอยู่เมกากับฉันนะ มิน " 

 

 

******************  

จะเป็นยังไงต่อน้า มินจะตัดสินใจยังไง จะไปกับโซลหรือเปล่า เรามาสู่โค้งสุดท้ายของร้ายเล่ห์รักกันแล้วนะคะ ^^ 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกการติดตาม และทุกข้อความมากนะคะ  

ไรท์คงอยู่ได้ก็เพราะรี้ดน้า 

ขอให้สนุกและมีความสุขกับการอ่านค่ะ 

แล้วเจอกัน >___________< 

        

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว