⚠️WARTING⚠️ นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไรท์จินตนาการขึ้นมาเท่านั้น ไม่มีเจตนาจะทำให้ผู้ใดเสียหาย หากมีผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ล่วงหน้า ไม่เหมาะกับคนโลกสวยมากถึงมากที่สุด เรทถึง18-25 ใครรับไม่ได้ปิด! เตือนแล้วอย่ามารายงานกันนะ (ป.ล.เปิดเน็ตในการอ่าน)

SurviveMarvel vol.1-3 รูสกปรก

--------------------------------------------------------------------------------

ฟริ้ง

และไม้กายสิทธิ์ที่ผมเลือกเอาไว้ตอนแรกก็ปรากฏขั้นมาที่ปลายนิ้วของผม

ฟุบ..

โจแดนผลักผมออกไม่ได้แรงมากเผื่อหลบจากมีดพกสั้นที่ลอยเข้ามา ถ้าเกิดเมื่อกี้โจแดนไหวพริบไม่ทัน ไม่ผมก็โจแดนโดนมีดเล่มนั้นแท่งไปแล้ว

พวกเราสามคนมองไปยังตัวการที่โยนมีดมา ซึ่งก็คือมาร์ดิส เขายืนพิงกำแพงควงมีดอีกเล่มนึงอยู่

ฟุ่บ!

มาร์ดิสวาร์ปตัวหายมาอยู่ข้างหลังแล้วรัดคอผมเอามีดพกสั้นจิ้มคอไว้ พร้อมกับพูดพร่ำไปด้วย คำพูดคำจาเลวฉิบหายเลย กูไปเป็นตุ๊กตายางรับน้ำเชื้อแม่งตอนไหน!?

มีดที่จ่อลำคอผมจนเลือดซิบตอนแรก ถูกปาไปหาโจแดนเมื่อเขาเดินเข้ามาเหมือนจะช่วยผม มีดมันปักทะลุหัวโจแดนไปเลยอ่ะ นิงค์แจนช่วยพยุงตัวโจแดนที่ค่อยๆ สลายเป็นฝุ่น

มาร์ดิสผลักผมออกให้ผมได้เข้าไปหาโจแดนที่ร่างกายกำลังสลาย

ก็คงจะเหมือนกับผมใช่ไหมล่ะ ถ้าหากว่าตายก็ได้เกิดมาใหม่

มาร์ดิสหักนิ้วผมที่สวมแหวนของเขาอยู่ ดึงบิดจนนิ้วขาดติดแหวนไปด้วย เขาอยากจะได้แหวนคืน เขาบอกว่าเพราะผมร่านเขาก็เลยต้องลงโทษหักนิ้วชี้กับนิ้งโป้งผม

และเขาก็เหยียบซ้ำตรงที่นิ้วผมขาด มันเจ็บเอามากๆ ถ้าต้องมาทรมานแบบนี้ตายไปซะเลยก็ดีซะกว่า

นิงค์แจนเสกเชือกสะกดอะไรอย่างที่มาร์ดิสต้องการมาให้ถึงสี่เส้นด้วยกัน มาร์ดิสใช้มันผูกข้อมือผมไว้กับราวบันได ด้วยความกว้างของราวที่ห่างกันมันไม่พอที่จะอ้าแขนผมขนาดนั้น

แต่มาร์ดิสเขาก็ยังลงทุนจับยืดแขนผมให้ตึงที่สุด เท่าที่ทำได้และในที่สุดก็สามารถมัดได้ โคตรปวดแขน

หมัด!

มาร์ดิสจับถอดกางเกงผมถ่างขาผมยืดตรงอารมณ์ความเจ็บปวด เหมือนกับว่าขาของเราไม่ได้ยืดหยุ่นพอที่จะอ้าขาได้จนติดพื้นนั่นล่ะ แต่ก็ยังฝืนกดตัวเองจนติดกับพื้นได้ เส้นเอ็นยึดหรือล็อกแค่ขยับนิดเดียวก็ไม่ได้

กด กด...

สวบ... สวบ! พรวดดด!!!

สวบบบบ!!!

อ่านฉากตัดที่โพสต์ปักมุด twitter: @jerkychain(ไรท์คนหื่นกระตุกโซ่) -------------------------------------------- มีเนื้อเรื่องต่อด้านล่าง

...

#ห้องโถงลานฝึกเวทย์

เวลา08.08น.

สวบ!

จุ๊บ

ตึก ตึก...

พอเห็นหน้าเขาผมมีแรงฮึดด่าแม่งเลยว่ะ โกรธจนเลือดขึ้นหน้า แล้วยังจะมาถามอะไรโง่ๆ อีก สันขวานเอ้ย!

ฉึบ! ฉึบ...

ฉึบ ฉึบ!

ผมหลับตาปี๋เมื่อมาร์ดิสพุ่งเข้ามา ผมกัดฟันไม่สนใจอีกต่อไปว่าเขาจะทำอะไร ผมก็แค่ยอมรับปล่อยมันไปตามที่อีกฝ่ายต้องการ อยากจะมีเซ็กซ์กันก็เอาเลย จะทำร้ายอะไรกันยังไงก็ได้หมด

หมับ!

แต่เขาดันตัดเชือกอาคม และสวมกอดผมซะงั้น... ทำผมนิ่งไปได้สักพักใหญ่

ความนุ่มนวล ความอบอุ่น ความเห็นใจ ปราณีกัน

ผมผลักมาร์ดิสออกแต่เขาก็พยายามจะกอดผมเอาไว้ ผมก็ต่อต้าน รูซิบถอดกางเกงเขา ยกก้นตัวเองขึ้นเพื่อจะเอาส่วนนั้นของเขาใส่เข้าไป แต่มาร์ดิสก็ขัดคร้านไม่ต้องการที่จะทำ เป็นไปได้เหรอว่ะ มาร์ดิสเขาปฏิเสธเนี่ยนะ?

มาร์ดิสเขาแทรกงอนิ้วเรียวในช่วงล่าง กวาดดันเอาน้ำเชื้อที่ต้าฟางและสตอรี่ปล่อยทิ้งไว้ออก เขาทำทั้งที่มองหน้าผมและกอดผมเอาไว้ ผมแกล้งพูดว่าผมชอบใจมากที่ข้างในได้โดนมาร์ดิสสัมผัส

ผมกลั้นน้ำตาเสียงสะอึดสะอื้นไว้ มาร์ดิสยกแขนผมให้กอดคอเขา ใช้ฝ่ามืออีกข้างที่ไม่ได้ทำอะไรลูบหัวผม

เขาพูดขอโทษพร้อมลูบหัวผม เสกผ้าเช็ดผืนเล็กเท่าผ้าเช็ดหน้ามาทำคสามสะอาดข้างในส่วนล่างของผมจนไม่รู้ว่ามีขอเหลวสกปรกอยู่ข้างในแล้ว

ยิ่งเขาพูดคำนี้ผมก็ยิ่งกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ได้ เขากระชับกอดผมแน่น ผมก็ปล่อยน้ำตารินเปียกเสื้อเขาบริเวณบ่า กอดคอเขาและก็ทุบตีแผ่นหลังกว้างเขาไปด้วยเว้นระยะ

เหนื่อยแล้วว่ะ แต่ก็ยังฝืนไม่ให้ตัวเองขมตาหลับ ผมไม่อยากหลับไปโดยที่อยู่ในอ้อมแขนของเขา... แต่ว่าเปลือกตามันหนักเกินไปอ่ะ...

พรึ่บ..

เมื่อบายบายหลับ มาร์ดิสก็ห่อตัวบายบายด้วยผ้าปิดเลือนร่างของบายบาย ลุกขึ้นโดนก็อุ้มบายบายในท่าเจ้าสาว เขายืนนิ่งมองใบหน้าของบายลายที่เลอะคราบน้ำตาแถมยังซืดเซียว ขอบตาเริ่มคล้ำดำ

จุ๊บ..

มาร์ดิสจุมพิตที่ข้างแก้มบายบาย ก่อนที่เขาจะเดินอุ้มบายบายจุดหมายคือห้องนอนของบายบายเอง

...

#ห้องนอนบายบาย

เวลา 17.23 น.

ผมสะบัดหน้าหนีเมื่อมาร์ดิสจะเอาผ้ามาเช็ดให้

มาร์ดิสเบามือลง อะรชไรทำให้เขาอ่อนนุ่มยอมมาทำอะไรแบบนี้ได้ว่ะ โดนผีเข้ารึเปล่า ปกติไม่เห็นจะมาทำดีใส่กัน ให้รู้สึกดีต่อกันก่อนจากนั้นก็หลอกเอาผมต่ออ่ะดิ

มาร์ดิสทำอะไรก็ไม่รู้กับนิ้วของผมรู้สึกเหมือนเขาเอาสักอย่างมาต่อ และพอยกแขนขึ้นมาดูเป็นนิ้วข้างที่ถูกหักทิ้ง ถูกทำให้กลับมาสมประกอบ จากเหลือสามนิ้วเป็นห้านิ้วอีกครั้ง พร้อมแถมสวมแหวนพันธะที่มาร์ดิสเข้าเคยให้

ถ้ารู้ว่าผมต้องฆ่าเจ้าพวกมอนสเตอร์ ก็คงต้องว่าผมต้องฆ่าเขา แล้วอย่างนี้ยังจะช่วยผมอีกเหรอ สมมติสลับกันเป็นผมที่ต้องการอยู่กับเขา ผมคงไม่ปล่อยเขาไปหรอก ทำให้เหมือนเขาเป็นลูกไก่ในกำมือผม

แล้วนี่เขาติดไข้ผมรึเปล่าอ่ะ หน้าแดงหูแดงเชียว?

ผมแตะผ้า ขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ ผมไม่ได้โดนล้างสมองแล้ว ไม่ได้เป็นพ่อพระใจดีขนาดยอมยกโทษ พูดดี ทำดีกับไอ้บ้าเลวๆ คนนี้ได้ง่ายๆ มาทำตัวสนิทสนมแกล้งกันเล่นได้ไง

ไอ้บ้ามาร์ดิสจิ้มนิ้วกดหัวผม ไม่รู้จะสันหาคำอะไรมาด่าดีเลย รังแกคนป่วยไอ้เวร!

ผมไม่เถียงต่อ แล้วพลิกตัวไปอีกฝั่งหันหลังให้กับมาร์ดิส ขี้เกียจเปลืองน้ำลายคุยต่อแล้ว

มาร์ดิสเขาพูดอะไรสักอย่างแต่เมื่อผมหันไปถามเขา มาร์ดิสก็วาร์ปหายตัวไปล่ะ ไม่รู้จะมีประตูไปทำไมถ้าเกิดไม่ใช้เนี่ย วาร์ปกันเก่ง ก็ว่าที่คฤหาสน์มีหลายชั้นหลายห้อง เพราะแม่งวาร์ปกันไปมาไม่ต้องเดิน

...

เวลา 12.32 น.

หลังจากจบการบังคับกินอาหารเช้าด้วยกัน อยากจะทำสปาแช่น้ำเกลือแร่ ลากผมอาบน้ำด้วย แถมใช้ผมไปขัดหลังให้ตัวเองแล้วเนี่ย ไอ้บ้ามาร์ดิสก็พาผมเดินไม่รู้ว่าทั่วคฤหาสน์ของเขารึยังอ่ะ โดยไม่บอกว่าจะไปไหน

ผมหยุดเดินหนีบขาตัวเองเอาไว้ รู้สึกแปลกๆ อ่ะ เหมือนมีอะไรอยู่ข้างใน มันสั่นดูดเป็นระยะๆ แมงมุมมุดเข้าไปข้างในผมเหรอ เหี้ย อี๋!!!

ดื้ดดด!!

ผมทรุดลงขดตัวตัวสั่นกับพื้น ไอ้เลวมาร์ดิสนี่แม่งสันหาอะไรมาทำให้ทรมานผมได้เยอะจริงๆ ไหนบอกว่าจะไม่ทำอะไรอย่างนี้แล้วไม่ใช่รึไงว่ะ!

ถามอะไรโง่ๆ เป็นผู้ชายด้วยกันก็น่าจะรู้ดีนิ ก็ถูกกระตุ้นแบบนี้ไอ้นั้นมันก็โด่ไง!

---------------------- อ่านฉากตัด ธัญวลัย:: ติดในหนังสือsm ชื่อตอน ฉากตัด(2) SurviveMarvel vol.vol.1-3 รูสกปรก ----------------------- มีเนื้อเรื่องต่อด้านล่าง

หมับ

_______________

อ่านจบแล้วกดไลค์ คอมเม้นติชมกันด้วยนะครับผม ♥♡♥

to be comtimued