⚠️WARTING⚠️ นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไรท์จินตนาการขึ้นมาเท่านั้น ไม่มีเจตนาจะทำให้ผู้ใดเสียหาย หากมีผิดพลาดประการใดขออภัยำไว้ล่วงหน้า ไม่เหมาะกับคนโลกสวยเป็นที่สุดค่ะ (ป.ล.โปรดใช้ตายายในการอ่าน)

#ทูนหัวกาเหว่า01 วางไข่ก่อนกำหนด

----------

กลุ่มแชท สหายพาเพลินสำราญทั่วหล้า (6)

10.45น.

จบบทสนทนาแชท

--------------------------------------------------------------------------------

บทบรรยาย

@บิวบิว

#คอนโดบิวบิว

เวลา 13.32 น.

ผมมองเจ้านกกาเหว่าเมื่อได้ยินเหมือนว่ามันบอกเสียงร้องเป็นคำออกมาคำนึง ก่อนหน้าที่มันจะร้องว่าอูวู้ตามปกติเสียงร้องของนกกาเหว่า

ผมยิ้มแล้วยื่นนิ้วจะไปลูบหัวมัน ตอนแรกมันจิกผมซะเลือดตกยางออก มันคงจะยังตกใจคิดปกป้องตัวเองกลัวว่าผมจะทำร้ายมัน แต่ตอนนี้ดูมันสงบลงมันคงจะไม่จิกผมแล้วใช่ไหม

มันยอมให้ผมลูบแถมยังเอาหัวมาถูนิ้วผมด้วย ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้ ตายอย่างสงบศพสีชมพู ประเด็นผมชอบพวกสัตว์น้อยอะไรพวกนี้อยู่แล้ว แต่ไม่เคยได้เลี้ยงนกกาเหว่าตัวนี้ตัวแรกที่ผมจะเลี้ยง หลงตายแน่เลยถ้ามันจะน่ารักขนาดนี้

ผมให้มันเกาะปลายนิ้วแล้วจะพามันเข้ากรง แต่มันดิ้นพรวดพราดไม่ยอม มันจิกผมอีกแล้วแต่ไม่ได้เจ็บเหมือนตอนพาไปหาหมอเมื่อเช้านี้

มันพยักหน้าถ้าเป็นในการ์ตูนตอนนี้บนหัวผมคงเต็มไปด้วยอิโมจิรูปหัวใจจากการโดนเจ้าคิงนกกาเหว่าตกอ่ะ ก่อนเข้าห้องน้ำผมเทอาหารให้มันใส่ถ้วยในกรง มันมาดมส่งเสียง 'อู...วู้...!' แบบกูไม่ถูกใจสิ่งนี้ กดเสียงอูต่ำตามด้วยคำว่าวู้สูงปี๊๊ดสิบแปดหลอด จากนั้นมันก็ใช้เท้าจิกไปบนโซฟาเพื่อที่จะนอนเกยบนหมอน

...

ผ่านไปเกือบครึ่งเดือนผมดูแลเจ้าคิงเป็นอย่างดีจนปีกมันเริ่มกระพรือได้ถึงจะยังไม่คล่อง และสรุปคืออาหารที่มันควรจะชอบอย่างแมลงอาหารนกมันไม่กินเลย มันกินแต่ผลไม้และตะกี้ก็เพิ่งบรรลุว่ามันชอบกินสเต็ก

ผมซื้อสเต็กมากินกับไวน์แดงแต่โดนเจ้าคิงแย่งไปเกือบครึ่ง มันดื่มไวน์แดงด้วยนะ หัวสูงเกินไปรึเปล่าเนี่ย

ประโยคที่ผมบอกว่าหวงมันพร้อมกับลูบขนมันไปด้วยนั้น เจ้าคิงมันกระพรือปีกดิ้นไปดิ้นมาหมุนตัวเป็นวงกลมเป็นแขนผม

เห็นแบบนี้แล้วมันน่าแกล้งจริงๆ

จุ๊บ

...

อาบน้ำเสร็จผมเปิดไฟดูว่าเจ้าคิงออกมาข้างนอกรึเปล่า แต่ก็ไม่มีวีแว่วหลังจากจุ๊บมันไป มันก็ไม่ออกมาจากโพรงเลยแฮะ เขินจนหลับไปแล้วมั้ง

ฟึ่บ!

ทันทีที่ผมเปิดประตูห้องนอน ผมตกใจที่เจ้าคิงมันบินพุ่งเข้ามาหาทำให้ผมล้มลงตูดกระแทกพื้น เจ้าคิงจิกผ้าขนหนูผืนเดียวที่ยังห่อห่มส่วนลับส่วนล่างของผมไว้ ผมไม่คิดว่ามันจะแรงเยอะถึงขั้นปาผ้ากระเด็นไปไกลถึงพาดหัวเตียง

วูบ!

ตาโตกับสิ่งที่เห็นเจ้าคิงนกกาเหว่าสีดำตาแดงกลายเป็นควันดำก่อนที่จะแปรงเป็นผู้ชายรูปร่างสูงยาวเข่าดี หน้าตาถือว่าโคตรคมหล่อมากสุดเท่าที่เคยเจอคนหน้าตาดี เขาคร่อมบนตัวผมแสยะยิ้มมุมปาก

ผมเคยดูหนังแนวนี้บ่อยเลยไม่กลัว ตกใจหรืออะไรทำนองนั้น หนำซ้ำยังหยิกแก้มอีกฝ่ายที่จากนกกาเหว่ากลายร่างเป็นคนอย่างมันมือ อยากลองให้แน่ใจ ซึ่งเจ้าคิงในร่างคนนี้ก็หยิกแก้มผมกลับเช่นกัน หยิกมาหยิกกลับไม่โกง

ผมเอามือดันผลักหัวของอีกฝ่ายเมื่อเขาเอาหน้ามาถูเกือบที่จะเลียส่วนลับที่อยู่ตรงกลางหว่างขาผม มัวแต่สนใจเจ้านกกาเหว่าที่แปรงเป็คนจนลืมว่าตัวเองโป๊เปลือยล่อนจ้อนโชว์ของเด็ดตัวเองอยู่

ผมเอามือปิดตาอีกฝ่ายแล้วรีบวิ่งไปหยิบผ้าขนหนูมาห่มบังส่วนล่างไว้ เบี่ยงตัวหลบเจ้าคิงที่เดินเข้ามาหาเหมือนจะจับผมไว้ วิ่งเข้าไปในห้องแต่งตัว จังหวะปิดประตูเจ้าคิงในร่างนกบินเข้ามาได้ทันและแปลงร่างเป็นคนใหม่

ผมสนใจเรื่องสภาพตัวเองมากกว่าที่จะสังเกตนั่งคุยถามไถ่เกี่ยวกับเจ้านกกาเหว่าตัวนี้ ดูผมใจเย็นเกินไปรึเปล่า? ถ้าเป็นคนอื่นคงแตกตื่น มิน่าเพื่อนถึงบอกว่าผมหัวช้า

ตุบ

ผมถูกโยนลงบนเตียง ผ้าขนหนูถูกกระชากไปอีกแล้ว ผมดึงผ้านวมมาปิดบังแทน มองอีกฝ่ายถอดเสื้อของตนเองอย่างเร่งรีบ คลานมาคร่อมแย่งผ้าห่มกับผม เขาชนะและทิ้งมันลงไปบนเตียง ผมขอเปลี่ยนคำพูด... ผมกลัวทำอะไรไม่ถูกเลยตอนนี้

ผมเข้าใจไม่ผิดแน่ คือเจ้านกกาเหว่าพิเศษแปลกพิศดารตัวนี้มันจะเปิดซิงผม บ้ารึเปล่าครั้งแรกให้เอากับนกเนี่ยนะ

ผมคลานหนีจนเกือบหงายหลังตกเตียง ได้เจ้านกมันช่วยดึงข้อมือเอาไว้แรงดึงทำผมโน้มตัวไปหาผม พอดีเหมาะเจาะรับริมฝีปากบาง แน่นอนว่าผมไม่ยอมกัดจนเขาปากแตก เขาวิ่งลงเตียงช่างมันกับร่างกายที่ไม่ใช้เสื้อผ้า เอาตัวรอดก่อน

ฉึก!

ปลายปากนกจิกเข้าลำคอ ผมล้มลงหมดสภาพผมขยับตัวไม่ได้ ร่างกายมันชาไปหมดเหมือนโดนวางยา

ได้แต่ว่าด่าเขาเท่านั้น น้ำตาไหลด้วยความเจ็บปวดการจากถูกจิกที่คอ ถึงแม้ร่างกายมันจะไม่สามารถตอบสนองต่อต้านได้ แต่ก็ยังมีความรู้สึก

เขาสอดมืออุ้มผมในท่าเจ้าสาวพามานอนพักที่หมอนดี ลูบหัวผมด้วยความอ่อนโยน แต่ผมผลักไสเขา ผมไม่ต้องการให้เขามาทำดีหรืออ่อนโยน ทำไมเรื่องจริงนี้ถึงต้องเกิดขึ้นกับผม...

ว่าจบเขาก็แปลงร่างกลับเป็นนกกาเหว่าขนดำนัยต์ตากลมแดง จากนั้นเขาก็กระพรือตีปีกออกไปทางหน้าต่างที่แง้มเปิดอยู่ตั้งแต่ทีแรก

ผมขยับตัวได้ปกติ งอตัวกอดตัวเองแล้วนอนร้องไห้ คือไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องมาเจออะไรแบบนี้ เป็นใครใครไม่ตกใจไม่สับสนบ้าง นกกลายเป็นคน เอาผมเสร็จบอกว่าผมจะท้อง แล้วก็บินหายไป

ตอนนี้สมองตื้อไปเลย ไม่รู้ว่าจะว่าต้องเผยความรู้สึกยังไง

ผมลุกขึ้นทั้งวิ่งเดินและคลานไปที่ห้องน้ำ ร่างกายระบมแสบไปทั่วตัว ผมก้มหน้าอาเจียนลงชักโครก มึนหัวหน้ามืดไม่มีแรง ท้องไส้ก็ปั่นปวนอีกต่างหาก

เขาบอกว่าอีกแปดวันจะกลับมา แต่ถ้าผมไม่ท้องเขาก็จะไม่มารึเปล่า ผมอยากได้เจ้าคิงของผมที่เป็นนกกาเหว่า จะนกอะไรก็ได้แบบที่แปรงเป็นคนไม่ได้ ผมเลี้ยงดูแลของผมมาก็เลยผูกพัน ผมไปซื้อนกตัวใหม่มาเลี้ยงดีไหม จะได้ลืมเรื่องบ้าบอที่เกิดขึ้น

...

#มหาลัย

เวลา 09.25 น.

ตลอดสี่ห้าวันที่ผ่านมาผมมีอาการเหมือนผู้หญิงแพ้ท้อง จ้าวเพื่อนผมเรียนหมอด้านสูติฯ มันก็ชอบแซวสังเกตมว่ามีอาการเหมือนคนท้อง เพราะชอบกินแต่ของแปลกที่ตัวเองไม่เคยกิน ชอบกลิ่นเหม็นรังเกียจน้ำหอมกลิ่นตัวเอง อาเจียนบ่อย

จ้าวยืนมองผมที่ลงไปนั่งกับพื้นฟุตบาท ผมก็ไม่รู้เหมือนกับว่าทำไมผมถึงร้องไห้ออกมา ก็แค่เสียใจตอนที่จ้าวมันบอกว่าเกลียด

ไอ้จ้าวนั่งย่อตัวเอามือมาตบไหล่ผมเป็นการปลอบ มันยิ่งทำให้ผมร้องไห้ เพราะผมเจ็บแผลรอยกรีดกลางหลังมันยังหายไม่สนิทเลย

น้ำตาหยุดไหลแล้วกลับมายิ้มแฮปปี้ได้จากอารมณ์หงุดหงิดโมโห และเศร้าหมองเมื่อตะกี้ ไอ้จ้าวขมวดคิ้วถอนหายใจที่วันนี้เขาเข้าถึงอารมณ์ผมไม่ได้เลยจริงๆ

...

#เอสพลานาด รัชดา ร้านเจลาโต้ ชั้นG

ผมเริ่มตะโกนอีกครั้ง พวกลูกค้าคนอื่นในร้านหันมามองที่เรากันหมด แต่ผมไม่สนใจไม่อายอะไรทั้งนั้นอ่ะ ผมมันเป็นคนไม่น่าคบ ขนาดเพื่อนยังไม่อยากเจอเลยอ่ะ

เพร๊ง!

ผมปาช้อนกินเจลาโต้กระเด็นลงพื้น แล้ววิ่งสะอึดสะอื้นออกจากร้านมา ทิ้งให้ไอ้จ้าวมันตามผมออกมาไม่ทัน ผมเดินเกือบจะรอบห้าง จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรกระดึ๊บ คันๆ ในท้อง ตกใจและวางมือลูบคลำจับ

ผมถกเสื้อนักศึกษาอย่างไม่เกรงใจใครหน้าไหนมองมา ท้องผมมันนูนแล้วก็ยุบเป็นรูปทรงคล้ายไข่ มันเกิดขึ้นไม่หยุดทำผมสติแตก วิ่งหลบไปในห้องน้ำห้างที่ใกล้ที่สุด ทุกคนดูตกใจที่เห็นผมวิ่ง คงคิดว่าผมปวดขี้แบบอั้นไม่ไหวแล้ว

ผมเปิดเสื้อดูอีกครั้ง ...มันไม่เกิดขึ้นแล้ว อะไรอ่ะภาพลวงตา ผมประสาทหลอนไปเอง หรือว่าอะไร

...

#คอนโดบิวบิว

ผมเท้าหัวเปิดเสื้อ มองท้องช่วงล่างของตัวเองที่บวมใหญ่ขึ้นเหมือนอย่างลูกโป่งเซอร์ไพร์ วันนี้เป็นวันที่เจ็ดหลังจากเกิดเรื่อง ผมต้องหยุดเรียนสองวันเพราะไอ้ท้องป่องบ้านี่ เมื่อวานมันไม่ได้บวมมากขนาดนี้

คิดเข้าข้างตัวเองว่าอาจจะเป็นโรคท้องมาน แต่ดูอาการมันไม่ใช่ นอกจากนี้เนื้อนมตูดผมก็ใหญ่ ยิ่งหัวนมอ่ะเจ็บมีน้ำกลิ่นคาวมันๆ ไหลปนเลือดออกมาด้วยนิดนึงอ่ะถามกูลเกิลก็บอกว่าอาการของคนที่กำลังจะเป็นแม่ ฟวย...

ผมไม่รู้ว่าจะเรียกสิ่งที่อยู่ในท้องว่าอะไร แต่มันมีชีวิตแน่นอน เพราะมันดิ้นแล้วไม่น่าจะมีแค่ตัวเดียวด้วย มือวางมือคลำดู มันมีอะไรนูนขึ้นมาบางก็สองถึงสาม แต่ก็ไม่รู้ว่าอันตราย ก็ใช้ชีวิตได้ปกติ ยกเว้นวันนี้ผมลุกไม่ขึ้นหนักท้อง!

สิ่งแปลกประหลาดในท้องผมหยุดไปทันทีเมื่อผมตะโกน ทำไมรู้สึกผิดเฉยเลยอ่ะ

ดุบ ดุบ...

ผมพูดพร้อมกับลูบท้องตัวเองไปด้วย สิ่งพิเศษที่อยู่ในท้องใหญ่โตของผมดิ้นกระทบมือผมเหมือนเป็นการสื่อตอบกลับ แล้วผมก็เผลอยิ้มออกมาล่ะ ทั้งที่ไม่เคยเลย...

--------------------------------------------------------------------------------

บทสนทนาแชท

กลุ่มแชท สหายพาเพลินสำราญทั่วหล้า (6)

ห้องแชท @Jao_o

@Jao_o ออฟไลน์

--------------------------------------------------------------------------------

บทบรรยาย

ตั้งแต่ตอนที่เจอกันไปห้าง ไอ้จ้าวมันก็ดูมองผมแบบแปลกๆ เหมือนผมเป็นหนูทดลองที่ไอ้จ้าวมันเฝ้าดูอาการอะไรทำนองนั้นเลย

ถ้าผมกำลังท้องซึ่งเป็นลูกของนก ถ้าคลอดจะเด็กจะออกมาเป็นยังไงอ่ะ เป็นไข่นกรึเปล่า หน้าตาจะเป็นคนหรือว่าหัวเป็นนกตัวเป็นคน ไอ้เหี้ยอย่างนั้นไม่เอาน่ะ!?

ข้างล่างมันมีน้ำไหลออกมาอ่ะ เปียกกางเกงเปียกโซฟาไปหมดเลย แถมผมก็ยังปวดท้องปวดแบบมากที่สุดในแปดโลก จู่ๆ เป็นอะไรขึ้นมาว่ะ!?

พอพูดว่าอยากเจอก็คือจะคลอดออกมาให้เห็นเลยตอนนี้รึไง แปดวันถึงกำหนดไม่ใช่เหรอ จำที่เขาบอกได้... นี่เร็วไปหนึ่งวันนะ เรียกว่าก่อนกำหนดใช่ไหม แล้วผมจะทำยังไง ตัวคนเดียวด้วย

ผมถอดกางเกงออก ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องทำคลอดเอง เคยดูคลิปในยูทูป ผมว่าผมทำไม่ได้ แต่มันก็อย่างนี้ป่ะว่ะ ไม่มีทางเลือกแล้วนิ

ผมตะโกนบ่นแบบไม่ออกเสียง เดี๋ยวข้างห้องจะสงสัยตกใจ แตกตื่นกัน ผมออกแรงเบ่งเหมือนเบ่งขี้ หอบหายใจถี่ เหงื่อไหลท่วมตัว วันนี้อากาศโคตรร้อน ต้องมาเบ่งคลอดปวดท้อง โอโห้จะเป็นลม

ฟึ่บ

นกสีขาวตัวนึงบินเข้ามาทางประตูระเบียงที่เปิดระบายให้ลมเข้า เมื่อผมกระพริบตา นกแปลงร่างได้อีกตัว ซึ่งไม่น่าตกใจมาก(เพราะเคยเจอเหตุหาการณ์แบบนี้แล้ว) ถ้าเกิดไม่ใช่ไอ้จ้าว

เมื่อไอ้จ้าวมันยกขาผมถางกว้างขึ้น ผมกำมือไอ้จ้าวแน่นและถาม มันอายนะเว้ยเฮ้ย!

ผมปัดขวดแก้วโปร่งแสงเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในเป็นน้ำสีขาวขุ่นเหลวๆ บ้าที่สุดใครมันจะกินไอ้บ้านี่เข้าไป สกปรก!

คิงกระดกของเหลวในขวดนั้นใส่ปาก แล้วบังคับปล่อยให้ผมกินของเหลวนั้นจากการจูบ เขาล็อกใบหน้าผมเอาไว้ เลยสะบัดเบี่ยงหนีไม่ได้ ผมอมไว้ไม่ยอมกลืน อีกฝ่ายก็เลยเอามือบีบจมูกผมไม่ให้หายใจ มันจะใจร้ายเกินไปแล้วนะ!

ไอ้จ้าวกอดอกแล้วก้าวเท้าเดินไปที่ระเบียง ผมรั้งไอ้จ้าวไว้ได้ทัน บอกให้อยู่รอก่อน ไอ้จ้าวตกลงและใจดีทำความสะอาดข้างนอกที่เปียกแฉะจากน้ำคร่ำ

ไอ้นกคิงอุ้มผมเข้ามาในห้องนอน จังหวะกำลังจะถึงเตียง ผมก็รู้สึกเหมือนมีอะไรหลุดออกมาเป็นก้อน ก้อนนึง ไอ้นกคิงก้มตัวรับได้ทัน ผมชะเง้อตามอง มันเป็นไข่สีขาวเหลือมฟ้านิดนึงมีจุดด่างน้ำตาลเกือบทั่วทั้งใบ และมันก็ใหญ่กว่าไข่นกปกติมาก พอๆ กับไข่นกกระจอกเทศเลย

ไข่อีกใบพรวดออกมาจากช่องทางส่วนล่าง อาการปวดท้องบรรเทาลงเลยเมื่อไข่พวกนี้มันออกมา จ้าวบอกไว้มาสองถึงสาม งั้นก็อีกฟองเดียว...

เขาพูดทั้งที่จดจ่ออยู่กับการดึงขนนกที่เสื้อตัวเอง และเศษกิ่งไม้ในกระเป๋าเสื้อมาทำเป็นรังนกก่อนจะวางไข่ไว้ในนั้น ดูท่าทางเขาก็อ่อนโยนดี...

จนมาถึงไข่ใบที่สาม เทียบจากไข่ใบแรกใบที่สามหลุดออกมาได้ไหลคล้องมากที่สุดเลย สองใบแรกยังมีความแสบตูดอยู่

คิดว่าออกมาหมดแล้วก็เลยลุกขึ้นนั่ง ผิดคาดผมยังรู้สึกว่ายังมีเหลืออยู่อีกในช่องท้อง แถมคงเพราะผมลุกขึ้นทั้งที่ยังคลอดไม่เสร็จมั้ง เลือดจึงได้ไหลทะลักออกมาจากช่วงล่างเปื้อนแดงเต็มผ้าปูที่นอน

แล้วมันก็ทำให้ผมเกิดอาการปวดท้องอีกครั้ง เหมือนว่าตะกี้ไข่อีกฟองกำลังจะออกมากลับย้อนเข้าไปเหมือนเดิม พอผมเล่งมันก็เหมือนรูตัน

ผมบีบมือคนที่มัวแต่ยุ่งทำรังไม่หันมามองสถานการณ์

ปวดท้องรอบสองทรมานมากกว่าตอนแรกอีกอ่ะ เพราะผมรีบลุกขึ้นพลาดท่าคลอดผิดแน่ๆ เลย

คิงบ่นพึมพัมหยิบขวดแก้วที่เคยมีน้ำเหลวขาวขุ่น ตอนนี้หมดแล้ว ตะกี้เขาให้ผมกินหมดเลย มันเป็นเหมือนยาช่วยให้คลอดง่ายขึ้นและไม่ปวดท้องอ่ะ แล้วนี่หมดแล้วทำไง เห็นมีต้องหมักด้วยนิ คงจะไม่...

ฉึก!

แล้วผมก็ดูดเลือดที่ฝ่ามือของคิง ผ่านไปสักพักไข่ที่เหลือในท้องยังไม่ออกมาสักที คิงให้ผมดื่มเลือดเขาเพิ่ม จนฝ่ามือเขาซืดเผือกไม่มีเลือดเดิน

ไข่ใบที่สี่ในที่สุดก็ออกมา พอผมจะลุกขึ้นอีกครั้ง คิงก็ผลักให้ผมนอนลงแล้วดื่มเลือดเขาอีก เขาบังคับให้ดื่มเยอะมากแบบมาก ถึงเขาจะตัวซืดปากซืดก็ตาม ไข่ใบที่ห้ายังจ่ออยู่ที่ปากทาง ไม่ยอมออกมาสักที ดื่มเลือดไปตั้งเยอะแล้ว

ลูกคนนี้ดื้อเกินไปแล้ว... เดี๋ยวนะ ผมบอกว่าลูกเหรอ...

ตึกตัก ตึกตัก...

ผมปล่อยให้เขาทำอย่างที่ควรทำ คิงดูดเลือดตัวเองแล้วเอาลิ้นเลียขอบช่องทางส่วนล่างของผม มันช่วยให้ไข่ขยับออกมาได้ ผมเลียวนรอบไปมา จนไข่ใบที่ห้าสามารถหลุดออกมาได้

เขาจูบปากผมเบาๆ ยิ้มให้พร้อมช่วยเสยผม หยิบพัดขนหนูในข้างในเป๋าเสื้อมาพัดให้ ด้วยมืออีกข่างก็จัดระเบียบไข่ในรัง

ผมชี้ไปที่ใข่ทั้งห้าใบลากวาดวนเป็นวงกลมในอากาศ ผมไม่กล้าพูดอ่ะว่า 'เรื่องของเราจะยังไงต่อไป'

ผมคิดว่าคิงเขาจะเป็นคนเลี้ยงเจ้าพวกนี้เองซะอีก แค่ให้ผมเป็นคนตั้งท้องคลอดพวกเขาออกมาเฉยๆ

ผมมองไปยังไข่ทั้งห้าที่ผมเป็นคน... วางไข่พวกเขาออกมา คงจะลำบากมาก แต่ผมก็จะเลี้ยงเอง!

ไอ้จ้าวรีบวิ่งมาดูไข่ที่วางอยู่ในรัง ก่อนจะทำหน้าตาตกใจแบบโคตรโอเว่อร์

เพราะผมดูพึมพัมให้ตัวเองได้ยินอยู่คนเดียว ไอ้นกบ้าคิงเขาก็เลยคลานเข้ามาเอามือมาจะถางปากผมตามที่พูดจริงๆ ผมผลักเขาออกอย่างรำคาญอละตอบไปอย่างเสียงดังฟังชัดว่า!

ผมไม่ได้ตอบ แต่ชี้นิ้วไปทางคิงเขาแทน ซึ่งดูเหมือนจะไม่ถูกใจไอ้จ้าวกับไอ้นกคิง

จวบ จวบ จวบ

ไอ้นกคิงมันไม่คิดจะอายใครเลย เริ่มถอดเสื้อท่อนบนของตัวเองแล้วรุกคร่อมผมอีก จูบเม้มแก้มผมจนระบมไปหมดล่ะ ผมล่ะเกลียดแม่งง...

...

เวลา 20.12 น.

ส่งไอ้จ้าวแค่หน้าประตูห้อง จากนั้นจึงปิดไฟข้างนอกจนหมดแล้วเข้าห้องนอน แสงไฟสลัวที่ใช้ช่วยกกไข่ทำให้มองเห็นว่า ชายที่มีศักดิ์เป็นพ่อนกหลับไปแล้ว

ผมค่อยๆ คลานขึ้นไปบนเตียง ไม่รู้จะนอนตรงไหนเลบ พี่คิงแม่งนอนกินที่ฉิบหาย เขานอนตัวเอียงอ่ะแล้วตัวก็ยาวก่ายเต็มเตียงเลย

ผมมองไข่ทั้งห้าที่ถูกไฟแรงกก จนสะท้อนเห็นตัวอ่อนข้างในไข่ พวกเขาไม่ได้มีลักษณะเป็นนกนะ รูปร่างเป็นเด็กทารก มหัศจรรย์มากเลย...

จุ๊บ

พูดทั้งหลับตานอนทับแขนไอ้นกคิงปล่อยให้อีกฝ่ายกอดไป ผมลงตัวแล้ว จะบ่นเมื่อยไม่ได้แล้ว ผมไม่ขยับให้แน่

จุ๊บ...

จุ๊บ

จุ๊บ... จุ๊บ... ฟอดด

___________________________________

to be continued