ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2563 20:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP9
แบบอักษร

คืนนั้นหลังจากสีไม้อายน้ำเสร็จแล้วระหว่างเดินกลับไปที่แค้มป์ ร่างบางถึงกับตกใจรีบวิ่งไปหาร่างของเปยไห่ที่สะบักสะบอมมีแต่รอยฟกช้ำตามใบหน้าและลำตัว

 

สีไม้พยุงร่างโปรงของเปยไห่ขึ้นแล้วว่าไปนั่งพิงกำแพงแถวนั้น

 

“พี่เปยไห่ไปโดนอะไรมา” สีไม้ถามด้วยความเป็นห่วง เขาตกใจมากที่เห็นเปนไห่นอนกองอยู่กับพื้นด้วยสภาพที่ดูไม่ค่อยได้แบบนั้น

 

“…” เปยไห่ไม่ตอบได้แต่นั่งเงียบ

 

“พี่เปยไห่พี่ไปโดนอะไรมาพี่” น้ำเสียงใสเอ่ยถามอีกครั้งที่เห็นไปยไห่นั่งนิ่งไม่ยอมตอบคำถาม

 

“ที่จริงแล้วที่ฉันพานายไปทำงานที่ผับก็เพราะต้องการขายนายให้กับเกาหลิงซาน” เปยไห่สารภาพความจริง

 

“อะไรนะครับ” สีไม้ถึงกับทำหน้าและน้ำเสียงไม่พอใจใส่เปยไห่

 

“ฉันรู้ว่าฉันเลวแต่ฉันไม่มีทางเลือก ฉันมีน้องสาวแค่คนเดียว”

 

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่พี่บอกผมมาเถอะ” สีไม้หลังจากได้ยินเหตุผลที่เปยไห่พูดออกมา ความโกรธก็หายไป

 

“พวกเลวนั้นมันจับตัวน้องสาวฉันไว้ มีทางเดียวที่จะช่วยน้องสาวฉันได้ก็คือ…”

 

“เอาตัวผมไป” สีไม้จัดขึ้น ถึงเขาจะซื่อแต่ก็ไม่ได้โง่ ตลอดชั่วโมงที่เขาทำงานเขารู้สึกได้ว่ามีคนแอบมองเขาอยู่ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก

 

“ใช่ แต่นายดันลาออกซะก่อน พวกมันดักเจอฉันแล้วทำร้ายฉัน” เปยไห่พูดด้วยความโกรธแค้นต่อพวกเลวเกาหลิงซาน

 

“แค่ผมไปหาพวกมัน น้องสาวพี่ก็จะปลอดภัยใช่ไหม” สีไม้เอ่ยขึ้นมาน้ำเสียงเรียบ

 

“เซี่ยวอ้าย” ถึงเขาจะเอ็นดูและสงสารสีไม้แค่ไหน แต่ความรักที่มีต่อน้องสาวมันย่อมมีมากกว่า ชีวิตนี้เขามีแค่น้องสาววัยสิบห้าเพียงคนเดียวเท่านั้น

 

หลังจากรอในห้องทำงานอยู่สักพัก อีธานเริ่มจะกระวนกระวายที่กระต่ายน้อยของเขายังไม่มาสักที รีบขับรถไปที่แค้มป์ลูกหน้าคนเดียวโดยมีฉางเฟยและบอดี้การ์ดคอยขับตาม

 

มือหนาถึงกับกำพวงมาลัยแน่นแววตาก็ดุดันเมื่อเห็นสีไม้ขึ้นรถคันหรูของศัตรูออกไปจากบริเวณแค้มป์คนงาน ไหนเขาสั่งว่าให้ไปหาที่ห้องทำงานคืนนี้ แต่สิ่งที่เขาเห็นมันคืออะไร แบบนี้ต้องโดนลงโทษ

 

ไม่นานรถคันหรูของเกาหลิงซานก็จอดเทียบหน้าโรงแรมหรู สีไม้และเปยไห่ยังนั่งนิ่งแต่แล้วแขนเรียวก็โดนกระชากออกจากรถ

 

“น้องสาวของเปยไห่อยู่ไหน” สีไม้ถามขึ้น ถึงตอนนี้เขากำลังจะเสียตัวให้กับใครก็ไม่รู้แต่ก็ขอช่วยให้น้องสาวของเปยไห่ให้ปลอดภัย

 

เกาหลิงซานส่งสัญญาณให้ลูกน้องพาตัวเด็กหญิงออกมาจากโรงแรม พอเปยไห่เห็นน้องสาวก็รีบวิ่งเข้าไปกอดอย่างรักใคร่และเป็นห่วง สีไม้ยิ้มให้กับภาพที่เห็นก่อนจะโดนลากเข้าไปในโรงแรม ในใจก็ได้แต่ภาวนาให้ใครก็ได้มาข่วยเขาที

 

สีไม้พยายามรั้งตัวเองไม่ให้เดินไปตามแรงลากของไอ้ผู้ชายหน้าโหด แต่ก็ไม่เป็นผลด้วยแรงและสภาพร่างกายที่ต่างกัน จนในที่สุดร่างบางก็ยื้อไม่ไหว

 

เกาหลิงซานผลักสีไม้เข้าไปในห้องอย่างแรงจนล้มก้นกระแทกกับพื้น สีไม้รีบลุกขึ้นแล้วรีบคว้าเอาแจกันที่วางอยู่ใกล้ๆคว้างใส่เกาหลิงซานแต่มันก็หลบทัน สีไม้โดนเกาหลิงซานจับข้อมือทั้งสองข้างไว้พร้อมเอาใบหน้าที่มีใรหนวดไปไซ้ซอกขอระหงค์

 

“ช่วยด้วยปล่อยนะไอ้คนสกปรก”

 

ขณะเดียวกันไต้โรงแรมได้เกิดการปะทะกันระหว่างสองฝ่าย เปยไห่รีบพาน้องสาวไปหลบ ยิ่งกันไปยิงกันมาฝ่ายของอีธานก็ชนะ โดยไม่รอช้าร่างสูงรีบเข้าไปในโรงแรมด้วยความโกรธอันสุดขีด ฉางเฟยที่เหลือบเห็นเปยไห่รีบเข้าไปหาพร้อมกับทำหน้าดุใส่คนรัก แล้วถามว่าเกิดอะไรขึ้น เปยไห่บอกความจริงทุกอย่างกับฉางเฟย

 

พอมาถึงห้องที่เป็นที่พลอดรักระหว่างศัตรูและกระต่ายน้อยของเขา อีสานใจไม่เย็นพอรีบทำลายประตูเข้าไป ประตูเปิดออกเห็นสีไม้ที่นอนหมดแรงบนโซฟาโดนอีกคนคร่อมร่างไว้อยู่

 

ความโมโหถึงขีดสูงสุด กระชากไอ้เลวอย่างแรงและออกแรงชกเข้าที่หน้าและเตะจนอีกคนสลบไป พอสลบ อีธานเดินไปหาสีไม้ที่นอนร้องไห้อยู่ กระชากอย่างแรงจนร่างบางลุกขึ้นตามแรง

 

“มึงมาเอากับมันทำไมเซี่ยวอ้าย!” อีธานทนไม่ไหวตะคอกร่างบาง

 

“ฮึก…” สีไม้ได้แต่ร้องไห้หาคำอธิบายที่หายไปเพราะความที่ยังตกใจอยู่ไม่เจอ

 

“ได้ถ้าอยากนักกูจะสนองให้มานี่” อีธานอุ้มร่างบางผาดบ่าแล้วเดินออกจากตรงนั้นทันที

 

ตลอดทางสีไม้ได้แต่ทุบตีและอ้อนวอนบอกให้ร่างสูงปล่อย ร่างสูงไม่สนใจแถมยังตีเข้าที่ก้นงอนงามอีกหลายครั้ง

 

อีธานอุ้มสีไม้และยัดเข้าไปในรถอย่างรวดเร็วไม่สนใจใครทั้งนั้น และรีบขับรถออกไปทันที

 

“คุณจะพาผมไปไหน” สีไม้ถามด้วยความกลัวแล้วจับเข็มขัดนิรภัยไว้แน่นเพราะความกลัว อีธานขับรถบนถนนใหญ่ด้วยความเร็ว บ่งบอกถึงอารมณ์ในตอนนี้

 

“ก็ผาไปเอาไง อยากไม่ใช่เหรอ” เขาพูดหยามเหยียดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ได้ยินแบบนี้สีไม้ได้แต่นั่งสะอื้นไม่รู้ว่าต้องพูดอะไร กลัวพูดไปแล้วจะยิ่งทำให้ร่างสูงข้างๆโมโห

 

สักพักอีธานก็ขับรถถึงคอนโดสุดหรูของตัวเอง เขาฉุดกระชากลากถูร่างบางขึ้นไปบนห้อง

 

พอถึงห้องสีไม้มีโดนเหวี่ยงด้วยแรงมหาศาลจากอีธานไปที่เตียงจนรู้สึกจุก ทำเบาๆก็ได้ ร่างบางหน้ามุยพร้อมตวัดสายตามองร่างสูงที่ตอนนี้กำลังปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตแบบใจเย็น

 

“คุณปลดกระดุมเสื้อทำไม” สีไม้พูดเสียงสั่นๆพร้อมกระเถิบหนีจนไม่มีหนทางให้หนี

 

“จะเอาไง ไม่จำเป็นต้องใส่เสื้อผ้า มานี่” ร่างสูงถอดเสื้อแล้วรีบโยนทิ้งลงบนพื้น ขึ้นเตียงลากข้อเท้าเล็กทั้งสองข้าง จนทำให้ร่างบางถลาไปตามแรงดึงแล้วขึ้นคร่อมทันที สองมือของสีไม้โดนคนบนร่างกดไว้กับเตียง

 

จวบ

 

“อื้อ…” อีธานก้มไปบดขยี้ริมฝีปากบางแบบที่ไม่ให้อีกคนได้ตั้งตัว ลิ้นสากสอดแสกเข้าไปในโพรงปากอุ่น ควานหารสหวานของอีกฝ่าย สีไม้รัวกำปั้นทุบอกแกร่ง จูบนี้มันช่างรุนแรงและป่าเถื่อนจนร่างบางได้กลิ่นคาวเลือดจากริมฝีปากตัวเอง

 

ริมฝีปากหยักจูบสีไม้นานหลายวินาทีจนร่างบางยากที่จะหายใจ แรงทุบอกอ่อนลงเรื่อยๆทำให้อีธานผละออกจากจูบอันแสนหวานอย่างอิดออด

 

“แฮ่กๆๆๆๆ…คนบ้าหายใจไม่ออกแล้วเอาลิ้นออกมาทำไหม” พอโดนถอนจูบสีไม้รีบกอบโกยเอาอากาศแล้วว่าร่างสูงอย่างไม่พอใจที่อีกคนเอาลิ้นเข้ามาในปากของเขา

 

“หึหึ” อีธานหัวเราะในลำคอก่อนที่จะออกจากบนตัวร่างบางและอุ้มสีไม้ในท่าเจ้าสาวเข้าไปในห้องน้ำ

 

“อ๊ะ” เสียงใสเปร่งออกมาเมื่ออยู่ๆก็โอนอุ้ม ดวงใจดวงน้อยเต้นตุบๆที่ร่างกายตัวเองโดนยกขึ้นกระทันหัน

 

อีธานวางร่างบางไต้ฝักบัวแล้วเปิดให้น้ำไหล สีไม้ตกใจรีบเอามือทั้งสองปัดปาย ส่วนร่างสูงก็หยิบฝักบัวออกมาจากที่ห้อยแล้วฉีดน้ำใส่ร่างกายเล็ก

 

“โอ้ยนี่คุณทำอะไรผมเปียกไปหมดแล้ว” สีไม้โอ๊ดครวนอย่างไม่พอใจ

 

“ล้างสิ่งสกปรกออก น่าขยักแขยง” พอล้างตัวร่างกายบางอย่างพอใจก็ทิ้งฝักบัวแบบไม่ใยดี

 

โดยไม่รอช้าอีธานถอดเสื้อผ้าของสีไม้อย่างรวดเร็ว สีไม้ก็พยายามทุบตีแต่ก็ไม่เป็นผล จนที่สุดร่างบางก็เปลือยเปล่า สีไม้เอามือไปปิดจุดซ่อนเร้นทันที ร่างสูงได้แต่มองสิ่งสวยงามตรงหน้าด้วยแววตาหยาบโลน ช่างขาวจริงๆ แค่ได้เห็นร่างตรงหน้าเขาก็มีอารมณ์แล้ว ตอนนี้แกนกายเขาเริ่มปวดและพองโตคับกางเกงที่ใส่

 

ความคิดเห็น