facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไม่รอด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 509

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2563 12:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่รอด
แบบอักษร

เนย  talk

 

 

"แจนฉันต้องไปจริงๆหรอ"ฉันพูดอย่างไม่อยากไป

 

"ต้องไปสิเขาชวนทั้งทีเลยนะ ถ้าไม่ไปเสียหน้าแย่"

 

"เห้อ😟" ฉันถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

 

"แกเลิกถอนหายใจแล้วรีบมาแต่งตัวเร็วๆเดี๋ยวสายนะ มาเลือกชุดสิ" โอ้โหชุดแต่ละอย่างของยายเเจนสวยๆทั้งนั้น แต่มันสั้นจนจะเห็นตูดอยู่แล้ว

 

"ฉันไม่โอเคกับชุดของแกสักเท่าไร"

 

"ทำไมล่ะ สวยๆทั้งนั้นเลยนะ ฉันเชื่อว่าถ้าแกต้องใส่ชุดของฉันแกต้องเด่นที่สุดในงานแน่ๆ หนุ่มทั้งหลายแล่ต้องมองแกเป็นตาเดียว"

 

"เอาที่แกสบายใจเลยจ๊ะฉันเหนื่อยที่ต้องพูดกับแกแล้ว" ฉันพูดอย่างเอื้อมระอา

 

"เนยฉันว่าชุดนี้เหมาะกับแกนะลองใส่ดูสิ"ชุดที่เเจนเลือกให้คือ เกาะอกสีแดง กางเกงขาสั้นสีดำ ซึ่งฉันคิดว่ามันไม่เหมาะกับฉันเลย

 

"ฉันอยากใส่กระโปรงยาว"

 

"โห่ยายเนยใส่กระโปรงยาวมันร้อนนะ แล้วถ้าใส่กระโปรงสั้น เดี๋ยวคนอื่นก็เห็นของลับของแกหมดหรอก ฉันว่าใส่กางเกงขาสั้นดีแล้ว เชื่อฉันสิ"

 

"ก็ได้ เพราะว่าฉันพูดอะไรก็ไม่เข้าหูแกเลย" ฉันเดินไปหยิบชุดเพื่อจะไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ฉันลองมาใส่ดูมันสั้นจริงๆเลยวะ เสื้อก็คับ กางเกงสั้นเสมอหู เอาวะนานๆจะใส่ที ลองดูสักตั้งจะเป็นไรไป

 

"ว้าวยายเนยแกสวยมาก ฉันว่าแต่งหน้าอีกนิดหน่อย เพอร์เฟคสุดๆ" เจนก็รีบจับฉันมาแต่งหน้า ตามฉบับที่แจนต้องการ ตอนนี้ฉันเหมือนตุ๊กตาที่อยู่เฉยๆให้คุณแจนจับเสริมสวย

 

"เสร็จ ลุคนี้แกสวยมาก เดี๋ยวรอฉันสักสามสิบนาทีนะ ขอให้ฉันเสริมสวยบ้างสักหน่อย เดี๋ยวหนุ่มไม่มอง อิๆ"

 

"เออเร็วๆแล้วกัน" ฉันมานั่งตรงโซฟาและยิบโทรศัพท์มาเล่นเพื่อฆ่าเวลารอเพื่อแจนแต่งหน้าทำผมของมัน

 

ติ้งๆๆ📲 เสียงข้อความในโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น ใครมันแชทมานะ

 

Armando:พี่เนยอยู่ไหนแล้วครับ

 

Armando:ถึงหรือยัง                                   จะเป็นใครไปไม่ได้ก็นายนักรบนี่แหละ ตามมาหลอกหลอนได้ทุกที่ทุกเวลาจริงๆ

 

N_noey: ยังไม่ได้ไปไหน อยู่ที่ห้องยัยแจน แล้วมีอะไร

 

Armando:เปล่าครับ ผมแค่ถามเฉยๆว่าพี่อยู่ไหนแล้ว

 

N_noey:มีธุระแค่นี้ใช่ไหม งั้นค่อยคุยกันใหม่นะ

 

Armando:ครับ ดูแลตัวเองดีๆนะผมเป็นห่วง          

 

ฉันแค่อ่านแต่ไม่ได้ตอบอะไร แล้วยายแจนก็เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี

 

"คุยแชทกับใครอยู่เหรอจ๊ะเพื่อนเนย อย่าบอกนะว่าเป็นน้องนักรบสุดหล่อที่มาจีบอะ"

 

"อืม รีบๆทำธุระให้เสร็จเร็วๆเถอะจะได้รีบไปกัน"

 

"แหม้ๆต้องมีรายงงรายงานกันด้วย หน้าอิจฉาอะ แล้วตกลงเป็นแฟนกันยังวะ"

 

"ยัง แค่ลองให้โอกาสดู ถ้ารักก็คบแต่ถ้าไม่ก็หยุดความสัมพันธ์ลง"

 

"ถ้าคบก็ดีนะ เขาว่ากันว่ากินเด็กแล้วเป็นอมตะ แถมน้องหล่อด้วย"

 

"บ้านแกสิ รีบไปแต่งตัวเร็วไรอนานแล้วนะ เดี๋ยวกูไม่ไปเลย"

 

"จ้าๆ รอแป๊ปหนึ่งนะ" แล้วยัยเจนก็รีบไปทำธุระของมันเสร็จ จนตอนนี้เราก็มาถึงที่ผับที่พี่ภานพชวนเรามา วันนี้เป็นวันศุกร์เป็นเรื่องปกติที่คนจะเยอะ

 

"คนเยอะน่าดูเลยนะ สงสัยต้องแออัดเข้าแน่ๆ"ฉันพูดเมื่ออยู่น่าผับเห็นแล้วไม่อยากเข้า

 

"ฉันก็ว่าอย่างงั้นแหละ รีบเข้าไปกันเถอะ" เป็นจริงอย่างที่ฉันพูดคนเยอะจริงๆจนตอนนี้เราเห็นโต๊ะที่พี่ผ่านมานั่ง

 

"น้องแจน น้องเนยทางๆนี้"พี่ภานพโบกมือเรียกเมื่อเห็นเราสองคน

 

"พี่ภานพสวัสดีคะ ขอโทษนะคะที่ปล่อยให้รอนาน"ยัยแจนพูดขึ้นเมื่อมาถึงโต๊ะพี่ภานพ

 

"ไม่เป็นไรจ๊ะ พวกพี่ก็มายังไม่นานมากหรอก วันนี้น้องเนยกับน้องแจนสวยมากเลยนะคะ"พี่ภานพชมฉันกับแจน แต่ดูเหมือนยัยแจนจะเขินนะ แต่ฉันเฉยๆ

 

"ปากหวานจังเลยนะคะ เดี๋ยวแฟนพี่ก็มาตบแจนกับเนยหรอก"

 

"ตอนนี้พี่ไม่มีแฟนครับ"พี่ภานพพูดแล้วมาจองทางฉัน เพื่อสื่ออะไรสักอย่าง

 

"หรอคะ อย่างนี้สาวๆทุกคนคงจับจ้องพี่ภานพคนเดียวสะแล้ว"

 

"ไม่หรอกครับ แล้วนี่กินอะไรมาหรือยังครับ สั่งเลยครับพี่เลี้ยงทั้งที เชิญนั้งครับ"

 

"ขอบคุณคะ "

 

"เนยมึงก็พูดอะไรบ้างสิวะ ให้ฉันพูดอยู่คนเดียว"

 

"ก็ฉันไม่รู้จะพูดอะไรนี่ว้าา"

 

"เอ่อ น้องเนยจะดื่มอะไรค่ะ ลองนี่หน่อยไหม อร่อยนะ" สิ่งที่พี่ภานพยืดให้ คือแอลกอฮอล์ผลไม้ ซึ่งฉันไม่ถูกกับแอลกอฮอล์ทุกชนิด

 

"เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ พอดีเนยไม่ชอบดื่ม"

 

"มาทั้งที ไม่ดื่มเสียดายแย่ แถมอันนี้มีแอลกฮอล์น้อยมาก ไม่เมาหรอกครับ"

 

"เนยฉันรับประกันได้ อันนี้ไม่เมาแน่นอน"ยัยแจนพูดเสริม

 

"ขอบคุณคะ"ฉันรับเครื่องดื่มอย่างเต็มใจ รสชาติก็ไม่เลวอย่างที่คิด

 

 

 

นักรบ  tlak

 

"มึงจะชวนกูมาทำไมที่นี่วะ แล้วทำไมไม่เชิญไอเวรสองตัวมาด้วย"เสียงที่รอดออกมาไม่ต้องสงสัยมันคือเสียงไอไม้มันบ่นตั้งแต่นั่งเข้ามาแล้ว ถ้าไม่ชวนมาเป็นเพื่อนจะไม่ชวนมันจริงๆพูดมาก

 

"มึงหยุดพูดสักทีสิวะ อุส่าชวนมาก็นั่งดื่มเงียบๆ"ผมพูดกับมันอย่างใจเย็นสุดๆและ

 

"ก็แค่กูแค่สงสัย ทำไมไม่ไปร้านประจำที่มึงเคยไปวะ"

 

"เดี๋ยวมึงก็รู้ แถมมึงได้เปลี่ยนบรรยากาศอีกตั้งหาก"

 

"แออัดแบบนี้มีบรรยากาศ ไม่จองห้องvipวะ"

 

"เรื่องมาก"ผมพูดแค่นั้นก็เงียบไปต่างคนต่างดื่ม ทำไมยัยนั้นมาช้าขนาดนี้วะ ผมมาตั้งนานแล้ว ทุกคนคงคิดว่าผมรู้ได้ไงว่าพี่เนยจะมาที่นี่ ไม่มีอะไรที่นักรบไม่รู้ครับ ขอบอก

 

"ไอนักรบ นั้นใช่พี่เนยของมึงหรือเปล่า"อ่าในที่สุดก็มาสักที ทำไมวันนี้ sexy เป็นพิเศษ เหมือนไม่ใช่พี่เนยที่ผมรู้จัก หรือว่าจะเป็นสาวราตรีท่องกลางคืนกันนะ หึๆผู้หญิงก็เหมือนกันทุกคนจริงๆทำมาเป็นเล่นตัว

 

"เออ"ผมตอบแค่นั้นก็กระดกแก้วเหล้าเข้าปากเพื่อระงับอารมณ์ตัวเอง

 

"อ้อที่ให้กูมาที่นี่จะมาเฝ้าพี่เนยของมึงว่างั้น ที่แท้ก็..."

 

"มึงหุบปากไปเลย ยัยนั้นก็เหมือนผู้หญิงทุกคนที่กูผ่านมาทั้งนั้นแหละ"

 

"มึงได้เขาแล้วหรอ"

 

"ยัง"ผมตอบอย่างไม่ลังเล

 

"แล้วมึงรู้ได้ไง ว่าเหมือนผู้หญิงที่มึงผ่านมา"

 

"......."ผมเลือกจะเงียบ เพราะผมก็ไม่เข้าใจ 

 

"เงียบ เรื่องของมึงเถอะ ว่าแต่ว่าพี่เนยแม่งโคตรแจ่มเลยวะ ถ้าพี่เนยแต่งแบบนี้ทุกวันคงดีต่อตาของชายหลายๆคนแล้วหนึ่งในนั้นรวมถึงไอไม้คนนี้ด้วย"ไอไม้พูดอย่างติดตลก มันก็จริงของมันยัยนี่หุ่นก็ดี เหมือนไม่ใช่ยัยกุ้งแห้งที่ผ่านมา

 

"นั้นยัยพี่แจนนี่ว่าา"

 

"มึงรู้จักพี่แจนด้วยหรอ"ผมถาม

 

"ก็ไม่เชิง อยู่ใกล้ๆบ้านกูก็เลยรู้จักกันมั้ง"    ผมก็ไม่ได้ถามอะไรมากเพราะผมไม่ค่อยอยากรู้สักเท่าไร เพราะตอนนี้ผมสนใจผู้หญิงที่ใส่ เกาะอกสีแดงอยู่ห่างจากผมห้าหกโต๊ะ และดูเหมือนยัยพี่เนยจะลุกไปไหนสักอย่าง ผมรีบลุกเดินตามทันที

 

"แล้วนี่มึงจะไปไหน"ไอไม้ถามเมื่อเห็นผมลุกออกจากโต๊ะ

 

"ทำธุระ ถ้ากูไม่กลับมามึงกลับไปได้เลยนะ  ส่วนนี่ค่าเหล้า"ผมบอก แล้วรีบหยิบธนบัตรสีเทา 5 ใบให้ไอไม้ แล้วก็รีบเดินตามพี่เนยทันที

 

"เออ"ไอไม้ตอบแค่นั้น แต่ผมก็ไม่สนใจอะไร ดูเหมือนพี่เนยจะเข้าห้องน้ำนะ ผมก็เดินเข้าห้องน้ำหญิงอย่างชิวๆโดยไม่สนใจอะไร

 

"นายนักรบ"พี่เนยดูตกใจที่เห็นผมที่นี่

 

"นายมาที่นี่ได้ยังไง แล้วใครให้เข้ามานี่ห้องน้ำหญิงนะ"

 

"ผมจะอยู่ตรงไหน เดินตรงไหนมันก็เรื่องของผม ทีพี่เนยนั่งพลอดรักกับไอหน้าจืดนั้น ยังไม่มีใครห้ามเลย"

 

"นายพูดจาดีๆหน่อยนะ พี่ภานพเขาเป็นพี่นายนะพูดอะไรก็หัดรู้ กาละเทสะบ้าง"

 

"แล้วไง ผมไม่จำเป็นต้องเคารพมันเป็นพี่นี่ แล้วพี่เนยดูสนิทสนมกับมันน่าดู ถึงขั้นไหนแล้วครับ ลีลาเขาเด็ดไหม"

 

เพี๊ย เสียงมือเข้ามากระทบหน้าผมเต็มๆ

 

"นายมันคนต่ำจริงๆสมองมีไว้คิดแค่นี้จริงๆสินะ ฉันคงซวยจริงๆที่รู้จักกับคนชื่อนักรบอย่างนาย"

 

"ทำไม ได้กับมันคงเด็ดสิท่า สงสัยชอบอะไรที่แก่กว่า ทำไมพี่ไม่ลองอะไรที่แปลกใหม่ดูละครับ รับรองพี่ติดใจ"ผมพูดอย่างเดือดๆแล้วจับข้อมือของพี่เนย จนเกิดรอยแดง

 

"ปล่อยนะ มันเจ็บ"

 

"แล้วพี่จะรู้ว่าอย่ามาตบหน้าคนอย่างผม มานี่"ผมลากพี่เนยออกจากผับ โดยไม่สนใจคนรอบข้างหรือคนที่ผมลากอยู่เลย 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น