email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 09 Fight for you

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 81

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ต.ค. 2563 16:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
09 Fight for you
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

Chep #09 

Fight for you. 

 

 

 

 

 

@Thors Part 

ตอนนี้พวกเราพาป๊า ม๊ามาที่วังของแอชแล้ว ตอนมาถึงที่นี่ก็มืดพอดี เพราะม๊ารีบอยากมาเลย บอกอยากเห็นวังลูกสะไภ้ พวกผมจะทำอะไรได้ครับ นอกจากตามใจพาม๊าแกมา ม๊าดูตื่นเต้นตั้งแต่ทางเข้า บอกว่าไม่เคยเห็นระบบรักษาความปลอดภัยขนาดนี้ ม๊ารู้...ว่าตลอดข้างทางมีคนของแอชแอบซุ่มดูอยู่ สุดยอดเกินไปแล้วม๊า เล่นซะเมียผมเอ๋อไปเลย 

เช้านี้ยังไม่มีอะไรมาก แอชดูจะตื่นเต้น รีบปลุกให้เธิร์ซมาเข้าครัวแต่เช้า ที่ต้องปลุกเพราะพวกผมไล่ไอ้พ่อครัวที่จ้องหน้าเมียผมตาเป็นออกไปแล้วน่ะสิ มันจะเหิมเกริมเกินไปแล้ว รู้ว่าเมียกูสวย แต่ไม่ต้องเยอะ ทำตัวเยอะมากๆ ระวังอายุน้อย พวกคุณก็ด้วย! 

 

"โห... ทำอะไรกันเยอะแยะเลยเนี่ย" 

"อ้าวม๊า ผมทำเสียงดังหรอฮะ" 

"ป่าวหรอกจ้ะ เช้าแล้วแม่ก็ต้องตื่นสิ ถามแปลกๆ" 

"แม่มานั่งรอตรงนี้ก่อนครับ เดี๋ยวพวกเราทำเสร็จแล้วจะยกออกไปนะครับ" 

"น่ารักที่สุด! อื้อ!!! อยากเก็บกลับบ้าน!!!" 

"ไม่ได้!! / ไม่ได้!!" 

"รู้น่า แหม่... แม่แค่คิดดังไปหน่อย" 

"เดี๋ยวเถอะนะ คุณอลิส" 

"ไม่ต้องมาทำหน้า ทำตาเลยนะ!! ฉันแม่พวกแกนะ ไปเถอะหนูแอช ไปนั่งที่โต๊ะอาหารกับแม่ ปล่อยให้สองเสือทำไป" 

"ครับ ^^" 

"แอชจ๋า......./ เมียไม่ไป......" 

"เวอร์จริงๆ เลย! ไปกันเถอะจ้ะ" 

 

หึ้ย! ม๊านะม๊า ชอบฉกเมียพวกผมไปอยู่เรื่อยเลย เช้านี้พวกผมทำเมนูง่ายๆ ไม่รู้ว่าเรียกพวกผมได้ไหม เพราะผมแค่ช่วยล้างผัก หั่นผัก นอกนั้นเธิร์ซทำหมดเลย ห้ามว่าผมนะ งานทางนี้ผมไม่ถนัดหรอก ผมชอบประดิษฐ์นู่นนี่มากกว่า ตอนนี้ก็กำลังศึกษาตัวยา และสมุนไพรที่มันดีต่อร่างกาย เพื่อที่จะให้แอชได้ใช้บ้าง ไอ้ตัวแสบมันจะได้แข็งแรง ไม่กวนแม่เยอะ และอีกตัวยานึงเผื่อต้องใช้ฉุกเฉิน แต่ผมไม่ค่อยอยากจะใช้มันสักเท่าไหร่ ก็ได้แต่ภาวนาไม่ให้แอชเป็นอะไร 

แต่ไปบ้านพ่อตาครั้งนี้ ผมก็จะลองถามพ่อตาดูว่าควรทำอย่างไร และร่างกายของพวกเขาเป็นแบบไหน จะได้เตรียมการถูก ผมไม่อยากเสียแอชไป รวมถึงไอ้เสือในท้องแอชด้วย อย่าสงสัยเลยฮะ มันเป็นความรู้สึกส่วนตัว ที่พวกผมสัมผัสกันได้ว่าเด็กในท้องแอชเป็นผู้ชาย ก็คงเหมือนพ่อที่รู้ตั้งแต่พวกผมอยู่ในท้องนั่นแหละ 

........................................................................................ 

 

 

 

ใช้เวลาในการเดินทางร่วม 5 ชั่วโมง นี่ขนาดเจ็ทของแอชทำความเร็ว 600 ไมล์/ชั่วโมง ระยะทางที่แอชคาดไว้นั้นมันไม่ตรงปก!! คงจะต้องสอนให้แอชคำนวณใหม่ เห้อ... 

ผมก็คิดไว้แล้วแหละว่าวังท่านพ่อของแอชจะใหญ่โต แต่นี่มันเลยคำว่ามโหราณมาไกลมาก! อะไรจะใหญ่ขนาดนั้น!! ทุกอย่างนั่นทำด้วยทองหรือเปล่า ทำไมถึงเปร่งปรั่งขนาดนี้ หน้าปราสาท ใช่ตั้งใช้คำนี้!!! มีเสือขาวที่เขี้ยวยาวลากดินตั้งอยู่สองตัว ดวงตาสีดำขลับ ดูน่าเกรงขาม แอชบอกว่ามันคือสัญลักษณ์ประจำตระกูล 

เมื่อก้าวลงจากเจ็ท ก็พบกับคนรับใช้ (?) ที่มาตั้งแถวรอรับ โดยหัวแถวตรงประตูทางเข้าปราสาทมีชาย หญิงคู่นึงยืนรอรับอยู่ และคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ทั้งสองคนนั้นทำไมหน้าเหมือนเมียผมจังวะ คนนึงออร่าออกแบบแอช ส่วนอีกคนนี่เหี้ยมเกรียมมาเลย อยู่ไกลขนาดนั้นยังแผ่กลิ่นอายสังหารมาถึงนี่ ชักเสียวสันหลังแล้วสิ 

"แอชครับ ทำไมสองคนนั้นหน้าเหมือนแอชจังเลยล่ะ" 

"พวกพี่ๆ ฉันน่ะ อ้อ ฉันลืมบอกว่ามีพี่น้องฝาแฝด แฝดสามน่ะ" 

"หา... สามเลยหรอ" 

"แล้วไอ้แสบนี่ จะสอง... หรือสามกันนะ" 

"กูว่าสาม" 

"ฮึ้ม... คงต้องมาวางแผนกันใหม่" 

"ท่านพ่อ!! ท่านแม่!!!" 

 

เอาแล้วไงครับ แฝดเจอแฝด ชิบหายกันละคราวนี้ แค่ลูกคนเดียวก็ห่วงร่ายกายแอชจะแย่แล้ว นี่อาจเป็นไปได้ถึงสาม แอชเมียรักจะไหวไหมเนี่ย ความเครียดถาโถมเข้ามามากกว่าเดิมอีก คงต้องคิดค้นตัวยาใหม่ เอาให้สมบูรณ์แบบ ห้ามมีข้อผิดพลาดเด็ดขาด! 

"ไม่คิดถึงกันเลยหรอ แอชเทค" 

"คิดถึงสิรอช ซาเวียร์ด้วย!!!" 

"แอ่ม... ทำตัวให้มันดีๆ หน่อย ต่อหน้าผู้ใหญ่ พี่สอนพวกเจ้าหัดทำกันบ้าง ซนจริงๆ" 

"โถ่ซาเวียร์...ทำตัวเป็นตาแก่ไปได้" 

"สวัสดีครับคุณพ่อ คุณแม่ของแอชเทค ผมและภรรยา เป็นพ่อแม่ของเธิร์ซ และธอร์สครับ" 

"อื้ม เข้าข้างในกันเถอะ" 

"มาเถอะค่ะ ^^" 

 

ข้างนอกว่าเวอร์วังแล้ว ข้างในยิ่งกว่า!!! สุดยอดเกินไปแล้ว!!!!! บ้านทั้งหลังทำด้วยเงิน และทอง เฟอร์นิเจอร์ที่ตกแต่งนี่อีก ต้องรวยขนาดไหนวะเนี่ย ก็อย่างว่าแหละ มีอายุขัยกันเป็นพันๆ ปี แต่นี่มันจะเกินไปหน่อยไหมอ่ะ รวยกว่าคนทั้งประเทศรวมกันอีกมั้งเนี้ย ขนาดตระกูลขุนนางยังขนาดนี้ แล้วตระกูลกษัตริย์อย่างผัวน้องหนูมันจะขนาดไหนวะเนี้ย!!! 

ผมที่มองซ้าย มองขวา จนม๊าส่งสายตาอาฆาตมาให้ จำต้องหยุดทุกการกระทำ นั่งสงบเสงี่ยมเจียมตัวดีๆ ข้างเธิร์ซ ว่าแต่...ทำไมมันนิ่งจังวะ แล้วทำไมกูไม่นิ่ง เอ๊ะ อย่างไง 

 

"เอาล่ะ ฉันคิดว่าทุกคนคงรู้ดีว่าฉันเรียกมาทำไม พวกเธอสองคนตามฉันมาในห้องทำงาน" 

"ครับ / ครับ" 

"เอ่อ...ดิฉันขอพูดอะไรบางอย่างก่อนได้ไหมคะ" 

"ปล่อยให้เป็นเรื่องของพวกผู้ชายเถอะค่ะคุณแม่ ดิฉันจะพาเดินดูตัวปราสาท แล้วจะเดินไปส่งที่ห้องรับรองนะคะ" 

"เอางั้นหรอคะ" 

"เชื่อฉันเถอะค่ะ ^^" 

"เรียกฉันว่าอลิสก็ได้ค่ะ" 

"ได้ค่ะอลิส อลิสก็เรียกฉันว่าเอมม่าได้เลยนะคะ" 

"แต่คุณอายุ..." 

"ไม่ต้องถือหรอกค่ะ เราจะดองกันแล้วนี่คะ" 

 

พวกผมโดนลอยแพแล้วครับ ม๊าโดนท่านแม่ของแอชตกไปแล้ว พวกผมเหลือบมองไปทางแอช แอชก็เหมือนจะโดนพวกพี่ๆ ของตัวเองพาหนีพวกผมไปอีก เอาล่ะครับ ตายเป็นตาย!! พวกเราหันมองหน้ากัน แล้วเดินตามท่านพ่อของแอชเข้าไปในห้องทำงาน 

อะ อะ ไอ้เชี่ย!!!! นี่มันห้องแห่งความลับสัสๆ ท่านพ่อของแอชจะฆ่าพวกกูหมกไว้ไหมวะ ผนังห้องแม่งเต็มไปด้วยอาวุธสารพัด โต๊ะทำงานก็มีกองเอกสารท่วมหัว น่ะ นั้นชั้นหนังสือหรอวะน่ะ โห อย่างกับห้องสมุด และที่สำคัญ!!! เฟอร์นิเจอร์แม่งทำมาจากเงิน และทอง เชี่ยๆๆ พ่อตาหยิบกริชออกมาทำไมวะ ช่วยบอกทีว่าหัวกริชเล่มนั้นไม่ได้มาจากเพชร เชี่ยเอ้ย!!! เกินไปอ่ะเอาจริง มึงอ่ะไรด์เขียนเวอร์ชิบหาย ไม่ให้พวกกูรวยบ้างวะ ให้กูไปล้มลุกคลุกคลานในดงศัตรูกันตั้งแต่เด็กทำห่าอะไร โบกสักทีดีไหม หือ!!! (**ใจเย็นพี่มึง มันเป็นอรรถรส) 

"อ่ะ บอกเหตุผลดีๆ กันมาคนละข้อสิ กล้าดีอย่างไงมาทำให้ลูกฉันเป็นแบบนั้น!!!" 

"คะ คือพวกผมรักแอชเทคครับ!!!" 

"ใช่ครับ พวกผมเคยเจอกับแอชตั้งแต่ 5 ขวบ ตอนนั้นแอชช่วยพวกผมไว้จากกริซลี่ ตอนนั้นเขาดูแข็งแรง มันทำให้พวกผมประทับใจ เริ่มชอบ พอตามหาเขาเรื่อยๆ ก็ยิ่งชอบ" 

"แล้วพอมาเจอกันอีกที มันจึงเริ่มแปลเปลี่ยนเป็นความรัก พวกผมเริ่มตาแอชอีกครั้ง จนในที่สุดก็ได้เจอ เพราะพวกผมได้เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของแอช ตามหาเลือดตาแทบกระเด้น บทจะเจอก็เจอกันง่ายๆ" 

"แล้วพวกนายรู้กันตอนไหนว่าแอชไม่ใช่มนุษย์" 

"เรื่องนั้นพวกผมคิดว่ารู้ตั้งแต่ 5 ขวบแล้วนะครับ แต่มันก็ยังไม่สามารถมีอะไรมายืนยันได้ เพราะตอนนั้นยังเด็กกันอยู่ เลยไม่รู้ว่าความจำนั้นมันของจริง หรือพวกเราสร้างมันขึ้นเอง" 

"และเหตุการที่ทำให้รู้แน่ๆ เลยก็ตอนที่พวกผมเจอแอชที่บริษัท วันนั้นแอชเข้ามาจัดการกับหนอนบ่อนไส้ ที่เอาข้อมูลบริษัทไปขายกับคู่แข่ง พวกผมแอบตามแอชลงไปที่ห้องใต้ดิน และเจอเข้ากับเหตุการเค้นเอาความจริงจากปากของไอ้หมอนั่น" 

"พวกผมได้เห็นแอชสู้อีกครั้ง เมื่อไอ้หนอนนั่นมันคิดตุกติก และแอชก็จัดการขั้นเด็ดขาด และพวกผมก็..." 

"เอ่อ..." 

"พวกนายทำอะไร!" 

"คือพวกผมถ่ายคลิปเอาไว้ขู่แอชนิดหน่อย แต่ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรนะครับ" 

"ใช่ๆ พวกเราแค่ถ่ายเอาไว้เป็นตัวประกัน เพื่อไม่ให้แอชหนีพวกผมไปอีก ก็เท่านั้นครับ" 

"เหอะ ทำอะไรไม่เคยจะระวังตัว คิงไม่น่ามอบหมายภารกิจนั่นให้แอชเลย ป่านนี้ไม่โดนจับได้ไปแล้วหรอเนี่ย" 

"ยังครับ" 

"หือ...? นี่รู้ด้วยหรอ" 

"ก็...นิดหน่อยน่ะครับ ได้ยินแอชเปรยๆ ว่าจะได้เลื่อนขั้นเพราะภารกิจใกล้จะสำเร็จ" 

"แหะๆ" 

"หึ คงจะเป็นเพราะความอคตินั่นแหละ ไม่งั้นคนหูไวตาไวอย่างโจนาธานจับได้ไปนานแล้ว" 

 

ความมาคุของพ่อตาผมเริ่มลดลงแล้วครับ ว่าแต่ผัวน้องหนูนี่อคติอะไรกับคิงนะ ทำไมทุกคนดูเอาใจช่วยกันจัง แต่ผมว่าเคลียร์ตรงนี้ให้รอดก่อนดีกว่า ฮ่าๆ เสียวจะโดนกริชปักหัวจริงๆ 

 

"เอ้านี่!" 

"ครับ? / ครับ?" 

 

ไม่ให้งงอย่างไงไหว อยู่ดีๆ พ่อตาเล่นโยนกริชมาให้คนละเล่มแบบนี้ พวกผมมองหน้ากันงงๆ แล้วหันไปทางพ่อตาที่มองมาอยู่ก่อนแล้ว ท่านยกยิ้มมุมปากแล้วน้อย ทำท่าพึงพอใจที่เห็นพวกผมรับกริชกันไว้ได้ 

 

"ใช้ได้นี่ เร็วดี แต่ก็แค่ความเร็วระดับมนุษย์น่ะนะ" 

"เอ่อ ให้กริชกับพวกผมทำไมหรอครับ" 

"หึ!" 

".../..." 

"ในอีกสองวันฉันจะจัดการประลองขึ้น เพื่อดูความแข็งแกร่งของพวกแกสองคน ฉันจะได้รู้ว่าคนที่กล้ามาทำให้ลูกฉันตั้งท้องเนี่ย มันมีน้ำยาแค่ไหน" 

"ให้พวกผมประลองกับอะไรหรอครับ" 

"กับลูกน้องฝีมือดีของฉัน โดยปกติแล้วอาวุธทั่วไปทำอะไรพวกเราไม่ได้นอก นอกจากกริชเงินอันนั้น จงใช้ให้ดีล่ะ" 

"..." 

"อ้อ... ระวังตายล่ะ ลูกน้องฉันฝีมือดีมาก ความเร็วนี่ก็... เอาไว้ดูวันประลองแล้วกัน หึๆ" 

"จะแค่ไหนก็จัดมาเลยครับ พวกผมก็ผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกัน" 

"ใช่ ไม่ต้องออมมือนะครับ จัดมาให้หมดหน้าตักเลย" 

"อวดดี" 

 

ไอ้สัส พวกกูพูดเหี้ยอะไรออกไปวะเนี้ย มันใช่เวลามาขิงไหมวะ ก็นะ ไม่อยากให้พ่อตาคิดว่าอ่อนแอ แต่แม่งเผลอปากดีออกไป ตอนนี้พ่อตาเกลียดขี้หน้าแล้วมั้งเนี้ย หือ..... 

"มึงไม่เงียบปากไว้วะ สัสเอ้ย" 

"มึงก็เหมือนกันนั่นแหละ" 

"เอาไงดีวะ" 

"ก็ต้องไปฝึกดิ มึงรอเหี้ยไรล่ะ" 

"เออไป ไปตามป๊ามาลองมือไป แม่งเลือดขึ้นหน้าแน่" 

"เอออ่ะดิ สัสเอ้ย" 

 

พวกผมพากันเดินคอตกออกมาจากห้องทำงานของพ่อตา ฮึก อยากวิ่งไปหาเมียรักให้กอดปลอบ ไอ้พี่ชายแม่งก็ยึดตัวไว้ มันจะเกินไปแล้วนะ ถึงจะเป็นพี่พวกกูหึง!!! ปล่อมือที่จับนั่นออกจากเอวเมียกูเดียวนี้!!! 

 

"มองอะไร? เบื่อลูกตาตัวเองแล้ว? ช่วยสงเคราะห์ควักออกให้ดีไหม?" 

"ซาเวียร์!" 

"ก็จริงอ่ะ ฉันพูดอะไรผิดหะรอช ก็พวกมันจ้องมาอ่ะ" 

"เป็นอย่างไงบ้าง ท่านพ่อว่าไง แล้วถือกริชกันออกมา...?" 

"ก็พ่อตา... เอ่อ ท่านพ่อของแอชท่านให้มา" 

"อือหึ...ให้มาทำใม?" 

"คือ... อีกสองวันจะมีการจัดประลองน่ะ" 

"ประลอง!!!" 

"ใช่ครับ การประลองของพวกเรากับคนของท่านพ่อ" 

"เอ้อใช่ ป๊าครับ ป๊าต้องมาช่วยซ้อมมือให้พวกผมนะ พ่อตาเขาขู่ไว้เยอะ" 

"ได้อยู่แล้ว จะจัดหนักๆ ให้เลย หึ" 

"ขอบคุณครับ คุณฮาเดส" 

 

หึ... ในเมื่อม๊ามีฉายาว่าเพอร์เซโฟนี ป๊าของพวกผมก็ต้องมีฉายาว่า ฮาเดส เป็นธรรมดา ก็เขาเกิดมาคู่กันนี่เนอะ เห็นที่พวกผมคงต้องคิดฉายาของตัวเองกับเมียรักบ้างแล้ว บางทีจบการประลองนี้อาจจะขอให้พ่อตาช่วยตั้งให้ก็ได้นี่นะ 

 

"เมียจ๋า.... หาห้องซ้อมให้หน่อยได้ไหมครับ" 

"พวกนายแน่ใจนะ ลูกน้องพ่อฉันฝีนมือพอๆ กับฉันเลยนะ แต่กับบางคนเขาเก่งกว่าฉันอีกนะ" 

"เราไม่กลัวหรอก เราจะพิสูจน์ให้พ่อตาเห็นว่าเรามีดีกันแค่ไหน เราผ่านอะไรมาเยอะ เมียจ๋าไม่ต้องห่วงนะครับ" 

"ใช่ พวกเราสู้กับกริซลี่ตั้งแต่ 5 ขวบนะครับ" 

"ก็ตอนนั้น อื้อ!" 

"เห้ยๆๆ ทำไรน้องกู!!!" 

"จูบเมียครับ คุณพี่มีอะไรหรอครับ" 

"หึ้ย!! รอชจะดึงฉันไว้ทำไม" 

"ก็ซาเวียร์ชอบหัวร้อนนี่ อีกอย่างแอชเทคก็เป็นภรรยาพวกเขานะ" 

"ก็นี่มันวังท่านพ่อ มันไม่มีสิทธิ!!!" 

"แอชรีบพาเธิร์ซ กับธอร์สไปห้องก่อน ทางนี้ฉันดูเอง" 

"นี่!! ไอ้พวกบ้า! ฉันจะลงประลองด้วย จะอัดพวกแกให้เละ คอยดู!!!" 

 

ไอ้สัสเธิร์ซนี่ก็อ้อนตีนจริงๆ แค่นี้คนลงประลองยังไม่เยอะอีกเรอะ!!! อีกอย่างนึงคือมึงไม่แบ่งให้กูจูบด้วย สัสเอ้ย!! กูแม่งก็ช้า ไม่ทันไอ้ห่าเธิร์ซ คราวหน้ากูไม่ยอมแน่!!! 

แอชเทคพาพวกผมเดินมาทางปีกตะวันออกของปราสาท แอชเทคบอกว่าปราสาทฝั่งนี้เป็นของเขาทั้งหมด มีห้องฝึกซ้อม ลานประลองชั่วคราว ห้องหนังสือ และห้องต่างๆ ครบครัน แทบจะทุกอาชีพเลยก็ว่าได้ เหล่าคนดูแลปราสาทฝั่งนี้ก็ออกมาต้อนรับกันพร้อมหน้า บางทีผมก็อิจฉานะ ทำไมตอนเด็กๆ ต้องไปลำบากตรากตรำขนาดนั้น... แต่ชีวิตช่วงนั้นมันก็ทำให้ผมได้พบกับแอชเทคนี่เนาะ ถือว่าดีก็ได้ อิอิ 

 

"อื้อ.... ขอกำลังใจหน่อยสิจ๊ะเมียจ๋า..." 

"ใช่ครับ ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไปพวกผมคงต้องไปขลุกอยู่ในห้องซ้อมอย่างเดียวแน่เลย" 

"เธิร์ซก็เป็นไปกับธอร์สด้วยหรอเนี้ย" 

"ไอ้นี้มันก็เหมือนธอร์สแหละ มันเก๊กไปงั้นเอง โอ้ย! สัสนี่" 

"ปากมากมึงอ่ะ ก็จะไม่ได้มากอดรัดฟัดเหวี่ยงแล้วนี่ ต้องขออ้อนหน่อย ได้ไหมครับ" 

"อื้อๆๆ จุ้บ จุ้บ" 

"หึหึ ไม่พอหรอก แบบนี้น่ะ" 

"หือ...? ต้องขนาดไหนล่ะ" 

"ก็ต้องขนาดนี้ไง!!!" 

"เฮ้ย จะทำอะไรเนี้ย ฮ่าๆ" 

 

ผมอุ้มแอชเทคมาที่เตียงและช่วยกันจัดการเติมพลัง ต้องเอาให้คุ้มครับ เก็บเกี่ยวให้มันเอ่อล้นไปเลย ไหนๆ ตั้งแต่พรุ่งนี้ผมก็ต้องไปฝึกหนักกันอยู่แล้วนี่นะ แต่ผมไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นหรอกนะครับ ก็แอชกำลังมีไอ้ตัวน้อยอยู่นี่น่า แล้วอีกอย่างพรุ่งนี้หมอหลวงก็จะมาดูอาการให้แอชด้วย พวกผมเลยไม่ได้ทำอะไรที่มันต้องออกแรงเกินไปกับแอช 

ว่าแต่ผมงอแงได้ไหมอ่า... อยากนอนกอดเมียมากกว่าอ้ะ ฮือ... แค่คิดว่าจะไม่ได้เห็นเมียที่รักก็แทบไม่มีแรงทำอะไรแล้ว โฮ่.... ทุกคนไม่เข้าใจ พ่อตาไม่เข้าใจผม ฮึก กระสิกๆ 

 

 

 

 

 

 

............................................................................. 

นางธอร์ส!!! แกเป็นพระเอกที่แบ่บ ฮึ้ม!!!!!!! 

อีแม่ปวดหัว! 

ฮ่าๆ 

ความคิดเห็น