ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ค่าอัตราที่เปลี่ยนไป

ชื่อตอน : ค่าอัตราที่เปลี่ยนไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 358

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2563 22:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ค่าอัตราที่เปลี่ยนไป
แบบอักษร

หลังจากที่ปล่อยให้ชาวบ้านไปทำภารกิจส่วนตัวของตัวเอง ชิงรั่วกับน้องๆ ก็เข้าไปที่พักผ่อนภายในเต็นท์ที่พักของตัวเอง สงสารน้องๆ วันนี้คงจะเหนื่อยมากเพราะดูอ่อนแรงกันทุกคน หลังจากอาบน้ำกินข้าวแล้ว ชิงรั่วก็บอกน้องทั้งสองคน

 

เพราะวันนี้นางจะคุยงานกับชาวบ้านเพื่อเริ่มก่อตั้งศูนย์บรรเทาทุกข์ นางคิดว่าสถานที่แห่งนี้สามารถรองรับผู้คนที่จะมาขอความช่วยเหลือได้ในอนาคต แล้วก็อีกอย่างนึงที่สำคัญพื้นที่มันเชื่อมต่อกับหมู่บ้านสายหมอกข้างล่าง

 

นางคิดจะให้ชาวบ้านในพื้นที่เพาะปลูกพืชผักผลไม้ แล้วก็สัตว์เลี้ยงให้มันครอบคลุมทั้งภูเขาเชื่อมต่อไปยังหมู่บ้านสายหมอกพื้นที่อาณาเขตน่าจะเพียงพอแต่ทั้งนี้ทั้งนั้นนางก็ต้องสอบถามเจ้าของพื้นที่ก่อนว่าพื้นที่ส่วนไหนใช้ได้ส่วนไหนใช้ไม่ได้แล้วที่สำคัญวันนี้บรรดาผู้ชายที่ไปหาอาหารในป่าลึก พวกเขาไปเจออะไรมาจะได้หาทางป้องกันทำการคุยงานแบบนี้มันไม่เหมาะกับเด็กนางจึงอยากให้น้องพักผ่อนดีกว่า

 

"พวกเจ้าเย็นนี้ไม่ต้องออกไปนอนพักผ่อนเถอะวันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เดี๋ยวที่เหลือพี่ใหญ่จัดการเองอย่าลืมดื่มนมด้วยนะ"

 

"เจ้าค่ะพี่ใหญ่"

 

ชิงลี่ตอบรับพี่สาวที่จริงวันนี้นางเองก็เหนื่อยมากจริงๆ เพราะวิ่งวุ่นไปมาหลายที่ก็เพราะอยากช่วยพี่สาว

 

"แต่ข้าไม่เหนื่อยเลยนะขอรับพี่ใหญ่ ข้าอยากออกไปช่วยพี่ใหญ่ด้วย"

 

ชิงเล่อ ทำหน้างอ เขายังไม่อยากพักไม่เห็นจะเหนื่อยเลยสักนิดฝึกวิชายังออกแรงมากกว่านี้อีกแล้วอีกอย่างเขาอยากไปเจอเพื่อนๆ ด้วย

 

"อาเล่อ ถึงแม้ว่าเจ้าไม่เหนื่อยแต่เจ้าก็ควรพักผ่อนเพราะว่าถ้าหากเด็กๆ พักผ่อนไม่เพียงพอร่างกายก็จะเจริญเติบโตช้าเจ้าอยากเป็นเด็กตลอดไปเหรอ หือ "

 

หนุ่มน้อยหน้าตาตื่นถ้าเขานอนไม่พอเขาจะกลายเป็นเด็กตลอดไปหรอ ไม่เอาหรอกเขาอยากโตเร็วๆ เขาไม่อยากเป็นเด็กแบบนี้ตลอดไป

 

"ไม่เอาข้าไม่อยากเป็นเด็กพี่ใหญ่ข้าไปนอนก่อนนะ พี่รองไปกันเถอะไปนอนกันไม่งั้นเราจะตัวแคนี้ตลอดไปนะ"

 

ชิงรั่ว อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อเห็นเจ้าตัวแสบลากกึ่งจูงพี่สาวตัวน้อยให้ไปนอนเร็วๆ เพราะกลัวว่าตัวเองจะไม่โตขึ้น

 

"อย่าลืมอาบน้ำแปรงฟันด้วยนะ! "

 

ชิงรั่วตะโกนตามหลังน้องๆ เพราะกลัวพวกเขาจะลืม นางเอาเครื่องทดสอบค่าอัตราในช่องเก็บของพิเศษออกมาเตรียมไว้เพราะว่าการที่จะมอบหมายให้ใครสักคนนึงทำหน้าที่เป็นแกนนำอย่างน้อยต้องเป็นคนดีในระดับนึงที่จะเห็นแก่ส่วนรวมค่าเฉลี่ยนางไม่ได้ตั้งเป้าหมายสูงขนาดว่าทุกคนต้องเป็นสีเขียวสีขาวทั้งหมดเพราะว่าสิ่งที่เขาพบเจอมาตลอดหลายปีต่อให้เป็นคนดีมากแค่ไหนมันก็อาจจะเปลี่ยนแปลงได้เพราะสภาพแวดล้อมผลักดันให้คนเปลี่ยนไป

 

พอนางออกมาข้างนอกก็พบว่าบรรดาชาวบ้านเกือบทั้งหมดมานั่งรออยู่ตรงลานกว้างด้านหน้าเป็นที่เรียบร้อยแล้วส่วนเด็กๆ กับผู้เฒ่าคนสูงอายุไปอยู่ที่กระโจมแจกของด้านข้างเกือบเต็มพื้นที่ด้านในพอพวกผู้ชายเข้ามาพื้นที่ที่นานนึกว่าเพียงพอกลับดูคับแคบไปถนัดตา

 

'คนเยอะแบบนี้จะต้องตะโกนขนาดไหนนะถึงจะได้ยินกันทั่วถึง ทำยังไงนะในช่องพิเศษมีแบบที่เรียกว่าลำโพงหรือเปล่านะจำไม่ได้แล้ว'

 

ชิงรั่วลองค้นหาสิ่งที่ใกล้เคียงพอที่จะทำให้เสียงดังขึ้นเพราะว่าคนเกือบ 400 คนที่อยู่ในที่นี้จะได้ยินแล้วได้ฟังภาพรวมทั้งหมด

 

บรรดาชาวบ้านที่มานั่งรอท่านเทพธิดาต่างพากันงงๆ เมื่อเห็นเทพธิดาไม่พูดไม่จาเอาแต่นิ่งเงียบ แต่พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไร ทั้งลานถึงจะมีคนเยอะแต่กลับไม่มีเสียงเอะอะโวยวายมีเพียงเสียงเด็กเล็กๆ ที่คุยกระซิบกระซาบเบาๆ เท่านั้น

 

หลังจากใช้เวลาค้นหาก็ไม่เจอตัวช่วยอย่างที่อยากได้ แต่นางกลับพบบางอย่างจึงรู้ว่าปราณทลายฟ้าขั้นสูงสุดที่นางมีสามารถเป็นพลังเสียงได้ครอบคลุมพื้นที่ พี่นางต้องการได้

 

'ลองดูก่อนแล้วกันไม่เคยใช้ ไม่รู้จะได้ผลหรือเปล่า'ถึงรั่วรวบรวมสมาธิใช้กำลังภายในขับเคลื่อนก่อนจะเปล่งเสียงออกมา

 

"เออ สวัสดีทุกคนข้าชื่อชิงรั่ว หรือพวกเจ้าจะเรียกข้าว่าคุณหนูใหญ่ก็ได้นะ วันนี้ทุกคนอาจจะสงสัยว่าข้าเป็นใครมาทำอะไรที่นี่จุดประสงค์ของข้าที่มาที่นี่ก็คือ มาช่วยพวกเจ้าทุกคนให้ใช้ชีวิตดำเนินต่อไปได้ แล้วช่วยสอนอาชีพให้พวกเจ้าอาชีพบางอย่างพวกเจ้าทั้งชีวิตอาจจะไม่เคยทำทั้งชีวิตอาจจะไม่เคยเจอแต่ในเมื่อพวกเจ้าเป็นกลุ่มแรกที่ข้าเจอข้าก็หวังว่าพวกเจ้าจะเรียนรู้และสามารถทำได้จะได้ทำประโยชน์ให้ผู้อื่นต่อไป"

 

หากจะบอกว่าการพูดคุยกับคนอื่นไม่ประหม่าก็คงไม่ใช่ตลอดชีวิตของนางไม่เคยที่ต้องออกมายืนให้คนจับจ้องแบบนี้มาก่อนจึงอดไม่ได้ที่จะเขินแต่ก็พยายามข่มใจ

 

"พวกเจ้าอาจจะต้องปรับเปลี่ยนบางอย่างแบบที่เจ้าไม่เคยพบ บางอย่างมันอาจจะยากสำหรับพวกเจ้า แต่ให้รู้ไว้เถอะว่าถ้าหากพวกเจ้าสามารถเรียนรู้ได้มันจะทำประโยชน์ให้ผู้คนมหาศาล เรื่องบางเรื่องที่เกี่ยวกับข้าพวกเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ แต่ที่แน่ๆ พวกเจ้ารู้เพียงแค่ว่าข้ากับน้องๆ ของข้ามาเพื่อช่วยเท่านั้นก็พอ"

 

ชิงรั่วหยุดพักหายใจหายคอก่อนั การใช้กำลังภายในมันต้องใช้พลังงานมากเหมือนกันนางใช้เป็นครั้งแรกย่อมไม่คุ้นเคย

 

"ตอนนี้ข้าอยากรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในแคว้นนี้และแคว้นข้างเคียง ข้าขอรายละเอียดทั้งหมดว่าตอนนี้ใครเป็นคนที่อยู่สูงสุดของแคว้นและมีอำนาจตัดสินใจทุกอย่างแล้วก็ข้าอยากรู้สาเหตุที่ทำให้พวกเจ้าต้องทิ้งถิ่นฐานบ้านเกิดขึ้นมาอยู่บนภูเขานี้และที่สำคัญกลุ่มผู้ชายที่เข้าไปในป่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นทำไมพวกเจ้าถึงบาดเจ็บ ข้าขอตัวแทนที่จะมาพูดคุยในวันนี้"

 

ชาวบ้านตั้งใจฟังเทพธิดาพูดทุกอย่างเสียงหวานใสของท่านเทพธิดาดังก้องไปทั่วหุบเขาพลังแบบนี้เกิดมาหลายชั่วอายุคนไม่เคยพบเจอพวกเขาเข้าใจอย่างชัดเจนว่าไม่ให้สอบถามทีมาที่ไปของท่านเทพธิดาเพราะว่าท่านเทพธิดาสูงส่งไม่จำเป็นที่ต้องมาอธิบายให้มนุษย์อย่างพวกเขา ทุกคนได้ฟังก็ตื้นตันใจ สวรรค์ไม่ทอดทิ้งพวกเขา ทุกคนต่างคิดในใจว่าต่อไปนี้ชีวิตของพวกเขาจะคอยอยู่รับใช้ท่านเทพธิดาไม่ว่าท่านเทพธิดาจะสั่งให้พวกเขาทำอะไรพวกเขาจะทำทุกอย่าง

 

ชิงรั่วแบบเอาเครื่องทดสอบอัตราออกมาทดสอบก็ตกใจเมื่อพบว่าอัตราค่าจิตสำนึกตอนนี้เกือบทั้งหมดที่อยู่ด้านหน้าที่นางตรวจสอบได้พบว่าเป็นสีเขียวแทบทั้งหมด คนที่นางเคยเคยวัดค่าอัตราก่อนหน้านี้เป็นสีส้มทำไมตอนนี้กลายมาเป็นสีเขียวได้เล่า หรือที่บอกว่าสามารถเปลี่ยนแปลงได้หมายถึงคนที่จิตใจไม่ดีจะสามารถเปลี่ยนเป็นจิตใจดีได้ใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นคนที่มีจิตใจดีก็อาจจะเปลี่ยนแปลงเป็นจิตใจไม่ดีได้เช่นกัน นี่คืองานยากแล้วสิ

 

######################

 

เอาค่าอัตราสีมีตามนี้เผื่อจะลืมกัน

 

-สีดำ=จิตสำนึกขั้นเลวร้าย เปลี่ยนแปลงไม่ได้

 

-สีแดง=จิตสำนึกขั้นเลวร้าย เปลี่ยนแปลงได้ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม อารมณ์ไม่แน่นอน

 

-สีส้ม=จิตสำนึกดี อยู่ระหว่าง50% สามารถเปลี่ยนแปลงได้

 

-สีฟ้า=จิตสำนึกดี อยู่ระหว่าง 80% สามารถเปลี่ยนแปลงได้

 

-สีเขียว=จิตสำนึกดี อยู่ระหว่าง 100%สามารถเปลี่ยนแปลงได้

 

-สีขาว=จิตสำนึกขั้นดีมาก อยู่ระหว่าง100%ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว