ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

นางคือเทพธิดา

ชื่อตอน : นางคือเทพธิดา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 298

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2563 22:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นางคือเทพธิดา
แบบอักษร

หลังจากมอบหมายงานให้ซ้อหลีแล้วชิงรั่วก็เดินไปที่กระโจมหลังใหญ่เพื่อไปดูน้องสาวกับน้องชายว่าเป็นยังไงบ้างทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ก็เห็นภาพว่าทุกคนเรียงแถวรับสิ่งของกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยไม่มีการยื้อแย่ง ต่างมีท่าทีถ้อยอาศัยกันเป็นอย่างดี ซ้อหลีน่าจะบอกคนให้ไปเอานมสดตามที่นางบอกแล้วเห็นเด็กๆ วิ่งไปเรียงแถวเอานมกันจนเป็นแถวยาว

 

"อาเล่อ อาลี่ เหนื่อยไหม? "

 

ชิงรั่วเอ่ยถามน้องๆ ด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นว่าของทุกอย่างเริ่มแจกจ่ายจนใกล้ครบทุกคนแล้วน่าจะเรียกเด็กๆ กลับกระโจมที่พักเพื่อกินอาหารตอนนี้ก็บ่ายแล้วเด็กๆ ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลยนางจึงเอาอาหารที่ทำเอาไว้ในมิติก่อนจะออกมาให้เด็กๆ กินเดี๋ยวจะหมดแรงไปซะก่อน

 

"ไม่เหนื่อยเลยเจ้าค่ะข้าสงสารพวกเขาจังเลยเจ้าค่ะพี่ใหญ่ทำป้าคนนั้นมีเสื้อผ้าอยู่เพียงชุดเดียวแล้วน้องคนเล็กๆ ก็เป็นไข้ด้วยเจ้าค่ะก็เลยเอายาให้น้องด้วยนะเจ้าคะ"

 

"ข้าก็แจกเสื้อผ้าให้ท่านยายด้วยแล้วยังเอาขนมปังกับไอศครีมมาให้น้องด้วยนะข้าเก่งไหมขอรับพี่ใหญ่"

 

ชิงรั่วหอมแก้มยุ้ยให้รางวัลเด็กน้อยทั้งสองอย่างแรงทั้งสองข้าง

 

"เก่งทั้งสองคนเลย ต่อไปนี้เราจะช่วยเหลือทุกคน ถ้าหากเรามีโอกาสเราก็ควรที่จะช่วยเหลือคนอื่นที่ลำบาก หากเราไม่ช่วยชาวบ้านที่เราเห็นก็คงไม่รอดชีวิต"

 

"พวกเราเต็มใจทำเจ้าค่ะ ข้าสงสารพวกเขา"

 

"มีน้องบางคนร้องไห้คิดถึงพ่อเขาด้วยนะขอรับ อาเล่อก็ไม่รู้จะไปหาพ่อเขาจากที่ไหนข้าสงสารน้อง"

 

ชิงเล่อทำหน้าเศร้าเมื่อเห็นน้องบางคนร้องไห้คิดถึงบิดา

 

"คุณหนูใหญ่! คุณหนูใหญ่! ช่วยด้วยเจ้าค่ะ ช่วยสามีเข้าด้วย! "

 

เสียงคนร้องเรียกนางดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจนแทบจับใจความไม่ได้ ชิงรั่วจึงรีบวิ่งออกไปดู จึงพบว่าเป็นซ้อหม่ากับชาวบ้านกลุ่มใหญ่พากันร้องห่มร้องไห้กันระงม หนึ่งในแกนนำแม่ครัวที่นางพึ่งตั้งขึ้นหมาดๆ

 

"เกิดอะไรขึ้นทำไมทุกคนถึงวิ่งมาตรงนี้"

 

"พวกผู้ชายที่เข้าป่ากลับมาแล้วเจ้าค่ะ หลายคนได้รับบาดเจ็บ สามีข้าไม่รู้สึกตัวแล้ว คุณหนูใหญ่ช่วยสามีข้าด้วยเจ้าค่ะ" ซ้อหม่าพูดไปร้องไห้ไป ท่าทางตื่นตะหนก

 

ไม่นานบรรดาสตรีก็พากันลาก จูง แบก ประคอง กลุ่มผู้ชายเข้ามาในเขตกระโจมที่แจกของเมื่อสักครู่ ทยอยกันมามากขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะเต็มพื้นที่ลานด้านหน้า

 

"เอาหล่ะทุกคนใจเย็นๆ อย่าร้องไห้ ข้าขอให้แต่ละครอบครัวส่งตัวแทนมารับยา คนที่แค่อ่อนแรงให้ไปรับยาที่คุณหนูเล็ก คนที่บาดเจ็บเล็กน้อยให้ไปเอายากับคุณชายน้อย ส่วนคนที่บาดเจ็บสาหัสให้พามาที่กระโจมแจกของตรงด้านโน้น อาลี่เอายาฟื้นฟูขวดสีขาวที่อยู่ในกำไลมิติของพวกเจ้าให้ผู้ชายพวกนั้นกินคนล่ะ5เม็ด อาเล่อเอายารักษาภายนอกขวดสีฟ้าให้คนล่ะ1เม็ด หลังจากนั้นเอายาฟื้นฟูขวดสีขาวให้พวกเขาคนละ5เม็ด เข้าใจไหม"

 

"เข้าใจเจ้าค่ะ/เข้าใจขอรับ"

 

ทั้งสองคนออกไปยืนบนเก้าอี้ด้านนอกเพื่อรอจ่ายยา ทำแบบนี้คนจะได้เห็นพวกเขาชัดๆ อันที่จริงแค่รูปร่างหน้าตาผิวพรรณของเด็กๆ ก็ดูแตกต่างจากชาวบ้านอยู่แล้ว ผู้ใหญ่บ้านสั่งให้คนตะโกนตามที่คุณหนูใหญ่บอกเป็นระยะไม่หยุดเพื่อให้ทุกคนเข้าใจ ส่วนใหญ่จะช่วยกันคนละไม้คนละมือ เพราะคุ้นชินกันตอนแจกของแล้วว่าต้องทำอย่างไร

 

"แม่ครัวอยู่ไหน ใครที่ไม่ได้ดูแลคนป่วยให้มาจัดเตรียมอาหาร สามีและพี่น้องของพวกเจ้าต้องการมันตอนนี้ เด็กๆ ที่โตแล้วไปเอาขนมปังกับน้ำดื่มมาแจกให้คนในครอบครัวพวกเจ้ากินรองท้องก่อน พวกเจ้าเอาเตียงนี้ไปกางแบบในกระโจมของพวกเจ้าจำได้ไหม เอามาวางเรียงกันในกระโจมใหญ่ เสร็จแล้วให้นำคนเจ็บเข้ามา"

 

พอทุกคนได้ยินคุณหนูใหญ่ตะโกนบอกงานก็พากันทำตามอย่างรวดเร็ว มันทำให้เป็นระเบียบโดยไม่รู้ตัว ฝั่งผู้ชายที่ได้ยาฟื้นฟูจนเรี่ยวแรงกลับมาแล้วก็พากันมาช่วยกันลำเลียงคนบาดเจ็บมานอนบนเตียงสนาม คนบาดเจ็บทั้งหมดมี33คน อาการหนักสุดมี6คน ลักษณะของบาดแผลเหมือนเกิดจากคนทำมากกว่าสัตว์ป่า

 

ชิงรั่วแจกจ่ายยารักษาบาดแผลตามอาการ ส่วนมากจะเป็นบาดแผลภายนอก ต้องจ่ายยาคนละ2-3เม็ดถึงจะหาย ส่วน6คนที่หนักสุดใช้ยาคนละ5เม็ด หลังจากเห็นว่ายาทำให้แผลผสานกันดีแล้ว นางจึงเอายาฟื้นฟูให้กับคนที่ดูแลคนบาดเจ็บจะได้มีแรง คนในกระโจมต่างเห็นอนุภาพของยา พวกเขาตกตะลึงในหัวมีแต่คำว่า 'เทพธิดา' ไม่มีทางเป็นอย่างอื่น พอคนป่วยที่อาการดีขึ้นต่างพากันกราบไหว้ท่านเทพธิดากันดังลั่นทั้งกระโจม

 

"ทุกคนไม่ต้องมาไหว้ข้าแบบนี้ ข้าไม่ใช่เทพเซียนที่ไหน พวกเจ้าพาคนในครอบครัวของพวกเจ้าไปอาบน้ำและกินข้าวให้เรียบร้อยก่อน แล้วมารวมตัวกันที่นี่ ข้าอยากรู้ว่าพวกเจ้าไปเจออะไรมาถึงได้บาดเจ็บหนักแบบนี้"

 

พอได้ยินคุณหนูใหญ่สั่งให้ไปอาบน้ำกินข้าวกลุ่มผู้หญิงจึงพาสามีน้องชายพี่น้องคนในครอบครัวของตัวเองกลับไปกระโจมที่พักของใครของมัน พอพวกผู้ชายที่เห็นที่พักครั้งแรก ต่างหน้าตาแดงก่ำ ผู้หญิงก็พากันร้องไห้พร้อมกับบอกเล่าเรื่องราวตอนที่พบกับคุณหนูใหญ่ คุณหนูเล็กและคุณชายน้อย เป็นดั่งเทพเซียนที่เมตตาให้ความช่วยเหลือ ไม่อย่างนั้นป่านนี้พวกเขาคงตายกันไปแล้ว ไหนเลยจะมีชีวิตแบบนี้ หลังจากอาบน้ำแล้วก็มาพูดคุยกันเพื่อสอบถามเรื่องราวที่เจอในป่า

 

พอคนในครอบครัวเอาอาหารกลับมา ทุกคนมองไปที่ถาดอาหารมีทั้งผักสดๆ ทั้งหมูชิ้นโตเต็มชาม มีข้าวขาวมีผลไม้ให้กิน น้ำก็ใสสะอาดไม่ขุ่นมัว ทั้งหมดต่างพากันกินไปร้องไห้ไป เพราะสำนึกในพระคุณของคุณหนูใหญ่และน้องๆ ของนาง ทั้งหมดตั้งปณิธานไว้ว่าชาตินี้จะตอบแทนบุญคุณที่ให้ชีวิตจนกว่าจะตาย

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น