ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ออกจากมิติฟาร์ม

ชื่อตอน : ออกจากมิติฟาร์ม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 288

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2563 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ออกจากมิติฟาร์ม
แบบอักษร

ทั้งสามคนนั่งฝึกปราณบนภูเขาได้เพียงแค่ 7 วันเท่านั้นน้องๆ ก็บ่นคิดถึงบ้านอยากกลับบ้านกันแล้วชิงรั่วก็เลยตัดสินใจเอาหินปราณไปฝึกที่บ้านแทน ผ่านมาเกือบเดือนแล้วชิงลี่ทำได้ถึงเพียงปราณโลหิตขั้นสูงสุดเท่านั้น นางเองก็ไม่ได้ฝืนใจน้องเพียงแค่นี้ก็ถือว่าเยอะแล้วสำหรับเด็กอายุ 7 ขวบ

 

ชิงลี่นางอยากเรียนด้านปรุงยามากกว่า นางจึงได้ใช้ทักษะถ่ายทอดความรู้ด้านวิชาปรุงยาให้กับนาง ส่วนน้องชายตัวน้อยชอบฝึกปราณมากเขามีจุดมุ่งหมายว่าจะต้องแข็งแกร่งที่สุดเพื่อที่จะสามารถปกป้องพี่สาวได้จึงไม่ยอมแพ้ ทุกวันหลังจากเรียนหนังสือตอนเช้ากับชิงรั่วแล้ว เขาจะเข้าห้องไปฝึกปราณทุกวันไม่ได้ขาด ดูแล้วชิงเล่อน่าจะผ่านขั้นนภาสูงสุดภายใน 20 วันนี้แน่นอน

 

"อาลี่ อาเล่อ พวกเจ้าพร้อมหรือยังเราจะออกไปข้างนอกกันแล้วนะ"

 

"พร้อมแล้วขอรับ"ชิลเลอร์ตัวน้อยที่ตอนนี้มีเนื้อมีหนังจ้ำม่ำกว่าเดิมไม่น้อยแก้มแดงอมชมพูผิวขาวผ่องอยู่ในชุดสีน้ำเงินใส่รองเท้าบูทน่ารักหอบหิ้วสิ่งของมาเต็มไม้เต็มมือ

 

"เจ้าหอบของพวกนี้มาทำไมอาเล่อ"

 

ชิงรั่วถามน้องชายด้วยความสงสัยเพราะดูที่น้องชายหอบมามีทั้งขนมผลไม้ผ้าห่มของกินเต็มไปหมดแทบจะถือไม่ไหวมันดูตลกมากในสายตาของนาง ไม่นานนักชิงลี่ก็มาในสภาพที่ไม่ต่างกับน้องชายนั่งหอบหิ้วทั้งสมุนไพรทั้งผลไม้ทั้งเสื้อผ้าแบกจนตัวเอนแทบยกไม่ไหว

 

"ชิงลี่เจ้าก็เป็นไปกับน้องด้วยเหรอ"

 

ชิงลี่พยักหน้าอย่างเอียงอาย ที่จริงนางอยากเอาของไปมากกว่านี้แต่มันทำไม่ได้จึงเลือกเอาสิ่งที่นางอยากได้จริงๆ ไม่นึกว่าพี่สาวจะไม่เห็นด้วย

 

"เรากำลังจะออกไปโลกด้านนอกไม่ใช่เหรอเจ้าคะด้านนอกไม่มีอะไรกินเลยข้าจำได้ทุกอย่างหากเราไม่เอาพวกนี้ไปเราต้องกลับไปอดตายแน่นอนเจ้าค่ะพี่ใหญ่"

 

"ใช่ อาเล่อไม่อยากอดตาย"

 

ชิงรั่วได้ฟังเหตุผลน้องน้องๆ ก็เข้าใจนางลืมอธิบายน้องไปน้องจะเข้าใจว่าออกไปจากที่นี่แล้วจะไม่ได้เข้ามาอีกและข้างนอกมิติก็ไม่มีอะไรจริงๆ

 

"ทั้งสองคนฟังพี่นะพี่ขอโทษที่ไม่ได้อธิบายเราจะออกไปด้านนอกเพื่อจะช่วยเหลือผู้คนไม่ให้อดอยากหิวโหยแล้วก็สอนพวกเขาให้รู้จักหาอาหารสร้างอาหารขึ้นมาทั้งปลูกผักเลี้ยงสัตว์เราจะช่วยสอนพวกเขาทั้งหมดส่วนอาหารในมิติฟาร์มนี้เราสามารถเอาให้พวกเขากินเดี๋ยวพี่จะทำแหวนมิติเอาไว้ใส่ของให้พวกเจ้าจะได้ไม่ต้องหอบของพะรุงพะรังแบบนี้ดีไหม"

 

น้องๆ ทั้งสองดีใจพยักหน้าหงึกหงักจะได้ไม่ต้องหอบของหนักๆ พวกนี้ ชิงรั่วเลือกเครื่องประดับที่อยู่ในโรงงานมา 2 ชิ้น นางเลือกเป็นกำไลให้น้องๆ เพราะว่าแหวนมันเล็กไป เด็กๆ น่าจะรำคาญหากเป็นกำไลข้อมือจะเหมาะกับน้องๆ มากกว่า หลังจากวาดอักขระแล้วก็ได้กำไลข้อมือ2 วงก็กลายเป็นช่องเก็บของที่มีขนาด10*10เมตร ถ้าเป็นแหวนมิติขั้นต่ำจะมีขนาด3*3 เพราะนางได้ทักษะการวาดอักขระขั้นสูง นี่คือขั้นต่ำของช่องเก็บของในมิติที่นางทำได้ ส่วนของตัวเองยังไม่ต้องทำเพราะนางมีมิติฟาร์มส่วนตัวอยู่แล้ว ของชิงลี่สีชมพูของชิลเล่อสีน้ำเงิน

 

ชิงรั่วเอาสิ่งของที่จำเป็นใส่ในช่องมิติของน้องทั้งสองมีเสื้อผ้ารองเท้าที่นอนของใช้ที่จำเป็นส่วนอาหารนางให้เด็กๆ เลือกเองว่าจะเอาอะไรบ้างในนั้นยังมียาฟื้นฟูพลัง ยารักษาโรคทั้งภายนอกภายใน ขนมปังน้ำดื่มนางใส่เอาไว้ให้มากที่สุดบอกน้องเอาไว้ว่าถ้าหากเจอคนที่หิวโหยให้มอบขนมปังกับน้ำดื่มไปก่อน

 

"พี่ใส่ของบางอย่างที่จำเป็นให้พวกเจ้าแล้วเหลือแค่ขนมกับผลไม้พวกเจ้าไปเลือกเอาว่าจะเอาอะไรไปบ้างใช้เป็นหรือไม่"

 

เด็กทั้งสองคนส่ายหน้าพวกเขาเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกจะใช้เป็นได้อย่างไร

 

"ทำแบบนี้นะพวกเจ้าจะไปที่กำไรแล้วตั้งจิตคิดถึงช่องว่างในมิติก็จะเห็นสิ่งของที่พวกเจ้าอยากจะได้ก็แค่หยิบออกมาส่วนสิ่งไหนที่เจ้าอยากเก็บก็แค่หยิบสิ่งของนั้นแล้วก็กำหนดจิตว่าให้มันเข้าไปอยู่ในช่องมิติเพียงแค่นั้นเจ้าลองทำดูนะ"

 

หลังจากปล่อยให้น้องไปเก็บเอาของที่ต้องการนางก็เริ่มมาสำรวจสิ่งของในช่องมิติพิเศษ

 

"จริงสิ ที่ได้เครื่องทดสอบค่าอัตรามาด้วยนี่นาเดี๋ยวแป๊บนึงนะใช้ยังไงเนี่ย"

 

ชิงรั่วมองบางสิ่งที่คล้ายหินสีขาวใสขนาดเท่ากำปั้น ออกมาดูจากช่องเก็บของพิเศษหลังจากดูคู่มือแล้วจึงรู้ว่าให้นางผู้เป็นเจ้าของจับหินแล้วเพ่งจิตถึงบุคคลที่ต้องการวัดค่าอัตราแสงสีต่างๆ จะออกมาจากหินที่อยู่ในมือของนาง เมื่อรู้วิธีใช้แล้วนางก็ใช้มันกับน้องสาวก่อนเป็นคนแรกทันใดนั้นแสงสีขาวก็ปรากฏขึ้น ชิงลี่นางยังเด็กมากความรู้สึกนึกคิดจิตสำนึกของนางจึงบริสุทธิ์ ส่วนของชิงเล่อก็เป็นสีขาวเช่นเดียวกัน เด็กทั้งสองคนนี้เหมือนผ้าขาวต่อไปนางต้องเลี้ยงดูสั่งสอนอบรมทั้ง 2 คนให้ดีเพื่อให้ทั้งคู่เป็นคนที่ดีมีน้ำใจรู้จักแบ่งปันและคอยช่วยเหลือผู้อื่นต่อไป

 

"มันคืออะไรขอรับพี่ใหญ่"

 

"มันคือสิ่งที่เรียกว่าเครื่องทดสอบว่าใครนิสัยดีใครนิสัยไม่ดีของพวกเจ้าเป็นสีขาวหมายถึงพวกเจ้าเป็นคนนิสัยดีน่ารักมีน้ำใจชอบช่วยเหลือผู้อื่นสีขาวเป็นสีที่ดีที่สุดเลยรู้ไหมพี่ภูมิใจในตัวพวกเจ้าจริงๆ "

 

เด็กๆ ยิ้มกว้างอย่างมีความสุขเมื่อเห็นพี่สาวชื่นชมต่างคิดในใจว่าต่อไปเขาจะเป็นเด็กดีพี่สาวจะได้พอใจ

 

"ก่อนออกไปเรามาตกลงกันก่อนทั้งสองคนถึงแม้ว่าชิงลี่จะมีปราณโลหิตขั้นสูงและชิงเล่อมีปราณภาขั้นสูง แล้วก็ตามแต่อย่าลืมว่าพวกเขายังเป็นเด็กเพราะฉะนั้นห้ามอยู่ห่างจากพี่ใหญ่เด็ดขาดเข้าใจไหมหากมีอะไรสงสัยไม่เข้าใจเราต้องรีบถามพี่ห้ามเดินไปไหนตามลำพังเด็ดขาดรับปากพี่ได้ไหมทั้งสองคน"

 

"ข้ารับปากเจ้าค่ะ/ข้ารับปากขอรับ"

 

"ดีมากงั้นพวกเราไปกันได้แล้วส่งมาให้พี่"

 

ชิงรั่วจะจับมือน้องทั้งสองแล้วกำหนดจิตออกจากมิติฟาร์มทันที

ความคิดเห็น