ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สอนทักษะการต่อสู้

ชื่อตอน : สอนทักษะการต่อสู้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 308

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2563 22:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สอนทักษะการต่อสู้
แบบอักษร

หลังจากสอนมา20วันชิงลี่ที่ได้รับการถ่ายทอดความรู้ นางก็ได้รับทักษะเกี่ยวกับพืชสมุนไพรชั้นกลางแล้ว

 

"อาเล่อ ตื่นได้แล้วไปฝึกวิชากันพี่ใหญ่รอนานแล้ว"

 

ชิงลี่พาสาวมาปลุกน้องชายเพราะตอนนี้น้องชายแยกห้องไม่มานอนกับนางแล้วบอกว่าตัวเองเป็นผู้ชายโตแล้วไม่ใช่เด็กนอนคนเดียวได้ไม่กลัว พี่ใหญ่จึงให้ย้ายมานอนอยู่ห้องนึงที่อยู่ข้างๆไม่ไกลแต่นางก็ต้องทำหน้าที่ปลุกน้องให้ตื่นแต่เช้าทุกวัน วันนี้ก็เช่นเดียวกัน

 

"ตื่นแล้วพี่รองชอบทำเสียงดัง"

 

หนุ่มน้อยทำหน้าบูดหน้าบึ้งเพราะที่จริงแล้วเขาเองก็เพิ่งตื่นเมื่อคืนหลังจากได้ลองซ้อมทบทวนวิชาเพลินไปหน่อยกว่าจะได้นอนค่อนคืนแต่เรื่องอะไรจะบอกล่ะถ้าหากบอกก็ต้องโดนพี่ใหญ่ดุแน่นอนว่าทำอะไรหักโหมเขาก็แค่อยากเก่งขึ้นเร็วๆจะได้ปกป้องพี่ใหญ่กับพี่รองไม่ให้มีใครมาทำอันตรายในฐานะผู้ชายคนเดียวในบ้าน

 

"คิคิ พี่รู้ทันเจ้าหรอกนะ เมื่อคืนนี้พี่ได้ยินนะว่าเจ้าแอบฝึกวิชาตอนกลางคืนใช่ไหม อย่าทำแบบนี้อีกนะ หากพี่ใหญ่รู้เข้าเจ้าจะโดนดุอย่าหาว่าพี่รองไม่เตือน"

 

อาเล่อได้ยินก็เบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าพี่รองรู้ความลับของเขาจึงรีบคว้าแขนพี่รองมาประจบประแจงเพราะรู้ว่าพี่รองใจอ่อนกับเขาตลอดหากเขาทำแบบนี้

 

"พี่รองอย่าบอกพี่ใหญ่นะขอรับ ข้าสัญญาต่อไปนี้จะไม่ฝึกกลางคืนอีกแล้วนะ นะ พี่รองนะ"

 

ชิงลี่ใจอ่อนกับน้องชายอีกตามเคย นางถอนหายใจเฮือกใหญ่ทำไมถึงไม่เคยจะใจแข็งกับเจ้าตัวแสบนี้ได้นะ

 

"เอาล่ะก็ได้ก็ได้พี่ไม่พูดก็ได้แต่ถ้าหากเจ้าทำแบบนี้อีกพี่จะฟ้องพี่ใหญ่เองเข้าใจไหม"

 

"เข้าใจขอรับพี่รองใจดีที่สุดเลย ข้ารักพี่รองที่สุดเลย"

 

"รักแต่พี่รองแล้วพี่ใหญ่ล่ะ พี่ชักน้อยใจแล้วนะ อะไรกันตื่นเช้ามาบอกรักแต่พี่รอง  ชิ"

 

ชิงรั่วแอบฟังอยู่ด้านนอกสักพัก ก็หมั่นไส้น้องชายที่แกล้งทำเป็นประจบประแจง เจ้าหมูน้อยที่ทำเป็นกลบเกลือนความผิดตัวเอง นางยังไม่อยากให้น้องต้องฝืนตัวเองแบบนั้นเพราะอายุแค่นี้เอง

 

ในโลกก่อนของนางเด็กวัยเดียวกันยังทำอะไรไม่ได้เลยมีหน้าที่เรียนหนังสืออย่างเดียวไม่ใช่มาฝึกวิชาต่อยตีแบบนี้ถ้าหากไม่จำเป็นนางไม่อยากให้น้องได้มาเรียนแบบนี้ด้วยซ้ำแต่ทำยังไงได้หากไม่มีวิชาความรู้การต่อสู้เลยน้องๆอาจจะไม่มีชีวิตรอดในโลกที่โหดร้ายใบนี้

 

"อาเล่อ รักพี่ใหญ่เหมือนกันนะ รักทั้งสองคนเลย"

 

"เอาละไม่ต้องมาปากหวานไปกินข้าวกันเถอะ วันนี้น้องๆเดินอยากจะฝึกวิชาต่อสู้อีกไหมถ้าหากไม่อยากทำพี่ก็จะไม่ฝืนใจ"

 

"อยากเจ้าค่ะ/อยากขอรับ"

 

"แน่ใจนะ ถ้าหากพวกเจ้าฝึกวันนี้อาจจะหนักที่สุดที่เราเคยฝึกเลยนะเพราะพี่อยากให้เจ้าได้ทักษะการต่อสู้ขั้นกลาง เราอาจจะฝึกต่อเนื่องเกือบ 3 ชั่วยามเลยนะพวกเจ้าจะไหวไหม"

 

ชิงรั่วถามน้องๆด้วยความเป็นห่วงเพราะว่าทักษะการถ่ายทอดความรู้หากอยากได้ขั้นกลางนางต้องสอนน้องต่อเนื่อง 6 ชั่วโมงถึงจะได้ทักษะขั้นกลางไม่รู้ว่าน้องๆจะทนไหวหรือเปล่านางถึงต้องถามเพื่อความแน่ใจ

 

"ข้าทำได้เจ้าค่ะ"ชิงลี่เลยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

 

"ข้าก็ทำได้ขอรับข้าเป็นผู้ชาย ข้าอยากจะปกป้องพี่ใหญ่กับพี่รองเองข้าต้องเก่งกว่านี้ให้ได้"

 

"พี่ขอบใจพวกเจ้าทั้งสองพี่รักพวกเจ้าทั้งสองคน พี่ก็ไม่อยากให้พวกเราลำบาก แต่ถ้าหากเราออกไปข้างนอกเราอาจจะเจอคนไม่ดีมาทำร้ายพวกเจ้า อย่างน้อยถ้าพวกเจ้ามีวิชาความรู้แล้วก็สามารถเอาตัวรอดได้ แล้วพี่ใหญ่เองก็จะไม่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายพวกเจ้าด้วยไปเถอะไปกินข้าวกันก่อนวันนี้เราต้องได้แน่ๆ"

 

หลังจากกินข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้วชิงรั่วก็พาน้องๆไปฝึกซ้อมทักษะการต่อสู้และวิชาก้าวย่างในพริบตา หากเจอคู่ต่อสู้ที่เก่งกว่าจะได้หลบหนีได้หากไม่จำเป็นก็ไม่อยากให้ปะทะเพราะไม่ว่ายังไงน้องทั้งสองคนก็ยังเป็นเด็กในสายตาของนาง

 

เด็กๆทั้งสองคนตั้งใจฝึกวิชาความรู้ที่ชิงรั่วถ่ายทอดให้โดยไม่ยอมหยุดพักอย่างตั้งอกตั้งใจแววตามุ่งมั่นทั้งสองคนทำให้นางอดไม่ได้ที่จะฮึกเหิมไปด้วย้ ชาติก่อนนอนนิ่งๆไม่ได้ออกแรงอะไรมาชาตินี้ต้องมาฝึกวิชาการต่อสู้ไม่ได้หยุดพักมาหลายวันก็ถือว่าชดเชยในชาตินี้แล้วกันนะ

 

ผลของการฝึกต่อเนื่องมาหลายวันทำให้ตอนนี้ทักษะของน้องๆดีมากขึ้นทักษะการต่อสู้ของ ชิงลี่ อยู่ในเขตทักษะการต่อสู้ขั้นกลาง แต่ในส่วนของทักษะของชิงเล่อกับได้ถึงระดับทักษะการต่อสู้ขั้นสูงนับว่าน้องชายของนางมีพรสวรรค์ในเรื่องนี้ดีทีเดียว ส่วนทักษะเก้าย่างในพริบตาทั้งสองคนอยู่ในเขตขั้นกลางแต่คิดว่าถ้าหากฝึกทุกวันตั้งแต่ตอนนี้จนถึงวันที่จะได้ออกไปน้องๆไม่แน่ว่าอาจจะได้ขั้นสูงก็ได้

 

ตูม! ตูม! ตูม!

 

เสียงที่ดังขึ้นตลอดระยะเวลาเกือบเดือนที่ได้ยินจนชินชาตั้งแต่ได้วิชาไปแล้วน้องชายของนางก็ขยันฝึกซ้อมทุกวันจนตอนนี้ถือว่าได้ว่าถ้าออกไปข้างนอกนางไม่ต้องห่วงน้องชายแล้วส่วนน้องสาวตอนนี้วุ่นอยู่กับแปลงสมุนไพรมีความสุขกับการได้เรียนรู้เห็นน้องชอบนางก็ดีใจเพราะตอนแรกยังกังวลว่าตัวเองใส่ความต้องการของตัวเองให้น้องหรือเปล่าแท้จริงแล้วน้องอาจจะไม่ได้อยากเรียนก็ได้แต่พอเห็นแบบนี้แล้วนางก็สบายใจขึ้น

 

ส่วนตัวเองก็ฝึกวิชาทักษะการวาดอักขระจนคล่องแล้วคันไม้คันมืออยากจะลองออกไปข้างนอกแล้วตอนนี้ รอแค่อย่างเดียวเท่านั้นตอนนี้ ก็คือเลเวล250 เพราะตอนนี้นางเตรียมทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว อาหาร น้ำดื่ม ยา เครื่องนุ่งห่ม ที่พักอาศัย ที่ออกแบบให้คล้ายกับโลกด้านนอกมาก 

 

นางยังออกแบบบ้านของตัวเองกับน้องหลังใหม่ที่น้องทุกคนช่วยออกความคิดว่าอยากจะแต่แบบไหน มีแค่อย่างเดียวที่เอาไปทำไมได้ก็คือชักโครกที่ชิงเล่อ กับชิงลี่บ่นเสียดายหลายวันอยากให้มีด้วย  พอเห็นน้องอยากได้พี่สาวอย่างนางก็สงสารไม่อยากขัดใจจึงหาให้ในร้านค้า ที่มีสีน้ำตาลเข้ม แล้วก็เป็นแบบฉีดชำระไม่ใช่อัตโนมัติแบบที่ใช้ในมิติฟาร์ม แต่ต้องมาหัดใช้ใหม่

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว