ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

SO PLAY BOY 20+ EP 16 อีกแล้ว ?

ชื่อตอน : SO PLAY BOY 20+ EP 16 อีกแล้ว ?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 110

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2563 22:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SO PLAY BOY 20+ EP 16 อีกแล้ว ?
แบบอักษร

 

 

 

วันต่อมา...

 

 

“โอ๊ย! ปวดหัว”

 

ฉันที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำก็ได้ยินเสียงนี้เข้าทันที ก็จะเสียงใครล่ะ พอหันไปก็เห็นเจ้าของห้องมันนั่งกุมขมับอยู่บนเตียงนั่นไง เมาเหมือนหมาจนต้องลำบากคนอื่นไปทั่ว ถ้ายามคอนโดมันไม่มาช่วยพยุงขึ้นมานะ คงได้นอนล่างคอนโดไปแล้วอ่ะ เห้อ!

 

“นี่กี่โมงแล้ววะ”

 

“เที่ยง” ฉันก็ตอบมันไป เดี๋ยวตอนบ่ายครึ่งก็ต้องเข้าไปคณะอีก แต่ดูจากสภาพอีลีตอนนี้แล้วคงไม่รอดอ่ะ...

 

“ทำไมกูยังไม่สร่างเมาวะ ยังรู้สึกปวดๆหัวอยู่เลยอ่ะอีฟ่าง?” มันทุบหัวตัวเองสองสามที เออนั่นสิ? ปกติมันไม่เมาขนาดนี้นะ ?

 

“กูห้ามมึงแล้วนะเมื่อคืนอ่ะ...” ฉันก็บอกมันออกไป

 

“กูก็เคยแดกเยอะนะ แต่ครั้งนี้มันเว่อไปว่ะ?”

 

“กูจะไปรู้เรอะ ก็เห็นใส่กันอยู่สองคนอ่ะ”

 

ฉันก็พูดไปตามที่เห็นอ่ะนะ ก็ทั้งโต๊ะเห็นนั่งดวลกันอยู่สองคน นายนั่นก็ใช่ย่อยที่ไหน อย่างกับจะ...

 

“เชี่ย...”

 

“เชี่ยไรวะ?”

 

“มันมอมเหล้ากูแน่เลย!” อีลีนั่งกุมขมับด้วยความรู้สึกเจ็บแค้นขึ้นมาทันที ก่อนจะปาหมอนลงพื้น!

 

“ถ้ามึงทิ้งกูนะ..ป่านนี้กูคงเสร็จไอ้ห่านั่นไปแล้วอ่ะ!”

 

“เออ มึงต้องขอบใจกู...”

 

“มึงเลยอดไปตึ้มกับผัวมึงเลยอ่ะ...”

 

“ตึ้มอะไรของมึง” ฉันส่ายหน้าแล้วก้มลงไปเก็บหมอนขึ้นมาโยนใส่หน้ามัน

 

พอพูดถึงเฮียฉันก็ลืมไปเลยว่าจะโทรหาเขาเมื่อคืนนี้อ่ะ มัวแต่ลากอีลีเข้าห้อง ไม่รู้ว่าโกรธฉันหรือเปล่าก็ไม่รู้เพราะสีหน้าเขาเมื่อคืนก็ดูไม่พอใจอยู่ด้วยอ่ะ ?

 

“มึงจะไปเรียนปะ?”

 

“ดูแล้วไม่น่าไหว..ฝากเล็กเชอร์หน่อยดิ”

 

“เออๆ งั้นกูกลับละนะ”

 

 

 

..................

 

 

 

ช่วงบ่าย

คณะ...

 

 

“ยัยนั่นไม่มาเรียนหรอ?”

 

หลังจากหมดคาบเรียนเอ็กซ์มันก็หันมาถามฉัน ก็คงเห็นว่าอีลีมันไม่มานั่นแหละ

 

“มันแฮงค์อ่ะ ทำไม คิดถึงมันหรือไง?” ฉันก็พูดหยอกไปงั้นแหละก่อนจะขำออกมาเบาๆ

 

“เปล่าเว้ย ก็แค่เหงาปาก ไม่มีคนให้กัด” พูดจบเอ็กซ์มันก็ยักคิ้วแล้วหันกลับไปหยิบกระเป๋าพร้อมกับเดินออกไปพร้อมกับเพื่อนอีกสองคน...

 

LINE

 

Khaofang : morning!

 

Khaofang : ตื่นยังเอ่ย

 

 

ฉันเปิดดูแชทที่ก่อนหน้านี้ฉันส่งไปหาเขาเมื่อตอนสิบเอ็ดโมงตอนที่ยังอยู่คอนโดอีลีน่ะ แต่ก็ยังไม่ขึ้นว่าอ่านสักทีไม่รู้ว่าจะเห็นที่ฉันทักไปมั้ยอ่ะ หรือจะยังไม่ตื่น ?

 

แต่ตอนนี้มันก็บ่ายแล้วนะ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะยังไม่ตื่นอ่ะ นอกจากเขาจะยังไม่ทันได้จับโทรศัพท์อ่ะนะ...

 

หรือจะโกรธที่ฉันไม่ไปนอนด้วยเมื่อคืน ?

 

“เห้อ...”

 

ฉันได้แต่ถอนหายใจออกมาเพราะทำอะไรไม่ได้เลยในตอนนี้ ถ้าเขาตอบแชทฉันบ้างมันก็คงจะดีกว่านี้ ฉันเลยตัดสินใจกดไปที่เบอร์ของเฮียลูสทันที...

 

แต่ก็....

 

‘กรุณาฝากข้อความ...’

 

 

“เป็นอะไรหรือเปล่านะ?” ฉันได้แต่คิดอยู่ในหัวไปมาเพราะติดต่อเขาไม่ได้เลยอ่ะ ปกติเขาก็ไม่เคยจะปิดเครื่องเลยนี่นา เป็นอะไรหรือเปล่า?

 

 

ฉันรีบลงมาที่หน้าคณะก่อนจะยืนรอแท็กซี่ที่ได้เรียกเอาไว้แล้ว ถ้าเกิดได้คุยกันบ้างก็คงจะดีกว่านี้เพราะสำหรับฉันแล้วฉันไม่ชอบทำให้ใครรู้สึกไม่ดีหรือการที่เขาคิดไปแบบอื่นเรื่องที่ฉันเลือกที่จะไปกับเพื่อนฉันก็ขอไปเจอเขาเลยจะดีกว่านะ เพราะอย่างน้อยเราก็ได้พูดคุยกัน...

 

 

ไม่นานฉันก็มาถึงหน้าคอนโดของเฮียลูสก่อนจะจ่ายค่ารถแล้วขึ้นไปหาเขาที่ห้องทันที

 

ออดดด ออดดด!

 

ฉันยืนรอสักพักว่าจะมีคนมาเปิดมั้ย แต่ในขณะที่กำลังจะยื่นมือไปเคาะแทนก็...

 

แอดดด!

 

เจ้าของห้องก็ผลักประตูออกมาจนฉันต้องยิ้มโล่งใจออกมาในทันทีที่เห็นใบหน้าของเขา

 

“เฮีย...”

 

“ทำไมไม่โทรมาก่อน”

 

“.....” ฉันยืนขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนี้จากปากของเขา ปกติเขาก็ไม่เคยถามอะไรแบบนี้นี่แล้วฉันก็มาหาเขาบ่อยจะตาย แล้วทำไม...

 

“ก็โทรแล้วไง..แต่เฮียปิดเครื่องอ่ะ”

 

“อ่อ สงสัยลืมชาร์จแบตอ่ะ...” เขาก็ตอบฉันกลับมาด้วยใบหน้าปกติ

 

“เอ๊ะ...นั่นคอเฮียไปโดนอะไรมาอ่ะ?” ฉันจับไปที่คอของเขาเบาๆเมื่อเหลือบไปเห็นรอยแดงๆคล้ายกับรอยเล็บข่วนเลยอ่ะ ?

 

ก่อนจะนึกไปเรื่อยตามประสาผู้หญิงคนนึงอ่ะนะ...

 

“ไม่มีอะไรหรอก อุบัติเหตุนิดหน่อย” เฮียลูสขยับออกเล็กน้อยก่อนจะหันหลังแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องของตัวเอง ทำให้ฉันต้องเดินตามเขาเข้าไปด้วย

 

“กินอะไรยังอ่ะ หิวมั้ยเดี๋ยวฟ่างทำไรให้กิน?” ฉันวางกระเป๋าของตัวเองไว้บนโต๊ะก่อนจะถามเอาใจคนตรงหน้าออกไป...

 

“ก็ดีนะ...”

 

“แล้วเฮียอยากกินอะไรหรอ?”

 

“อะไรก็ได้ ทำมาเลย”

 

ตอบเสร็จเขาก็เดินหายเข้าไปในห้องน้ำทันทีเลยจนฉันต้องสุ่มเดาทำอะไรสักเมนูที่เขาเคยขอให้ทำให้กินอ่ะนะ...

 

 

ผ่านไปสักพัก...

 

ในขณะที่ฉันกำลังยืนจัดเตรียมของทำอาหารอยู่นั้นเสียงโทรศัพท์ของเขามันก็ดังขึ้นมา และเป็นเสียงเรียกเข้าซะด้วย...?

 

ฉันได้ยินเสียงเขาอาบน้ำดังอยู่..ถ้าตะโกนบอกก็คงจะไม่ได้ยินสินะ...

 

 

ตึกๆๆ...

 

ฉันเลยตัดสินใจเดินไปดูก่อนจะบ่นๆไปด้วย...

 

“ไหนบอกว่าไม่ได้ชาร์จแบต?”

 

ก่อนจะเห็นโทรศัพท์ของเขามันวางชาร์จอยู่กับแบตสำรองบนโต๊ะหัวเตียง แล้วก็ขึ้นว่าแบตชาร์จเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วด้วย ?

 

“แคทตี้อีกแล้วหรอ?”

 

ฉันพูดชื่อนี้ที่อยู่บนหน้าจอมือถือของเขาแบบไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก ผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรกับเฮียลูสนักหรอถึงได้เกี่ยวหากันได้ตลอดเวลาแบบนี้? ใช่ ฉันรู้สึกไม่ชอบไง เพราะแม่นี่อ่ะดูก็รู้ว่าไม่ใช่ย่อย ผู้หญิงด้วยกันมันดูออกไง ตั้งแต่วันนั้นแล้วนะทีนึง

 

ใจเย็น....

 

ฉันได้แต่บอกกับตัวเองในใจ...

 

ครืดดดดด ครืดดดดด!

 

ฉันจะเดินกลับมาแล้วเชียวแต่ก็ต้องชะงักไปกับเสียงโทรศัพท์ที่มันดังขึ้นมาอีกรอบ

 

เออ เอาสิวะ

 

ฉันหันกลับมาอีกรอบ..ก่อนจะ

 

หมับ!

 

ติ้ด~

 

(คิดถึงจังเลยอ่า ทำอะไรอยู่คะ)

 

“.....” ฉันก็ยืนนิ่งเพื่อจะรอฟังต่อ

 

(อย่าบอกนะว่าคิดถึงแคทตี้เหมือนกันอ่ะ คิๆ แต่เราเพิ่งจะเจอกันเมื่อเช้านี่คะ คิๆ)

 

“.....”

 

(เงียบนี่หมายความว่าไงคะเฮีย...หรือไม่พอใจเรื่องเมื่อคืน..ที่แคทตี้หมดแรงไปก่อน)

 

“.....”

 

กึก!

 

ฉันยืนกำโทรศัพท์ในมือแน่นก่อนจะอ้าปากตอบกลับคนปลายสายด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว!

 

แต่ก็...

 

หมับ!!

 

ใช่ค่ะ คนที่แย่งมันไปจากมือฉันก็คือเจ้าของโทรศัพท์นั่นแหละ จะใครซะอีก

 

เขากดตัดสายไปทั้งๆที่ตัวก็ยังเปียกอยู่แถมพันแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวอีก...

 

ก่อนจะมองฉันด้วยสายตาที่...ไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่

 

“อย่ารับถ้าเฮียไม่อนุญาต” พูดจบเฮียลูสก็เขวี้ยงมันลงไปบนเตียงนอนทันทีด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ แค่เห็นเขาทำสีหน้าแบบนี้ใจฉันมันก็หน่วงไปก่อนแล้วอ่ะ และถ้าจะให้ดีก็อย่าทำให้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นอีก...

 

แต่ฉันก็อดที่จะไม่ถามออกไปไม่ได้อยู่ดี...

 

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?”

 

 

 

ความคิดเห็น