email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : โง่ซ้ำซาก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2564 03:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โง่ซ้ำซาก
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.22 โง่ซ้ำซาก

 

ที่ห้องประชุมใหญ่ของบริษัท พนักงานทุกคนมารวมตัวกัน เพื่อรอฟังผู้บริหารพูดถึงแนวทางของบริษัทในอนาคต

 

เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงผู้ที่เข้ามาถือหุ้นใหม่ทั้งหมด ทำให้ต้องปรับโครงสร้างกันพอสมควร

 

ศิรสาเองนั้น แม้อีกเดือนกว่าๆจะต้องถูกปรับออกจากบริษัท แต่เธอก็มาเข้าร่วมประชุมด้วยตามหน้าที่ เพราะเป็นผู้ช่วยเลขาจึงต้องเข้ามาดูแลความเรียบร้อยทุกอย่างตามที่หรรษพรต้องการ

 

เธอช่วยเลขาคนสวยแจกเอกสารการประชุมให้พนักงานอยู่ตรงประตูทางเข้า

 

"หวัดดีครับรสา สบายดีนะครับ"

 

เสียงทักทายของวาทิตพูดขึ้นทางด้านหน้าของเธอ หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเห็นเป็นเขาก็ยิ้มให้

 

"สบายดีค่ะ พี่วาสบายดีนะคะ" เธอถามเขากลับ

 

"ก็เรื่อยๆครับ พี่ดีใจกับรสาด้วยนะเรื่อง.."

 

ชายหนุ่มพูดค้างไว้ หญิงสาวเอียงคอมองหน้าเขาอย่างสงสัย

 

"ดีใจกับรสาเรื่องอะไรคะ?"

 

"ก็เรื่องแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายไงครับ"

 

เมื่อวาทิตพูดจบ หรรษพรที่ยืนอยู่ข้างๆรีบหันมาจับมือซ้ายศิรสาขึ้นมาดูทันที

 

"แหวน?!? ตายจริงไม่ทันสังเกต ใครจองไว้จ๊ะรสา?"

 

เธอถามน้องสาวคนสนิทน้ำเสียงตกใจระคนตื่นเต้น ซึ่งอีกฝ่ายก้มหน้างุดอย่างเขินอาย

 

"ไม่ได้จองค่ะพี่พร รสาแต่งงานแล้วค่ะ"

 

ทุกคนที่ได้ยินต่างพากันส่งเสียงฮือฮาอื้ออึงจนศิรสาทำตัวไม่ถูก แล้วต่างก็ช่วยกันสัมภาษณ์ถึงผู้ชายที่โชคดีคนนั้นจนเธอตอบคำถามไม่ทัน

 

"โอ๊ย พอแล้ว จะถามอะไรกันหนักกันหนา รสาเขินจะแย่แล้วไม่เห็นหรือไง? แยกย้ายกันเลย ไปนั่งที่ใครที่มัน เดี๋ยวบอสจะมาแล้วจ๊ะเด็กๆ"

 

หรรษพรพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าศิรสาประหม่าที่จะตอบคำถามเพื่อนๆ จึงช่วยแก้ไขสถานการณ์ให้เธอ

 

"พี่พรขอบคุณนะคะที่ช่วยพูดแทน อันที่จริงรสาไม่ได้จะปิดบังอะไรพี่พรกับพี่วาเลยนะคะ แต่ยังไม่มีโอกาสได้บอก เพราะต้องไป เอ่อ .. ดูงานค่ะ"

 

"ไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลังนะรสา เดี๋ยวผู้บริหารจะมากันแล้ว"

 

เลขาสาวบอกพลางสอดส่ายสายตาไปทางประตูหน้าลิฟท์

 

"พี่ยินดีด้วยจากใจเลยนะครับ ที่น้องสาวของพี่วาคนนี้เป็นฝั่งเป็นฝาสักที"

 

วาทิตพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ยกมือขึ้นลูบศีรษะศิรสาอย่างเอ็นดู แม้ทั้งสองคนจะไม่ได้รักกันแบบคนรักแล้ว แต่ก็ยังมีความห่วงใยดีๆให้กันเสมอ

 

"คุณพอลกับคุณจัสมินมาแล้ว คนที่เดินมากับคุณไมเคิลใช่บอสนาธานหรือเปล่ารสา?"

 

เสียงหรรษพรดังขึ้น ทำให้ทั้งศิรสาและวาทิตหันไปมองพร้อมกัน เมื่อพอลกับจัสมินเดินผ่านกลุ่มของศิรสาไปทางด้านหน้าเวที คนที่เดินตามมาพร้อมกับเลขาไมเคิล ก็ทำให้หญิงสาวยืนช็อคตัวแข็งราวกับถูกสาป เพราะเขาคือ

 

ณัฐนิธาน สามีของเธอ

 

เขาเดินผ่านหน้าภรรยาไปราวกับว่าเธอเป็นอากาศธาตุ เหมือนเขาไม่เห็นเธอ แต่ในใจลึกๆศิรสารู้ว่าเขามองเห็น เห็นทั้งเธอและวาทิตเพราะทั้งสองยืนอยู่ใกล้กัน

 

พี่ณัฐมาทำอะไรที่นี่?!?

 

ก็ไหนบอกว่าจะไปทำงานไงล่ะ?

 

เขาที่แต่งตัวใส่สูทสีน้ำเงินเข้มเป็นชุดที่มาส่งเธอเมื่อเช้า เขาเดินมาอย่างสง่าผ่าเผยเมื่อเดินผ่านผู้บริหารระดับสูงทุกคนต่างพากันยืนให้ความเคารพเขาทุกคน

 

หญิงสาวที่ยังสงสัยระคนแปลกใจที่สามีมาที่บริษัท แต่เมื่อเห็นทุกคนให้ความนอบน้อมเขาจนผิดปกติทำให้เธอนิ่งเงียบไปทันที มันมีสัญญาณไม่ดีบางอย่างผุดขึ้นมาในสมอง จนเมื่อได้ยินเสียงพิธีกรพูดแนะนำตัวซีอีโอคนใหม่

 

"ขอเชิญมิสเตอร์นาธาน แซนวู้ด ขึ้นให้โอวาทแก่พนักงานครับ"

 

เมื่อพูดจบณัฐนิธานก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าเดินไปที่โพเดี่ยมด้วยความมั่นใจ

 

ศิรสาทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้อย่างหมดแรง น้ำตาเริ่มหยดลงมาเธอยกหลังมือที่สั่นระริกค่อยๆปาดน้ำตาโดยไม่ให้ใครเห็น

 

บอสนาธาน คือ ณัฐนิธาน

 

ทั้งสองคน.. เป็นคนเดียวกัน

 

ในสมองหญิงสาวเริ่มประมวลภาพจำตั้งแต่วันที่เธอได้ยินชื่อนาธานเป็นครั้งแรก

 

นั่นคือ วันที่เธอไปเจอวาทิตกับปภาวีกำลังมีอะไรกันในบ้านของเขา เธอเสียใจเดินเปียกปอนท่ามกลางสายฝนอย่างไร้จุดหมาย แล้วฟ้าก็ผ่าลงมา เธอช็อคจนล้มลง ก่อนจะสลบไปก็มองเห็นณัฐนิธานเดินเข้ามาหา

 

ตื่นมาในโรงพยาบาลแซนวู้ด พยาบาลกุ้งบอกว่าบอสนาธานไปพบเธอหมดสติจึงพามารักษา แถมไม่คิดค่าใช้จ่ายสักแดงเดียว เธอน่าจะสะกิดใจตั้งแต่วันนั้นแล้ว

 

ทำไมถึงคิดไม่ได้นะรสา?

 

เธอนี่มันโง่จริงๆ!!!

 

โง่ซ้ำซากให้เขาหลอกอยู่ร่ำไป

 

เขาคนนั้นที่ทรยศหักหลังเธอมาตลอด จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่

 

ศิรสาไม่ได้ฟังว่าณัฐนิธานพูดอะไรบ้าง จู่ๆหูก็ดับไปเฉยๆ แต่ที่รู้คือเธออยู่ตรงนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว จึงรีบเดินออกจากห้องประชุมก่อนที่น้ำตาจะไหลลงมาไม่ขาดสาย

 

เธอจะอยู่ฟังการประชุมหรือไม่ มันก็ไม่มีผลกับเธอ เพราะหญิงสาวกำลังจะถูกเลิกจ้างในเดือนหน้านี้แล้ว

 

ศิรสาเดินมาที่โต๊ะทำงานตัวเอง ยืนกำมือแน่นหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ พยายามสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ กำลังคิดว่าเธอควรทำอย่างไรต่อไปดี ในใจอยากโทรศัพท์ไประบายให้ศศิพิมฟัง แต่ก็กลัวพี่สาวจะสะเทือนใจแล้วอาการทรุดหนักลงไปอีก

 

"ทำไมไม่เข้าประชุม นัดชู้รักไว้หรือไง?"

 

น้ำเสียงห้วนของคนที่คุ้นเคยพูดขึ้นจากด้านหลังทำเธอตกใจอีกครั้ง เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นณัฐนิธานจ้องมองเธออย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

 

นี่เขาตามเธอออกมาหรอ?

 

เธอมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย พยายามสะกดอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน คิดในใจ ความเงียบคือการตอบโต้ที่ดีที่สุด จนชายหนุ่มตะคอกอีกครั้งอย่างโมโหว่า

 

"เงียบทำไม? หรือเมื่อคืนพี่ทำให้ไม่ถึงใจ ตอนกลางวันเลยนัดไอ้วาทิตชู้รักให้มาปรนเปรออีกใช่ไหม? จะทำอะไรลงไปก็อย่าลืมว่าหนูมีสามีแล้วนะ ควรให้เกียรติพี่ด้วย"

 

เ พี๊ ย ะ ! ! !

 

ฝ่ามือน้อยของภรรยากระทบหน้าสามีอย่างแรงเสียงดังสนั่น จนณัฐนิธานรู้สึกหน้าชาไปข้างหนึ่ง เธอมองเขาอย่างโกรธจัด

 

"ฉันทำอะไร? แค่คุยกับพี่วาก็โดนข้อหามีชู้แล้วหรอ? เราไม่ได้แอบไปคุยกันลับๆซะหน่อย มีคนอยู่ด้วยตั้งเยอะตั้งแยะ อย่าคิดว่าคนอื่นจะเหมือนตัวเองนะ ไอ้นิสัยหลอกลวง ทรยศหักหลังคนอื่น มันงานถนัดคุณอยู่แล้วนี่คุณณัฐนิธาน อ่อ.. ไม่ใช่ซินะ ตอนนี้คุณสวมบทบาทเป็นมิสเตอร์นาธานอยู่นี่นา คุณน่าจะไปเป็นดารานะ รับบทไหนตีบทแตกกระจุยทุกครั้งไป"

 

เธอพูดเฉีอดเฉือนกลับไปจนอีกฝ่ายหน้าถอดสี เขาเดินเข้ามาใกล้พยายามจะจับมือน้อย แต่เธอสะบัดหนีทันที

 

"พี่ขอโทษที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้หนูรู้ แต่พี่ไม่เคยคิดปิดบังหนูเลยนะคะ"

 

ชายหนุ่มพูดเสียงอ้อนอย่างรู้สึกผิด เขาตั้งใจจะมาบอกความจริงกับเธอด้วยตัวเองว่าเขาคือนาธาน แซนวู้ด

 

แต่พอมาเห็นภรรยายืนคุยหัวเราะอย่างอารมณ์ดีกับวาทิต แถมฝ่ายชายยังยกมือขึ้นลูบผมเธออย่างอ่อนโยนนั่นอีก ยิ่งทำให้เขารับไม่ได้ รู้สึกหึงหวงขึ้นมาทันที อยากจะเข้าไปต่อยหน้าอดีตคนรักของภรรยา แล้วตะโกนใส่หน้าว่า..

 

อย่ามายุ่งกับภรรยาของเขา

 

"คุณมีโอกาสที่จะบอกมาตลอดสองสามเดือนที่ผ่านมา แต่ก็ไม่เคยพูด ทำไม..คิดว่าถ้ารู้ว่าคุณเป็นใคร ฉันจะอยากได้เงินทองของคุณหรอ? เปล่าเลย ตอนนี้ฉันไม่อยากได้อะไรจากคุณ นอกจากใบหย่าเท่านั้น"

 

ณัฐนิธานได้ฟังศิรสาพูดก็ใจหายวาบ รู้ได้ทันทีว่าภรรยาโกรธเขามากเพราะตั้งแต่ปรับความเข้าใจกันมา เธอก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องหย่าอีกเลย นี่เขาเป็นคนทำทุกอย่างพังหมดหรอเนี้ย?

 

"พี่ไม่หย่านะคะ" เขาตอบเบาๆ

 

"ไม่หย่าก็เรื่องของคุณ แต่ฉันจะฟ้องหย่าเอง แล้วจะแจ้งต่อศาลว่าเป็นเพราะฉันมีชู้เลยอยากจะหย่าเพื่อไปอยู่กับชู้รักอย่างเปิดเผย ดีไหมคะมิสเตอร์นาธาน"

 

เธอพูดน้ำเสียงประชดประชัน มองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาทีหลากหลายอารมณ์

 

"รสา.. พี่ขอโทษ ที่พี่พูดออกไปแบบนั้นเพราะพี่ไม่พอใจที่เห็นไอ้วาทิตมันทำกับหนูเหมือนมันยังรักหนูอยู่ พี่กลัวหนูจะใจอ่อนกับมันอีก"

 

"ฉันไม่โง่ให้ใครมาหลอกได้อีกแล้ว รวมทั้งคุณด้วย เราหย่ากันเถอะ ส่วนค่าใช้จ่ายต่างๆที่คุณจ่ายไปให้ทั้งค่ารักษาพี่พิมและค่าซ่อมแซมบ้าน เดี๋ยวฉันขอผ่อนคืนให้"

 

หญิงสาวพูดจบก็ผลักหน้าอกชายหนุ่มอย่างแรงจนเขาเสียจังหวะเซถอยหลังเกือบล้ม

 

"เธอทำอะไรพี่นาธาน?"

 

เสียงแหลมเล็กของจัสมินดังขึ้น เธอเดินเข้ามามองหน้าศิรสาอย่างหาเรื่อง

 

"เธอเป็นใคร? กล้าดียังไงถึงมาทำร้ายร่างกายซีอีโอของบริษัท อยากตกงานหรือไง?"

 

จัสมินยังตะคอกถามอีกชุดใหญ่ แต่ศิรสาไม่ตอบคำถาม เธอคว้ากระเป๋าถือตัวเองขึ้นมาแล้วเดินหนีไปทันที

 

"ถ้าเธอคิดจะอ่อยพี่นาธาน ขอบอกว่ามันไม่ได้ผลหรอกนะ เพราะเขาไม่สนใจผู้หญิงแบบเธอแน่?"

 

จัสมินพูดไล่หลังหญิงสาวแล้วเหยียดมองศิรสาอย่างดูถูก จนอีกฝ่ายต้องเม้มปากแน่นแล้วหันกลับมาตอบนิ่มๆว่า

 

"ฉันไม่เคยอ่อยใคร โดยเฉพาะผู้ชายคนนี้ และไม่ต้องเอาเรื่องงานมาขู่ เพราะฉันขอลาออก"

 

พูดจบศิรสาก็เดินตัวปลิวออกจากออฟฟิศไปทันที

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

สงสารรสาจุง ชีวิตกำลังจะดีอยู่แล้วเชียว

ถ้าชอบขอคนละคอมเม้นท์น้า

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว