email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไปดูงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2564 02:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไปดูงาน
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.21 ไปดูงาน

 

เมื่อศศิพิมออกจากโรงพยาบาลมาพักที่บ้านก็ประหลาดใจที่เห็นบ้านได้ถูกปรับเปลี่ยนจนไม่เหลือเค้าเดิม

 

ก่อนที่เธอจะเข้าโรงพยาบาล ณัฐนิธานได้มาขออนุญาตรีโนเวทบ้านใหม่ แต่เธอก็ไม่คิดว่าน้องเขยจะทำบ้านจนสวยงามอย่างนี้

 

"พี่ขอบคุณมากนะสำหรับเรื่องบ้าน"

 

"ไม่เป็นไรครับพี่พิม" เขาตอบพี่สาวภรรยาสั้นๆ

 

"แล้วรสาจะไปทำงานได้หรือเปล่า ลองถามพี่พรหรือยัง?"

 

ศศิพิมถามน้องสาว เธอรู้ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาตลอด ในใจก็ไม่อยากให้ศิรสาไปทำงานที่เดิมเพราะอีกเพียงเดือนกว่าๆทางนั้นก็จะเลิกจ้างอยู่แล้ว

 

เธออยากให้น้องสาวมีเวลาอยู่กับสามีบ้าง และรอให้อธิปหางานที่โรงงานให้ แม้จะมีรายได้ลดลงแต่ตัวเธอที่เปลี่ยนไตมาแล้วคงจะแข็งแรงขึ้นในไม่ช้า แล้วจะสามารถไปทำงานช่วยน้องได้อีกแรง

 

"ยังไม่ได้โทร.เลยค่ะ ไว้รอตอนเย็นให้พี่พรเลิกงานก่อนค่อยโทร.ไป"

 

หญิงสาวบอก ในใจเริ่มกังวล เพราะถ้าบริษัทเลิกจ้าง เธอจะได้เงินชดเชย แต่สถานการณ์ตอนนี้เหมือนว่าเธออาจจะถูกไล่ออกมากกว่า เพราะขาดงานติดต่อกันหลายสิบวันแล้ว

 

อย่าว่าแต่เงินชดเชยเลย เงินเดือนเดือนนี้เธอจะได้หรือเปล่าก็ไม่รู้

 

หลังมื้อค่ำศิรสาก็ปลีกตัวออกมาโทรศัพท์หาหรรษพร ยืนทำใจมองโทรศัพท์มือถืออยู่นาน สูดลมหายใจลึกๆแล้วกดโทร.ออกทันที

 

"ไงจ๊ะรสา กลับมาแล้วหรอ?"

 

หรรษพรรับสาย น้ำเสียงสดใสจนศิรสาเริ่มแปลกใจ ที่เลขาสาวรู้ได้ยังไงว่าเธอไปไหนมา

 

"กลับมาแล้วค่ะพี่พร คือรสาอยากจะปรึกษาเรื่องงานน่ะค่ะ"

 

"จะคุยเรื่องอะไรว่ามาจ๊ะ พี่ว่างอยู่พอดี"

 

"ก็เรื่องที่รสา หยุดงานไปหลายวันน่ะค่ะ มันจะมีผลอะไรไหมคะ?"

 

"ไม่มีผลอะไรนะ นอกจากจะไม่โดนหักเงินแล้วยังได้เบี้ยเลี้ยงอีกด้วยจ๊ะ ที่หยุดงานไปหลายวัน เพราะเราไปทำงานไม่ได้ไปเที่ยวเล่นนี่นา"

"ไปทำงาน?" เธอทวนคำของหรรษพรอย่างงุนงง

 

"ใช่จ้า ก็รสาไปดูงานที่สิงคโปร์ตั้งสิบห้าวัน ถ้ารวมวันหยุดและเวลาเดินทางไปกลับก็ยี่สิบวันพอดีไม่ใช่เหรอจ๊ะ? ถ้าพรุ่งนี้รสาพร้อม จะมาทำงานก็ได้ หรือจะอยากพักต่ออีกสักวันก็แล้วแต่เลยจ๊ะ"

 

คุณพระ!! มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

 

วางสายจากเลขาคนสวย เธอก็เฝ้าถามตัวเองในใจ คำพูดของหรรษพรทำเธองงเป็นไก่ตาแตก

 

ไปดูงานที่สิงคโปร์?

 

หรอ?!?!

 

แล้วเธอไปสิงคโปร์ตอนไหน? ทำไมถึงไม่รู้ตัวเลย?!?

 

มันต้องมีอะไรบางอย่างที่เข้าใจผิดกันแน่ เธอควรจะเข้าไปที่บริษัทในวันพรุ่งนี้เพื่อสอบถามเรื่องราวให้กระจ่าง

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

ศิรสาตั้งใจว่าวันนี้จะไปทำงานแต่เช้า แต่คุณสามีที่อิดออดเข้าห้องน้ำนานกว่าปกติ รออยู่นานก็ยังไม่ออกมา เธอจึงลงมาทานข้าวเช้าก่อนเขา เช้านี้ศศิพิมเข้าครัวโชว์ฝีมือ หลังจากที่ต้องนอนรักษาตัวมานาน

 

"ข้าวต้มอร่อยจังค่ะ"

 

เธอชมพี่สาว ขณะมองเห็นคุณสามีที่แต่งตัวใส่สูทอย่างดี เดินตัวหอมจากน้ำหอมกลิ่นโปรดเข้ามาที่โต๊ะอาหาร

 

"คุณณัฐจะไปไหนคะ? แต่งตัวหล่อเชียว"

 

เมื่อพี่สาวถามในสิ่งที่ภรรยาก็อยากจะถามอยู่แล้ว จึงรอฟังคำตอบไปพร้อมกัน

 

"ไปทำงานครับพี่พร ลาเขามาสามเดือนแล้วครับ"

 

"ทานข้าวไหมคะ? หรือจะรับกาแฟ?"

 

ศิรสาถามสามี เขาจึงบอกข้าวต้ม เธอจึงลุกไปตักใส่ชามให้ เมื่อทานอาหารเสร็จแล้ว ทั้งสองก็นั่งรถของณัฐนิธานออกมาพร้อมกัน

 

"เดี๋ยวพี่ไปส่งหนูก่อน แล้วจะไปทำงาน ตอนเย็นจะมารับที่เดิมนะคะ" เธอพยักหน้ารับรู้

 

"รสา.. ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม พี่อยากให้หนูรู้ว่า พี่รักหนูคนเดียว"

 

เขาพูดมองเธออย่างมุ่งมั่น แต่หญิงสาวไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะสามีมักพูดประโยคเหล่านี้กับเธอเสมอ

 

เมื่อเขาขับมาถึงประตูเล็กด้านหลังบริษัท หญิงสาวจึงก้าวลงจากรถเดินเข้าออฟฟิศมาเจอ รปภ.ดำ จึงเข้าไปทักทาย

 

"พี่ดำสวัสดีค่ะ ไม่เจอตั้งนาน หล่อขึ้นเยอะเลยนะคะ"

 

"จริงหรอครับคุณรสา? แกล้งหลอกคนแก่ให้ดีใจหรือเปล่าครับ?"

 

เขาถามพลางก้มลงหยิบกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ส่งให้เธอ

 

"มีคนฝากของให้คุณรสาครับ"

 

"ใครฝากไว้หรอคะพี่ดำ?"

 

"คุณเลขาไมเคิลครับ"

 

"มิสเตอร์ไมเคิลหรอคะ?"

 

หญิงสาวรับกระเป๋ามาถือไว้อย่างงุนงง เดินเข้ามาถึงที่โต๊ะทำงาน วางกระเป๋าใบใหญ่ของไมเคิลลงบนโต๊ะ ยืนมองอย่างชั่งใจ ก่อนจะตัดสินใจรูดซิปกระเป๋าเปิดออกดู

 

ภายในกระเป๋าบรรจุไปด้วยของที่ระลึก ที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศสิงคโปร์ มีหลากหลายรูปแบบ ทั้งที่เป็นพวงกุญแจ แม่เหล็กติดตู้เย็นและอีกมากมาย

 

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

 

หญิงสาวคิดในใจอย่างสับสน คิ้วสวยขมวดเข้าหากันแน่น จนเมื่อได้ยินเสียงทักทายจากด้านหลังจึงหันกลับไปมอง

 

"ไงจ๊ะรสา ไปสิงคโปร์มาเป็นไงบ้าง แล้วมีของฝากพี่ไหม?" หรรษพรทักทายด้วยน้ำเสียงสดใส

 

"เอ่อ อ๋อมีค่ะ พี่พรเลือกเลยค่ะ อยากได้แบบไหน?"

 

เธอจึงยกกระเป๋าที่ได้มาจาก รปภ.ดำส่งให้หรรษพร เลขาสาวก้มหน้าลงมองภายในกระเป๋าที่เต็มไปด้วยของกระจุกกระจิก เปิดกระเป๋าอ้าออกจนกว้าง แล้วหยิบบางอย่างขึ้นมา

 

"งั้นพี่เอาอันนี้นะ น่ารักดี ขอบใจจ้า"

 

"หยิบไปอีกก็ได้นะคะพี่พร เอาไปเยอะๆเลย ไปแบ่งคนอื่นด้วยก็ได้ค่ะ"

 

"แค่นั้ก็พอจ๊ะ เออ.. รสา รู้ไหมว่าวันนี้บอสนาธานจะเข้ามาประชุมพนักงานด้วยตัวเองเลยนะ ปกติจะเป็นหน้าที่ของมิสเตอร์พอล"

 

"เหรอคะ? ดีจังเลยนะคะ"

 

ศิรสาพูดอย่างดีใจที่เธอจะได้เจอมิสเตอร์นาธานหลังจากมีเหตุให้คลาดแคล้วกันมาตลอด

 

"บอสมาเองก็ดีเหมือนกัน จะได้เจอตัวเป็นๆซะที คลาดกันมาตั้งหลายครั้ง แต่แหม.. ทำเหมือนไม่เคยเจอบอสงั้นแหละรสา ว่าแต่บอสหน้าตาเป็นยังไงล่ะ"

 

หรรษพรถามผู้ช่วยสีหน้าจริงจัง หญิงสาวมองเธอแล้วถามออกไปอย่างงงๆ

 

"คะ?!?"

 

"อ้าว ก็รสาไปดูงานที่สิงคโปร์กับบอสตั้งหลายวัน ก็ต้องเจอกันบ่อยๆน่ะซิ แล้วบอสของเราหล่อไหม?"

 

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?!?

 

เธอไปดูงานที่สิงคโปร์กับบอสนาธานมาหรอ?!?

 

จริงดิ?!?

 

เจอเรื่องเหล่านี้เข้าไป ศิรสาถึงกับมึนตึบ ไปไม่เป็นเลยทีเดียว เธอจะบอกได้ยังไงว่าบอสหน้าตาไปในแนวไหน เพราะไม่เคยเห็นเขามาก่อน อยากบอกหรรษพรเหลือเกินว่า

 

เธอไม่ได้ไปสิงคโปร์กับบอสนาธาน

 

แต่เมื่อนึกว่าเขาที่มีพ่อเป็นฝรั่ง แล้วแม่เป็นคนไทย หน้าตาก็คงเหมือนดาราลูกครึ่งในทีวี จึงเลือกพูดแบบกลางๆไว้ก่อนว่า

 

"อืม ก็ เอ่อ เป็นผู้ชายที่ดูดีมากเลยค่ะ บุคลิกดี ส่วนที่ว่าหล่อหรือไม่หล่อ ก็แล้วแต่คนมองนะคะ"

 

"สรุปว่าหล่อใช่ไหมรสา? งั้นเราก็เตรียมตัวไว้นะประมาณสิบโมง บอสจะเข้ามาประชุมพนักงานทุกคนที่ห้องประชุมใหญ่"

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

ไรท์จะพยายามอัพตอนใหม่เรื่อยๆ แต่จะมีบางช่วงที่ติดภารกิจบ้าง อย่าเพิ่งลืมกันน้า

ถ้าชอบขอคนละไลค์น้าา

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว