email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ขอบคุณนะคะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2564 19:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขอบคุณนะคะ
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.20 ขอบคุณนะคะ

 

ณัฐนิธานช้อนตัวศิรสาขึ้นมา นำไปวางบนเตียงอย่างเบามือ เธอนอนหลับตาพริ้มหลังจากที่นิ้วของเขาทำให้เธอขึ้นสวรรค์ไปแล้วถึงสองรอบ

เขาก้าวไปนั่งบนเตียง ก้มลงมาจูบและเลียไปทั่วใบหน้าสวยของภรรยา เมื่อถอนปากออกมาแล้ว เขาก็ล้มตัวลงนอนหลับตาข้างๆเธอ

 

เมื่อเขาหยุดการกระทำ จนเธอต้องชะโงกหน้าขึ้นมามอง เห็นสามีนอนหลับจึงเอามือไปลูบใบหน้าคมคายนั้นอย่างทะนุถนอม เขาลืมตาขึ้นมามอง เธอถามเขาด้วยเสียงกระซิบว่า

 

"พี่ไม่ทำแล้วหรอคะ?"

 

"จะให้พี่ทำอะไรคะ?" เขาถามอย่างแปลกใจ

 

"ก็ เอ่อ.. ก็ทำแบบที่เคยทำน่ะค่ะ"

 

หญิงสาวรู้สึกกระดากที่จะขอร้องสามีให้ทำกิจกรรมบางอย่างบนเตียง

 

"ก็หนูอารมณ์ไม่ดี พี่ไม่กล้าทำอะไรหนูหรอกค่ะ เดี๋ยวโกรธขึ้นมาอีก พี่ก็แย่ซิคะ"

 

เขาตอบเสียงเจ้าเล่ห์ ทั้งที่ยังนอนหงายอยู่อย่างนั้น

 

ศิรสาลุกขึ้นนั่งบนเตียง เธอถอดเสื้อทำงานออกจนเหลือแต่ชั้นใน ส่วนช่วงล่างคุณสามีจัดการถอดออกไปตั้งนานแล้ว พลิกตัวก้าวขาขึ้นคร่อมร่างชายหนุ่ม จนทำให้เขาตกใจต้องลืมตาขึ้นมาดู

 

"งั้นรสาทำให้ไหมคะ?"

 

เธอถาม ชายหนุ่มรีบพยักหน้าอย่างลิงโลด เธอจึงใช้มือน้อยค่อยๆถอดทุกอย่างในร่างกายสามีออก ไม่เหลือแม้แต่บ้อกเซอร์ที่ปิดส่วนสงวนไว้ จนอาวุธประจำกายชายหนุ่มเริ่มขยายตัวขึ้นทันที

 

ณัฐนิธานนอนมองภรรยาจู่โจมร่างกายเขาอย่างรู้สึกดี ยิ่งเมื่อเธอก้มหน้าลงดูดไอติมแท่งใหญ่ของเขา ยิ่งทำให้ชายหนุ่มแทบคลั่ง ลิ้นนุ่มอุ่นของเธอเลียไปทั่ว ก่อนจะดูดเน้นที่หัวซึ่งบานออกจนคับปาก

 

"อ๊าก หนู เร่งมือหน่อยค่ะ"

 

เขาบอกเธอน้ำเสียงระริก ก่อนจะยึดศีรษะเธอไว้แน่น แล้วเด้งสะโพกสวนเข้าไปในลำคอจบเกือบถึงคอหอย

 

อั๊ก อ๊อก อ๊อก

 

กระแทกขึ้นลงพักใหญ่ เขาก็เปลี่ยนท่า ให้เธอที่ยังดูดกลืนไอติมอยู่ หันช่วงล่างตัวเองไปทางศีรษะเขาในลีลาหกเก้า แล้วเขาก็เลียเนินอวบที่ตอนนี้บวมขึ้นมาจนตรงนั้นเปียกน้ำลายเขาไปทั่ว

 

"สอดใส่ไหมคะ? หรือจะในปาก"

 

แม้จะกระดากอยู่บ้าง แต่เธอก็ตัดสินใจถามเขา เพราะไม่รู้ว่าเขาต้องการจะพบความสุขแบบไหน

 

"แตกในปากเลยค่ะ เต็มที่เลยนะ ไม่ต้องยั้ง"

 

เขาบอกเธอขณะที่ร่างกายเริ่มสั่นสะท้าน ใบหน้าบ่งบอกว่าเขากำลังจะขึ้นสวรรค์ตามเธอไปติดๆ

 

"หนู.. ดูดลึกๆ ดีค่ะดี อ่าา"

 

เขาร้องครางพร้อมเด้งสะโพกรัวๆ จนสุดท้ายก็พุ่งน้ำอุ่นสีขาวขุ่นเข้าปากเธอ

 

คุณภรรยาก้มหน้าเลียน้ำจากท่อใหญ่ของสามี กลืนลงร่างกายตัวเองอย่างไม่รังเกียจ รสสัมผัสนี้เป็น

 

กลิ่นที่คุ้นเคย

 

ที่เธอจะไม่มีทางลืม แม้เวลาจะผ่านไปกี่ปีก็ตาม

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

นับจากวันที่ณัฐนิธานพาศิรสามาอยู่ที่บ้านในฝัน เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบยี่สิบวันแล้ว คุณสามีดูแลเธออย่างดี ปฏิบัติกับเธอราวกับว่าเป็นเจ้าหญิงก็ไม่ปาน

 

ทุกเช้าเธอถูกปลุกให้ตื่นด้วยมอร์นิ่งคิสหวานๆจากปากชายหนุ่ม พร้อมมื้อเช้าที่มารอบนเตียง สายๆก็พากันจูงมือไปเดินเล่นชายหาด

 

ช่วงบ่ายเฟสไทม์คุยกับศศิพิมถามถึงอาการและขั้นตอนการรักษา ก่อนเวลาพลบค่ำก็พากันไปดูพระอาทิตย์ตกทะเลแล้วจูงมือกันกลับมาทานมื้อค่ำ

 

ส่วนตอนกลางคืน คุณสามีก็ปฏิบัติการปั๊มลูกทันทีที่ดับไฟ สองรอบบ้าง สามรอบบ้างแล้วแต่แรงกำลังจะเอื้ออำนวย

 

เขาปฏิบัติกับเธออย่างนี้ วนลูปมาเกือบยี่สิบวันแล้ว

 

ความสุขที่เธอได้รับ ทำให้ศิรสาลืมเรื่องราวความเจ็บปวดที่เขาได้ทำไว้กับครอบครัวเธอจนหมดสิ้น

 

ตอนนี้เธอก็แค่อยากทำหน้าที่ภรรยาที่ดีบ้าง และหวังในใจลึกๆว่า เขาจะไม่กลับไปทรยศหักหลังหรือหลอกลวงให้เธอต้องเจ็บปวดอีกในอนาคต

 

ตอนนี้เธอทำใจเรื่องที่ต้องโดนไล่ออกจากงานได้แล้ว แต่เมื่อกลับไป เธอก็ต้องโทรศัพท์ไปขอโทษหรรษพรที่ทำตัวเหลวไหล เพราะตั้งแต่มาก็ไม่เคยติดต่อกลับไปหาเลย เลขาสาวคงเป็นห่วงเธอมากแน่ๆ

 

เธอไม่ได้อยากเงียบเฉยไปอย่างนี้ แต่เพราะโดนคุณสามีตัวดียึดโทรศัพท์มือถือไว้ เวลาเธอจะโทร.หาศศิพิมหรืออธิปก็ให้ใช้โทรศัพท์ของเขาแทน ทำให้เธอไม่รู้เรื่องราวเกี่ยวกับโลกภายนอกเลย

 

โลกของเธอตอนนี้มีเพียงณัฐนิธานคนเดียวเท่านั้น

 

"รสา พรุ่งนี้คุณหมอจะให้พี่พิมกลับบ้านได้แล้ว ดีใจไหมคะ?"

 

ณัฐนิธานเอ่ยขึ้นเมื่อวางสายจากคุณหมอที่รักษาศศิพิม

 

"จริงหรอคะพี่ณัฐ? ดีใจจังเลยค่ะ แล้วเจ้าตัวรู้หรือยังคะ?"

 

"รู้แล้ว เห็นคุณพยาบาลกุ้งบอกว่าพี่พิมเก็บข้าวของเสร็จหมดแล้ว งั้นเราคงต้องกลับบ้านวันนี้แล้วล่ะ จะได้เข้าไปดูความเรียบร้อยของห้องพี่พิมด้วย"

 

"ได้ค่ะ แต่รสาขอโทร.บอกพี่อธิปหน่อยนะคะ เผื่อแกจะอยากไปรับพี่พิมด้วยกัน"

 

"งั้นเอามือถือของหนูคืนไปเลยละกัน"

 

ชายหนุ่มยื่นโทรศัพท์มือถือของหญิงสาวคืนให้เจ้าตัว เธอก็รับมาอย่างดีใจ รีบเปิดเครื่องแล้วก็โทร.หาอธิปเป็นคนแรก

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

ณัฐนิธานใช้เวลาเกือบสี่ชั่วโมงกว่าจะขับรถจากบ้านในฝันกลับมาบ้านของศศิพิม เขาเลี้ยวรถเข้ามาในรั้วบ้าน ก็ทำเอาน้องสาวเจ้าของบ้านตื่นตะลึงกับการรีโนเวทบ้านโทรมๆ ให้กลายเป็นบ้านสวยในเวลาเพียงยี่สิบวัน

 

เธอจำบ้านเก่าที่คุ้นเคยแทบไม่ได้ เพราะเปลี่ยนไปคนละสไตล์เลย หญิงสาวลงจากรถเดินเข้าบ้านอย่างกล้าๆกลัวๆ เพราะข้าวของทุกชิ้นเป็นของใหม่ที่คุณสามีบันดาลมาให้ ก็ไม่อยากไปทำให้แตกหักหรือพังไป

 

ทั้งโต๊ะเก้าอี้ในห้องรับแขกที่เปลี่ยนจากเก้าอี้ไม้เป็นโซฟาหนานุ่ม ห้องครัวก็มีอุปกรณ์ของใช้ครบครัน มาพร้อมตู้เย็นสองประตูหลังใหญ่ถึงขนาดที่ตัวเธอเข้าไปอยู่ได้เลย

 

ห้องนอนศศิพิมก็ถูกเปลี่ยนเป็นห้องปลอดเชื้อที่มีอุปกรณ์การแพทย์ที่ทันสมัยทุกชิ้น ประเมินราคาด้วยตาเปล่า เธอคิดว่าเกินหนึ่งล้านแน่นอน

 

ศิรสาเดินเข้าไปหาณัฐนิธานแล้วยกมือไหว้เขาอย่างซาบซึ้งใจ

 

"ขอบคุณนะคะ สำหรับบ้านหลังนี้และห้องพี่พิม"

 

ชายหนุ่มเอื้อมมือไปจับมือนุ่มไว้ มองเธอด้วยสายตาหวานฉ่ำ

 

"ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ พี่เต็มใจทำให้อยู่แล้ว แต่ถ้าอยากจะทำอะไรให้ก็เปลี่ยนจากไหว้เป็นจูบจะได้ไหมคะ?"

 

"ไม่ได้ค่ะ นี่ห้องพี่พิมนะ" เธอค้านเสียงแข็ง

 

"แล้วถ้าเป็นที่ห้องเราล่ะคะ?"

 

เขารุกถามต่อทันทีหวังจะได้ยินคำตอบ แต่เธอกลับเดินหนีออกมาจากห้องศศิพิม เขาจึงรีบตามออกมา แล้วดันตัวหญิงสาวไปยืนที่หน้าประตูห้องหนึ่ง

 

"นี่ห้องของเราค่ะ ไม่รู้ว่าจะสวยถูกใจหนูไหม? ถ้าไม่ชอบเดี๋ยวพี่ให้ช่างมาทำให้ใหม่นะคะ"

 

เมื่อเขาเปิดประตูออก เธอจึงยื่นหน้ามองเข้าไปข้างใน รู้สึกตกใจที่ห้องนอนของเธอ ตกแต่งเหมือนห้องนอนที่บ้านในฝันทุกอย่าง หันกลับมามองหน้าสามี

 

"พี่ณัฐ ทำไมถึงเหมือนกับที่.."

 

น้ำเสียงเธอขาดหายไป เขาจึงพูดต่อให้ว่า

 

"เหมือนบ้านในฝันใช่ไหมคะ?"

 

เธอพยักหน้ารับ เขาจูงมือหญิงสาวเข้ามาในห้อง

 

"พี่จะทำให้ทุกที่เป็นบ้านในฝันของเรา อยากให้หนูมีความสุขในทุกๆวันนับจากนี้"

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

พี่ณัฐหวานเกิ๊นนน

ถ้าชอบขอคนละคอมเม้นท์น้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว