email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รีบทำให้จบสักที

ชื่อตอน : รีบทำให้จบสักที

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2565 04:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รีบทำให้จบสักที
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ตอนที่ 16

 

 

ศิรสางัวเงียตื่นมาเมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างรบกวนร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอ ขมวดคิ้วงามคิดว่า

 

ใครถอดเสื้อผ้าเธอออกกันนะ?

 

อ่อ.. มีแค่คนเดียวที่กล้าทำ

 

นิ้วหนาของณัฐนิธานกำลังบีบหัวนมจนแข็งเป็นไต ส่วนตัวเขากำลังฝังศีรษะลงไปในส่วนกลางหว่างขาของเธอ ใช้ลิ้นเขี่ยตรงนั้นจนหญิงสาวเริ่มตื่นตัว

 

บ้าจริง! นี่เขาลักหลับเธออยู่หรอ?

 

จะรอจนเธอตื่นไม่ได้หรือไงนะ?

 

ด้วยลีลาที่ร้ายกาจของสามี ทำให้เธอเผลอผวากายน้อยๆ ขึ้นรับการกระทำของเขา

 

"ตื่นแล้วหรอคะ? หนูสวยจนพี่อดใจไม่ไหวจริงๆ"

 

ณัฐนิธานเงยหน้าขึ้นมาพูดแล้วก้มหน้าลงไปต่อ หญิงสาวทำได้เพียงถอนใจเบาๆ คิดในใจ

 

ช่วยรีบทำให้มันจบสักทีเถอะ

เธอไม่อยากให้พี่สาวได้ยินเสียงที่เกิดจากกิจกรรมต่างๆบนเตียง มันน่าเกลียดและดูไร้มารยาทเกินไป สามีเริ่มรุกรานเธอหนักขึ้น ใช้นิ้วสอดเข้าไปในร่องงาม ดันเข้าดันออกจนเธอเด้งช่วงล่างสู้กับนิ้วมือเขา

 

"หนูชอบนิ้วพี่ไหมคะ?"

 

เขายิ้มให้แล้วถาม เธอนอนมองเขานิ่งแล้วส่ายหน้าพูดกับเขาเสียงเข้มว่า

 

"ทำให้เสร็จเร็วๆละกัน ฉันเกรงใจพี่พิม"

 

"เรื่องของผัวเมียมันไม่จบง่ายๆหรอกค่ะ วันนี้จบพรุ่งนี้ก็เริ่มใหม่"

 

คุณสามีตัวดีพูดขึ้นแล้วก้มหน้าลงใช้ลิ้นกับเนินน้อยลากขึ้นลงไปพร้อมกับการใช้นิ้วยิ่งทำให้ภรรยาสุดจะกลั้น เธอใช้มือกดศีรษะสามีไว้แน่น เด้งกายขึ้นสู้จนผ่านไปพักใหญ่ ร่างบางก็เกร็งกระตุกแล้วร้องครางออกมา

 

"อึก อึก อ่าา"

 

"หนูมีความสุขไหมคะ?"

 

เขาถามก่อนยื่นหน้าจูบแผ่วเบา เธอนิ่งเงียบจึงถูกสามีจับร่างบางขึ้นมานั่งทับบนตัวเขาหันหน้าเข้าหากัน แล้วพูดว่า

 

"ทำให้พี่หน่อยซิ ควบเลยที่รัก"

 

แล้วณัฐนิธานที่ร่างเปลือยเช่นกันก็ทิ้งตัวหงายลงบนที่นอน ศิรสาจึงใช้มือน้อยจับดุ้นของเขาเข้ามาในร่องของเธอ ค่อยๆดันไปจนสุดแล้วเริ่มโยกตัวช้าๆ รู้สึกอายที่เห็นเขานอนมองสิ่งที่เธอทำอยู่ ชายหนุ่มเอื้อมมือหนาใหญ่มาจับทรวงอกเธอแล้วบี้ที่ปลายยอดจนมันเริ่มแข็งขึ้นมาอีกครั้ง

 

"นมหนูสวยมาก พี่ชอบ"

 

หญิงสาวฟังผ่านๆยังคงตั้งหน้าตั้งตาโยกบั้นท้ายไปเรื่อยๆ เริ่มรู้สึกถึงความคับแน่นในส่วนล่างเพราะมันขยายใหญ่มากขึ้น แต่เหมือนสามียังไม่พอใจ เขาจึงขยับสะโพกตัวเองกระแทกสวนขึ้นมาชุดใหญ่ จนหญิงสาวส่งเสียงครางกระตุกร่างเบาๆ

 

"อื้มม อ่า รสาไม่ไหวแล้วค่ะ"

 

"ดีเหลือเกิน พี่รักหนูนะรสา"

 

ภรรยาคนสวยมองหน้าชายหนุ่มอย่างรู้สึกดี เมื่อได้ยินคำบอกรักจากปากสามี เธอยังคงบดโยกบั้นท้ายต่อไปด้วยใบหน้าที่ช่างยั่วยวนเหลือเกินในสายตาของณัฐนิธาน เขาดึงแขนเธอลงมานอนทับเขา จนหน้าอกทั้งสองเบียดกันแน่น จับใบหน้าสวยของเธอไว้แล้วยื่นหน้าไปจูบแลกลิ้นกันนัวเนีย จนชายหนุ่มทนต่อไปไม่ไหว

 

"อ๊ากก หนูคะ พี่ใกล้แล้ว"

 

เมื่อหญิงสาวได้ยิน จึงรีบลุกขึ้นแล้วยกบั้นท้ายหนีแต่เหมือนสามีจะรู้ทัน เขาใช้มือหนายึดสะโพกเธอไว้มั่น เมื่อน้ำอุ่นพุ่งออกจากร่างกาย เขาก็กดร่างกายเธอกับตัวเขาไว้แน่นจนเกือบเป็นเนื้อเดียวกัน

 

"งื้อ ปล่อยออกข้างนอกเถอะนะ รสาขอร้อง แฮ่ก แฮ่ก"

 

เธอส่งเสียงร้องครางแกมอ้อนวอนเขา แต่ชายหนุ่มกลับกอดรัดเธอแน่นขึ้นจนสองร่างเบียดชิดกัน

 

'พี่รักหนูนะคะ รักหนูคนเดียว"

 

พูดจบก็รั้งร่างภรรยาล้มลงไปนอนบนเตียงพร้อมกันทั้งที่ส่วนกลางของเขายังปักอยู่ที่ร่องเธอ จนหญิงสาวต้องสั่งว่า

 

"เอามันออกไปซะทีซิ"

 

"ไม่ล่ะ จะคาไว้อย่างนี้จนเช้าเลย"

 

สามีพูดทั้งที่ยังเหนื่อยหอบ พยายามยื่นหน้ามาจูบ แต่เธอเบี่ยงหน้าหนี

 

"ไม่นะ จะเอาไว้จนเช้าเลยหรอ?"

 

"พูดกับพี่เพราะๆ บ้างจะได้ไหมคะ?"

 

"ก็ได้ค่ะ คุณณัฐ"

 

"ได้ค่ะ พี่ณัฐ พูดใหม่ค่ะรสา"

 

สามีออกคำสั่ง เธอถอนใจหนักก่อนจะพูดตามเขาว่า

 

"ได้ค่ะ พี่ณัฐ พอใจยัง?"

 

เธอถามเขาปลายเสียงสะบัดด้วยความงอน ทำให้เขาหัวเราะออกมาดังๆ ก่อนจะถอนกายตัวเองออกมาจากร่างกายเธอ

 

"ลงไปหาอะไรทานหน่อยไหมคะ? หนูยังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่กลับมา พี่ทำของชอบหนูไว้หลายอย่างเลย"

 

"อืม แต่ขอไปอาบน้ำก่อนนะ"

 

เธอบอกเขาขณะลุกจากเตียง กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ

 

"ได้สิ งั้นอาบน้ำด้วยกันก่อนค่อยลงไปก็ได้"

 

"งื้อ ไม่เอานะ ฉันหิวแล้ว ถ้าคุณเข้าไปด้วย กว่าจะได้ออกมาคงอีกนานเลย"

 

เธอบ่นกระปอดกระแปด จนชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ดึงเธอมาซบอกล่ำ กระซิบข้างหูเธอว่า

 

"ไม่นานหรอกค่ะ แค่อาบน้ำอย่างเดียว"

 

"อาบน้ำอย่างเดียว ไม่ทำอย่างอื่นนะ"

 

เธอพูดอย่างไม่ค่อยเชื่อถือนัก เพราะตอนนี้เอ็นอุ่นของเขาที่แนบชิดกับช่วงขาเรียวของเธอ เหมือนกำลังตื่นตัวขยายใหญ่ขึ้น

 

 

☆☆☆☆☆☆☆

 

 

กว่าศิรสาจะออกจากห้องน้ำมาได้ ณัฐนิธานก็ทำเธอแทบหมดแรง ความเร้าร้อนของสามีไม่เคยเปลี่ยน เขามีความต้องการที่มากจนเธอตั้งรับเกือบไม่ไหว

 

สองสามีภรรยาแต่งตัวใหม่ลงบันไดมาชั้นล่าง เห็นศศิพิมนั่งคุยกับอธิปอยู่ เธอจึงรีบเดินเข้าไปหาอย่างดีใจ

 

"พี่อธิปหวัดดีค่าา"

 

"ว่าไงรสา เครียดเรื่องงานหรอเราอะ?"

 

อธิปยกมือรับไหว้ แล้วถามตรงประเด็นทันที ทำให้ณัฐนิธานขมวดคิ้วเข้ม คิดในใจ

 

ทำไมรสาต้องเครียดเรื่องงานด้วย?

 

"ผู้บริหารชุดใหม่จะคัดพนักงานที่ทำงานไม่ถึงสามปีออกค่ะ รสาอยู่ในเกณฑ์ด้วยน่ะซิ"

 

"เขาจะให้ออกเลยหรอรสา?"

 

ศศิพิมถามอย่างตกใจ ณัฐนิธานก็เช่นกันเขายืนฟังทั้งสามคนคุยอย่างเงียบๆ ไม่ได้ออกความคิดเห็นอะไรออกมา

 

"เขายังให้เวลาทำงานต่ออีกสามเดือนค่ะ ระหว่างนี้รสาก็พอจะหางานใหม่ได้ทัน พี่อธิปพอมีงานให้รสาทำไหมคะ?"

 

"มีหลายตำแหน่งเลย เอาไว้ใกล้ๆค่อยเข้าไปสมัครที่โรงงาน พี่จะดูๆไว้ให้นะ ไม่ต้องเครียดนะรสา พี่รับปากว่ายังไงรสาจะได้งานใหม่ทันทีที่ทางนั้นเขาให้ออกจากงาน"

 

ศิรสาเริ่มใจชื้นขึ้น เมื่อได้ยินคำยืนยันที่หนักแน่นของอธิป ผู้จัดการผ่ายผลิตโรงงานผลิตสายไฟรถยนต์

 

เธอจึงชวนอธิปทานอาหารเย็นด้วยกัน แม้อธิปจะเป็นคนพูดไม่เก่ง แต่เมื่อเขามาก็ทำให้บรรยากาศในบ้านเปลี่ยนไป ดูทุกคนจะมีเรื่องคุยกันมากขึ้น ส่วนมากจะเป็นเรื่องอาการป่วยของป้าวันแม่ของอธิป ผู้ใหญ่ใจดีที่รักและเอ็นดูศศิพิมและศิรสาเหมือนลูกของตัวเอง

 

ซึ่งณัฐนิธานก็รู้จักกับป้าวันและอธิปเป็นอย่างดี เขาจึงไม่ได้หึงหวงอะไร เวลาที่อธิปมาดูแลสองสาวถึงที่บ้าน กลับรู้สึกขอบคุณด้วยซ้ำไปที่อธิปอยู่เคียงข้างสองพี่น้องในช่วงเวลาที่ยากลำบาก

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆

พี่อธิปเป็นถึงผู้จัดการโรงงานนะ หางานดีๆให้น้องสักตำแหน่งคงไม่ยากหรอกจ้า

ถ้าชอบ .. ขอคนละคอมเม้นท์น้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว