ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 29 เทพี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 307

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2563 15:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 29 เทพี
แบบอักษร

ตอนที่ 29 

เทพี 

 

 

               “สวัสดีครับท่านวิทย์”อีกด้านหนึ่ง ณ ใจกลางเมืองใหญ่ของอาณาจักรทริช เหล่าคนของกิลด์อัศวินนภาต่างมาร่วมต้อนรับท่าน วิทย์ เจ้าสัวชื่อดังที่กำลังเข้ามาเยี่ยมเยือนกันอย่างตื่นเต้น แถมดูเหมือนหัวหน้ากิลด์จะจัดเตรียมทุกอย่างเอาไว้ให้เรียบร้อยอีกต่างหาก

 

               “ไม้ สินะของที่ว่าอยู่ไหน”เจ้าสัววิทย์ถามพลางมองไปทางไม้หัวหน้ากิลด์อัศวินนภาด้วยท่าทีน่าเกรงขาม สมัยนี้แม้แต่คนอายุมากอย่างเจ้าสัววิทย์ก็ยังเข้ามาเล่นเกม เพราะต่อให้แก่ชราแค่ไหนในโลกเสมือนจริงก็ยังเคลื่อนไหวได้สะดวกสบายราวกับตอนยังหนุ่ม แถมเกมที่พึ่งเคยได้เล่นหลังจากทำธุรกิจมานานก็สนุกไม่เลวอีกต่างหาก

 

               “เชิญทางนี้ครับ”หัวหน้ากิลด์ใหญ่อย่างไม้ก้มหัวอย่างกับพนักงานต้อนรับทำเอาพวกลูกกิลด์ที่รับเงินเดือนจากไม้พากันเกร็งไปหมด หากทำอะไรให้เจ้าสัวโกรธมีหวังพวกตนโดนไล่ออกจากกิลด์แน่ ๆ

 

               อาคารของเกมเอคโค่สามารถซื้อขายได้เหมือนอาคารในโลกความจริงทุกประการ เพียงใช้เงินเหรียญในเกมไปซื้อเท่านั้น ทำให้กิลด์อัศวินนภาที่มีผู้เล่นมากมายสามารถซื้อตึกกลางเมืองได้ไม่ยาก แถมการตกแต่งภายในยังดูดีอย่างมากอีกต่างหาก เพราะในโลกของเกมนั้นมีวัสดุสวยงามมากกว่าโลกความจริงหลายเท่า แถมการสร้างยังมีสกิลช่วยเหลือไม่ต้องฝึกฝนแรมปีถึงจะเป็นยอดฝีมือด้านการแกะสลักหรือปูนปั้นอีกต่างหาก

 

               เพียงแต่ของเหล่านี้ไม่ได้น่าสนใจเลยสำหรับเจ้าสัววิทย์ ของพวกนี้เขาเองก็ใช้เงินหามาได้ไม่ยาก สำหรับเขาแล้วสิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่อาคาร หรือห้องหรูหรา แต่เป็นของชิ้นหนึ่งที่วางประดับเอาไว้กลางห้องที่ไม้พาเข้ามาต่างหาก

 

               “เจ้านี่งั้นเหรอ”เจ้าสัววิทย์เดินไปดูที่แท่นหินที่สร้างเอาไว้เหมือนใช้โชว์สินค้าอย่างสนใจ สิ่งที่อยู่ตรงกลางแท่นนั้นก็คือหนังสือสีม่วงเล่มหนึ่งที่มีรูปสายฟ้าวาดเอาไว้ที่หน้าปก มันคือหนังสือสกิลธาตุสายฟ้าที่กิลด์อัศวินนภาครอบครองเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว หากเจ้าสัววิทย์ซื้อเล่มนี้ไปก็เท่ากับว่าท่านเป็นคนที่ 2 ที่ได้ครอบครองเวทมนตร์สายฟ้านั่นเอง

 

               “ถูกต้องแล้วครับ แถมเวทสายฟ้ายังเป็นเวทมนตร์ที่ดีมาก ๆอีกด้วยครับ นอกจากจะรุนแรงแล้วยังรวดเร็วอีกด้วยครับ”ไม้พูดจบก็ผายมือไปทางโอม รองหัวหน้ากิลด์ของอัศวินนภา จอมเวทคนแรกที่ได้เรียนเวทมนตร์สายฟ้า

 

               เปรี้ยง!!

 

               ทันทีที่ไม้ส่งสัญญาณโอมก็ร่ายสกิลสายฟ้าของตนเองใส่หุ่นทดลองที่ตั้งเอาไว้อีกส่วนของห้องเข้าอย่างจัง แม้จะเป็นเพียงเวทมนตร์บทแรกแต่สายฟ้าฟาดธรรมดาที่ไม่มีใครใช้ได้ก็สร้างความสนใจให้กับเจ้าสัววิทย์ไม่น้อย

 

               “แต่ได้ข่าวว่ามันกินพลังเวทมากเลยไม่ใช่หรือไง”เจ้าตัววิทย์ถามพลางมองไปทางโอม แม้จะได้เวทสายฟ้ามานานแล้ว แต่โอมก็ยังพัฒนาระดับของเวทสายฟ้าไปได้แค่ขั้น 3 เท่านั้นทั้ง ๆที่เวทมนตร์ธาตุอื่น ๆต่างขึ้นไปขั้น 6 กันหมดแล้ว และการที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะเวทมนตร์สายฟ้ากินพลังเวทที่ใช้อย่างมาก แม้จะแรงและน่าขนลุกแต่การใช้งานต่อเนื่องมาก ๆเป็นเรื่องยาก ทำให้การพัฒนาระดับขั้นที่ต้องใช้เวทมนตร์ธาตุนั้น ๆบ่อย ๆก็ยิ่งเป็นเรื่องลำบากไปด้วย นั่นเลยเป็นข้อเสียหลักของเวทมนตร์สายฟ้าเลยทีเดียว

 

               “แน่นอนครับ แต่พลังทำลายที่แสนน่ากลัวและความหายากของมันก็ทำให้คู่ต่อสู้ต้องหวาดกลัวอยู่ดี แถมในโลกนี้ยังไม่มีใครครอบครองเวทสายฟ้านอกจากทางเราอีกแล้วครับ”ไม้ยิ้มกว้างด้วยท่าทีมั่นใจ ตอนนี้เวทมนตร์สายฟ้าเป็นสิทธิ์ขาดของกิลด์อัศวินนภา แน่นอนว่าต้องมีคนระแคะระคายเรื่องที่ไม้ส่งคนไปป้องกันเนินราชสีห์เอาไว้บ้าง แต่คนที่กล้าจะหาเรื่องกิลด์อัศวินนภานั้นมีไม่มาก แถมโอกาสได้เวทมนตร์สายฟ้ายังน้อยมากอีกต่างหาก โดยเวทมนตร์สายฟ้านั้นจะได้จากการฆ่าบอสของเนินราชสีห์ที่จะสุ่มเกิดใน 3 วัน แถมโอกาสที่จะได้ยังน้อยอีกด้วย ขนาดกิลด์ของเขาเฝ้าบอสตัวนี้ทุกตัวตั้งแต่เกมเปิดก็ยังได้เพียง 2 เล่มเท่านั้น

 

               “งานประมูลจะเริ่มเมื่อไหร่”เจ้าสัววิทย์ถามพลางมองหนังสือเวทมนตร์อย่างพึงพอใจ หากไม่ใช่เพราะมันเป็นเวทมนตร์แรร์ที่มีเพียงไม่กี่คนที่ได้ครอบครองละก็ราคาของมันคงไม่สูงถึงหลักหลายล้านขนาดนี้แน่ ๆ

 

               “อีกสามวันครับ แน่นอนว่าพวกเราจัดที่เอาไว้ให้ท่านวิทย์แล้ว”ไม้ตอบพลางก้มหัวลงอย่างนอบน้อม นี่คือสาเหตุที่ไม้ลงทุนลงแรงส่งคนไปเฝ้าเนินราชสีห์เอาไว้ แม้จะเป็นเพียงบอสระดับธรรมดา แต่เวทมนตร์สายฟ้าที่มันมีนั้นก็คุ้มค่ากับการลงแรงจริง ๆ หากไม่ใช่เพราะวันนี้มีแขกที่จะเข้าร่วมการประมูลมาชมสินค้าละก็กิลด์อัศวินนภาคงส่งคนไปคุ้มกันเนินราชสีห์มากกว่านี้แล้วแน่ ๆ แต่บอสก็พึ่งตายไปได้แค่ 2 วัน หากไม่ดวงดีจริง ๆบอสก็ไม่เกิดเร็วขนาดนี้หรอก

 

               .

               

               .

               

               “ฆ่าตัวตายซะ”อีกด้านหนึ่งที่หน้าเนินราชสีห์หลังจากกวีกับอรุณแยกไปคุยกันจนได้ข้อสรุปแล้ว อรุณก็เดินกลับมาหาลูกน้องของตนเองก่อนจะออกคำสั่งแปลก ๆไปเสียอย่างนั้น

 

               “อะไรนะลูกพี่”คนของอรุณหันไปมองทางอรุณด้วยท่าทีงุนงง ทำไมได้ข้อสรุปออกมาแบบนั้นล่ะ

 

               “ก็ไม่เห็นแปลก พี่เมฆบุกมาด้วยตัวเองพวกเราแค่นี้สู้ไม่ไหวหรอก พอตายพวกเราก็รายงานไปว่ามีผู้บุกรุกเข้ามาในเนินราชสีห์ แต่แค่ส่งข้อความไปที่เพจแจ้งปัญหาทั่วไปของกิลด์เท่านั้น”อรุณตอบพลางถอดอุปกรณ์สวมใส่ของตนเองออกทั้งหมด เพจแจ้งปัญหาทั่วไปของกิลด์นั้นเป็นเพจสำหรับรับเรื่องต่าง ๆจากลูกกิลด์ แน่นอนว่ามันตอบช้าสุด ๆเลย

 

               “เอ่อ....”พวกลูกน้องของอรุณมองไปทางลูกพี่ของตนด้วยท่าทีอึ้ง ๆก่อนจะเริ่มถอดไปเทมของตัวเองออกเช่นเดียวกัน พวกเขาเป็นคนที่ติดตามอรุณเข้ามาทำงาน ไม่ได้ซื่อสัตย์กับกิลด์อัศวินนภาแต่อย่างไร ในเมื่อลูกพี่เลือกทางนี้พวกเขาก็จะเลือกทางนี้เช่นเดียวกัน

 

               “โดนพี่เมฆฆ่าตายก็ไม่ถือว่าแย่อะไรนะ”อรุณว่าพลางกำหมัดต่อยใส่เมฆทันที การโจมตีผู้เล่นคนอื่นก่อนจะทำให้ผู้เล่นคนนั้น ๆสวนกลับมาได้โดยไม่ติดโทษอะไร ทำให้เหล่าลูกน้องของอรุณเดินกันมาสะกิดเมฆกันคนละทีสองทีเพื่อยอมตายตามข้อตกลง

 

               เปรี้ยง!!

 

               แม้จะเลเวลสูง แต่เมื่อไม่มีพลังป้องกันจากอุปกรณ์สวมใส่แถมเจ้าตัวยังไม่หลบการโจมตีเลยอีกต่างหากทำให้พวกอรุณโดนเมฆฆ่าตายทีละคน ๆอย่างรวดเร็ว

 

               “นี่ไปตกลงอะไรกับเจ้านั่นกันแน่”เมฆถามพลางมองแสงสีขาวที่จางหายไปตรงหน้า ถึงกับยอมเสียเลเวลขนาดนี้กวียื่นข้อเสนออะไรให้อรุณกันแน่

 

               “ความลับ”กวีตอบพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีสบาย ๆ เท่านี้ก็ไม่มีใครเข้ามาขวางพวกกวีแล้ว ขอเพียงหาบอสให้เจอและฆ่ามันก็เท่านั้น แต่...การหาบอสให้เจอนั้นก็ต้องพึ่งดวงเป็นอย่างมากแถมการจะฆ่ามันแล้วได้ไอเทมเลยนั้นก็ยิ่งยากเข้าไปใหญ่ หากไม่กักพื้นที่แล้วครองบอสเอาไว้คนเดียวอย่างกิลด์อัศวินนภาละก็โอกาสจะได้มันน้อยมาก ๆเลยนะ

 

               “ไอช่า เราจะไปตรงไหนดี”กวีถามไปทางไอช่าทันทีที่เดินเข้ามาในเขตเนินราชสีห์ อย่างที่บอกตอนนี้กิลด์อัศวินนภาติดธุระเรื่องงานประมูลที่กำลังจะมาถึง จำนวนคนเฝ้าเลยน้อยกว่าปกติมาก

 

               “ไอช่าอยากลองไปบนชะง่อนผานั่นดู”ไอช่าตอบพลางชี้ไปบนชะง่อนผาด้วยท่าทีตื่นเต้น แน่นอนว่ากวีก็ไม่ขัดใจเธออยู่แล้ว

 

               “ทำไมให้น้องไอช่านำทางล่ะครับ”เจที่เดินอยู่ระยะเดียวกันกับเมฆถามออกไปด้วยท่าทีสงสัย ปกติกวีจะเป็นคนนำทางเสียมากกว่าแต่คราวนี้ทำไมถึงถามไอช่าล่ะทั้ง ๆที่เวลามีไม่มากไม่ใช่เหรอ

 

               “เพราะเธอคือเทพีแห่งโชคของพวกเราไงล่ะ”เมฆตอบด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเป็นอย่างมาก แต่คำตอบของเมฆนั้นกลับทำให้เจงุนงงเข้าไปใหญ่

 

               ตุบ....

 

               เดินเข้าไปใกล้ชะง่อนผาเท่าไหร่ก็ยิ่งเข้ากลางดงมอนสเตอร์เท่านั้น ไม่นานเบื้องหน้าของกวีก็มีมอนสเตอร์เจ้าถิ่นอย่างกระต่ายเขาเดียวเข้ามาขวางจนได้ พวกมันเป็นมอนสเตอร์เลเวล 24 ที่มีการโจมตีหลักเป็นท่าพุ่งเอาเขาชน แน่นอนว่าสำหรับพวกกวีที่ตอนนี้เลเวล 20 และมักจะสู้กับมอนสเตอร์เกินระดับเลเวลของตัวเองเสมอนั้น กระต่ายเหล่านี้ดูไม่น่ากลัวเสียเท่าไหร่เลย เพียงแต่ว่า…

 

               “พี่กวี เราไม่ฆ่ามันไม่ได้เหรอ พวกมันน่ารักมากเลย”ไอช่าถามพลางชี้ไปทางพวกกระต่ายที่กระโดดดุ๊ก ๆเข้ามายืนตรงหน้าพวกกวี พวกมันเป็นกระต่ายที่ใหญ่กว่าปกติไม่มาก มันเลยดูเหมือนกระต่ายป่าทั่วไปที่ทั้งน่ารักและขนฟูไปทั้งตัว แถมดูเหมือนไม่ใช่ไอช่าแค่คนเดียวที่ไม่อยากฆ่าพวกกระต่าย ท่าทางดาบของมีนเองก็ชักไม่ค่อยออกเสียอย่างนั้น

 

               “ถ้าไม่ฆ่าละก็พวกมันจะเป็นฝ่ายฆ่าเรานะ เจ้าพวกนี้โจมตีผู้เล่นก่อนด้วยสิ”กวียิ้มเจื่อน ๆออกมาพลางเดินไปหลบข้างหลังเจ ถึงหน้าตาจะน่ารักแต่เจ้าพวกนี้มากันหลายตัว แถมยังเป็นฝ่ายโจมตีผู้เล่นก่อนอีกด้วย

 

               “เอ๊ะ โจมตีก่อน”เจอึ้งไปพักหนึ่งก่อนจะมองไปทางกระต่ายที่อยู่ข้างหน้าตนเอง ตอนแรกเห็นมันวิ่งดุ๊ก ๆเข้ามานึกว่าเข้ามาดูเฉย ๆเสียอีก ถ้ามันเป็นฝ่ายโจมตีก่อนละก็หมายความว่าพวกมันวิ่งเข้ามา...

 

               เปรี้ยง!!

 

               .

               

               .              

               

               “หัวหน้า แย่แล้วครับ”อีกฝั่งทางด้านของกิลด์อัศวินนภา ลูกน้องคนหนึ่งของกิลด์ก็พลันวิ่งเข้าไปหาหัวหน้ากิลด์อย่างเร่งด่วนทันที แต่เพราะตอนนี้หัวหน้ากิลด์กำลังรับรองแขกอยู่ก็เลยเข้าพบไม่ได้มาสักพักแล้ว

 

               “มีอะไร”ไม้หัวหน้ากิลด์อัศวินนภาถามพลางมองไปทางลูกน้องของตนเองด้วยท่าทีตำหนิ เห็นเจ้านี่พยายามเข้ามาหลายครั้งแล้ว หากไปรบกวนแขกเข้าจนท่านไม่ยอมมาร่วมงานประมูลจะทำไง

 

               “มีคนบุกเข้าไปในเนินราชสีห์ครับ แถมคนที่มาดูเหมือนจะเป็นจอมดาบอันดับหนึ่งอย่างเมฆด้วยครับ”พอได้ยินรายงาน ไม้ก็ชะงักไปทันที จอมดาบอันดับ 1 อย่างเมฆมาทำอะไรที่นี่ หรือว่าความลับจะแตกแล้ว ไม่สิเวลาบอสเกิดมันยังไม่ควรมาถึงนี่นา แถมเมฆก็ไม่ได้เล่นสายเวทอีกด้วย

 

               “มีใครมากับเมฆอีกหรือเปล่า”ไม้ถามด้วยท่าทีสงสัย ชื่อของกวีที่ประกาศออกไปทั่วโลกนั้นสร้างความแคลงใจให้กับเหล่าผู้เล่นมือเก่าอย่างมาก การที่เมฆจอมดาบอันดับ 1 ซึ่งเคยเห็นคนของกวีเคลื่อนไหวแปลก ๆแบบนี้ย่อมทำให้ไม้ไม่สบายใจเสียเท่าไหร่

 

               “ดูเหมือนจะมากันเป็นปาร์ตี้ครับ ดูเหมือนในนั้นจะมีคุณไอช่าด้วย”ลูกน้องของไม้ตอบพลางด้วยท่าทีกลืนไม่เข้าคายไม่ออก แม้ผู้เล่นยุคใหม่จะรู้จักไอช่าในฐานะไอดอลชื่อดัง แต่ผู้เล่นยุคเก่ากลับรู้จักเธอในอีกชื่อหนึ่ง

 

               “เทพีแห่งโชคนะเหรอ.....เร็วเข้าส่งคนไปขวางเอาไว้เร็วเข้า”ทันทีที่ได้ทราบว่าคนที่มาด้วยคือไอช่า ท่าทีของไม้ก็เปลี่ยนไปทันที อย่างน้อยถ้าโชคดีก็อาจจะขวางพวกเมฆเอาไว้ทัน ไม่สิจะพึ่งโชคไม่ได้ตั้งแต่มีไอช่าอยู่อีกฝั่งพวกตนก็เลิกหวังพึ่งโชคไปได้เลย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว