ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) สวัสดีค่ะรีดเดอร์ของไรท์ ขอบคุณที่ติดตาม กดถูกใจ กดสนันสนุน ให้กำลังและคอมเม้นดีๆอีกมากมาย ขอบคุณนะคะ น่ารักสุดๆ จุ๊บๆ อย่าลืมน๊า สนันสนุน กดถูกใจ คอมเม้น เค้าไม่หายไปไหนแน่นอนจะอยู่ตรงนี้ยาวๆไป แม้จะมาอัพช้าแต่ก็ขอบคุณจริงๆที่ยังรอ อาจจะไม่สนุกสำหรับบางคน แต่ก็ดีใจที่มีคนชอบนิยายของไรท์ และจะแต่งต่อและสร้างเรื่องใหม่ๆ ขึ้นมาอีกเรื่อยๆ อยู่ให้กำลังใจกันไปนานด้วยน้าาา 😊

คอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่น

ชื่อตอน : คอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 273

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2563 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่น
แบบอักษร

ณ คอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่น

 

บนเวที ก็อตเซเวน กำลังเต้นกันอยู่ อยู่ๆแบมแบมก็เป็นลมไปต่อหน้าต่อตาแฟนคลับทันที 

 

"กรี๊ดดดด" เสียงร้องด้วยความตกใจของแฟนๆที่ชมการแสดงอยู่

 

"แบมแบม!!" มาร์คร้องขึ้นด้วยความตกใจ แล้วรีบพาแบมแบมลงจากเวทีขึ้นรถไปโรงพยาบาลทันที พร้อมกับสามาชิกร่วมวง คอนเสิร์ตเลยต้องยกเลิกทันที

 

เมื่อถึงโรงพยาบาลแบมแบมถูกพาเข้าห้องฉุกเฉินทันที 

 

2 ชั่วโมงผ่านไป 

 

หมอก็ออกมาจากห้องฉุกเฉิน ทำไมทุกคนวงเข้าไปหาหมอทันทีี

 

"หมอ แบมเป็นไงบ้างครับ" มาร์ครีบถามหมอทันที

 

"คนไข้ ตั้งครรภ์ ได้ 4 สัปดาห์ แล้วครับ" 

 

 เมื่อหมอพูดจบทุกคนก็ตกใจมาก แต่มาร์คยืนแบบซ็อคสุดๆ

 

"หมายความว่าไงครับ หมอ" จินยองถามด้วยความตกใจทันที

 

"คนไข้มีมดลูกมาตั้งเกิดแล้วครับ เลยทำให้ตั้งครรภ์ได้ ใครเป็นพ่อของเด็กครับ หมอจะให้พยาบาลเอาเอกสารรับรองบุตรมาให้เซ็นครับ" 

 

"ผมเองครับ" มาร์คพูดขึ้นมา ทุกคนหันมองมาร์คด้วยความตกใจ แต่จินยองมองมาร์คด้วยความเจ็บปวด

 

"ครับ แต่ไม่ต้องห่วงครับ หมอจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับครับ ถ้าไม่มีไรแล้ว หมอขอตัวก่อนนะครับ" เมื่อหมอพูดจบก็เดินออกไปทันที 

 

"หมายความว่าไง!! มาร์คฮยอง" เมื่อหมอเดินออกไปแล้ว เจบีกระชากคอเสื้อถามมาร์คทันที ทำให้แจ็คสันกับยูคยอมห้ามเจบีทันที 

 

"ไปคุยที่ห้องแบมแบม" เมื่อมาร์คจบ

 

ทุกคนเดินไปห้องแบมแบมทันที 

 

ห้อง 9397

 

เมื่อทุกคนเดินเข้ามาให้แบมแบม แต่ยังไม่ทันได้คุยอะไรกัน คุณแม่ที่หลับไปหลายชั่วโมงตื่นขึ้นมา 

 

"ฮึก ฮื่อออ" 

 

"แบม เป็นไงบ้าง เวียนหัวมั้ย" 

 

"มาร์คฮยอง แบมขอน้ำหน่อย" ยูคยอมที่ยืนอยู่ไกล้ขวดน้ำรีบให้แบมแบมทันที 

 

"ค่อยๆกินนะ แบม" 

 

"ขอบใจนะ ยูค" 

 

"ตกลงแบมเป็นอะไรครับ มาร์คฮยอง" 

 

 

 

 

ก๊อตๆๆๆ

 

"เป็นไงบ้างครับ มีอาการเวียนหัว อาเจียน บ้างมั้ยครับ" 

 

 

"มี เวียนหัวครับ แต่อาเจียนไม่มีครับ" 

 

"อาการแพ้ท้องของคุณแม่แต่ละคนไม่มีเหมือนกันครับ" 

 

"หมอหมายความว่าไงครับ" 

 

"อ้าว คุณพ่อยังไม่บอกคุณแม่หรรอครับว่า คุณแม่ตั้งครรภ์ได้ 4 สัปดาห์แล้วครับ" 

 

"ฮึก ฮื่อๆๆๆ มะ ไม่จริง" 

 

"แบมแบม ฮยองจะดูแลแบมกับลูกให้ดีีที่สุดนะ" 

 

"มันจะเป็นไปได้ไง ผมเป็นผู้ชายนะ ฮื่อๆๆ" 

 

"คุณมีีมดลูกตั้งแต่เกิดนะครับเลยทำให้ตั้งครรภ์ได้ครับ" 

 

"แล้วผมจะเต้นได้มั้ยครับ" 

 

"หมอไม่อยากให้เต้นนะครับ ไม่อย่างนั้นจะเกิดอันตรายได้ครับ เพราะคุณแม่เป็นผู้ชายมีความเสี่ยงกว่าผู้หญิงนะครับ" 

 

"แล้วจะได้กลับบ้านได้วันไหนครับ" ยองแจถามหมอทันทีที่หมอพูดจบ 

 

"พรุ่งนี้ก็กลับได้แล้วครับ ถ้าไม่มีไรแล้วหมอขอตัวก่อนนะครับ" แล้วหมอก็เดินออกไปทันที

 

"มาร์คฮยอง จะบอกได้ยังว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหน" เมืี่อหมอเดินออกไปแล้ว เจบีก็ถามขึ้นมาทันที ทุกคนยืนเงียบเลย

 

"ฮยองกับแบมคบกันมาตั้งแต่ตั้งปี 2017 แล้ว" 

 

"อะไร!! นะ ฮยอง ตั้งแต่เราเดบิวต์ได้ 2 ปีหรอครับ"

 

"ใช่ แล้วเรืื่องที่แบมท้องฮยองตั้งใจ"

 

"ฮยอง!!!" แจ็คสันตะโกนทันทีที่มาร์คพูดจบ 

 

"ฮยองทำแบบนี้ ฮยองทำลายความฝันของแบมหรอ" เมื่อเจบีพูดจบกระชากคอเสื้อมาร์คต่อยทันที 

 

ผวัะ

 

แจ็คสันกับยูคยอมรับดึงเจบีออกจากมาร์คทันที ส่วนแบมแบมร้องไห้โดยมียองแจกอดปลอบอยู่ ส่วนจินยองยืนน้ำตาไหลอยู่เงียบๆ

 

"ฮยองไม่ได้ทำลายความฝันแบม เพราะฮยองรักแบม ฮยองเลยตั้งใจให้เขาเกิดมา" 

 

"เรื่องมันเกิดขึ้นแล้วเรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว สิ่งที่เราทำได้ต้องดูแลแบมแบมให้ดีที่สุด" ยูคยอมพูดขึ้นเพื่อเตื่อนสติเจบีที่จะเข้าไปต่อยมาร์คอีกครั้ง

 

"เรากลับโรงแรมกันเถอาะ พรุ่งนี้นี้เราต้องบินกลับเกาหลีแต่เช้า ประธานเรียกพบนะ" แจ็คสันพูดขึ้นมาเพื่อให้ทุกคนกลับไปพัก 

 

"ฮยอง ผมขอโทษนะ เดียวพรุ่งนี้ผมเอาเสื้อผ้ามาให้" 

 

"ไม่เป็นไร เจบี ขอบใจนะ" 

 

"จินยองฮยอง แบมขอโทษ" 

 

จินยองไม่พูดอะไรเดินออกจากห้องทันที พร้อมด้วยเมนเบอร์

 

"แบมนอนพักนะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกันมั้ย" 

 

"ครับ ฮยอง" 

 

"ฮยองรักแบมกับลูกที่สุดนะครับ ฝันดีนะครับคุณแม่คุณลูก" 

 

จุ๊บ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ เพิ่งจะเขียนครั้งแรก

ความคิดเห็น