facebook-icon

ขอบพระคุณสำหรับแรงสนับสนุนเจ้าค่ะ

[10] เสน่หาเร้นร้าย ~ สิ้นลม

ชื่อตอน : [10] เสน่หาเร้นร้าย ~ สิ้นลม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 236

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2563 10:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[10] เสน่หาเร้นร้าย ~ สิ้นลม
แบบอักษร

 

 

ตอนที่ 10

เสน่หาเร้นร้าย

สิ้นลม

เมื่อความตายมาพราก

จำจากเจ้าชั่วชีวี

ลมหายใจของพี่

ขอชดใช้มันให้เจ้า

​“คุณหลวง คุณหลวงเจ้าคะ เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ”

​หลวงดำรงพลเทพเพิ่งกลับขึ้นเรือนได้ไม่นาน ก็ต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงเรียกอย่างร้อนรนกระวนกระวายของแม่ดาราผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของแม่อัปสรเมียรัก

​แม่ดารามาขอพักอาศัยอยู่ที่เรือนของเขาอยู่บ่อยครั้ง เพราะสนิทสนมกับแม่อัปสรเป็นอย่างมาก

​“แม่ดาราหรือ เกิดอะไรขึ้น”

​“แม่อัปสรเจ้าค่ะ แม่อัปสร เมียคุณหลวง เอ่อ”

​เมื่อได้ยินว่าเกิดเรื่องขึ้นกับเมียรัก หัวใจของหลวงดำรงพลเทพก็แทบจะหล่นร่วงลงไปอยู่ตรงปลายเท้า หล่อนขอกลับไปเยี่ยมคุณแม่ที่เรือน กำหนดจะกลับมาในวันพรุ่ง

​“แม่อัปสรกลับมาจากเรือนคุณแม่แล้วหรือ ไหนบอกว่าจะกลับมาวันพรุ่ง”

​“แม่อัปสรนอนอยู่กับหมื่นชาตรีเจ้าค่ะ แม่อัปสรเมียรักของคุณหลวง คบชู้กับหมื่นชาตรีเจ้าค่ะ”

​แม่ดาราพูดขึ้นมาเสียงสั่น ส่วนเขาเมื่อได้ยินดังนั้นแล้ว ก็รีบตอบกลับไปด้วยอารมณ์โกรธ

​“นี่แม่ดารา หยุดเดี๋ยวนี้ หล่อนรู้หรือไม่ว่าหล่อนกำลังพูดอะไรออกมา!”

​เสียงโพล่งออกมาอย่างเกรี้ยวกราดดังขึ้น แต่สายตาที่กำลังจ้องมองหล่อนนั้นดูเกรี้ยวกราดยิ่งกว่า เพราะสิ่งที่หล่อนพูดไม่มีทางเป็นไปได้ แม่อัปสรนั้นรักเขายิ่งกว่าสิ่งอื่นใด เรื่องคบชู้สู่ชายนั้นไม่มีวันเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

​“แม่อัปสรคบชู้งั้นรึ เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง นี่แม่ดาราไปเอาอะไรเหลวไหลมาพูด”

​“มันเป็นไปแล้วเจ้าค่ะ เชิญคุณหลวงลงไปที่เรือนเล็ก ไปดูให้เห็นกับตาตัวเองเถิดเจ้าค่ะ”

​เขาเดินตามแม่ดาราไปยังเรือนเล็กทางด้านหลังที่ห่างออกไปไม่ไกล พอไปถึงแม่ดาราก็รีบผลักประตูเข้าไปทันที ภาพที่เห็นตรงหน้า คือแม่อัปสรเมียรักกำลังนอนเปลือยกายกอดก่ายอยู่กับหมื่นชาตรี

​ยานอนหลับที่ทั้งคู่กินเข้าไปนั้นกำลังหมดฤทธิ์ลง ทั้งแม่อัปสรและหมื่นชาตรีค่อยๆ ขยับตัวและลืมตาขึ้นมาเผชิญกับความเลวร้ายตรงหน้า

​หัวใจของแม่อัปสรเหมือนจะร่วงหล่น เมื่อพบว่าตนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าและผู้ชายข้างกายนั้นไม่ใช่หลวงดำรงพลเทพผู้เป็นสามี

​“พี่หมื่นชาตรี นี่พี่มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”

​ชายร่างใหญ่ลืมตาขึ้นมามองสตรีสูงศักดิ์ที่ร่วมเตียงเคียงข้างด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ แต่เขาก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

​“ยานอนหลับ! นี่เป็นฝีมือของแม่ดาราหรือนี่”

​ความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวราวโดนคมมีดเชือดเฉือนตรงกลางใจเกิดขึ้นในทันที เมื่อรู้ว่าแม่ดาราเมียรักทำกับเขาถึงขนาดนี้

​แม่อัปสรรีบลุกขึ้นนั่ง มือคว้าผ้าแพรที่ใช้ห่มนอนมาปิดคลุมเรือนร่างเอาไว้

​“คุณพี่ คุณพี่เจ้าคะ มันไม่ใช่อย่างที่คุณพี่คิดนะเจ้าคะ”

​“ไอ้หมื่นชาตรี มึงทำอะไรเมียกู”

​น้ำเสียงเกรี้ยวกราดที่ดังขึ้น ทำให้ชายร่างใหญ่บนเตียงรีบลุกขึ้นคว้าผ้าโจงกระเบนมาพันกาย แล้วคว้าดาบข้างเตียงมากำไว้มั่น

​“ไอ้หมื่นชาตรี กูถามว่า มึงทำอะไรเมียกู”

​หมื่นชาตรียิ่งสบสายตาดุดันของหลวงดำรงพลเทพ ก็ยิ่งเลือดขึ้นหน้า

​“นี่หล่อนถึงขั้นใช้พี่เป็นเครื่องมือกำจัดแม่อัปสร เพื่อตัวเองจะได้เป็นผู้ครอบครองหลวงดำรงพลเทพ นึกไม่ถึงเลยว่าแม่ดาราจะกล้าทำเรื่องเลวร้ายได้ถึงขนาดนี้”

​ เสียงก้องกังวานที่แฝงไปด้วยความเจ็บปวดของหมื่นชาตรีค่อยๆ ดังขึ้น ก่อนที่น้ำตาลูกผู้ชายจะซึมออกมาคลอเบ้า

​“แม่ดารา พี่ไม่นึกเลยว่าหล่อนจะหักหลังพี่ได้ลง หล่อนทำพี่เจ็บเจียนตาย รู้ไว้เสียเถิดว่า หล่อนจะไม่มีทางได้สมหวังกับหลวงดำรงพลเทพ”

​พลันสายตาที่เคียดแค้นก็มองกลับไปยังหลวงดำรงพลเทพ

​ฝ่ายหลวงดำรงพลเทพที่เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ ก็รีบหันไปถามเพื่อเอาความกับแม่ดารา

​“นี่เป็นฝีมือหล่อนหรือแม่ดารา!”

​ แม่ดารานั่งลงโอบกอดขาของหลวงดำรงพลเทพผู้เป็นที่รักเอาไว้แน่น พลางแกล้งพูดเสียงสั่นน้ำตาคลอ

​“เปล่าเจ้าค่ะคุณหลวง ฉันไม่รู้เรื่องเลย ฉันเปิดประตูเข้ามาก็เห็นทั้งสองคนนอนเปลือยกอดก่ายกันอยู่เยี่ยงนี้แล้ว หมื่นชาตรีเล่นชู้กับแม่อัปสรจริงๆนะเจ้าคะ”

​“ยังไม่หยุดอีกหรือแม่ดารา”

​หมื่นชาตรียืนกัดฟัน ใบหน้าแดงก่ำ กำดาบในมือเอาไว้แน่นแล้วตะโกนออกมา

​“ถ้าแม่อัปสรคือมารหัวใจของหล่อน หลวงดำรงพลเทพก็คือมารหัวใจของหมื่นชาตรีผู้นี้”

​เพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบ พอสิ้นเสียงดังกังวาน หมื่นชาตรีก็ยกดาบขึ้นหันไปทางชายร่างใหญ่ที่เพิ่งจะถูกกล่าวหาว่าเป็นมารหัวใจ ก่อนจะรีบกระโจนเข้าไปหมายจะปลิดชีพให้สิ้นลง

​แม่อัปสรถึงจะตกใจแต่ยังได้สติ หล่อนรีบพุ่งเข้าไปรับคมดาบแทนสามีผู้เป็นที่รักดังดวงชีวัน รักมากเสียจนมอบให้เขาได้ทุกอย่างแม้กระทั่งลมหายใจ

​เมื่อเห็นหยดเลือดที่กระจายออกมาจากร่างบอบบางของหญิงสาวตรงหน้า หมื่นชาตรีจึงได้สติอีกครั้ง

​“คะ..คุณอัปสร”

​ร่างของแม่อัปสรล้มลงอยู่ในอ้อมแขนของชายคนรัก ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน หลวงดำรงพลเทพหัวใจสลายไปในครานั้น ไม่มีความเจ็บปวดใดในโลกจะเทียบเท่าได้ หากหล่อนสิ้นลมไปเขาก็มิอาจมีชีวิตอยู่ได้เช่นกัน

​“แม่อัปสร หล่อนทำใจดี ๆ ไว้หนา”

​ เสียงสั่นเครือกับหยดน้ำตา และฝ่ามือที่เต็มไปด้วยเลือดของหลวงดำรงพลเทพ และภาพแม่อัปสรกำลังจะสิ้นลมต่อหน้า ทำให้แม่ดาราเข่าทรุดและร้องไห้ออกมาราวจะเสียสติ

​“แม่อัปสร..แม่อัปสร หล่อนอย่าตายหนาแม่อัปสร”

​“จำไว้หนาแม่ดารา คราวหลังหล่อนอย่าเล่นกับความรู้สึกของใครแบบนี้!”

​เสียงก้องกังวานของหมื่นชาตรีดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันคมดาบที่อาบเลือดของแม่อัปสรเข้ามาจ้วงแทงเพื่อปลิดชีพตัวเองไปอีกคน

​ “กรี๊ด!! พี่หมื่นชาตรี”

​แม่ดารารีบเข้าไปประคองร่างชุ่มเลือดของหมื่นชาตรี แต่ชายที่รักหล่อนปานดวงใจเหลือเพียงร่างอันไร้วิญญาณ

​“แม่อัปสร หล่อนจะทิ้งพี่ไปแบบนี้ไม่ได้นะ แม่อัปสร ลืมตาขึ้นมาเถิด”

​เสียงคร่ำครวญของชายที่กำลังจะสูญเสียหญิงอันเป็นที่รักไปตลอดกาล มิอาจต้านทานพลังแห่งพญามัจจุราชได้

​“น้องรักคุณพี่มากนะเจ้าคะ”

​เสียงแผ่วเบาดังขึ้นช้า ๆ พร้อมกับน้ำตาลูกผู้ชายที่รินหลั่งรดลงบนใบหน้าอันซีดเผือด

​แม่อัปสรลืมตาขึ้นมามองชายคนรักเป็นครั้งสุดท้าย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่บัดนี้เต็มไปด้วยความทุกข์ระทมและน้ำตาที่รินหลั่งลงมาเป็นทาง

​“น้องขอสัญญาว่าน้องจะไม่ทิ้งคุณพี่ไปไหน จะคอยอยู่ดูแลปกป้องคุ้มครองคุณพี่และรอคอยคุณพี่ ไปจวบจนภพหน้า..”

​พอสิ้นเสียงลมหายใจก็ดับสูญ..

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว