ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แอบหวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2563 21:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แอบหวง
แบบอักษร

“คุณย่าให้ปิดร้านสามวันแล้วไปฮันนีมูน พร้อมอยากไปไหนครับ” พีรภพถามขึ้นตอนที่ช่วยกันยกของเข้ามาเก็บในบ้าน

“พร้อมอยากขึ้นเขา” สายตาเป็นประกายวิบวับเรียกความเอ็นดูจากเขาได้ไม่น้อย

“ขึ้นเหนือหรือกาญจน์ดี”

“ไปเมืองกาญจน์ก็ได้ค่ะ ไม่ไกลเท่าไร”

“ถ้าอย่างนั้นก็ออกเดินทางพรุ่งนี้เช้าแล้วกัน วันนี้เราถือโอกาสพักผ่อนก่อน”

“โอเคค่ะ พี่ภีมคะ เรานัดทุกคนทานข้าวดีไหมคะ พร้อมยังไม่ค่อยรู้จักคุณพ่อกับคุณแม่พี่ภีมเลย”

“พร้อมอยากรู้จักพ่อกับแม่พี่รึ”

“ไม่ได้หรือคะ”

“ได้สิจ๊ะ แหม เป็นครอบครัวเดียวกันแล้วก็ต้องรู้จักกันไว้ ถูกต้องแล้วละ งั้นเดี๋ยวพี่โทรนัดทางบ้านพี่ พร้อมก็โทรนัดคุณย่าเพียงแล้วกัน”

“ค่ะ” เธอวางขันใส่ข้าวสำหรับใส่บาตรำว้บนเคาน์เตอร์ ก่อนจะจัดแจงเอาอาหารเช้าออกมาวางบนโต๊ะ

“พี่ภีมจะออกไปไหนไหมคะวันนี้”

“พร้อมอยากไปไหนไหม”

“เพื่อนนัดกินข้าวเที่ยงค่ะ”

“ให้พี่ไปด้วยไหม หรือพร้อมไม่สะดวก”

“ไปก็ได้ค่ะ” จากนั้นก็นั่งกินข้าวกัน โดยไม่มีการพูดคุยอะไรกันอีก จนกระทั่งถึงเวลานัดหมาย เธอเดินลงมาชั้นล่าง ก็เห็นเขานั่งรออยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์เครื่องดื่ม

“พร้อมนัดเพื่อนไว้ที่ไหนครับ”

“ห้างสรรพสินค้าในเมืองค่ะ”

“งั้นก็ไปกันเลย” เขาเดินนำเธอไปยังรถที่จอดอยู่หน้าร้าน เธอเดินไปขึ้นอีกฝั่งของคนขับ เมื่อเธอคาดเข็มขัดเรียบร้อยแล้ว รถก็เคลื่อนออกทันที

วันนี้เพื่อนในกลุ่มเธอที่มาร่วมงานแต่งเมื่อวานนัดกันไว้ว่าจะไปกินข้าวด้วยกัน ก่อนที่ต่างคนต่างแยกย้ายกลับบ้านของตนเอง

เธอไม่แน่ใจว่าใครบ้าง หลักๆก็มีเพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกันสามคน แต่ไม่รู้อีกฝ่ายจะพาคนรู้ใจมาด้วยหรือปล่า

“พร้อม ทางนี้” องศารักลุกขึ้นกวักมือเรียกเพื่อน เธอหันไปตามเสียงเรียก เห็นเพื่อนๆนั่งอยู่ก่อนแล้ว

“สวัสดีจ๊ะทุกคน ลูกพลับมาได้ยังไง” พร้อมรักขมวดคิ้วสงสัย เพราะพรกันยากับเธอไม่ได้เรียนรุ่นเดียวกันเสียหน่อย และเพื่อนของเธอก็ไม่มีใครพรกันยาเป็นการส่วนตัว ยกเว้นก็แต่...

“ฉันพามาเอง แกมีปัญหาอะไรพร้อม” เสียงห้าวของพีรภัทรดังขึ้น

“ใครจะกล้ามีปัญหากับว่าว่าที่หลานเขยละจ๊ะ” พีรภัทรหน้าตึงทันที เมื่อได้ยินคำว่าหลานเขย ไอ้ดีใจมันก็ดีใจอยู่หรอก แต่ถ้าต้องเรียกพร้อมรักว่าอาตามลูกพลับละก็ บรึยส์ แค่คิดก็ขนลุก

“หึหึ แล้วพี่ภีม ไม่ได้มาด้วยเหรอ ถึงได้ปล่อยให้เมียมายืนเห่าคนอื่นอยู่ได้” พีรภัทรพูดขึ้นอีกครั้ง

“ว่าไงตาพีร์ ถามหาพี่มีอะไรหรือเปล่า”

เพื่อนของพร้อมรักพร้อมใจกันยกมือไหว้พีรภพ เพราะอีกฝ่ายมีอายุมากกว่าพวกหล่อน พีรภพยิ้มให้ทุกคน ก่อนจะยกมือรับไหว้อย่างเป็นกันเอง

เมื่อทักทายกันเรียบร้อย พร้อมรักกับพีรภพก็ไปนั่งเก้าอี้ว่างสองตัว โดยพีรภพนั่งใกล้กับพีรภัทร ส่วนพร้อมรักนั่งอยู่ข้างๆกัน ซึ่งติดกับเก้าอี้ว่างอีกตัว

“ใครจะมาเพิ่มหรือองศา” เธอเห็นว่าเก้าอี้ข้างตัว ถูกจัดวางอุปกรณ์การรับประทานอาหารพร้อมแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเป็นที่ของใคร

“แมนไง” พร้อมรักทำหน้างง คิดไม่ออกว่าแมนไหน เธอเคยมีเพื่อนชื่อแมนด้วยรึ

“ไอ้แมนแฟนเก่าแกไงพร้อม” พีรภัทรเฉลยให้ฟัง เธอจึงถึงบางอ้อ

“อ้อ แล้วเขามาทำไมละ” พร้อมรักยังสงสัยไม่หยุด เพราะตั้งแต่เลิกกันสมัยเธอเรียนอยู่ชั้นปีสอง เธอก็ไม่เคยเจอแมนอีกเลย จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเธอเคยคบกับแมน

“เขาก็คงอยากมาแสดงความยินดีกับแกนั่นแหละ เดี๋ยวมาถึงก็รู้เอง” แล้วพีรภัทรก็เลิกสนใจเธอทันที แต่คนที่หูผึ่งตอนนี้กลับกลายเป็นพีรภพ

“พร้อมครับ เราเปลี่ยนที่กันไหม พี่นั่งตรงนี้มันอึดอัดนะ” เขาขยับเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น แล้วกระซิบบอกเบาๆ

พร้อมรักมองหน้าเขางงๆ ก่อนจะพยักหน้า แล้วลุกขึ้นยืน เพื่อเปลี่ยนที่นั่งกับคนเป็นสามี โดยมีสายตาของคนรอบโต๊ะกำลังมองอยู่

‘พี่ภีมจะรู้ตัวไหมเนี่ยว่ากำลังหวงยายพร้อม’ พีรภัทรแอบยิ้มขำอยู่คนเดียว

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว