ฝากติดตามและสนับสนุนนิยายทุกเรื่องของไรท์ด้วยนะคะ ขอบพระคุณค่ะ

อาณาเขตมาเฟีย

ชื่อตอน : อาณาเขตมาเฟีย

คำค้น : นิยายรัก ดราม่า อีโรติก ฟินๆ จิกหมอน พระเอกโหด

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2563 13:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
อาณาเขตมาเฟีย
แบบอักษร

 

ก๊อก ก๊อก! 

 

“ ครับนาย ” บอดี้การ์ดมือขวาของเฮียสิงห์เปิดประตูเข้ามาหาเขาหลังจากได้รับคำสั่งให้ไปตามมาพบ

 

ฟึ่บ~ 

 

“ ไปจับผู้หญิงคนในรูปนี้มาให้ฉัน จะด้วยวิธีไหนก็ได้แล้วแต่มันสมองที่พวกแกมี ”

 

“ รับทราบครับเฮีย แต่เอ๊ะ…ว่าแต่เฮียต้องการผู้หญิงคนนี้ทำไมครับ ”

 

“ จำไอ้แก่เมื่อวานไม่ได้รึไง ยอมขายลูกสาวตัวเองเพื่อแลกกับเงิน หึ…แต่ช่างเถอะผู้หญิงคนนี้ตกอยู่ในกำมือของฉันล่ะ อย่างน้อยก็ดีมีนางบำเรอเพิ่มอีกสักคนจะเป็นไรไป ”

 

“ ครับเฮีย ”

 

“ ฉันให้เวลาพวกแกถึงเย็นนี้ อ๋อ…อย่าให้สินค้าบอบช้ำล่ะให้ถึงมือฉันซะก่อน ”

 

“ ได้ครับเฮีย ” มือขวาของเขาพยักหน้ารับคำสั่งก่อนจะถอยหลังเดินออกจากห้องไป

 

 นาทีเดียวกันนั้นเฮียสิงห์ก็เดินมานั่งลงเก้าอี้ตัวโปรดของเขาก่อนจะหยิบกระดาษที่เป็นข้อมูลเกี่ยวกับเธอและพ่อของเธอขึ้นมาไล่เรียงอ่านอย่างละเอียด

 

“ ชื่อเพลงอย่างงั้นเหรอ หึ ดูท่าน่าจะเป็นเด็กดีแต่เสียใจด้วยนะสาวน้อยเธอเป็นแพะรับบาปแล้วล่ะ โชคชะตาลิขิตมาแบบนี้ทนหน่อยล่ะกัน ” เสือร้ายกระตุกยิ้มมุมปากอย่างสะใจก่อนจะชะงักเมื่อเห็นข้อความที่พ่อของเธอเขียนกำกับเอาไว้

 

“ ยัยเด็กเพลงอะไรนี่ไม่ใช่ลูกแท้ๆอย่างงั้นเหรอ หึ ไม่น่าล่ะถึงกล้าขายเพื่อแลกกับเงินผีพนันนี่ไม่เข้าใครออกใครจริงๆ ”

 

   ความเป็นจริงแล้วเธอถูกเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่แบเบาะ ด้วยความที่เขากับภรรยาไม่มีลูกด้วยกันจึงรับเด็กน้อยอย่างเพลงมาเลี้ยงพร้อมส่งเสียจนจบปริญญาตรี แน่นอนว่าเพลงเองก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเพราะไม่มีใครบอกความจริงเธอเลยสักคน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็เป็นเด็กดีของพ่อแม่มาโดยตลอด แต่หลังจากที่แม่ของเธอเสียเพราะเกิดอุบัติเหตุ เธอก็อยู่กับพ่อมาตามลำพัง เธอเลือกที่จะทำงานทุกอย่างเพื่อเลี้ยงพ่อ เธอเองทำหน้าที่ได้ดีมากๆแต่โชคชะตาก็เล่นตลกทำให้คนที่เธอไว้ใจที่สุดอย่างพ่อ กลับทอดทิ้งเธออย่างไม่ใยดี

 

“ ตลกชะมัด หึ แต่ก็ดีฉันจะได้ไม่ต้องปราณีลูกที่ไม่มีพ่อเแม่อย่างเด็กนี่ เพราะถึงยังไงชีวิตของเธอก็ไม่มีค่าอะไรแล้วแหละ ”

 

ก๊อก ก๊อก! 

 

“ เข้ามา ” บอดี้การ์ดชุดดำเดินอาดๆเข้ามาก่อนจะก้มหัวทำความเคาระเจ้านาย

 

“ เฮียครับ ”

 

“ ว่า? ”

 

“ คุณเมษามาหาตอนนี้เธอรออยู่ล็อปบี้ครับ ”

 

“ ไล่กลับไป ฉันยังไม่อยากเจอใคร ”

 

“ แต่ว่าเธอโวยวายใหญ่เลยนะครับบอกจะเจอเฮียให้ได้ ”

 

“ ใช้สมองเล็กๆของแกทำยังไงก็ได้ให้ยัยนั้นยอมกลับไปให้ได้ ถ้าเธอไม่ยอมก็ขู่ไปว่าฉันจะสั่งให้ขังตัวเจ็ดวัน ถ้ายังไม่กลับก็แสดงว่าอยากลองดี ”

 

“ ครับเฮีย ”

 

“ เรื่องแค่นี้ยังต้องให้ฉันหาวิธีให้กินขี้เลื่อยแทนข้าวรึไง! ” เฮียสิงห์บ่นพึมพำด้วยความหงุดหงิดก่อนจะหันกลับมาอ่านประวัติเด็กสาวต่อ

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

 

ตอนเย็น 

 

 หลังจากที่ฉันเลิกงานแล้วฉันก็รีบนั่งแท็กซี่กลับมาบ้านทันที เพราะพ่อที่รออยู่บ้านท่านก็คงหิวแย่แล้ว แต่เอ๊ะ…นั่นมันอะไรอ่ะO_O

 

“ พวกคุณเป็นใคร? ” ฉันไล่สายตามองผู้ชายชุดดำทั้งสองคนที่ยืนขว้างประตูบ้านฉันอยู่

 

“ ขึ้นรถ! ”

 

“ ห๊ะ? ” ฉันเบิกตากว้างก่อนจะลดลงมาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ

 

“ บอกให้ขึ้นรถจะขึ้นไปดีๆหรืออยากให้พวกเราอุ้ม” พูดจบทั้งสองก็ทำท่าจะเข้ามาแตะต้องตัวฉัน

 

“ อย่านะ ถอยไป! ”

 

“ ขึ้นรถ!! ” แน่นอนว่าจังหวะนั้นฉันได้กลิ่นความไม่ปลอดภัยแล้วฉันรีบก้าวเท้าแล้ววิ่งไปผลักทั้งสองก่อนจะวิ่งผ่านเข้าไปในบ้าน แต่วิ่งไม่ถึงสามก้าวร่างฉันก็ถูกอุ้มขึ้นจนตัวลอยจากนั้นก็…

 

พลั่ก! 

 

“ โอ๊ย~ ” ไอ้พวกป่าเถื่อนเหวี่ยงฉันเข้าไปในรถโดยไม่สนใจเลยว่าหัวฉันจะไปกระแทกอะไรมั้ย ไม่ค่อยเจ็บแต่เวียนหัวไปเลยล่ะ

 

“ ห้ามดิ้นแล้วก็หุบปากด้วย! ”

 

“ อุ๊บ…!! ” ฉันกำลังจะอ้าปากเพื่อตอบโตแต่ก็ถูกผู้ชายอีกคนยกมือขึ้นมาปิดปากไว้แน่น แรงผู้หยิงตัวเล็กเท่ามดแดงอย่างฉันจะไปสู้อะไรได้ แค่กล้ามแขนอีตานี่ก็เท่ากับขาฉันทั้งสองข้างอยู่แล้ว น่ากลัวไปไหน!

 

20 นาทีต่อมา 

 

พรึ่บ~ 

 

“ โอ๊ย…ที่นี่ที่ไหน พวกแกพาฉันมาที่นี่ทำไม จับตัวฉันมาทำไมฉันไปทำอะไรให้! ” ฉันโวยวายสุดฤทธิ์ด้วยความเกรงกลัวและความเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

 

“ ที่ของเธอไง ”

 

“ … ” ฉันหันไปมองตามเสียงก่อนจะเห็นผู้ชายร่างสูง ผิวขาว รวมๆแล้วเขาดูดีไร้ที่ติจริงๆแต่ทว่า..เขาเป็นใคร แต่ที่น่าทึ่งไปกว่านั้นคือชุดของเขา…ชุดคลุมอาบน้ำ

 

“ ไม่ต้องทำหน้างงเป็นหมาไอ้ตูบข้างถังขยะไปหรอก ” พูดจบเขาก็ค่อยๆก้าวเท้าเดินเข้ามาหาฉัน

 

“ จะทำอะไรO_O จับตัวฉันมาทำไมฉันไปทำอะไรให้ไอ้พวกคนเลว! ”

 

“ ช้าก่อน อย่าเพิ่งปากดีไปสิแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ หึ ”

 

ฟึ่บ 

 

“ โอ๊ย!!! ” อยู่ดีๆเขาก็ยื่นมือมาบีบคางฉันโดวยไม่คิดเลยว่าฉันจะเจ็บแค่ไหน แค่นั้นไม่พอเขายังเลื่อนมือลงมาลูบไล้เรือนร่างฉันอย่างพละการอีกด้วย ด้วยความโมโหทำให้ฉันปัดมือสกปรกๆนั้นออกไปจากตัวทันที

 

“ คุณมีสิทธิ์อะไรมาแตะต้องตัวฉัน! ”

 

“ ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ นี่ฉันจะบอกให้เอาบุญนะว่าฉันมีสิทธิ์ในตัวเธอเต็มๆเพราะอะไรรู้มั้ย ตั้งใจฟังให้ดีนะ หึ เพราะพ่อเธอขายเธอให้กับฉันยังไงหละ ”

 

“ หมายความว่าไง ไม่จริง! ”

 

“ อ๋อ..อีกเรื่องจะบอกให้เอาบุญอีกรอบ ผู้ชายที่เธอเรียกว่าพ่อแท้จริงแล้วไม่ใช่พ่อของเธอหรอกนะ เธอเป็นเด็กที่เขาเก็บมาเลี้ยง! เป็นเด็กกำพร้า! เธอไม่มีพ่อแม่อะไรทั้งนั้น!! ตื่นได้ล่ะ ”

 

“ พูดบ้าอะไร ฉันไม่เชื่อ ” ไม่จริงเขาจะมารู้เรื่องครอบครัวฉันได้ยังไง เขาเป็นใครมาจากไหนถึงกล้ามาด่าฉันปาวๆแบบนี้

 

“ ถ้าไม่เชื่อก็ลองคิดเล่นๆดูสิว่าพ่อเธอจะขายเธอเพื่อแลกกับเงินพนันทำไม ไม่มีพ่อแท้ๆที่ไหนเขากล้าขายลูกกินหรอก สมองมีก็คิดจบถึงปริญญาตรีไม่ใช่ไง๊ ”

 

“ ไม่จริง… ” ฉันมองหน้าเขาก่อนจะส่ายหัวไปมา

 

“ จำไว้ซะว่าต่อจากนี้ฉันคือเจ้าของชีวิตเธอ หน้าที่ของเธอคือนอนถ่างขาให้ฉันเอา ช่วยทำมันให้ดีด้วยล่ะให้สมกับที่ฉันจ่ายพ่อเธอไป อ๋อ…ทำหน้าแบบนี้คงอยากรู้จำนวนเงินสินะ ”

 

“ … ” ฉันพูดอะไรไม่ออกได้แต่กลืนน้ำลาย

 

“ 3 ล้านดอลล่า รู้แบบนี้แล้วก็ทำหน้าที่ให้มันเต็มที่ด้วยล่ะ และหน้าที่ของเธอเริ่มจากวันนี้ ตอนนี้ นาทีนี้! ” ให้ตายเถอะ..เกือบร้อยล้านเลยเหรอ

 

พรึ่บ~ 

 

“ กรี๊ดดดดดดดดด!!! ”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว