ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เข้าหอแล้วจ้า

ชื่อตอน : เข้าหอแล้วจ้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2563 21:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เข้าหอแล้วจ้า
แบบอักษร

พอมาถึงบริเวณประตูทางเข้าร้าน ก็มีเพื่อนของเขาและเธอออกมายืนสองข้างทาง ก่อนจะมีเพื่อนคนหนึ่งเอามงกุฎดอกไม้มาสวมให้เธอ จากนั้นเธอกับเขากับจับมือกันเดินไปยังในร้าน โดยเพื่อนๆ โปรยดอกไม้ให้ระหว่างทาง จนกระทั่งเดินเข้าไปด้านใน

“ขณะนี้เจ้าบ่าว เจ้าสาว ได้เดินทางมาถึงงานแล้วค่ะ เชิญทั้งสองท่านบนเวทีด้วยค่า” เสียงพิธีกรในงานดังขึ้น และพิธีก่อนในงานวันนี้ทั้งกลางวันและกลางคืนก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเพื่อนสนิทสมัยมหาวิทยาลัยของเธอนั่นเอง

“มาสายเลยนะคะเจ้าบ่าว เจ้าสาว มัวแต่ทำอะไรกันอยู่หรือเปล่า” องศารักเพื่อนสนิทของเธอที่ทำหน้าที่เป็นพิธีกรพูดแซวขึ้น แล้วก็ตามด้วยเสียงเป่าปากจากเพื่อนๆของเขาดังขึ้นจากโต๊ะข้างเวที

“ไม่ได้ทำอะไรหรอกครับ แค่นอนด้วยกันเฉยๆ” เขาตอบคลุมเครือ ยิ่งเรียกเสียงฮือฮาได้มากขึ้น พีรภพมองหน้าเจ้าสาวที่ยืนอยู่ข้างกัน เธอก็ยังทำหน้านิ่งเหมือนเดิม ไม่มีความเคอะเขินใดๆทั้งสิ้น

“นอนกันแบบไหนหรือพร้อม ถึงได้มาช้าขนาดนี้” องศารักถามจี้จุดอีกครั้ง

“ก็นอนหลับนี่แหละ แกก็ถามแปลกๆ” พร้อมรักตอบออกไป เพื่อนตั้งใจจะแกล้งให้เธอเขิน แล้วมันก็รู้ด้วยว่าเธอกำลังเขิน เพราะอาการเขินของเธอคือนิ่งและเมิน ยัยองศาเพื่อนรักรู้ดีนักแล แต่เธอจะไม่ให้เจ้าบ่าวของเธอรู้เด็ดขาด

“ค่ะๆ นอนเฉยๆ เอาละคะ ต่อจากนี้ไปจะเข้าสู่ช่วงพิธีการเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มปาร์ตี้กันนะคะ เรียนเชิญญาติของฝ่ายเจ้าบ่าวและเจ้าสาวขึ้นมาบนเวทีด้วยคะ” 

พิธีการดำเนินไปอย่างรวดเร็ว จนมาถึงช่วงของปาร์ตี้ ยิ่งดึกก็ยิ่งสนุก พิธีสุดท้ายในค่ำคืนนี้คือ ส่งบ่าวสาวเข้าหออีกครั้งในเวลา 22.22 น. ซึ่งตอนนี้เจ้าบ่าวก็อยู่ในสภาวะกรึ่มๆเล็กน้อยแล้ว เนื่องจากต้องชนแก้วกับแขกที่มาร่วมงานเกือบตลอดเวลา อีกนัยหนึ่งคือบรรดาเพื่อนของเขา มันต้องการจะมอบเหล้าเขานั่นเอง

“ย่าขอให้เจ้าทั้งสองครองรักกันตราบนานเท่านาน” ย่าอำไพอวยพรให้เป็นคนแรก

“ให้มีลูกเต็มบ้าน หลานเต็มเมือง ย่าฝากดูแลพร้อมรักด้วยนะคุณภีม” เพียงใจอวยพรเป็นคนที่สอง และตามด้วยพ่อกับแม่ของเขา 

พิธีส่งตัวบ่าวสิ้นสุดลง ตอนนี้ทุกคนออกจากห้องไปหมดแล้ว เหลือแค่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวที่นั่งพับเพียบอยู่บนพื้นข้างเตียง พีรภพนั่งเหยียดขาออก เพื่อคลายความเมื่อยล้า หลังจากที่ต้องนั่งพับเพียบเป็นเวลานาน ส่วนพร้อมรักยังนั่งอยู่ท่าเดิม ไม่ยอมขยับตัว

“พร้อมเป็นอะไร ลุกขึ้นนั่งบนเตียงดีๆ ไม่ปวดขาหรือไง” เขาถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

“ปวดค่ะ แต่ขยับไม่ได้ เหน็บกินขา” เธอพูดไปน้ำตาคลอไป คงจะปวดมากละสิท่า จะหัวเราก็ไม่กล้า จะช่วยก็กลัวเธอจะแย่กว่าเดิม

“ลองขยับขา แล้วเหยียดออกได้ไหม”

“พี่ภพช่วยหน่อยสิคะ”

“ให้พี่ช่วยยังไง”

“พยุงพร้อมขึ้นหน่อย” เรื่องแบบนี้ขอให้บอก เขาพร้อมจะช่วยเหลือเธอเสมอแหละแหม โอกาสแบบนี้มันไม่ได้มีบ่อยๆซักหน่อย

พีรภพรีบเข้าไปพยุงเธอให้ขึ้นนั่งบนเตียง พร้อมกับเหยียดขาออก เพื่อให้เลือดไหลไปเลี้ยงขาที่นั่งทับไว้เป็นเวลานาน จนเลือดไปเลี้ยงไม่พอ

“ดีขึ้นหรือยังครับ”

“ดีขึ้นแล้วค่ะ พี่ภีมอาบน้ำก่อนก็ได้ค่ะ พร้อมขอนั่งพักซักครู่ก่อน”

“ไม่อาบพร้อมกันหรือครับ พี่รอได้นะ” เขาแกล้งพูดใส่เธอ อยากเห็นเธอเขินซักครั้งหนึ่ง

“...” ไร้เสียงตอบรับจากฝ่ายตรงข้าม พีรภพหุบยิ้มลงทันที พร้อมกับเดินคอตกเข้าห้องน้ำ

พร้อมรักกลั้นยิ้มจนหูแดง เขินจะแย่อยู่แล้ว ผู้ชายอะไรขยันยั่วขยันอ่อย วันใดที่เธอพลาด ไม่อยากจะคิดเลยว่าเขาจะเอาคืนยังไง นั่งทุบขาตัวเองไป ยิ้มเขินไป พอรู้สึกดีขึ้นแล้วจึงลุกขึ้นเตรียมชุดนอนมาวางไว้ปลายเตียงให้กับสามี ใช่สิ เพราะตามกฎหมายแล้วพีรภพคือสามีของเธอ

เมื่อได้ยินเสียงกุกกักจากห้องน้ำ เธอก็รีบหยิบผ้าเช็ดตัว พร้อมกับชุดนอนตัวเก่ง แล้วเดินเข้าไปหาเขาที่กำลังออกจากห้องน้ำ

“รบกวนรูดซิบให้พร้อมหน่อยได้ไหมคะ” เธอเดินไปยืนต่อหน้าเขาแล้วเอ่ยขอความช่วยเหลือ เมื่อเขาพยักหน้าให้ เธอจึงหันหลังให้เขาทันที โดยปกติแล้วเธอไม่ค่อยใส่ชุดที่ต้องรูดซิบหลัง ดังนั้นมันจึงเป็นสถานการณ์ที่เธอต้องขอความช่วยเหลือจากสามี จริงๆนะ เชื่อเธอสิ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว