email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทั้งสองคนเหมาะสมกัน

ชื่อตอน : ทั้งสองคนเหมาะสมกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ย. 2564 18:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทั้งสองคนเหมาะสมกัน
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.14 ทั้งสองคนเหมาะสมกัน

 

ที่.. อินโฟเอ็นจิเนียร์

 

ณัฐนิธานขับรถสปอร์ตสีดำป้ายแดงของตัวเองมาจอดตรงที่จอดรถใกล้กับประตูเล็กทางเข้าบริษัทของศิรสา ซึ่งพนักงานน้อยคนจะใช้ประตูนี้ เพราะจะอยู่ด้านหลังออฟฟิศ เ

 

ธอมองซ้ายมองขวาอย่างระแวงกลัวจะมีคนเห็น แต่โชคดีที่รถของสามีติดฟิล์มกรองแสงสีดำสนิททำให้คนภายนอกมองเข้ามาไม่เห็น

 

หญิงสาวทำท่าจะลงจากรถ ชายหนุ่มก็เอื้อมมือไปจับต้นแขนไว้ เธอหันมามองขมวดคิ้วสวยเป็นเชิงถาม

 

"เอามื้อเที่ยงไปด้วยค่ะ"

 

เขาพูดยิ้มๆแล้วชูถุงผ้าที่ใส่กล่องอาหารให้ เธอมองถุงนั้นนิ่งจนสามีต้องขู่ว่า

 

"ถ้าไม่รับไป เดี๋ยวพี่เอามาให้ตอนกลางวันฝากพี่รปภ.คนนั้นให้หนูก็ได้ค่ะ พี่ก็อยากรู้จักเพื่อนที่ทำงานหนูเหมือนกัน"

 

สามีพูดยังไม่ทันจบดีเธอก็กระชากถุงนั้นมาจากมือเขาทันที ทำให้เขายิ้มอย่างพอใจ

 

"เย็นนี้พี่มารับตรงนี้นะคะ ถ้าหนูไม่มาพี่จะเข้าไปตามในออฟฟิศนะรสา"

 

คำพูดเชิงขู่ของเขา เธอได้ยินเต็มสองหูแต่ไม่ได้โต้ตอบกลับไป เปิดประตูลงรถไปอย่างเงียบๆ สายตาลอกแลกคอยมองเพื่อนร่วมงานว่าจะมีคนเห็นหรือเปล่า?

 

เดินเข้ามาในบริษัทเหลือบตาไปเห็นวาทิตเดินพูดคุยหัวเราะเอาแขนคล้องมากับปภาวีอย่างคนมีความสุข เมื่อเขาเห็นศิรสาจึงรีบดึงมือปภาวีออกทันที แล้วเดินเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว

 

"รสา มานานหรือยังครับ? พี่ซื้อปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหูมาฝาก"

 

"ขอบคุณค่ะ แต่ขอไม่รับดีกว่า คือรสาทานมาแล้วค่ะ"

 

คิดในใจ ก็ณัฐนิธานเพิ่งบังคับให้เธอกินแซนวิสทูน่ากับโกโก้ร้อนมาในรถ จนไม่สามารถกินอะไรได้อีกแล้ว

 

"หวัดดีจ๊ะแพท ไม่เจอนานเลย แพทสบายดีนะ"

 

"อืม ก็สบายดีจ๊ะรสา"

 

"งั้นรสาไปก่อนนะ บายจ๊ะ"

 

ช่างเป็นบทสนทนาของเพื่อนร่วมงานที่สั้นมาก เมื่อพูดจบเธอก็รีบเดินแยกออกมา คิดในใจว่า

 

ศิรสาเพิ่งบอกเลิกเขาได้เพียงวันสองวันเท่านั้น วาทิตกับปภาวีก็เปิดตัวกันซะแล้ว แต่ก็ดีนะที่วาทิตมูฟออนไว เธอจะได้ไม่รู้สึกผิดมากไปกว่านี้

 

"รสา รอเดี๋ยว"

 

เสียงหวานๆของปภาวีพูดไล่หลังมา ทำให้หญิงสาวหันกลับไปมอง ปภาวีวิ่งตรงมาหาเธอโดยไร้เงาของวาทิต

 

"แพทมีเรื่องจะคุยกับรสาหน่อย พอมีเวลาไหม?"

 

ศิรสาพยักหน้าทำให้สองสาวเดินตามกันมาจนถึงโต๊ะทำงานของศิรสา ปภาวีจึงเปิดประเด็นที่ต้องการพูดทันที

 

"เอ่อ คือ.. เรื่องของแพทกับพี่วา.."

 

ปภาวีเริ่มต้นอย่างกระดากอาย แต่ศิรสาก็ยิ้มให้แล้วพูดว่า

 

"รสารู้แล้วจ๊ะ เธอสองคนเหมาะสมกันมากนะ รสายินดีด้วย"

 

"แพทขอโทษ แพทไม่ได้ตั้งใจให้มันเกินเลยแบบนี้"

 

"ไม่ต้องมาขอโทษรสาหรอก เรื่องแบบนี้มันไม่ใช่ความผิดของใคร รสาเข้าใจจ๊ะ"

 

"แล้วรสาไม่เสียใจหรอ?"

 

ปภาวีถามจ้องหน้าเพื่อนสาวอย่างพยายามจับผิด

 

"วันแรกที่รู้ก็มีบ้างนะ แต่พอได้คุยกับพี่วาแล้วรสากลับสบายใจมากกว่า ที่ได้เห็นพี่ชายที่เคารพกับเพื่อนตัวเองได้ลงเอยกัน"

 

"พี่ชาย?"

 

"ใช่จ๊ะ รสาคิดกับพี่วาแบบพี่น้อง ไม่ได้คิดเกินเลยไปกว่านี้จริงๆนะ แพทสบายใจได้"

 

ปภาวีมีสีหน้าประหลาดใจ เธอที่มีนิสัยชอบเอาชนะ คิดว่าศิรสารักวาทิตมาก ถ้าเธอแย่งเขามาจากเพื่อนรักได้ ศิรสาคงร้องไห้ฟูมฟาย ซึ่งมันจะทำให้เธอสะใจมาก

 

แต่นี่ศิรสากลับบอกคิดกับวาทิตเพียงแค่พี่น้อง แล้วที่เธอลงแรงกายไปกับวาทิตก็ไม่คุ้มกันเลยซิเนี้ย

 

เธอเข้ามาทำงานที่นี่วันเดียวกับศิรสา แถมอยู่แผนกเดียวกันอีก ทำให้สนิทกันมาก ทั้งที่เธอเองก็สวยกว่าและแต่งตัวทันสมัยกว่าเพื่อนสาวแต่กลับมีหนุ่มๆในออฟฟิศต่างพากันมารุมจีบศิรสามากกว่าเธอ จนทำให้เธอรู้สึกอิจฉา

 

ทั้งที่เธอเจอวาทิตที่มีดีกรีเป็นถึงลูกท่านนายพลก่อนที่ศิรสาจะเจอเขาแท้ๆ พอเขาเข้ามาในกลุ่ม หญิงสาวก็แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขามาจีบเธอ แต่ที่ไหนได้เขากลับจีบเพื่อนสาวที่แสนธรรมดาคนนี้แทน

 

ทำไมนะ? ทำไมช่างไม่ยุติธรรมเลย?

 

ปภาวีจึงพยายามทุกวิถีทางที่จะทำให้วาทิตเป็นของเธอคนเดียว พอรู้ว่าทั้งสองนัดกันไปเดทที่ไหน เธอก็จะพาตัวเองไปอยู่แถวๆนั้นทุกครั้ง

 

จนศิรสาต้องชวนเธอไปไหนต่อไหนด้วยเสมอ ทำให้เธอมีโอกาสเข้าหาวาทิตถึงที่บ้าน ยั่วยวนเขาจนทำให้ทั้งสองคนมีอะไรเกินเลย เป็นเหตุให้ศิรสากับวาทิตต้องเลิกรากัน

 

ปภาวีทำสำเร็จ เธอได้ผู้ชายที่ต้องการมาแล้ว เป้าหมายต่อไปเธออยากเข้าไปทำงานในตำแหน่งที่ศิรสาทำอยู่

 

ผู้ช่วยเลขาซีอีโอ

 

เธอพยายามไปหาที่เรียนและฝึกฝนภาษาอังกฤษกับภาษาจีน แม้จะไม่ใช่ทางถนัดของตัวเอง แต่เธอก็จะทำเพื่อแย่งงานของศิรสามาเป็นของตัวเองให้ได้

 

สักวันเธอจะทำให้คุณเลขาหรรษพรเห็นในความสามารถของเธอ แล้วเขี่ยศิรสาออกไป เธอคิดในใจ

 

ศิรสา.. คอยดูนะ ฉันจะทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงไร้ค่าให้ได้

 

"แพทไปทำงานเถอะ รสาโอเคจ๊ะ ยินดีด้วยจากใจเลยนะ"

 

เสียงพูดของศิรสาทำให้ปภาวีตื่นจากภวังค์ เธอพยักหน้าน้อยๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับออกไป ซึ่งสวนทางกับหรรษพรที่เดินเข้ามาทำงานพอดี

 

"หวัดดีค่ะพี่พร"

 

ศิรสาทักเสียงใสจนหรรษพรมองอย่างสงสัย ก่อนตัดสินใจถามออกไปตรงๆ

 

"รสา เขาเม้าท์ให้แซดทั้งออฟฟิศว่าเราเลิกกับวาทิตเพราะเด็กแพทนี่ใช่ไหม?"

 

"รสากับพี่วายังไม่ได้เป็นแฟนกันนะคะ จะเรียกว่าแย่งคงไม่ได้หรอกค่ะพี่พร"

 

"งั้นก็เป็นเรื่องจริงซินะ ยัยเด็กแพทนี่ร้ายเหมือนกัน ต่อไปจะประมาทไม่ได้ซะแล้ว นี่รสารู้เรื่องบริษัทเราหรือยัง?"

 

หรรษพรเปลี่ยนเรื่องพูดพลางจ้องหน้าจริงจัง จนศิรสาถามอย่างสงสัย

 

"มีอะไรหรือเปล่าคะ?"

 

"ก็เมื่อวานที่ผู้บริหารมาประชุม มีข้อสรุปว่า จะมีบริษัทข้ามชาติมาถือหุ้นใหญ่ในบริษัทของเราจริงน่ะซิรสา เริ่มงานวันนี้วันแรกเลยด้วย"

 

"จริงหรอคะ? แล้วมันมีผลอะไรกับพวกเราหรือเปล่าคะ?"

 

"มีกฏเกณฑ์พิเศษเพิ่มขึ้น จะมีการคัดคนออกด้วยนะ เขาจะใช้เอไอมาแทนคนที่ให้ออกไป"

 

"เอไอ? ปัญญาประดิษฐ์น่ะหรอคะ?"

 

"ใช่จ๊ะ เหมือนบริษัทใหม่ที่เข้ามาจะถนัดด้านเอไอ เป็นเจ้าของเดียวกับโรงพยาบาลแซนวู้ดฮอสพิทอลน่ะจ๊ะ"

 

"มิสเตอร์นาธาน แซนวู้ด"

 

ศิรสาอุทานชื่อนี้ออกมาทันที หรรษพรถามหญิงสาวอย่างรู้สึกทึ่ง

 

"ใช่ รสารู้จักมิสเตอร์นาธานด้วยหรอ?"

 

"มะ..ไม่หรอกค่ะ เคยได้ยินเขาคุยกันน่ะค่ะ"

 

ศิรสาตอบไม่เต็มเสียงนัก เธอจะพูดได้อย่างไรล่ะว่า มิสเตอร์นาธานพาเธอไปรักษาที่โรงพยาบาลของเขา แถมไม่คิดค่าใช่จ่ายกับเธออีก

 

แต่เธอกลับไม่เคยเจอหรือเห็นหน้าเขาเลยสักครั้งเดียว

 

🐣♡🐣♡🐣♡🐣

แพท..นี่ร้ายเหมือนกันนะ ระวังไว้หน่อยก็ดีนะรสา #ไรท์เป็นห่วง 😁

ถ้าชอบ .. ขอคนละคอมเม้นท์น้าาา

🐈

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว