email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จมกับความทุกข์ไปจนตาย

ชื่อตอน : จมกับความทุกข์ไปจนตาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ย. 2564 18:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จมกับความทุกข์ไปจนตาย
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.13 จมกับความทุกข์ไปจนตาย

 

ณัฐนิธานยื่นหน้าไปจูบปากศิรสาที่ทรุดตัวลงมานั่งที่พื้นเหมือนกัน ปลายลิ้นสากเริ่มลุกล้ำเข้าไปหาลิ้นนุ่มของเธอ ซึ่งดูเหมือนอีกฝ่ายจะเต็มใจเปิดปากรับลิ้นร้ายนั้นด้วย

 

เมื่อลิ้มรสจนพอใจเขาจึงลุกขึ้นยืนถอดกางเกงออกจนเปลือยเปล่า ยื่นส่วนกลางตัวเองไปจดจ่อที่ปากของเธอ

 

หญิงสาวแอบกลืนน้ำลายเมื่อมองเห็นสิ่งที่กำลังผงาด มันช่างตื่นตัวเต็มที่อยู่ตรงหน้า ปลายสีชมพูที่เปิดหัวบานออก มันขยายตัวเต็มที่

 

"หนูทำให้พี่หน่อย"

 

เขาบอกภรรยาที่นั่งถอนใจหนักออกมา คิดในใจว่า ..

 

นี่เราต้องเจอสิ่งนี้อีกกี่ครั้งกันนะ

 

ก็คงจนกว่าเขาจะพอใจล่ะมั้ง?!?

 

รีบทำให้มันจบๆไปเถอะรสา

 

คิดแล้วก็หลับตาสูดลมหายใจลึกๆ อ้าปากออกจนกว้าง ชายหนุ่มใช้สองมือจับศีรษะหญิงสาวไว้ ค่อยๆดันสะโพกสอบจดจ่อเอ็นอุ่นเข้าปากเธอ เมื่อเข้ามาจนสุดเธอก็เริ่มดูดกลืนจนสามีเริ่มส่งเสียงคราง

 

"อืม เมียจ๋า ดีเหลือเกิน"

 

เขาดันสะโพกเข้าออกจนปากสวยคับแน่น เริ่มจากช้าๆจนกลายเป็นเร็วขึ้น

 

อั๊ก อั๊ก

 

ใบหน้าหญิงสาวสะบัดไปตามแรงกระแทกจนชายหนุ่มต้องดันตัวเธอให้ไปติดผนังห้อง ค่อยๆประคองศีรษะได้รูปให้เงยขึ้นจนชิดผนัง เขาดันดุ้นใหญ่เข้าปากอีกครั้ง

 

อุ๊บส์!! อั๊บ!!

 

"หนู .. ยืนขึ้นเถอะ พี่จะไม่ไหวแล้ว"

 

เขาบอกแล้วประคองให้เธอลุกขึ้น จับหันหลังยกขาขึ้นเล็กน้อย แอ่นกายดันดุ้นใหญ่เข้าร่องสวยทีเดียวสุดลำ จนภรรยานิ่วหน้าแล้วร้องออกมา

 

"อื้มมมม"

 

เขาค่อยๆดันสะโพกเข้าออกช้าๆ เอื้อมมือไปจับหน้าอกแล้วบี้ที่หัวนม ทำให้ศิรสากระตุกร่างเบาๆ เขาเห็นอาการก็หยุดการกระแทกลงคาดุ้นไว้สักครู่ก็โน้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหู

 

"เดี๋ยวพี่เริ่มใหม่นะคะ"

 

พูดจบก็เปลี่ยนท่าให้เธอหันมาแล้วสอดใส่ดุ้นเข้าไปใหม่ เริ่มเคลื่อนไหวร่างการช่วงล่างกดกายเข้าหากันจนแนบแน่น

 

หญิงสาวเมื่อถูกกระตุ้นก็เริ่มมีอารมณ์อีกครั้ง เธอใช้สองมือน้อยโอบรอบคอสามี เขาย่อตัวลงช้อนมือใต้เข่าอุ้มเธอขึ้นมา แล้วโยกไปมาซ้ำๆหลายครั้ง จนเสียงดังกึกก้องไปทั้งห้อง

 

ปับ ปับ ปับ

 

ศิรสารู้สึกเพลิดเพลินไปกับลีลาของเขา ใบหน้าแดงก่ำรั้งมือที่อยู่รอบคอเขาให้โน้มหน้าเข้ามาหาเธอแล้วใช้มือน้อยลูบไล้ใบหน้าเขาอย่างแผ่วเบา แล้วกระตุกเกร็งร่าง ส่วนกลางก็ตอดรัดเอ็นอุ่นไว้ เธอเริ่มครางออกมา

 

"อึก อะ ไม่ไหวแล้วอ่าา"

 

"ดีเหลือเกิน อ่า"

 

เขาวางร่างบางที่อุ้มไว้ลง ให้เธอหันหลังอยู่ในท่าคลานแล้วตัวเองก็คุกเข่าเสียบท่อนแกร่งเข้าไปในร่องเธอจากด้านหลัง สร้างความเสียวซ่านให้ภรรยาจนต้องร้องครางออกมา

 

"อื้มม พี่ณัฐ มะ..มันลึก อะ"

 

"ลึกดีใช่ไหม? พี่ก็ไม่ไหวแล้วค่ะ"

 

เขากระแทกลงมาอย่างแรงจนร่างกายเธอสั่นสะเทือน แต่ใช้มือยึดพื้นห้องไว้อย่างดี ทำให้ปักหลักรอรับแรงกระแทกจากเขาได้ถนัด

 

จนเมื่อเขาดันเข้าออกอีกหลายครั้งใบหน้าคมคายเริ่มหงายแหงนอย่างคนกำลังจะพบความสุข

 

"อ๊ากก พี่ปล่อยข้างในหนูนะคะ"

 

"ไม่นะ อย่าค่ะ เอาออกมาข้างนอกเถอะนะ"

 

ณัฐนิธานไม่สนใจ เขาเร่งความเร็วขึ้นอีก กระแทกจนหน้าท้องแกร่งกระทบบั้นท้ายหญิงสาวเสียงดังสนั่น

 

พับ! พับ! พับ!

 

เขากระแทกครั้งสุดท้ายแล้วมีน้ำอุ่นพุ่งใส่ร่างเธอจนหญิงสาวรู้สึกได้ คาไว้อย่างนั้นสักพักเขาก็ถอนกายออกมา เธอจึงล้มตัวลงนั่งกับพื้น หายใจหอบถี่ๆอย่างกับคนที่วิ่งมาหลายสิบกิโลเมตร

 

คุณสามีพยุงร่างภรรยาให้ยืนขึ้น เปิดฝักบัวให้ตัวเปียกแล้วช่วยกันอาบน้ำให้กันทั้งคู่

 

จนผ่านไปพักใหญ่ ทั้งสองก็ออกมาจากห้องน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าในชุดใหม่ เธอก้าวขึ้นมานอนบนเตียงคล้ายคนหมดแรง ศิรสาหลับตาหายใจรวยริน ความสุขที่เพิ่งได้รับจากสามี ทำให้ใจเธอรู้สึกถึงบางอย่างที่มันถาโถมเข้ามา มันหลายอย่างรวมกันจนเธอเริ่มสับสน

 

ทั้งที่ปากบอกเกลียดแต่ในใจกลับโหยหาเขา เธอควรต้องกำจัดความรู้สึกนี้ออกไปให้ได้โดยเร็ว ไม่อย่างนั้นชีวิตเธอก็จะ..

 

จมอยู่กับความทุกข์ไปจนตาย

 

เธอคิดเรื่องต่างๆจนหลับไปตอนไหนไม่รู้ตัว สะลึมสะลือตื่นมามองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนฝาผนัง ..ทุ่มครึ่ง..

 

ตายจริง!! นี่เธอหลับไปสามชั่วโมงเลยหรอ?

 

เห็นสามีนอนหลับอยู่ใกล้ๆ เธอมองใบหน้าคมคายนั้นอยู่นาน อยากยื่นมือไปจับแต่ก็ยั้งความคิดไว้

 

พี่ณัฐของเธอยังหล่อเหมือนเดิม

 

แล้วก็ยัง ใ จ ร้ า ย กับเธอไม่เปลี่ยน

 

เธอลุกขึ้นมานั่ง ยกสองมือลูบหน้าอย่างอ่อนแรง ณัฐนิธานที่นอนหลับก็เริ่มรู้สึกตัวลืมตามองร่างบางแล้วยิ้มอย่างอารมณ์ดี

 

"หนูหิวหรือยังคะ เดี๋ยวพี่ลงไปหาอะไรให้ทานนะคะ"

 

เขาลุกขึ้นนั่งแล้วโน้มตัวไปกอดเธออย่างทะนุถนอม จุมพิตที่ปากแผ่วเบาแล้วดันร่างบางให้ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน

 

ศิรสาที่ตอนนี้ก้มหน้าตลอด รู้สึกอายสามีกับความสัมพันธ์เมื่อสามชั่วโมงที่ผ่านมา เมื่อรู้ตัวว่าเขาจ้องมองเธอไม่วางตา จึงรีบหันหลังให้เขาแล้วเดินเลี่ยงไปอีกทาง

 

🐣♡🐣♡🐣♡🐣

 

เช้าวันใหม่ศิรสาแต่งตัวในชุดทำงาน เดินลงบันไดมาเจอณัฐนิธานกำลังวุ่นวายกับการทำอาหารในครัว เขาชะโงกหน้าจากประตูมามองเธอ ยิ้มให้จนเห็นฟันขาวเรียงสวย ส่งเสียงนุ่มๆบอกเธอว่า

 

"อาหารใกล้เสร็จแล้วค่ะ รอเดี๋ยวนะรสา"

 

แต่เธอไม่ได้สนใจฟัง เดินออกจากประตูบ้านไปทันที เขาเห็นอย่างนั้นก็รีบเดินตามออกไป ขมวดคิ้วเข้มถามว่า

 

"หนูจะไปไหนคะ?"

 

"ทำงาน"

 

เธอตอบสั้นๆแต่เท้ายังก้าวต่อไป

 

"ไม่ทานอะไรก่อนหรอคะ?"

 

"ไม่ ฉันรีบ"

 

"ถึงจะรีบแต่ก็ต้องทานอะไรบ้างนะ เดี๋ยวเป็นลมไปอีก"

 

สามีพูดอย่างห่วงใย และจับแขนทั้งสองข้างของธอไว้ ทำให้ศิรสาต้องหยุดฝีเท้าลง หันไปตะคอกใส่เขา

 

"มันเรื่องของฉัน คุณอย่ามายุ่ง"

 

"งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งนะ รอแป๊บเดียวค่ะ"

 

"ไม่ต้อง อย่ามาวุ่นวายได้ไหม? คุณกำลังทำฉันเสียเวลา"

 

"หนูต้องเดินไปปากซอย แล้วนั่งรถเมล์อีกสองต่อ ยังไงหนูก็ไปไม่ทันทำงานแน่ ให้พี่ไปส่งหนูเถอะนะ"

 

ที่เธอไปไม่ทันก็เพราะเขานั้นแหละ

 

ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ เพราะเธอโดนสามีจู่โจมทั้งคืน ไม่รู้เขาไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ถึงมันจะทำให้เธอซาบซ่านแต่ก็ทำให้แทบหมดแรง จนนอนตื่นสายทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

"ถ้าพี่เป็นต้นเหตุให้หนูไปทำงานสาย พี่ก็อยากจะพาหนูไปส่งเป็นการไถ่โทษ นะคะให้พี่ไปส่งหนูนะ"

 

ชายหนุ่มพูดราวกับรู้ความคิดของเธอ น้ำเสียงออดอ้อนนั้นทำเธอใจอ่อนพยักหน้ารับให้เขาไปส่ง ณัฐนิธานดีใจมาก เขารีบเปิดประตูรถให้ บอกเธอให้รอก่อนเพราะเขาจะเข้าไปปิดประตูบ้าน

 

เขากลับออกมาพร้อมข้าวของเต็มมือ ทั้งโกโก้ร้อนกับแซนวิสปูอัดทูน่าของโปรดภรรยา ตั้งใจจะให้เธอทานเป็นมื้อเช้าในรถ แล้วยังมีสปาเกตตี้คาโบนาร่า สลัดโรลกับน้ำส้มที่เตรียมให้เธอเป็นมื้อกลางวันอีกด้วย

 

ศิรสามองหน้าเขาด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับปลาบปลื้มที่เขายังจำได้ว่าเธอชอบทานอะไร

 

เขายังเป็นพี่ณัฐคนเดิม ที่คอยดูแลใส่ใจเธอทุกเรื่อง

 

🐣♡🐣♡🐣♡🐣

พี่ณัฐดีหยั่งงี้ รสาจะเอาอะไรอีกคะ? เล่นตัวอยู่แหละ..ดูออก 😅

ถ้าถูกใจมากๆ ฝากกดติดตามด้วยน้าา 👍

🐈

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว