ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 44

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 796

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2563 06:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
44
แบบอักษร

      “ถ้าอย่างนั้นช่วงนี้แกต้องชดเชยให้ฉัน” ใบหม่อนคิดถึงเพื่อนรัก  อยากจะคุยด้วยทั้งวันทั้งคืน 

            “ก็ได้ จะให้ฉันพาท่องราตรีอีกเหรอ” 

            “ใครจะท่องราตรีครับ” ตะวันถามเสียงนุ่มแกล้ง นั่งลงข้างอชิ แต่ส่งสายตาคมดุไปให้ภรรยาสาว 

            “เปล่าฮ่ะ หนูล้อยัยใบหม่อนเล่น” อชิรีบแก้ความเข้าใจผิด  เพราะเห็นสายตาของสามีเพื่อนตอนดุนี่ชวนสยองขวัญเป็นบ้า 

            “พี่เป็นห่วง  ถ้าอยากไปพี่จะพาไป ห้ามไปกันตามลำพังรู้ไหม” ชายหนุ่มพูดด้วยอย่างอ่อนโยน 

            “ขอบคุณนะฮะ พี่ตะวันน่ารักที่สุด” อชิถือโอกาสซบศีรษะกับกล้ามแขนแน่น ๆ ของสามีเพื่อน 

          “ใบหม่อนไม่อยากไปแล้วค่ะ เลิกเด็ดขาด” 

            “จริงฮ่ะ...ใบหม่อนมันประกาศเลิกเที่ยวกลางคืนตั้งแต่วันที่โดนตรวจฉี่นั่นแหละฮ่ะ...แต่ก็.....ช้าไป” อชิยิ้มแหย ๆ เมื่อนึกได้ว่าพูดมากไปแล้ว  ได้แต่ลูบกล้ามแขนคนข้าง ๆ แก้เขิน 

            “พี่ตะวันขา  มานั่งกับใบหม่อนนะคะ  อชิ มันลวนลามพี่ใหญ่แล้ว” 

            “อ้าว ใบหม่อนอยากให้พี่รอเจอ อชินี่ครับ” 

            “แต่ไม่ใช่แบบนี้นี่คะ  ใบหม่อนหวงนี่” หญิงสาวถลึงตาให้เพื่อนตัวแสบที่นั่งยิ้มไม่สะทกสะท้าน 

          “ขอโทษนะครับ เมียพี่ขี้ใจน้อย ไม่ย้ายที่เดี๋ยวน้อยใจ” ตะวันค่อย ๆ ปลดมืออชิอย่างสุภาพ เขารู้ว่าเป็นแค่การหยอกล้อของเพื่อนเท่านั้น ไม่มีอะไร ดีเสียอีกที่ อชิมาช่วงนี้ ใบหม่อนจะได้ไม่เหงาเกินไป 

            “มีเรื่องอยากเม้าส์” อยู่ ๆ อชิก็พูดขึ้น เหมือนคันปากเต็มทน 

            “เรื่องอะไร  ว่ามา เดี๋ยวแกจะอกแตกตายเสียก่อน” 

            “ฮึ...ไม่อยากรู้ก็ไม่เล่า” 

            “อชิ ! จะมาแย้มให้อยากรู้ทำไมนะ เล่ามาเดี๋ยวนี้” ใบหม่อนเสียงแข็ง 

            “คืออย่างนี้....น้องน้ำชาน้องสาวสุดที่รักของแกน่ะ มีแฟน” 

            “ไม่เห็นอยากรู้” 

            “แฟนเขาฮอตน่าดู เป็นรุ่นพี่ปีสาม แต่.....” 

            “แต่อะไร...ไอ้อชิอยากตายใช่ไหม” ใบหม่อนโวย 

            “ก็ไหนว่าไม่อยากรู้” 

            “เขาว่ากันว่าพี่กริช นี่นะเบื้องหลังเป็นเอเย่นค้ายาตัวเป้ง” อชิลดเสียงลง 

            ตะวันที่นั่งดูเพื่อนเถียงกันยิ้ม ๆ เริ่มสนใจขึ้นมาทันที หรือจะเป็นรายเดียวกับที่ไอ้ผู้กองพีระกับหมวดรินตามสืบอยู่ 

            “อะไรนะ” ใบหม่อนตกใจ ถึงแม้ไม่ได้รักกัน แต่ก็ไม่ได้เกลียด ยังไงก็น้อง 

            “อืม...แล้วน้องแกก็ขึ้นคอนโดเขาเป็นว่าเล่น” 

            “เป็นไปได้ยังไง ในเมื่อน้ามาริสา ดูแลน้ำชาราวกับไข่ในหิน” 

            “ไม่รู้สิ...ฉันก็ฟังเขามาอีกที” 

 

            ใบหม่อนหน้าตาเคร่งเครียด และเงียบไปนาน  ตะวันสังเกตเห็นว่าหล่อนก็มีความห่วงใยต่อครอบครัวไม่น้อย  ไม่เหมือนที่แสดงออกมาเลยสักนิด จึงเอื้อมไปจับมือบางมากุมไว้ บีบเบา ๆ อย่างต้องการให้กำลังใจ 

            อชิเห็นสิ่งที่สามีเพื่อนแสดงออกก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ...เฮ้อ...ในความโชคร้าย บางทีก็มีสิ่งดี ๆ ซ่อนอยู่เหมือนกัน... 

            

    

ความคิดเห็น