ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : นอนด้วยกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2563 10:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นอนด้วยกัน
แบบอักษร

มีนาพาเธอเดินออกจากห้องนอน ลงบันไดมายังชั้นล่าง วันนี้จะทำพิธีกันในห้องนั่งเล่น เธอมองลงไปยังชั้นล่าง เห็นผู้คนมากหน้าหลายตากำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น บางส่วนนั่งเล่นอยู่ข้างนอก บางคนเดินไปเดินมาทั่วบ้าน ทำให้บรรยากาศในบ้านครึกครื้นเป็นพิเศษ

“ไปรับน้องสิตาภีม” อำภากระทุ้งหลานชายให้ลุกขึ้นแล้วเดินไปรับเจ้าสาว ที่กำลังก้าวลงบันได เขาสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไป

วันนี้พร้อมรักสวยมาก สวยจนเขาแทบจะจำไม่ได้ ไม่มีเค้าความห้าวของเธอหลงเหลืออยู่เลย เมื่ออยู่ในชุดไทยแสนเรียบร้อยเช่นนี้ แต่สิ่งที่ยังคงความเป็นตัวตนของเธอได้อย่างชัดเจนก็น่าจะเป็นแววตาซุกซนเอาเรื่องนี้แหละ

“พร้อมสวยมากครับ”

“พร้อมจำหน้าตัวเองไม่ได้”

“ฮ่าๆๆ สวยจนพี่ตะลึง” เขาย้ำคำเดิม

“ขอบคุณค่ะ พี่ภีมก็หล่อมากกกกกก”

พีรภพยิ้มเขิน ไม่นึกว่าเธอจะกล้าชมเขาต่อหน้าญาติผู้ใหญ่แบบนี้ “แฮะๆ ขอบคุณครับ”

เขาจับมือเธอแล้วพามานั่งลงต่อหน้าผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายที่นั่งอยู่บนโซฟา มีนาเองก็แยกไปนั่งลงบนโซฟาข้างๆเพียงใจ วันนี้พ่อกับแม่ของเขาบินกลับมาจากเมืองนอก เพื่อมาร่วมพิธีแต่งงานครั้งนี้ของเขาด้วย เมื่อถึงฤกษ์งามยามดี พิธีกรก็เริ่มต้นตามพิธีการ ตั้งแต่เคารพผู้ใหญ่ สวมแหวนแต่งงาน และวันนี้ย่าของเขาเชิญเจ้าหน้าที่อำเภอเพื่อให้เขากับเธอได้จดทะเบียนสมรสกันเลย จากนั้นก็เข้าสู่พิธีรดน้ำสังข์

“ย่าขอให้หลานทั้งสองคนอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข นักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้กันนะลูกนะ” อำไพอวยพรให้คู่บ่าวสาว ขณะที่รดน้ำสังข์เป็นคนแรก แล้วก็ตามด้วยเพียงใหญ่ พ่อและแม่ของเขา จนครบทุกคน จึงเป็นอันเสร็จพิธี จากนั้นก็แยกย้ายกันพักผ่อน เตรียมร่วมงานเลี้ยงในตอนเย็น ซึ่งจะมีพิธีเข้าหอของทั้งสองคนด้วย งานตอนเย็นถูกจัดขึ้นที่ร้านอาหารของเขาในตัวเมือง พร้อมกับส่งบ่าวสาวเข้าหอที่ชั้นสองร้านเลย เขาได้ดัดแปลงส่วนบนของร้านอาหารให้เป็นเรือนหอของทั้งสองคน เพื่อความสะดวกในการทำงานและมีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น แต่ถ้าเป็นวันหยุดก็จะพากันกลับมาอยู่บ้านสวน

“เหนื่อยไหมครับพร้อม” เขาเอ่ยถามขึ้นขณะนั่งอยู่ปลายเตียงด้วยกัน เมื่อเสร็จพิธีในช่วงเช้า

“เพลียค่ะ ง่วงด้วย ขอพร้อมงีบซักครู่นะคะ”

“ตามสบายครับ ว่าแต่จะไม่เปลี่ยนชุด ล้างหน้าล้างตาก่อนเหรอ”

“ง่วงอ่า แต่ล้างหน้าก่อนก็ได้ พี่ภีมรูดซิบด้านหลังให้หน่อยได้ไหมคะ” เธอหันหลังให้เขา เพื่อให้เขาช่วยรูดซิบเสื้อออกให้

พีรภพให้การช่วยเหลือหญิงสาวด้วยความเต็มใจ แต่กว่าจะละมือออกจากแผ่นหลังเนียนขาวของอีกฝ่ายได้ ก็ใช้เวลานานเหมือนกัน

‘ท่องไว้ๆไอ้ภีม หนึ่งปีๆ เขาจะต้องทำให้พร้อมรักรักเขาให้ได้ เขาจะทำทุกวิถีทางคอยดูก็แล้วกัน’ พีรภพทำได้แค่เข็ญเขี้ยวอยู่ในใจ ตาปรอยมองร่างของหญิงสาวเดินหอบเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ไม่ถึง 15 นาที พร้อมรักก็เดินออกมาในชุดลำลองที่ค่อยข้างสบายตัว แต่ผมบนศีรษะยังเต็มยศเหมือนเดิม จนเขาอดที่จะถามไม่ได้

“ไม่แกะผมหรือพร้อม”

“อยากแกะค่ะ แต่มันเยอะเกิน ขอนอนก่อน”

“แล้วจะนอนสบายรึ”

“น่าจะนอนได้ค่ะ”

“มานั่งนี่มา เดี๋ยวพี่แกะให้”

“แกะเป็นหรือคะ” เธอไม่มั่นใจว่าเขาจะไม่ทำให้เธอเจ็บหนังศีรษะ

“เชื่อมือเถอะมันคงไม่ยากเท่าทำอาหารหรอกมั้ง มาเร็วๆ จะได้รีบพักผ่อน” เธอเดินไปนั่งลงหน้าโต๊ะกระจกอย่างว่าง่าย และเขาก็ลงมือแกะกิ๊บที่อยู่บนหัวเธออย่างเบามือ ใช้เวลาไม่นานก็เรียบร้อย

“ขอบคุณค่ะพี่ภีม”

“ครับ”

“พี่ภีมไม่เปลี่ยนชุดหรือคะ”

“ไม่เป็นไรครับ ไม่อึดอัดอะไร แค่ถอดเสื้อออกก็พอแล้ว”

“จะพักก่อนไหมคะ นอนด้วยกันก็ได้นะคะ” เธอหมายความว่าแบบนั้นจริงๆ ก็นอนลงบนเตียงเดียวกัน แปลกตรงไหน ทำไมเขาต้องทำตาโตด้วย

“นอนด้วยกันหรือครับ ตอนนี้คงไม่สะดวกเท่าไร ไว้คืนนี้แล้วกันนะครับ” เขายอมเธอแล้วจริงๆ จู่ๆชวนเขานอนด้วยเนี่ยนะ ถึงแม้เขาจะอยากนอนมากก็เถอะ แต่เก็บเปรี้ยวไว้กินหวานดีกว่า

“นอนเฉยๆเนี่ยค่ะ นอนพักผ่อนเอาแรง คืนนี้กว่าจะเลิกก็ดึกอีก หรือพี่ภีมกำลังคิดอะไรไม่ดีอยู่” เธอหรี่ตาจับผิดเขา

“ปะ เปล่าครับ เปล่า นอนครับนอน” เขาเอนตัวลงนอนข้างๆเธอ หลับตาลงทำราวกับว่ากำลังจะเคลิ้มหลับ ผ่านไปไม่กี่นาทีก็ลืมตาขึ้น ปรากฏว่าคนที่ชวนเข้านอนด้วยกันนอนหลับสนิทไปแล้ว จังหวะหายใจของเธอสม่ำเสมอ พีรภพพลิกตัวนอนตะแคงหันไปหาเจ้าสาวหมาดๆของตน เกลี่ยกลุ่มผมที่ปรกหน้าเธอออก ก่อนจะยื่นหน้าไปสัมผัสแก้มนวลหนึ่งครั้ง พร้อมกับจุมพิตแผ่วเบาที่ริมฝีปากบางอีกหนึ่งที ก่อนจะดึงตัวเองกลับมานอนที่เดิม แล้วหลับตามหญิงสาวไปในเวลาอันรวดเร็ว

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว