facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หนีพ่อเที่ยว||#3

ชื่อตอน : หนีพ่อเที่ยว||#3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 69

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2563 19:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หนีพ่อเที่ยว||#3
แบบอักษร

วันนี้ผมพาไอเจมมาเที่ยว เเต่พ่อของมันกับผมไม่รู้หรอกว่ามาเที่ยว เพราะพวกเขาชอบสั้งห้ามไม่ให้เพียงเพราะเหตุผลเเค่ว่า'เดี๋ยวพวกศัตรูพ่อจะมาทำร้ายเอา' เเละเวลาผมกับไอเจมจะไปไหนก็ต้องมีบอดี้การ์ดไปตลอด เเต่วันนี้ผมหนีมาเที่ยวจึงไม่มีใครตามมา

“ไปตรงนู้นกันไอเหนือ มีผู้เต็มเลย” พอพูดจบไอเจมก็เดินไปทันทีโดนมันจับข้อมือผมเเล้วก็ลากไป เเละผมจึงก็เดินไปเต้นเเถวโซนวีไอพี โดยระหว่างที่ผมเต้นดันไปชนผู้ชายคนหนึ่งผมเกือบล้มเเต่ดีที่เขาจับเอวผมไว้ทันเสียก่อน”เป็นอะไรไหมครับ” ผู้ชายคนนั้นถามผม เเต่ผมไม่ได้ตอบเพราะกำลังมองดูใบหน้าที่ สะอาดหมดจรดของเขาอยู่ พอผมตั้งสติได้จึงรีบบอกไปว่า”อ๋อ ไม่เป็นอะไรครับ เเล้วคุณล่ะ” ผมยืนรอฟังคำตอบจากเขา“ผะ ผมไม่เป็นอะไรครับ” เเล้วเขาก็ปล่อยเอวผม“ดื่มกับผมสักเเก้วไหมครับ”เขาถามผมด้วยสีหน้ายั่วยวน “ได้ครับ”

 

 

 

 

มาข้าชิปผายเลยพวกมึงอ่ะ เสียงเเม็กเวลพูด“กูทำงานไหมล่ะ”บิล บอร์ด พูดตอบมา“มึงเเดกเหอะกูหิวเเล้วว่ะ”เสียงปริ้นพูดอย่างเศร้าๆ

“เออๆเเดกวันนี้กูเลี้ยงเอง”เเม็กพูดเพื่อปลอบใจเพื่อนที่ถูกบอกเลิก

ชน!!

23.00

 

“มึงดูตรงนั้นดิว่ะไอเเม็ก” ผมหันกลับไปดูที่มันชี้ พบกับร่างบางที่กำลังเต้นกับผู้ชาย

“เอ็กส์ว่ะสัส”ไอปริ้นตอบกลับมา

“เอาเลยครายเครียด”ไอบอร์ดพูดตอบกลับมา

“เดี๋ยวพวกมึงกูคุ้นหน้าว่ะ”ผมพยายามคิดว่าเคยเห็นหน้าผู้ชายคนนี้ที่ไหนเเต่เเล้วผมก็ต้องหยุดความคิดเพราะผมเห็นพวกผู้ชายเสื้อดำ5-6คนทำลังยืนล้อม ร่างบางอยู่

 

 

 

 

 

เห้ย!! ไอเจมบอลพูดเสียงดังขึ้นมา

“มึงเปงอารายยเมาเเล้วก็กลับกานนน” ผมพูดด้วยนำ้เสียงยานๆอาจจะเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าที่ทำให้ผมรู้สึกมึน งง ไปหมด “ผมกลับก่อนน้าาา”ผมพูดกลับคนข้างหลังที่กำลังโอบเอวบางขอผมอยู่ เเต่เเล้วคนข้างหลังกลับตอบมาว่า“นอนกลับผมได้ไหมครับคืนนี้”เขาพูดเสียเเหบพล่า

“ไอดาวเหนือ!ไอดาวเหนือ!”ไอเจมพูดกับผมเสียงดัง “อารายย”ระหว่างที่พูดผมไม่ให้หันกลับมามองมันสักนิด “พ่อมึงมา!!!”ไอเจมพูดเสียงดัง

“เห้ยมาได้ไงว่ะ ไหนๆอยู่ไหน”ผมตกใจอยู่ที่มันพูดเพราะก่อนออกมาผมไม่ได้บอกใครเลย เเละวันนี้พ่อก็ไม่อยู่บ้านผมจึงออกมาโดยง่าย

“กูว่าเราสองคนตายเเน่เลยว่า😨”ไอเจมพูดเสียงเบาพร้อมกับกลืนนำ้ลายอึกใหญ่ลงไป

“กูทำไงดีว่ะ”ผมพูดด้วยนำ้เสียงลนลาน“เขาเห็นไหมว่ะ”

“เห็นเเน่เเหละเดินมาเเล้ว”ไอเจมพูดเสียงสั่น

“เชิญคุณผู้ชายออกไปด้วยครับ”บอดี้การ์ดพูดกับคนข้างหลังที่กำลังโอบเอวผมอยู่ด้วยนำ้เสียงเยือกเย็น

“พวกมึงเป็นใครว่ะ”เขาพูดตอบกลับมาหน้าตาเฉยโดยไม่ได้ทันสังเกตุว่าบอดี้การ์ดของผมมีปืน เเละมันกำลังอยู่ที่เอวของเขา

“จะกลับอย่างปลอดภัยหรือจะ...”บอดี้การ์ดของผมพูดด้วยนำ้เสียงเยือกเย็น

“กลับไปก่อนเถอะครับถ้าไม่อยากตายตอนนี้”ผมพูดกับเขาด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง

โธ่เว้ย! เขาสถบคำออกมาเบาๆเเละเดินจากไป

 

โอ้ยยต่อมาต้องถึงคิวฉันเเล้วสินะที่ต้องรับชะตากรรมต่อจะไอหมอนั้น

“เขิญครับคุณหนูทั้งสอง”บอดี้การ์ดของผมพูดกับผมเเละไอเจม ผมเเละไอเจมเดินออกมาจากร้านเเละขึ้นรถ รถกำลังมุ่งหน้ากลับบ้าน ผมคิดว่าถ้าผมถึงบ้านพ่อคงจะด่าผมจนหูชาเเละห้ามไม่ให้มาที่ผับเเห่งนี้อีกเลย เห้อ😩

 

 

 

 

“เห้ยมึงเขาถูกพาตัวไปเเล้วว่ะ”ไอบอร์ดพูดอย่างเสียดาย

“มึงกูนึกออกเเล้วว่ะว่าเคยเจอเขาที่ไหน”ผมพูดออกมา

“เขาเป็นลูกของผู้มีอธิพลตอนใต้”ผมจำได้ว่าเคยเห็นร่างบางตอนที่ไปงานเปิดตัวคาสิโนของคุณดินเเล้วผมก็ตกหลุดรักเขาเลยก็ว่าได้เพราะเขามีรอยยิ้มที่สดใส ใบหน้าที่สวยมากกว่าผู้ชาย เเต่ผมก็รู้ดีว่าพ่อของเขาดุขนาดไหน คงไม่ยอมให้ผมคบกับเขา

 

“เออๆเดี๋ยวกูหาเด็กให้ล่ะกันนะเว้ย”ไอบอร์ดพูดออกมา

หลังจากนั้นก็มีเด็กที่มันเรียกออกมาพร้อมกับชุดที่เซ็กซี่

 

00.30

“เดี๋ยวกูกลับก่อนนะเว้ย”ไอบอร์ดพูดกับผมก่อนออกจากร้านไป เเละพอมันกลับไปผมจึงเตรียมปิดร้านเพราะตอนนี้คนเริ่มทะยอยกันกลับเเล้ว เเต่ระหว่างปิดร้านผมนึกถึงเเต่ร่างบางรายยิ้มที่ผมหลงรักตั้งเเต่เเรกพบ...

 

 

00.40

รถเครื่อนตัวมาถึงบ้าน ผมเเละไอเจมเดินลงมาด้วยความกล้าๆกลัวๆเพราะไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง พ่ออาจจะฆ่าผมเลยก็ได้...

“พวกเเกไปไหนมา”พ่อของผมพูดด้วยนำ้เสียงเรียบ เเต่ในเสียงเรียบนั้นมีรังศีอำมหิตเเพร่อยู่

“คะ คือ”ผมพูดเสียงตะตุกตะกัก ส่วนไอเจมไม่พูดอะไรเลยเอาเเต่ก้มหน้าก้มตา

“ระ เราไปคาสิโนมาครับ”ผมพูดอย่างเป็นกังวลกลัวว่าพ่อจะฆ่าผมสะก่อน

“พ่อบอกเเล้วใช่ไหมว่าอย่าไปไหนคนเดียว”เขาพูดเสียงเบาเเต่น่ากลัว “ห๊ะ!!ห้ามเเล้วทำไมไม่ฟัง!!” เขาพูดเสียงดังพร้อมกับเอามือไปทุบโต๊ะ

ตอนนั้นผมทำอะไรไม่ถูกเลยเอาเเต่ก้มหน้ารับความผิด

“ไปไหนก็ไปเถอะพ่อเหนืออยากจะพัก”

ผมกำลังตกใจกับสิ่งที่พ่อพูด เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาถ้าผมหนีไปเที่ยวที่ไหนก็ตามพ่อจะดุผมอยู่ตลอด ผมจึงไม่ค่อยมีเพื่อนมากนักเพราะพ่อหวงผมมาก

“ไอเจมนอนที่นี่ไหมหรือจะกลับ”ผมถามไอเจมที่กำลังยืนรับความผิดกับผมอยู่

“กลับตอนนี้พ่อได้ฆ่ากูตายเเน่ กูนอนนี่เเหละ”พอไอเจมพูดกับผมจบก็เดินขึ้นบันได้ไปทันที ไม่เเปลกที่ไอเจมจะไม่รอผมเพราะมันรู้จักห้องผม มันมาค้างที่นี่บ่อย

หลังจากนั้นผมจึงเดินตามขึ้นไป...

 

 

ที่ห้องนอน

1.30

 

“โอ้ยยเพลีย”ไอเจมพํดเสียงดังพร้อมกับนอนลงบนเตียงของผม

“มึงจะอาบนำ้ก่อนกู หรือให้กูอาบก่อน”ผมถามมัน

“มึงอาบก่อนเลย”ไอเจมพูดกลับมา

หลังจากนั้นผมจึงเดินเข้าห้องนำไป เเต่ผมก็ยังนึกถึงคนที่เจอที่ผับอยู่เสมอ ไม่ใช่คนที่โอบเอวผมนะครับ เเต่เป็นคนมี่นั้งโต๊ะตรงข้ามกับผม เขาเป็นคนที่มีเสน่มากผมจำได้ว่าเหมือนเคยเห็นเขาที่ไหนสักที่เเต่ก็จำไม่ได้

เห้ออ😩 ผมกำลังคิว่าชาตินี้จะได้เจอเขาอีกรึป่าว เพราะถ้าเจอเขาอีกผมนี่เเหละจะจีบเขาเอง คริๆ~~😝

เเละกลังจากที่ผมอาบนำ้เสร็จก็เป็นเวลาตีสองกว่าๆเเล้ว ผมเดินไปเรียกไอเจมเเต่มันกลับไม่ตอบผม ผมจึงเดินเข้าไปใกล้ๆมันพบว่ามันเเอบหลับไปเเล้ว

“เจมมึงจะอาบนํ้าไหม”ผมพูดขึ้น

“อื้ออ...กูไม่อาบได้หม้ายย~~”มันพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงที่งัวเงีย เเละยังไม่ลืมตาขึ้รมาด้วยระหว่างพูดกับผม

ผมจึงเดินไปปิดไฟเเละเข้านอน...

 

 

 

 

ชอบกันไหมง่าาา

ตั้งใจเเต่งด้วยน้าเพื่อนทุกคนเลย

เม้นเป็นกำลังใจให้เค้าหน่อยจิ😘😘

 

 

ลงก่อนกำหนดนะคะ เพราะวันศุกร์ไม่ว่าง🤧😝

 

 

 

ความคิดเห็น