email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 20 แก๊งค์ผัวกระต่าย (การประทะกันระหว่างหัวหน้าแก๊งค์ MARKBAM NC18+) (100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 20 แก๊งค์ผัวกระต่าย (การประทะกันระหว่างหัวหน้าแก๊งค์ MARKBAM NC18+) (100%)

คำค้น : MARKBAM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.6k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2559 20:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20 แก๊งค์ผัวกระต่าย (การประทะกันระหว่างหัวหน้าแก๊งค์ MARKBAM NC18+) (100%)
แบบอักษร

        "มาร์ค! แกจะเอาจริงเหรอวะ ไหนแกบอกว่าแกไม่ชอบที่แบมแบมตั้งตัวเป็นหัวหน้าแก๊งค์ แล้วเอาเวลาไปขลุกอยู่ที่แก๊งค์จนบางครั้งก็กลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ จนเกือบทะเลาะกันเมื่อหลายวันก่อนไม่ใช่หรือยังไง แล้วนี่แกจะทำตัวเป็นหัวหน้าแก๊งค์ ตั้งแก๊งค์ของตัวเองเลียนแบบแบมแบม อย่างนี้ไม่เท่ากับว่า แกว่าเขาแต่แกดันทำซะเองเหรอวะ" แจ็คสันถามมาร์คอย่างสงสัย เมื่อมาร์คนัดตนและเจบีมาที่มหาวิทยาลัยที่เคยเรียนก่อนจะจบการศึกษากันออกไปทำงานทำการแล้ว

 

          "เออ! ฉันเห็นด้วยกับไอ้แจ็คสันมัน ตอนนี้เราสามคนไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะโว้ย ทำงานทำการกันหมดแล้ว ถ้าอย่างแบมแบม ฉันก็พอจะเข้าใจได้ เพราะแบมแบมยังเรียนอยู่ แล้วก็จูเนียร์กับยองแจก็มีอาชีพ กผก เวลาเหลือเฝือที่จะมาทำตัวไร้สาระตั้งแก๊งค์กัน และอีกอย่างฉันสองคนก็ห้ามแฟนของตัวเองไม่ได้ด้วย เพราะเกรงใจ" เจบีบอกออกไปบ้าง

 

           "อะไรของแกวะเจบี อาชีพ กผก ของแกน่ะ ไม่ต้องมาอ้างว่าที่ปล่อยให้แฟนของแกไปรวมกลุ่มเป็นลูกน้องในแก๊งค์ของแบมแบมเพราะเกรงใจเลย เกียร์มัว กลัวเมียชัดๆ ฉันก็เห็นอยู่ว่าเวลาแกแล้วก็แกอีกคนไอ้แจ็คสัน ทะเลาะกับจูเนียร์ แล้วก็ยองแจทีไร สองคนนั่นก็ประเคนศอกหมัด ดึงหู เตะไข่ ก่อนที่พวกแกจะเถียงจบซะอีก เชอะ! แค่นี้ก็ทนไม่ได้ ถ้าแกทนได้ พวกแกสองคนก็ไม่ต้องยอมให้สองคนนั่นไปไหนมาไหน ใช้เงินของพวกแกอย่างกับเบี้ย เหมือนทุกวันนี้หรอกจริงไหม 

 

           แต่พลาดไปแล้วก็ไม่เป็นไร ฉันมีทางออกให้ เพียงแกรับปากฉันวันนี้ ว่าจะร่วมสมัครเข้าแก๊งค์ของฉัน แล้วเราสามคนมาร่วมมือกัน จัดการพวกแก๊งค์กระต่ายหมายฟันให้ยอมศิโรราบกับพวกเรา แกจะไม่ต้องทนเป็นเบี้ยล่างของบรรดาแฟนๆ ของแกอีก ว่ายังไงสนใจหรือเปล่า" มาร์คถามเพื่อนสนิททั้งสองของตน

 

           "อาชีพ กผก ก็อาชีพเกาะผัวกินไงวะ ทำเป็นไม่รู้จัก ทุกวันนี้ที่ทำงานงกๆ อยู่ไม่ใช่เพราะเลี้ยงเมียเด็กกับลูกน้อยอยู่ไม่ใช่หรือยังไง 5555+++ แหมๆ ไอ้มาร์ค คิดการใหญ่นะแก แกก็พูดได้สิวะ แบมแบมไม่เหมือนสองเสือจากแดนสนธยานั่นนี่นา ชอบใช้กำลังสุดๆ แกน่ะโชคดีที่เวลามีปัญหากับแบมแบมทีไร แบมแบมก็ไม่เคยลงไม้ลงมือกับแก แกก็เลยกล้าคิด กล้าทำอะไรแบบนี้น่ะซิ อย่างฉันกับเจบีนะ แค่คิดจะต่อต้านมันก็เสียวสันหลังแล้ว" แจ็คสันตอบคำถามของมาร์คแทนเจบีออกไป

 

          "เออใช่ๆ ฉันรู้ว่าที่แกมาขอความร่วมมือกับฉัน ก็เพราะต้องการให้ฉันแยกสามคนนั่น ไม่ให้มารวมตัวรวมหัวกันคิดอะไรแผลงๆ ผลพลอยได้ก็คือ กันไอ้ยูคยอมที่ตอนนี้งอมเพราะโดนกระทืบจนช้ำใน แต่แบมแบมก็ยังไม่ยอมไล่ออกจากแก๊งค์ไปด้วยอีกทางหนึ่งใช่ไหมล่ะ อย่างนี้มันหลอกใช้พวกฉันสองคนนี่หว่า" เจบีพูดออกไปบ้าง

 

            "ใครว่าล่ะ นอกจากฉันจะได้ประโยชน์แล้ว แกก็จะได้มีเวลาอยู่กับบรรดาแฟนๆ ของพวกแกบ่อยขึ้นด้วยยังไงล่ะ โถ่เอ้ย! ป๊อดว่ะ ฉันรู้ว่าใจจริง แกก็อยากห้ามปรามไม่อยากให้บรรดาแฟนๆ ของพวกแกเอาเวลามาเตร็ดเตร่เม๊ามอย ไร้สาระกันไปวันๆ ผลาญตังค์ไปเป็นหมื่นๆ ไม่ใช่หรือยังไง

 

               ฉันคิดว่า ถ้าแก๊งค์นี้เข้ารูปเข้าลอย ทำอะไรมีสาระ รวมตัวกันตามความเหมาะสมที่แก๊งค์ของฉันควบคุมล่ะก็ แกสองคนคิดว่าชีวิตของเราสามคู่มันจะสงบสุขแค่ไหน แบมแบมพอทะเลาะกันก็รับปากฉันเป็นอย่างดีว่าจะมารวมกลุ่มตั้งแก๊งค์กันเป็นเวลา แต่พอฉันไม่พูด ก็เข้าอีหรอปเดิมอีก  เราสามคนต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว 

 

          แก๊งค์กระต่ายหมายฟันมองไปก็เหมือนพวกแก๊งค์อันธพาล ส่วนแก๊งค์ที่ฉันจะตั้งก็เป็นเหมือนตำรวจที่คอยปราบปรามพวกเด็กอันธพาลพวกนี้" มาร์คบอกออกไป

 

           "ฟังดูดีนะ เอายังไงวะเจบี" แจ็คสันเริ่มสนใจ เมื่อคิดถึงสิ่งที่ยองแจทำในแต่ละวัน ขณะที่ตนไปทำงานที่บริษัทของป๊าของแจ็คสันหาเงินมาอย่างเหนื่อยยาก คนตัวเล็กก็จะเที่ยวตะลอนๆ ใช้เงินที่ให้จนหมด แล้วตื่นมาจุ๊บแก้มของแจ็คสันหนึ่งทีเพื่อแบมือขอตังค์มาเที่ยวใหม่ แล้วก็จบลงที่รวมตัวที่แก๊งค์กระต่ายหมายฟัน จนดึกดื่นในบางครั้ง

 

              "เออ เอางี้ไหมแจ็คสัน เราสองคนก็ลองเข้าแก๊งค์ที่ไอ้มาร์คมันตั้งก่อนก็ได้ แต่ถ้าเห็นท่าไม่ดี เราสองคนก็ค่อยชิ่ง ก่อนโดนเชือด ดีป่ะวะ" เจบีเสนอออกมาได้

 

             "ได้ป่ะวะไอ้มาร์ค" แจ็คสันหันไปถามตัวตั้งตัวตี

 

              "เออ ก็ได้ เรามาทดลองตั้งแก๊งค์กันก่อนว่า แผนที่ฉันคิดไว้จะสามารถหยุดเสือสามตัวนั้นได้ไหม ถ้าไม่ได้ก็ตัวใครตัวมันแล้วกัน" มาร์คที่ไม่ค่อยมีเวลามาทำอะไรแบบนี้นัก เพราะต้องทำงาน จึงคิดจะใช้เพื่อนทั้งสองของตนให้สอดส่องดูแลแฟนของแต่ละคน และมาร์คจะได้กันแบมแบมไม่ให้เอาเวลามาทิ้งที่แก๊งค์ของแบมแบมจนมากเกินไป

 

 

              "งั้นตามนี้ ว่าแต่แก๊งค์ที่แกจะตั้ง มันมีชื่อแก๊งค์ว่าอะไรวะ จะฟังมีอำนาจเหมือนแก๊งค์กระต่ายหมายฟันหรือเปล่า" แจ็คสันรับปากว่าจะทดลองเข้าแก๊งค์ชั่วคราวถามขึ้น

 

             "ฉันจะเรียกแก๊งค์ของพวกเราสามคนว่า แก๊งค์ผัวกระต่าย เราสามคนก็ทำงานกันตามปกติ เพียงแต่ว่าต้องหาเวลาพูดคุยกันทางไลน์ หรือนัดเจอกัน เพื่อหาทางแก้ไขปัญหาเวลาที่แก๊งค์กระต่ายหมายฟันออกนอกลู่นอกทาง ก็แค่นี้" มาร์คบอกออกไป

 

            "เออ! ในฐานะที่แกเป็นหัวหน้าแก๊งค์อย่างแรกที่ฉันอยากจะให้หัวหน้าอย่างแกคิดหาทางช่วยฉันก็คือ คืนนี้ ฉันอยากจะให้น้องเนียร์เขากลับมาหาฉันไวๆ จะได้มีเวลาจู๋จี๋กัน เพราะถ้ากลับมาช้าทีไร น้องเนียร์ก็โมโหหิวตลอดเวลากลับมาหลังจากประชุมแก๊งค์เสร็จ พอกินอิ่มก็หลับปุ๋ย ไม่ยอมทำการบ้าน พอฉันงอแง ก็อ้างว่า ตัวเองดรอปเรียนมาตั้งนาน ไม่จำเป็นต้องทำการบ้านก็ได้ ดูสิดู เวลากินอย่างกับนักมวยปล้ำ แต่พอจะให้ทำการบ้าน ก็มาอ้างว่าตัวเองไม่ได้เรียนหนังสือแล้ว เจบีน้อยก็เลยหงอยเหงาเศร้าสร้อย ต้องโลกสวยด้วยมือเราเป็นประจำทุกค่ำคืน" เจบีบอกออกไป

 

             "ฉันว่าจูเนียร์เบื่อแกแล้วหรือเปล่าวะ แต่ก่อนเห็นวิ่งเข้าใส่ เดี๋ยวนี้น้องเขาดูเฉยชากับแก สู้น้องยองแจของฉันไม่ได้ ซั่มทุกคืนเกือบเช้า แต่พอตื่นมาปวดตัว ก็ดันมาใส่อารมณ์ที่ฉัน ทั้งที่ตัวเองก็ยอมฉันทุกท่วงท่าเองทั้งนั้น แล้วก็เอาแต่คาดโทษฉันว่า ถ้าตอนเย็นมารวมตัวที่แก๊งค์กระต่ายหมายฟันไม่ได้  จะทุ่มทับจับหักฉันให้น่าดูชม ไอ้มาร์คนี่แหละเรื่องที่แจ็คสันอยากให้แกหาทางช่วย ช่วยให้การรวมตัวของแก๊งค์กระต่ายหมายฟันมันสามารถเลื่อนได้ หากวันไหนฉันกับยองแจมีซัมติงลอง ลองกันยันเช้า ก็ช่วยให้แบมแบมยกเลิกการรวมตัวกันในวันนั้นที ฉันไม่อยากโดนยองแจเล่นงาน โทษฐานที่ทำให้ยองแจหมดแรงปวดเมื่อยเนื้อตัว" แจ็คสันเอ่ยขึ้นมาบ้าง

 

              "เฮ้ยๆ ไอ้แจ็คสัน น้องเนียร์ไม่ได้เฉยชากับฉันนะเว้ย น้องเนียร์แค่หมดแรงหลังจากมารวมตัวทำเรื่องโน่นนี่นั่นที่แก๊งค์กระต่ายหมายฟัน ก็เลยไม่มีแรงทำการบ้านเว้ย นะมาร์คนะ ปัญหาของฉันมันปัญหาระดับชาตินะเว้ย แกต้องหาทางช่วยฉันให้ได้" เจบีบอกออกไป

 

             "เออๆๆ รู้แล้วๆ พอตอนขอให้ร่วมมือเข้าแก๊งค์ผัวกระต่าย เสือกอิดออด พอตอนนี้ มาร้องขอให้หัวหน้าแก๊งค์คิดแผนช่วยใหญ่เลยนะเว้ย ขอคิดก่อนว่าจะทำยังดี แต่ถ้าเราสามคนร่วมมือกัน ยังไงปัญหาของพวกแกก็ต้องคลี่คลาย แก๊งค์ผัวกระต่าย สู้ๆ" มาร์คประกาศก้อง ก่อนจะคิดอย่างมีความหวังขึ้นมา ในการกำราบปราบพยศแก๊งค์กระต่ายหมายฟัน ให้อยู่ในกรอบที่พวกตนต้องการ

 

 

 

                                                                &&&&&&&&20%&&&&&&&&

 

 

           "เฮ้ย! ยองแจ จูเนียร์ ฉันว่าวันนี้เราเลิกประชุมกันเถอะ ฉันไม่อยากให้พี่มาร์คบ่น กลับดึกมาสองสามวันแล้ว รู้สึกไม่ดีเลย รับปากไปครั้งก่อนก็ทำไม่ได้ คิดถึงน้องกันต์แล้วด้วย" แบมแบมบอกเพื่อนทั้งสองของตน

 

             "อย่าเพิ่งดิวะ ฉันกับยองแจกำลังรอดูคนมาตอบกระทู้กันสนุกเชียว นี่ก็รอไอ้ยูคยอมให้มันไปซื้อขนมมาเพิ่ม ตั้งแต่วันที่ไอ้ยูคยอมมันเอาคลิปแกกับพี่มาร์คมาโพส ฉันก็มีไอเดียสร้างตัวเองให้เป็นเน็ทไอดอลว่ะ นี่ๆ เป็นไงกระทู้ที่ฉันไปตั้งเรื่องมา วิธีอ้อนคนรัก ให้ยอมตามใจเราทุกอย่าง ผลตอบรับดีมากเลยนะเว้ย มีคนสนใจเข้ามาสอบถามวิธีจากฉันใหญ่เลย" จูเนียร์บอกแบมแบม ก่อนจะเลื่อนมือถือให้ดู

          

            "เออ จริงของไอ้เนียร์มัน จะรีบกลับไปทำไหมวะ นี่ยังไม่สามทุ่มเลยนะ ฉันกำลังโพสถามบรรดากูรูเรื่อง ถ้าเราเป็นคนชอบใช้กำลังเวลาแฟนทำอะไรให้ไม่พอใจ แฟนเราจะเบื่อหรือกลัวมากกว่ากัน มีประชาชนชาวโซเชียลเน็ทเวิร์คมาช่วยฉันตอบปัญหาใหญ่เลย" ยองแจบอกออกไปบ้าง

 

             "นายสองคนมาอยู่ดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้ พี่เจบี พี่แจ็คสันเขาไม่ว่าเอาหรือยังไงวะ แล้วอีกอย่างอยากจะไปโพส อยากจะตั้งกระทู้ ก็ไปโพสกันที่บ้านก็ได้นี่นา ไม่เห็นต้องมาทำที่นี่เลย" แบมแบมถามเพื่อนทั้งสอง

 

              "พี่เจบี แล้วก็พี่แจ็คสัน จะมากล้าหือฉัน แล้วก็ยองแจได้ไงวะ เราสองคนว่ายังไง แฟนของพวกเราก็ว่าตามนั้นอยู่แล้ว จริงไหมยองแจ แล้วอีกอย่าง ไปเล่นที่บ้าน มันไม่มันส์ว่ะ มันไม่มีคนช่วยออกความคิดเห็น เห็นไอ้ยูคยอมมันบ้าๆ บอๆ อย่างนี้ เวลาเกิดกระแสดราม่านะ มันคิดคำด่าแบบสุภาพเก่งชิบหาย เงิบกันทั้งทล. อ่ะ 55555+++++" จูเนียร์บอกออกไป

 

             "ถูกต้องที่สุดแล้วคร๊าบบบบบบบบบ พี่ๆ ที่น่ารักทั้งสามคร๊าบบบบบ ยูคยอมซื้อขนมมาแล้วคร๊าบบบบบ ราตรีนี้อีกยาวไกล ลุยๆ   มาสิครับพี่แบม โฮต๊อกกำลังร้อนๆ เลย" ยูคยอมที่กลับเข้ามาหลังจากที่ถูกใช้ไปซื้อขนมบอกออกไป

 

           "ดีมาก ยูคยอม ตั้งแต่แกโดนชาวประชาโซเชียลดักกระตื๊บคราวก่อน เพราะเข้าใจผิดคิดว่าแกคือนักธุรกิจ M ดูแกจะเข้ารูปเข้ารอยเป็นผู้เป็นคนขึ้นเยอะเลยว่ะ" ยองแจบอกก่อนหยิบขนมเข้าปากตุ้ยๆ

 

              "จริงของแก ขอให้เป็นเด็กดีแบบนี้ไปตลอดนะ ไหนดูหางสิ กระดิกหางอยู่หรือเปล่า ตอนพวกฉันเรียกหาน่ะ 55555++++" จูเนียร์เอ่ยแซวยูคยอมอีกครั้ง

 

 

             "กระดิกครับ กระดิกนี่ไง ดิ๊กๆๆๆ" ยูคยอมทำท่าส่ายก้นไปมาไม่โกรธเคืองที่พี่ๆ ว่าตนเป็นสุนัข

 

             "ฝากไว้ก่อนเถอะ ไอ้พวกพี่ๆ" ยูคยอมกัดฟันฝืนยิ้ม ก่อนจะนั่งลงช่วยพี่ๆ ที่ติดโซเชียลอยากเป็นเน็ทไอดอลทำโน่นทำนี่อยู่ที่แก๊งค์กระต่ายหมายฟัน

 

                                       

                                                                  &&&&&&&&&&&&&&

 

                                                             

           "แบมแบม ยังไม่กลับอีกเหรอนี่ ดึกขนาดนี้แล้ว เหลวไหลจริงเชียว น้องกันต์หลับไปหลายตื่นแล้ว หม่ามี๊ยังไม่กลับบ้าน สงสัยเราต้องลงมือตั้งแต่คืนนี้เลยสินะ ปล่อยไว้ไม่ได้" มาร์คมองนาฬิกาพูดขึ้น

 

กรุ๊บไลน์ แก๊งค์ผัวกระต่าย            

 

ผกต(ผัวกระต่าย) นอนรอเมีย : ไอ้มาร์ค

น้องเนียร์ของฉันยังไม่กลับเลยว่ะ นี่ฉัน

นอนแข็งไปสองรอบละ เมียยังไม่โผล่

วอนท่านหัวแก๊งค์ช่วยที

 

 

                                                                                             หน. แก๊งผัวกระต่าย : เฮ้ย! ไอ้บ้า ของอย่างนี้

                                                                                             ต้องช่วยตัวเองเว้ย มือใครมือมัน

 

 

ผกต(ผัวกระต่าย) นอนรอเมีย : ไอ้เพื่อนเวร!

ฉันไม่ได้หมายควาย เอ้ย หมายความ

อย่างนั้นสักหน่อย ฉันหมายถึง ให้ช่วย

นำความสุขสู่ครอบครัว โดยการหาทาง

ให้น้องเนียร์กลับมาหาฉันไวๆ

 

 

                                                                                                        ผกต(ผัวกระต่าย) เกิดมาใหญ่  ใจต้อง                                                                                                         นิ่ง: จริงด้วยไอ้มาร์ค นี่มัน ใกล้ได้                                                                                                              เวลาทำเรื่องอย่างว่าแล้ว กว่าจะ เสร็จ                                                                                                            กิจก็ เกือบเช้า เดี๋ยวน้องยองแจจะ                                                                                                               บ่นว่าหมดแรงอีก                                                                                                                                                                                                                                                                            

 

 

 

                                                                                                        หน. แก๊งผัวกระต่าย : เออ จะพยายาม                                                                                                         วันนี้แหละ ฉันจะลองวิธีของฉัน ส่วน                                                                                                          แกสองคนก็ต้องพยายามใจแข็งด้วย

                                                                                                        โดยเฉพาะไอ้แจ็คสันอย่าบ้าพลังให้                                                                                                              มากนัก  ยองแจกลับมาให้ทำเฉยชา                                                                                                          ตายด้าน จำที่บอกไม่ได้หรือไง พวก                                                                                                           แก๊งค์กระต่ายหมายฟันคิดว่าตัวเองมี                                                                                                           ดี ทำให้ผัวอ่อนระทวยยอมทุกอย่าง                                                                                                          ได้ ก็เลยใช้จุดอ่อนไหว ให้เป็นจุด                                                                                                               แข็ง ลากพวกแกให้กลายเป็นเบี้ยล่าง                                                                                                          ถ้าแกสองคนไม่ยอม แข็งขืน ไม่                                                                                                              ใส่ใจซะอย่าง จะอ่อยขนาดไหน ก็ทำ                                                                                                          เป็นยุบหนอ พองหนอซะ พวกนั้นก็                                                                                                             ไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้อีก ต่อ                                                                                                             ไปก็จะเป็นฝ่ายยอมให้พวกแกบ้าง                                                                                                                เพราะความอยากในสิ่งที่เคยโดนแต่                                                                                                            ไม่ได้โดน ทีนี่ก็ง่ายชี้นกเป็นนก                                                                                                                แผนปล่อยให้ลงแดง ต้องฝืนอย่ายอม                                                                                                          ตามใจ รักษาบ๊องกัญชาของพวกแก                                                                                                            ไว้ให้ดี อย่าให้เสียเอกราชได้  เข้าใจ                                                                                                               ไหม

 

 

ผกต(ผัวกระต่าย) นอนรอเมีย : พูดง่ายแต่ทำยากว่ะ

แต่จะลองดู เพราะถึงยังไงน้องเนียร์กลับมาก็ทำท่าเพลียจิต

อยู่ละ แต่ตอนเช้าชอบนึกคึก  พ่อจะไม่ให้ความร่วมมือ

ให้ร้องครางเป็นแมวก็จะไม่สนใจ คอยดูสิ!

                                                                                             

 

 

                                                                                                         ผกต(ผัวกระต่าย) เกิดมาใหญ่  ใจต้อง                                                                                                         นิ่ง: เออ ฉันก็จะพยายามเว้ย ถึงแม้                                                                                                                ยองแจจะยั่วจะยวน ก็จะนอนนิ่งๆ                                                                                                              ไม่ ไหวติง

 

                         

                                                                                                        หน. แก๊งผัวกระต่าย :ดีมาก ทำให้ได้                                                                                                            ล่ะ ดูเหมือนหัวหน้าแก๊งค์กระต่าย                                                                                                               หมายฟันจะมาแล้ว แค่นี้นะเว้ยตาม                                                                                                              แผน น้องๆ ของพวกแกคงกำลังจะ                                                                                                              ไปถึงเหมือนกัน

 

 

 

            มาร์คเลิกแชทไลน์ ก่อนจะแกล้งหลับโดยเปิดโทรทัศน์ทิ้งไว้ที่ปลายเตียง เป็นรายการเรียกเลือดเพิ่มประชากรยามค่ำคืน 

 

 

             "จุ๊บ! หลับแล้วเหรอฮะ อะไรกันเนี่ย คิดถึงแบมแบมสิท่า ถึงได้เปิดดูหนัง XXXX อิอิอิ" หลังจากอาบน้ำเสร็จแบมแบมก็ออกมาเดินมาหามาร์คที่เตียง แบมแบมก้มลงจุ๊บแก้มของคนตัวโต ก่อนจะมองไปที่โทรทัศน์ที่เปิดหนังโจ๊งครึ่มนัวเนียกันอยู่ แบมแบมดูไปเพลินๆ ก่อนจะรู้สึกวูบๆ ในหัวอก

 

               "แบมแบม พี่จะนอน" มาร์คขยับหนีสัมผัสของคนตัวเล็ก

 

               "อะไรกัน อยากนอนแล้วเปิดหนังพวกนี้ทิ้งไว้ทำไมกัน" แบมแบมพูดพลางลูบไล้มือไปมาที่หน้าอกแกร่งของคนที่นอนอยู่

 

                "อื้อ! พี่ง่วงมากเลย นอนเถอะนะ พี่ไม่ได้เปิดหนังพวกนี้สักหน่อย สงสัยมันจะเปิดขึ้นมาเอง ดึกขนาดนี้แล้วด้วย นอนเถอะ ง่วงจริงๆ" มาร์คดึงมือนิ่มที่ลูบไล้ตนออก ก่อนจะนอนหลับนิ่ง

 

              "ชิ๊! บ้าๆ บ้าที่สุด ง่วงมากใช่ไหม ง่วงก็นอนไปตลอดชีวิตเลย" แบมแบมที่รู้สึกวูบไหวในกายเล็กเมื่อได้ยินเสียงครางอื้ออ้าในทีวี แต่เพราะมาร์คทำทีไม่สนใจ คนตัวเล็กจึงรีบปิดทีวีทันที ก่อนจะนอนหันหลังให้มาร์ค มาร์คลอบถอนใจเมื่อแบมแบมไม่ลูบไล้ตนให้ขาดสติอีก เพราะทุกอย่างที่มาร์คทำลงไปเพื่อพยายามข่มอารมณ์ให้เป็นไปตามแผนที่ตนวางไว้เต็มที่

 

                "หวังว่าไอ้เจบีกับไอ้แจ็คสัน มันจะทำได้อย่างเรานะ ไม่ไหวก็ต้องหนีไปช่วยตัวเองนะเพื่อน อย่ายอมแพ้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคนที่จะลงแดงตาย จะกลายเป็นพวกแกซะเอง" มาร์คคิดถึงเพื่อนทั้งสองของตน ก่อนจะข่มตาหลับไปพร้อมกับกลิ่นกายแสนหอมยั่วยวนของคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ

 

 

 

                                                                      &&&&&&&40%&&&&&&&&&

 

 

           "พี่มาร์คเป็นอะไรฮะ นี่ตั้งสองอาทิตย์แล้วนะ ที่พี่มาร์คทำเฉยชากับแบมแบมน่ะ ไม่พอใจอะไรแบมแบมหรือเปล่า บอกได้นะฮะ มีปัญหาคับข้องใจอะไรก็ควรพูดคุยกันไม่ใช่หรือไง" แบมแบมถามคนตัวโตที่ชิงหลับหนีตนก่อนทุกครั้ง เวลาที่แบมแบมกลับเข้าบ้านมา

 

            "หาวววววว พี่ง่วงแล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า" มาร์คบอกก่อนหลับตาลงนอนนิ่ง

 

              "พี่มาร์ค มีอะไรทำไมไม่พูด แต่ก่อนแค่แบมแบมเป่าลมใส่หูพี่ พี่ก็ขึ้นแล้ว นี่ทั้งลูบทำคลำ ทั้งนอนเบียด พี่ยังเอาแต่หลับเฉยเลย ได้ๆ พี่จะเอาอย่างนี้ใช่ไหม แบมแบมไม่ง้อก็ได้" แบมแบมพูดขึ้นอย่างเหลืออด ก่อนจะนอนหลับลงไปอีกคน

 

 

                                                                    &&&&&&&&&&

 

              "พี่สามคนเป็นอะไรกันฮะ ทำไมดูซูบซีด เหมือนพวกขาดสายอาหาร ตาลอยๆ อย่างนี้ล่ะครับ" ยูคยอมถามแบมแบม จูเนียร์ ยองแจที่มีสภาพไม่ต่างกัน ดูไม่สดใสร่าเริง ทำตัวซ่าส์เหมือนที่ผ่านมา

 

              "แบมแบม ทำไมวะ ฉันทำอะไรผิด ทำไมพี่เจบี ถึงได้ไม่ก้อล่อก้อติก ไม่มีลูกล่อลูกชน อ้อล้อ ฉันเหมือนแต่ก่อน แต่ก่อนนะขนาดฉันหาเหตุไม่ยอมมีอะไรด้วย พี่เจบีแม่งก็จะพยายามตื้อเช้า ตื้อเย็นเอาจนได้ แต่นี่พอฉันไม่พี่แกก็ไม่ พอฉันว้อนซ์ พี่แกกับไม่ซะงั้น สงสัยต้องตั้งสเตตัส รู้สึกแห้งเหี่ยวบอกแฟนคลับในโซเชียลของบฉันซะแล้ว ไม่มีอารมณ์ โพส ไม่มีอารมณ์อัพอะไรทั้งนั้น" จูเนียร์เอามือเท้าคางทำหน้าเศร้า

 

              "นั่นดิ๊! พี่แจ็คสันพลังช้างสารของฉันก็เหมือนกัน เดี๋ยวนี้เอะอะนิ่ง เอะอะเงียบ ไม่ชายตาแลฉันสักนิด ขนาดชุดนอนไม่ได้นอนของฉัน ที่ใส่ทีไรไม่เคยพลาด ยังไม่ได้ผล ต้องพับเก็บเข้ากรุไปแล้ว ตอนนี้ไม่มีกระจิตกระใจจะท่องโลกโซเชียล ถามข่าวคราว หรืออยากรู้อะไรทั้งนั้นแหละ" ยองแจเท้าครางหันหน้าไปอีกด้าน อย่างเซ็งๆ

 

             "นี่พวกเราสามคน โดนพวกพี่ๆ เขาทำกับเราเหมือนกันเลยเหรอนี่ อย่างนี้มันต้องมีอะไรแน่ๆ พี่ๆ ทั้งสามคนต้องร่วมมือกันดัดหลังพวกเราแหงๆ อย่าไปยอมจูเนียร์ ยองแจ ในเมื่อคิดจะทำอะไรกัน ไม่บอกพวกเรา เราก็ต้องเฉยมาเฉยกลับเชื่อฉัน ให้โอกาสบอกแล้วว่าเป็นอะไรไม่ยอมบอกนี่นา" แบมแบมพูดขึ้น ก่อนจะแนะนำเพื่อนทั้งสองของตน

 

               "แบมแบม ฉันทนไม่ไหวแล้วล่ะ ไม่ได้ลูบกล้ามท้องแน่นๆ ของพี่แจ็คสันมาเกือบครึ่งเดือนจะลงแดงตายอยู่แล้ว อยู่ดีๆ ก็เกิดหวงเนื้อหวงตัวขึ้นมาเฉยๆ จะแย่แล้วนี่ เห็นอะไรก็ตาลายคิดว่าเป็นกล้ามท้องของพี่แจ็คสันไปหมด ขอตัวกลับล่ะวันนี้ ยังไงก็ต้องคุยกับพี่แจ็คสันให้รู้เรื่อง" ยองแจพูดขึ้นก่อนลุกออกจากที่ประชุมแก๊งค์หน้าตาเฉย

 

               "ฉันก็กลับล่ะ ยังไงคืนนี้ก็จะไม่ยอมอิดออดกับพี่เจบีเขาแล้ว เขาว้อนซ์เขาต้องการเมื่อไรก็จะจัดให้เต็มที่ ขออย่างเดียวมีอะไรก็ให้บอกมา อย่าทำเมินให้ใจแป้ว ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบละ ต้องรีบกลับไปง้อ พี่เจบี เนียร์ยอมทุกอย่างแล้ว ขออย่างเดียว อย่าทำเหมือนเนียร์ไม่มีตัวตนแบบนี้" จูเนียร์เพ้อขึ้นเหมือนคนไม่เต็มเต็ง ก่อนลุกหนีออกจากกลุ่มไปอีกคน

 

            "ไอ้เพื่อนบ้า พูดอะไรออกไป ห้ามอะไรออกไป ไม่มีใครฟังสักคน ชิ๊! น่าไล่ออกจากแก๊งค์จริงๆ แค่พวกพี่ๆ เขาแข็งข้อเข้าหน่อย ก็พากันไปไม่เป็นเลยนะ แต่ก่อนไล่ให้กลับบ้านไม่ยอมกลับ ตอนนี้มาถึงก็มาเพ้อแล้วก็รีบไปเคลียร์กับพี่ๆ เขาเชียว เก่งก็ต้องเก่งให้ตลอดซิวะ มากระท่อนกระแท่น เก่งเป็นพักๆ ได้ไง" แบมแบมด่าไล่หลังเพื่อนของตน อย่างโมโห

 

             "พี่แบมสู้ๆ นะครับ ยูคยอมเอาใจช่วย อย่าไปยอมอะไรง่ายๆ เด็ดขาด พี่แบมเป็นถึงหัวหน้าแก๊งค์กระต่ายหมายฟัน พี่แบมต้องทำตัวเป็นตัวอย่างให้เพื่อนๆ ของพี่ได้เห็น แล้ววันนี้เราสองคนจะทำอะไรกันดีครับ จะแชร์คลิป จะรีวิว โน่นนี่นั่นอะไรดี ดีใจจังที่วันนี้จะมีโอกาสได้อยู่ที่แก๊งค์กับพี่แบมแบมสองต่อสอง" ยูคยอมพูดขึ้นอย่างร่าเริง

 

              "ไม่มีอารมณ์เว้ย กลับไปหาน้องกันต์ดีกว่า ไปถ่ายรูปน้องกันต์ แล้วส่งไปให้แฟนคลับช่วยกดไลค์ในความน่ารักน่าชังแล้วกัน ฉันกลับล่ะ" แบมแบมบอกก่อนตั้งท่าจะลุกกลับบ้านทันที

 

              "เดี๋ยวๆ พี่แบม จะไปหาน้องกันต์ ไปเล่นกับน้องกันต์ ก็ต้องไปจริงๆ นะครับ ไม่ใช่แว่บไปง้อพ่อน้องกันต์นะ" ยูคยอมถามคนตัวเล็ก

 

              "เออ! รู้แล้วน่า ฉันจะไปหาลูกได้ยัง สบายใจได้ ฉันไม่มีวันทำเหมือนยองแจกับจูเนียร์หรอก เป็นไงเป็นกัน ในเมื่อพูดทั้งดีทั้งร้ายด้วยแล้ว ก็ยังไม่บอกว่าเป็นอะไร ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรกันอีก" แบมแบมบอกยูคยอมก่อนจะเดินจากไป

 

              "ไอ้มาร์ค แกรู้จักพี่แบมของฉันน้อยไปแล้ว คนจริงอย่างพี่แบม ไม่มีทางอ่อนข้อให้แก เพราะลูกไม้อ่อนๆ ของแกหรอก" ยูคยอมกระหยิ่มยิ้มย่อง ก่อนจะแยกย้ายกลับบ้านของตนไปอีกคน

 

 

 

                                                                 &&&&&&&50%&&&&&&&&

 

                 "น้องกันต์สุดหล่อ หม่ามี๊แบมกลับมาแล้วน๊า มามะๆ มาหาหม่ามี๊เร็ว" แบมแบมอ้าแขนรับลูกออกจากอ้อมกอดของมาร์คที่กำลังอุ้มลูกน้อยอยู่ มาร์คส่งลูกชายวัยกำลังน่ารักให้แบมแบมอุ้ม แบมแบมทำมึนตึงใส่มาร์คไม่พูดไม่จา ก่อนที่มาร์คจะทำทีเป็นไม่สนใจเดินกลับเข้าไปในห้อง

 

                  "ชิ๊! น้องกันต์ดูปะป๊าของหนูสิ ไม่สนใจหม่ามี๊สักนิด คิดว่าหม่ามี๊จะง้อเหรอ ไม่มีทาง อย่าไปสนใจปะป๊าดีกว่าเนอะ เราสองคนมาเล่นกันดีกว่า" แบมแบมพูดขึ้น ก่อนจะหยอกล้อเล่นกับลูกชายของตน

 

                        

                                                                   &&&&&&&&&&&&&

 

 

                 "หลับแล้วสินะน้องกันต์ ฝันดีนะลูกรัก จุ๊บ!" แบมแบมจุ๊บที่หน้าผากของลูกชาย ก่อนจะมองดูน้องกันต์ที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ที่เตียงเด็กอยู่พักใหญ่ แล้วตรงไปอาบน้ำในห้องน้ำเปลี่ยนชุดนอนเป็นเสื้อตัวยาวคลุมเข่าแบบผูกออกมาจากห้องน้ำ

 

                   คนตัวเล็กเดินไปหยิบกระปุกครีมทาผิวที่โต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะนั่งลงบนเตียงนอน มองคนตัวโตที่นอนหลับอยู่บนเตียงนิ่ง

 

                    แบมแบมเลิกชายเสื้อแบบผูกขึ้น ก่อนค่อยๆ ทาครีมที่ขาเรียวทั้งสองของตน มาร์คหรี่ตาแอบมองคนที่ทาครีมส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมาประทะจมูกของตน ก่อนจะรีบหลับตาลงเมื่อแบมแบมหันมามองตนพอดี

 

                   "จิ๊! ทาไม่ถนัดเลย พี่มาร์คๆ หลับแล้วเหรอ ทาครีมที่หลังให้แบมแบมหน่อยสิ แบมแบมทาครีมที่หลังไม่ถึง" แบมแบมบอกคนที่นอนหลับนิ่ง

 

                  "อื้อ! ปลุกพี่ทำไมกัน ปกติทาครีมที่หลังยังไงเหรอ แต่ก่อนไม่เคยเห็นเรียกพี่ให้ช่วยทาเลย" มาร์คแกล้งงัวเงียตื่นขึ้นมา ถามคนตัวเล็กอย่างรู้ทัน มาร์คคิดว่ายังไงคืนนี้ก็จะต้องเป็นเหมือนทุกๆ คืน ตนจะต้องยอมใจแข็งกับแบมแบมให้ได้ ผลจากที่ตนทำสำเร็จมาสองอาทิตย์ ส่งผลให้วันนี้คนตัวเล็กเลิกจากการเข้าประชุมที่แก๊งค์เร็ว กลับบ้านมาแต่วัน

 

                   "ก็ปกติไม่ทา แต่วันนี้อยากทานี่ ลุกเร็ว มาทาครีมที่หลังให้หน่อย" แบมแบมพูดอย่างยียวน นั่งหันหลังให้มาร์ค ก่อนที่มาร์คจะค่อยๆ ขยับลุกขึ้นมา

 

                  มาร์คบีบครีมทาผิวใส่มือตน ก่อนจะค่อยๆ ล้วงเข้าไปในคอเสื้อเพื่อทาครีมให้คนตัวเล็ก 

 

                    "ทำอย่างนั้นครีมก็เปื้อนเสื้อหมดสิฮะ แล้วอีกอย่างพี่มาร์คจะรู้ได้ยังไงว่ามันทั่วหลังของแบมแบมหรือเปล่า

 

                     "เฮ้อ! แล้วจะให้พี่ทำยังไงล่ะครับ" มาร์คถอนหายใจถามคนตัวเล็กอย่างอ่อนใจ

 

                    "รอเดี๋ยวนะฮะ" แบมแบมบอกก่อนจะกระตุกสายคาดเอวที่ใช้ยึดเสื้อให้ปกปิดร่างกายตนออก ก่อนที่แบมแบมจะดึงสาปเสื้อออกจากไหล่มน ร่างขาวท่อนบนของคนตัวเล็กเปลือยเปล่า มีเพียงชายเสื้อที่คลุมสะโพกสวยไว้ มาร์คพยายามข่มใจมองแผ่นหลังขาวเนียนตรงหน้าด้วยสีหน้าปกติ 

 

                 ก่อนจะค่อยๆ ควบคุมมือที่สั่นเทาเพราะไม่ได้สัมผัสผิวเนียนละมุนมือมาตั้งสองอาทิตย์

 

                 "พี่มาร์คทาดีๆ สิ ทาให้ทั่วเลยนะฮะ" แบมแบมกระหยิ่มยิ้มในใจเมื่อรับรู้ได้ถึงมืออันสั่นเทาของอีกฝ่ายที่กำลังทาครีมทาผิวลงที่แผ่นหลังของตน

 

                  "ยุบหนอ พองหนอ นุ่มหนอ ขาวหนอ เย็นไว้นะมาร์ค นี่มันคือศักดิ์ศรีระหว่างหัวหน้าแก๊งค์นายจะพ่ายแพ้ไม่ได้" มาร์คพยายามข่มใจของตน พูดขึ้นในใจ

 

 

                   "พี่มาร์ค เดี๋ยวทาครีมที่หลังเสร็จ ดูผิวที่คอให้ด้วยสิฮะ ไม่รู้มันเป็นอะไร คั๊นคัน!" แบมแบมพูดขึ้น ก่อนจะเอียงคอให้มาร์คช่วยดู

 

                      "เอ่อ ก็ขาวดีนี่ครับ เอ้ย ก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่ครับ ทะ ทาเสร็จพอดีเลย ใส่เสื้อซะนะเดี๋ยวจะเป็นปอดบวม"  มาร์คบอกก่อนจะค่อยๆ ขยับเสื้อคลุมให้แบมแบม แบมแบมขยับสาปเสื้อปกปิดอกบางของตน ก่อนจะผูกผ้าที่เอวของตนเพื่อยึดเสื้อนอนแบบผูกไว้แล้วหันหน้ามาหามาร์ค

 

                 "พี่มาร์คจะนอนแล้วเหรอฮะ ถ้ายังไงเดี๋ยวแบมแบมช่วยนวดให้ แบมแบมดูคลิปการนวดผ่อนคลายมา แบมแบมอยากตอบแทนที่พี่มาร์คช่วยทาครีมให้" แบมแบมยิ้มที่คิดว่าน่ารักที่สุดเพื่อสะกดใจอีกฝ่าย ก่อนมือนิ่มจะเลื่อนไปจับที่ต้นขาของมาร์คเพื่อบีบนวดให้

 

                 "เอ่อ ไม่ต้องหรอกครับ พี่ง่วง พี่จะนอนแล้ว" มาร์คเห็นท่าไม่ดี ก่อนจะรีบปฏิเสธแล้วล้มตัวนอนบนที่นอนทันที

 

                 "แบมแบม นายจะต้องไม่ยอมแพ้ ยังไงพี่มาร์คจะต้องเลิกงอน เลิกเย็นชา แล้วก็เลิกไม่สนใจเราสักที พี่มาร์คไม่คิดถึงเซ็กส์อันร้อนแรงระหว่างเราสองคนบ้างหรือยังไงนะ ทำไมเราเอาแต่คิดถึงจนอยากโดนพี่มาร์คโยกจะแย่ พี่มาร์คทนได้ยังไงกันนะ" แบมแบมคิด ก่อนพยายามยั่วยวนมาร์คให้พ่ายแพ้ต่อเสน่ห์ของตนให้ได้

 

                "ง่วงก็นอนไปสิฮะ นอนเฉยๆ เดี๋ยวแบมแบมจะนวดให้ทั้งที่พี่มาร์คนอนอยู่นี่แหละ รับรองถ้าแบมแบมนวดให้ ยิ่งนวดยิ่งนอนหลับสบายฮะ" แบมแบมไม่ยอมแพ้ก่อนมือนิ่มจะค่อยๆ บีบที่ต้นขาของมาร์คเบาๆ

 

                 มาร์ครู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อมือนิ่มของคนหน้าหวานวนเวียนอยู่แถวๆ ส่วนนั้น ยิ่งหลับตายิ่งไม่รู้ทิศของมือของคนตัวเล็กว่าจะขยับย้ายไปนวดให้ตนที่จุดใด ยิ่งสร้างความตื่นเต้นให้มาร์คใจเต้นไม่เป็นส่ำไปอีก จะบอกว่าไม่ต้องนวด ตนจะนอนเพื่อหาทางเลี่ยง แต่คนตัวเล็กก็ไม่ฟัง ได้แต่ทนทำเฉย ทั้งที่หัวใจเต้นจนอกแทบระเบิด

 

               คนตัวเล็กขยับกายขึ้นคร่อมคนตัวโต ก่อนจะชันเข่าคร่อมมาร์คให้มาร์คอยู่ในหว่างขาตน ขาที่แยกออกกว้าง ดันสาบเสื้อให้กว้างออกตามขาเรียว เผยขาเนียนออกมานอกชายเสื้อ แขนเรียวเลื่อนไปที่ขมับของมาร์คทั้งสองข้าง ก่อนจะค่อยบรรจงนวดคลึงที่ขมับทั้งสองของมาร์ค

 

                 "สบายไหมฮะ" แบมแบมกระซิบถามที่ข้างหูของคนตัวโต ก่อนที่มาร์คจะค่อยๆ ลืมตาเพราะรู้สึกว่าใบหน้าหวานของคนตัวเล็กอยู่ใกล้มาก

 

                 "แบมแบม!" มาร์คลืมตาขึ้นพูดชื่อแบมแบมเหมือนตกอยู่ในพะวัง เมื่อต้องมาเห็นภาพสกิลการยั่วยวนขั้นสูง คนตัวเล็กในชุดนอนแบบผูก คอเสื้อแยกออกกว้าง ขาเรียวทั้งสองข้างชันเข่าคร่อมตน สะโพกสวยลอยเด่นอยู่กลางลำตัวของคนตัวโต มีเพียงเชือกผูกยึดเสื้อแบบคลุม ตัวยาวที่ยึดติดกับสะโพกสวย แบมแบมเอนตัวมาใกล้มาร์ค แล้วยืดแขนมานวดขมับให้มาร์ค

 

              "เมื่อยจังเลยฮะ ขอแบมแบมนั่งทับบนตัวของพี่มาร์คหน่อยได้ไหม" แบมแบมเอ่ยขออนุญาต ก่อนที่มาร์คจะพยักหน้าบอกคนตัวเล็กเหมือนโดนสะกด แบมแบมค่อยๆ ขยับนั่งบนกลางลำตัวของมาร์ค ตัวของคนตัวเล็กเอนไปด้านหน้าเพื่อบีบนวดให้มาร์ค

 

               มือของมาร์คเลื่อนไปจับสะโพกสวยที่ขยับแผ่วๆ ตามแรงบีบนวดของคนตัวเล็กอย่างลืมตัว คนตัวโตลูบคลำที่สะโพกสวยไปมา รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่อยู่ภายใต้กางเกงนอนของตน กำลังลุกตั้งแข็งขึง ทั้งที่พยายามสะกดกลั้นไว้แล้วแต่ไม่เป็นผล

 

               "เอ็นพี่มาร์คยึดเหรอฮะ ดูสิ! มันทิ่มก้นแบมแบมใหญ่แล้ว สงสัยเอ็นพี่มาร์คจะแข็ง ให้แบมแบมนวดให้ไหมฮะ จะได้ผ่อนคลาย" แบมแบมกระซิบเสียงกระเส่า

 

                "เอ่อ อึก" มาร์คไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไรได้แต่กลืนน้ำลายเหนียวลงคอ

 

 

                   แบมแบมได้ที เลื่อนมือที่กำลังนวดขมับให้มาร์คก่อนจะใช้ปลายนิ้วกรีดลงจากต้นคอของมาร์คไล่เรียงลงมาที่อกแกร่ง คนตัวเล็กบรรจงแกะกระดุมเสื้อของมาร์คออกทุกเม็ด เลื่อนถอดเสื้อนอนของมาร์คออก คนตัวเล็กก้มลงดูดดึงผิวเนื้อบริเวณหน้าอกแกร่งไปมา

 

                 มือไม้ร้อนของมาร์คลูบไล้คนตัวเล็กที่เล่นซนอยู่บนตัวของตน ก่อนที่มาร์คจะดันไหล่บางให้เงยหน้าขึ้น หลังจากนั้นมาร์คก็กดท้ายทอยคนตัวเล็กให้ก้มประกบริมฝีปากนิ่มกับริมฝีปากหนาของตน ก่อนจะกระหวัดเกี่ยวรัวจูบร้อนแรงกับคนตัวเล็ก

 

                 จูบของมาร์คเรียกร้องร้อนแรง เพราะห่างจากเซ็กส์เร่าร้อนกับคนตัวเล็กมานาน ในที่สุดมาร์คก็พ่ายแพ้ให้กับคนตัวเล็กที่ยั่วยวนตนจนทนไม่ไหว เผลอตอบสัมผัสกลับไปให้คนตัวเล็กจนพอใจ

 

                มาร์คพลิกกายให้คนตัวเล็กที่คร่อมตนเป็นฝ่ายอยู่ใต้ร่างของตนแทน ก่อนจะถอนจูบที่กระหวัดเกี่ยวแลกลิ้นเสียงดังจ๊วบจ๊าบลั่นห้องออก มาร์คลุกขึ้นนั่ง ถอดกางเกงพร้อมอันเดอแวร์ของตนออก ท่อนลำร้อนที่แข็งขึงดุนดันดีดผึงออกมา

 

               แบมแบมลอบเลียปากมองความใหญ่โตเบื้องหน้า หัวใจดวงน้อยสั่นระริกที่อีกไม่นานจะได้ครอบครองความใหญ่โตที่จะถาโถมเข้าใส่กายตนไม่ยั้ง อย่างที่ใจปรารถนา

 

 

                มาร์คดึงสายคาดเอวของคนตัวเล็กออก ก่อนจะถอดเสื้อคลุมของคนตัวเล็กออกตาม มาร์คลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคออีกครั้ง เมื่อร่างบอบบางแสนยั่วยวนใต้ร่างของตนเปลือยเปล่าทันที เพราะแบมแบมไม่ได้ใส่อะไรไว้ข้างในนอกจากเสื้อคลุมที่คลุมปกปิดร่างกายเปลือยเปล่าไว้

 

 

                                                       &&&&&&&70%&&&&&&&&

 

               มาร์คซุกไซ้ร่างขาวเปลือยเปล่าอันแสนโหยหา ริมฝีปากหนาดูดดึงผิวเนียนนุ่มราวแพรไหมชั้นดีของคนตัวเล็กจนถ้วนทั่ว บางจังหวะความนุ่มละมุนหอมหวลของผิวกายที่ทาครีมบำรุงผิวมาหมาดๆ ส่งผลให้คนตัวโตหมั่นเขี้ยว เผลอลงเขี้ยวฟันขาวครูดฟัดจนเกิดร่องรอยสีกุหลาบ

            

             คนตัวเล็กก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ร่างบางบดเบียดแนบชิดกับอกแกร่ง แทบจะหลอมรวมเป็นคนๆ เดียวกัน มือนิ่มลูบคลำไหล่แกร่งของอีกฝ่าย ก่อนจะลูบมัดกล้ามที่แขนของมาร์คไปมา สร้างอารมณ์กำหนัดหนักจากการสัมผัสลูบคลำด้วยมือนิ่มของคนตัวเล็กให้มาร์คยิ่งขึ้น

 

             พายุอารมณ์พัดโหมกระหน่ำหนัก ดูท่าคืนนี้คงไม่สงบลงง่ายๆ เพราะต่างฝ่ายต่างโหยหา ต่างฝ่ายต่างเรียกร้องกันและกัน

 

              มือร้อนของมาร์คเลื่อนไปครอบจับท่อนลำสะอาดของคนตัวเล็กที่ครางอื้ออ้าที่ข้างหูของตน ท่อนลำร้อนของมาร์คปูดโปนแข็งขึงจนเริ่มเจ็บเพราะต้องการปลดปล่อยอารมณ์กำหนัดที่ฝังแน่น เพราะต้องอดทนอดกลั้นทุกครั้งที่ต้องเข้าใกล้คนตัวเล็ก

 

            วันนี้มาร์คยอมพ่ายแพ้ให้กับร่างบางที่เรียกร้องยั่วยวนมากกว่าทุกๆ วัน มือร้อนของมาร์คออกแรงชักรูดแก่นกายเล็กของอีกฝ่ายขึ้นลง ส่งผลให้แบมแบมบิดกายเร่าเพราะความเสียวเบื้องล่าง คนตัวเล็กสะบัดหน้าไปมากับหมอน มาร์คเลื่อนริมฝีปากร้อนของตนลงไปที่อกบาง ก่อนจะละเลงลิ้นสากลากวนที่จุกสีสวยไปมา

 

            "อ๊ะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาา" แบมแบมครางหวานรู้สึกเหมือน อกแทบระเบิดเพราะเสียวหนัก คนตัวเล็กก้มหน้ามองสามีหน้าหล่อที่กำลังเล่นลิ้นกับจุกสีสวยของตนสลับไปมาจนแข็งสู้ลิ้น น้ำลายสีใสเคลือบลงบนจุกสีสวยทั้งสองข้างจนเป็นมันวาว

 

           ก่อนที่คนตัวโตจะเงยหน้าขึ้นจากจุกเล็ก แล้วออกแรงชักรูดแก่นกายเล็กรัวๆ เพราะผิวเนียนนุ่มและกลิ่นกายหอมของคนตัวเล็ก มันทำให้มาร์คอยากปู้ยี้ปู้ยำคนใต้ร่างให้ร้องครางดังๆ

 

              "อ๊ะะะะะะะะะะ อ๊ะะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาา พี่มาร์ค พี่มาร์ค แบมแบมไม่ไหวแล้ว อ๊ะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาาา" แบมแบมครางหวานก่อนกระตุกเกร็งปลดปล่อยเต็มมือหนา มาร์คมองน้ำรักสีขาวขุ่นของคนตัวเล็กที่เปรอะเปื้อนมือของตน ก่อนเลื่อนมือร้อนของตนไปที่ช่องทางสีสดของคนตัวเล็ก คนตัวโตไม่รอท่าสอดนิ้วแทงเข้าไปในช่องทางก่อนควงวนเป็นวงกลมเพื่อเบิกทางให้คนตัวเล็กที่กำลังหอบแฮกหลังการปลดปล่อยทันที

 

             แบมแบมรู้สึกวูบโหวงในท้องหนักบางจังหวะก็รู้สึกเสียวเพราะมาร์คกระแทกกระทุ้งนิ้วร้อนโดนจุดกระสันของตน มาร์ครู้สึกถึงความแข็งขึงของตน ที่แข็งขึงจนปวดหนึบที่ต้องรอท่าเบิกทางให้คนตัวเล็กพร้อมเสียก่อน ถึงจะถึงคราวของตนที่จะสามารถเรียกร้องเอากับคนตัวเล็กได้บ้าง

 

             ใบหน้าของคนตัวเล็กส่ายไปมากับที่นอน มือนิ่มจิกทึ้งผ้าปูที่นอนไปมา ก่อนที่แบมแบมจะทนไม่ไหวส่งเสียงหวานบอกคนตัวโตออกไป

 

             "พี่มาร์คไม่เอานิ้ว เข้ามาเลยฮะ แบมแบมพร้อมแล้ว อ๊ะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาา"

 

             เหมือนเสียงจากสวรรค์ที่มาร์ครอคอย มาร์คชักนิ้วร้อนออกจากช่องทาง ก่อนจะลุกขึ้นนั่งบนที่นอน กายแกร่งค่อยๆ ถดตัวลงจากเตียงไปนั่งชันเข่าที่ข้างเตียงตามแนวขวางของเตียงนุ่ม ก่อนคว้าจับที่ข้อเท้าของคนตัวเล็ก แล้วลากคนตัวเล็กให้ถูรูดถูกังไปนอนขวางกลางเตียง แบมแบมนอนชันเข่าเป็นรูปตัวเอ็มก่อนปลายเท้าจะจิกกับขอบเตียงแน่นด้านข้างแน่น

 

            มาร์คจับล็อคขาเรียวไว้ ก่อนยกสะโพกสวยลอยหวือ คนตัวโตเลื่อนมือข้างหนึ่งไปชักรูดท่อนลำร้อนของตน ก่อนจะจับจ่อท่อนลำใหญ่ที่ปูดโปนหนักแล้วเอนกายทาบทับคนตัวเล็กดุนดันความแข็งขึงเข้าไปจนสุดลำในทีเดียว

 

             "ซี๊ดดดดดด แบมแบมครับ ตอดขมิบรัวขนาดนี้ อยากขนาดไหนกันครับนี่ ซี๊ดดดดด อ่าาาาาาาา" มาร์คโดนช่องทางตอดรัดจนใจสั่น ท่อนลำใหญ่ของตนโดนช่องทางอุ่นร้อนดังไฟของคนตัวเล็กตอดรัดจนอยากจะโยกท่อนลำร้อนเข้าๆ ออกๆ ใจจะขาดติดตรงต้องรอให้คนตัวเล็กปรับตัวเสียก่อน

 

            มาร์คมองใบหน้าหวานชื้นเหงื่อนอนกัดปากไปมา มือไม้คว้าจิกผ้าปูที่นอน เพราะแบมแบมคงเสียวหนักที่ท่อนลำใหญ่ค้างคาเข้าลึกในช่องทาง

 

          "อ๊ะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาาา พี่มาร์คใจร้าย ทนได้ยังไงกันนะ ที่ไม่ได้ทำอะไรกับแบมแบมแบบนี้ อ๊ะะะะะะะ อ๊าาาาาาาา ตอนนี้แบมแบมอยากจะแย่ กว้างแค่นี้พอไหมฮะ แบมแบมอยากให้พี่มาร์คเอาลึกๆ เลย อ่าาาาาาาาาาา อ๊ะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาา" แบมแบมครางหวานบอกคนตัวโต ก่อนจะอ้าขาเรียวออกกว้างขึ้น เพื่อที่จะได้อำนวยความสะดวกให้คนตัวโตโยกท่อนลำร้อนใส่ตนได้แนบสนิทเข้าลึกล้ำขึ้นอีก หลังจากรอคอยท่อนลำร้อนให้มาเข้าๆ ออกๆ ในกายตนมาร่วมสองอาทิตย์ คืนนี้ตนก็ได้สมหวังสักที

 

           แบมแบมเอี้ยวตัวมองคนตัวโตที่นั่งชันเข่าอยู่ที่พื้นเตียง แล้วส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มไปให้มาร์คที่กำลังชักท่อนลำร้อนออกจากกายตน จนแบมแบมรู้สึกได้ถึงท่อนลำใหญ่ที่กำลังเต้นตุบๆ ในกายตนเมื่อครู่กำลังเลื่อนออกจนเกือบหลุด 

 

            มาร์คมองใบหน้าหวานที่มองตนอยู่เช่นกัน ขนตางอนยาวของแบมแบมรื้นไปด้วยน้ำตาที่หางตา มันเป็นน้ำตาแห่งความกำหนัดที่มาร์ครับรู้ได้ คนตัวเล็กส่งสายตาเรียกร้องท่อนลำร้อนที่จะสร้างความหฤหรรษ์ให้ตน ประดุจดังกำลังนั่งรถไฟเหาะตีลังกาในสวนสนุก มาร์คอ่านสายตาของคนตัวเล็กออก ก่อนจะกระแทกท่อนลำร้อนกลับเข้าไปจนสุดลำอีกครั้ง

 

            คนตัวโตมองใบหน้าบิดเหยเกของคนตัวเล็ก หลังจากที่ตนกระแทกสะโพกสอบดุนดันท่อนลำใหญ่กลับเข้าไป ส่งผลให้ได้ยินเสียงครางหวานของแบมแบมครางลั่นออกมา

 

               "ซี๊ด แบมแบมครับ รู้ไหมว่าพี่ต้องบังคับข่มจิตใจตัวเองแค่ไหน ที่จะไม่ให้หวั่นไหวไปกับแบมแบม เวลาที่แบมแบมเข้าใกล้พี่ พี่แค่อยากให้แบมแบมให้เวลากับพี่ แล้วก็ลูกให้เยอะกว่านี้ ถึงได้ต้องอดทน ไม่ยอมทำอะไรแบมแบม แบมแบมจะได้เป็นฝ่ายเรียกร้องอยากอยู่กับพี่ ไม่เอาเวลาของเราไปใช้ที่อื่นนานเกินพอดีอีก ซี๊ดดดดดด อ่าาาาาาาา พี่ไม่คิดเลยว่าแบมแบมจะอยากขนาดนี้ ดูสิ ตอดขมิบรัวเชียว พี่จะจัดให้สมอยากเลยครับที่รัก ซี๊ดดดดดด อ่าาาาาาาา" มาร์คควบท่อนลำร้อนเข้าๆ ออกๆ ในช่องทางตอดรัดอย่างเมามันส์ ขาเรียวเกี่ยวสะโพกสอบแน่น รอรับท่อนลำร้อนที่เสือกเข้าเสือกออกในกายตน

 

                   แบมแบมส่ายหน้าไปมากับที่นอน รู้สึกเสียวซ่านไปหมด เมื่อโดนคนตัวตัวล็อคสะโพกสวยแล้วกระเด้งกระเด้าท่อนลำใหญ่ใส่ตนไม่ยั้ง ถึงจะรู้สึกจุกที่ความใหญ่โตกระแทกกระทุ้งลึกล้ำ แต่ความเสียวที่ได้รับมันมีมากกว่าเหลือคณานับ บางจังหวะแบมแบมเผลอยกสะโพสวยกระแทกตอบโต้รับท่อนลำใหญ่ที่สอดใส่เข้ามาจนลึกล้ำกว่าครั้งไหนๆ ก่อนที่แบมแบมจะส่งเสียงครางกระเส่าลั่นห้อง

 

                   "มันส์จังฮะพี่มาร์ค ทำไมวันนี้ดูพี่มาร์คเอาเก่งกว่าทุกครั้ง ดูซิ กระเด้ารัวเลย อ๊ะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาา อ่าาาาาาาาาาาาาา" แบมแบมเอี้ยวตัวมองคนตัวโตที่สอดแขนแกร่งใต้ข้อพับตน ก่อนจะตั้งมั่นนั่งชันเข่าอยู่ข้างเตียง แล้วกระแทกท่อนลำร้อนเข้าๆ ออกๆ อย่างเมามันส์ คนตัวเล็กร้องครางรับความใหญ่โตที่แสนโหยหา มองร่างแกร่งที่ขยับกระเด้าตนรัวๆ มาร์คเงยหน้าครางต่ำ ทั้งมาร์คและแบมแบมครางประสานเสียงกัน ก่อนที่แบมแบมจะเอี้ยวตามองไปที่เตียงเด็กที่มีน้องกันต์นอนอยู่ เมื่อเห็นว่าลูกรักยังหลับดี ก็ร้องครางรับมาร์คที่รัวท่อนลำร้อนจนแบมแบมถูรูดถูกังไปกับที่นอนอีก

 

 

                     "กึกๆๆๆๆๆๆๆๆ" เสียงเตียงลั่นกึกกักตามแรงโยกของคนตัวโต เหงื่อกาฬของคนทั้งคู่ไหลท่วมกาย ทั้งที่แอร์เปิดไว้เย็นฉ่ำ มาร์คมองคนที่ถูกตนเอาจนหัวสั่นหัวคลอน ก่อนจะปรับระดับการโยกท่อนลำร้อนเป็นระดับสูงสุด เสียงครางของแบมแบมกระท่อนกระแท่น เพราะคนตัวเล็กโดนคนตัวโตโหมกายใส่จนร่างบางขยับไปมากับที่นอนตัวสั่นรัว

 

                     "ซี๊ด แบมแบม ไม่ต้องห่วงลูกนะครับ ลูกไม่ตื่นหรอก ลูกชินแล้ว เพราะว่าตอนกลางคืนป๊ะป๊ากับหม่าม๊าชอบทำเสียงรบกวนบ่อยๆ ซี๊ดดดดดด อ่าาาาาาาาาาาา แน่นชิบเลยครับ ตอนนี้พี่รู้สึกว่าโดนช่องทางของแบมแบมตอดจนมาร์คน้อยสุกไปแล้วมั้ง ทั้งเสียว ทั้งมันส์ ซี๊ดดดดด อ่าาาาาาา ไม่ไหวแล้ว อ่าาาาาาาาาาาาา ซี๊ดดดดดดดด อ่าาาาาาาาาาาาาาาาา" มาร์คล็อคขาเรียวก่อนกระแทกท่อนลำใหญ่เข้าๆ ออกๆ ในช่องทางของคนตัวเล็กเน้นๆ  ร่างสูงกระตุกเกร็งปลดปล่อยใส่ในช่องทางของแบมแบม น้ำสีขาวขุ่นถูกฉีดพ่นเข้าไปในช่องทางสีสดจนล้นทะลัก

 

 

                มาร์คหอบแฮก ก่อนจะปล่อยขาเรียวลงบนเตียง แล้วชักท่อนลำใหญ่ออกจากช่องทางของคนตัวเล็ก มาร์คล้มกายลงนอนเคียงกับแบมแบม

 

                "แฮกๆๆๆ ดูสิฮะ ไม่ได้เอากันหลายวัน น้ำพี่มาร์คเยอะจนไหลเยิ้มเปื้อนแบมแบมไปหมด" แบมแบมหอบแฮกบอกคนตัวโต ก่อนที่แบมแบมจะหันไปกอดคนตัวโต แล้วมาร์คก็ประครองแบมแบมพาแบมแบมขยับตัวแล้วหันศีรษะไปทางหัวเตียง ทั้งสองเหยียดกายนอนเคียงกัน

 

                 แบมแบมกับมาร์คนอนอกอดนอนจูบ แลกลิ้นกันอยู่พักใหญ่ๆ ก่อนที่แบมแบมจะขยับตัวเพื่อลุกไปเข้าห้องน้ำ เพื่อชำระล้างคราบไคล แต่มิวายโดนมือหนาคว้าจับแขนเรียวไว้ไม่ให้ไป

 

                "อย่าไปเลยครับ พี่อยากเอากับแบมแบมอีก นะครับนะ ขอพี่พักยก แล้วเราค่อยมาเอากันต่อ ว่ายังไงครับ แบมแบมจะนอนลงดีๆ ให้พี่เอาเราอยู่ตรงนี้ หรือจะให้พี่ตามไปเอาแบมแบมในห้องน้ำดีครับ ว่ายังไงครับ เลือกได้ยัง" มาร์คพูดอ้อนๆ แต่คำพูดแฝงไปด้วยความหื่นกระหาย

 

                 "รออยู่นี่นะฮะ พี่มาร์ค แบมแบมแค่จะไปล้างตัว ไม่เห็นหรือยังไงว่าน้ำของพี่มันออกเยอะจนไหลเปรอะแบมแบมขนาดไหน นอนอยู่นี่แหละฮะ แบมแบมไปล้างตัวแป๊บเดียว แล้วเดี๋ยวจะมานอนให้พี่มาร์คเอาแบมแบมใหม่ ดีไหมฮะ ยังไงคืนนี้ถ้าไม่หายอยาก แบมแบมจะไม่นอนเด็ดขาด อ้อ! จริงสิ คราวก่อนแบมแบมพยายามขย่มพี่แทบตาย แต่พี่มาร์คก็อึดไม่ยอมแตก จนถูกพี่มาร์คไล่ให้ไปฝึกมาใหม่ จำได้ไหมฮะ ตอนนี้แบมแบมแอบไปศึกษาคลิปมาแล้ว  ครั้งนี้ต้องมาลองดูกันอีกสักตั้ง" แบมแบมตอบกลับคนหื่น ด้วยความหื่นไม่แพ้กัน ก่อนจะลุงจากเตียงตรงไปยังห้องน้ำ

 

 

                                                                            &&&&&&&&

 

 

             แบมแบมเดินเปลือยเปล่าออกมาจากห้องน้ำ หยดน้ำใสเกาะพราว ส่งผลให้ร่างบางดูเซ็กซี่ขึ้นอีกเป็นกอง มาร์คมองหุ่นเพรียวที่ค่อยๆ ก้าวขึ้นมาบนเตียงช้าๆ  แบมแบมนั่งลงบนเตียง ก่อนที่แบมแบมจะก้มหน้าลงที่กลางกายของมาร์ค มาร์คมองใบหน้าหวานของคนที่ไม่พูดพร่ำทำเพลง ก่อนจะจับประครองกับท่อนลำร้อนของตนที่แข็งขึงขึ้นมารอท่าแบมแบม ตั้งแต่แบมแบมอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ

 

                "พี่มาร์ครู้ไหมฮะ ตอนแบมแบมอยู่ในห้องน้ำ แบมแบมก็คิดถึงแต่เรื่องเมื่อครู่ จนคิดอยากขึ้นมาอีก แล้วก็ทนไม่ไหวเดินออกมาจากห้องน้ำทั้งอย่างนี้ ซี๊ดดดด พี่มาร์คฮะ แบมแบมอยากอีกแล้ว ทำยังไงดี" แบมแบมเงยหน้ามองคนตัวโตพูดเสียงกระเส่า

 

 

                  "อยากก็จัดการเลยครับ จะรออะไร แบมแบมอยากขย่มพี่ไม่ใช่หรือไง จัดการเลยซิครับ พี่จะรอตัดสินให้แบมแบมเอง" มาร์คตอบคนตัวเล็ก ก่อนจะมองศีรษะเล็กที่ก้มลงดูดอมท่อนลำใหญ่ของตนเข้าไปในปาก แบมแบมโม๊กเอ็นร้อนด้วยโพรงปากร้อนของตน มาร์คมองศีรษะของคนตัวเล็กที่ผงกขึ้นลง อย่างรู้สึกเสียว ก่อนมือหนาจะเลื่อนมาขยี่ศีรษะของแบมแบมไปมาเพื่อระบายความเสียวที่โดนโพรงปากนิ่มเล่นงานท่อนลำใหญ่ของตน

 

                  แบมแบมถอนปากของตนออก จนท่อนลำใหญ่เลื่อมไปด้วยน้ำลาย ก่อนจะค่อยๆ ขยับกายนั่งบนเตียง มาร์คลุกขึ้นนั่งตามคนตัวเล็ก ก่อนแบมแบมจะขยับขาเรียวนั่งพาดตักมาร์ค สอดขาไปด้านหลังของมาร์ค หันหน้าประจัญกับคนตัวโต

 

 

                  มาร์คจับเอ็นร้อนตั้งตรงรอท่า แบมแบมขยับสะโพกสวยถดกายสอดใส่ท่อนลำร้อนเข้าไปในกายตน

 

 

                 "ซี๊ดดดดด พี่มาร์ค ของพี่มาร์คใหญ่จนแบมแบมจุกไปหมดเลย ซี๊ดดดดด ใหญ่จริงๆ อ๊ะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาา" แบมแบมกดกายดุนดันความใหญ่โตเข้าไปจนสุดลำ ก่อนจะคว้าโอบคอของมาร์ค เพื่อหาที่ยึด

 

                  "อ่าาาาาา ซี๊ดดดดด แบมแบม ตอดขนาดนี้ ชอบที่โดนของใหญ่เหรอครับ เรามาดูกันว่าแบมแบมจะขย่มพี่แตกได้หรือเปล่า ถ้าทำให้พี่แตกไม่ได้ถือว่าแบมแบมแพ้ นะครับ" มาร์คพูดเสียงกระเส่า ก่อนเงยหน้าขึ้นประกบจูบดูดดึงลิ้นร้อนกับแบมแบมอีกครั้ง สองลิ้นรัวจูบกันดังลั่นห้อง 

 

 

                  ก่อนที่แบมแบมจะถอนจูบออก เพื่อเริ่มขย่มเอ็นใหญ่ตามที่ตนไปศึกษามา มาร์คเปลี่ยนเป้าหมายจากจูบร้อนแรง เป็นจุกสีสวยล่อตา ก่อนที่ลิ้นสากจะลากเลียวนที่จุกสีสวยสลับไปมาทั้งสองข้าง จนจุกสีสวยแข็งสู้ลิ้นร้อนของมาร์ค

 

                แบมแบมขยับสะโพกสวยเริ่มจากช้าๆ เนิบนาบ มาร์คมองอย่างขัดใจ ก่อนจะประครองสะโพกของแบมแบมไว้แล้วกระแทกท่อนลำร้อนสวนใส่เข้าลึก

 

                 "อ๊ะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาา ใจร้อนจังเลยนะฮะพี่มาร์ค อ๊ะะะะะะะะ อ๊ะะะะะะะะ" แบมแบมพยายามคุบสติคอยควบเอ็นใหญ่ของมาร์คตามที่ตนจับความรู้สึกได้ การที่จะขย่มมาร์คให้แตกมันต้องอาศัยทั้งลีลา ทั้งจังหวะ ไม่ใช่สักแต่ว่าโยกขย่มเอ็นร้อนเพียงอย่างเดียวเท่านั้น นี่คือสิ่งที่แบมแบมได้เรียนรู้มา

 

 

                   แบมแบมค่อยๆ เพิ่มความเร็วในการควบเอ็นให้เข้าๆ ออกๆ ในกายตน คนตัวเล็กโดนมาร์คเล่นงานจุกสีสวยสลับไปมา ช่วงล่างก็ต้องจับจังหวะขย่มมาร์ค มาร์คมองร่างเพรียวบางที่ขย่มโยกเอ็นตนอย่างพริ้วไหว แบมแบมเร่งจังหวะจนร้องครางอื้ออึง เพราะโดนเอ็นรอนกระแทกกระทุ้งรัวๆ ตามแรงร่อนสะโพก ขย่มเอ็นใหญ่ของมาร์คตามที่แบมแบมทำ

 

 

                        "ซี๊ดดดดดด อ่าาาาาาา แบมแบมครับ แบมแบมอย่างนั้น ใส่ให้ยับ ไม่ต้องยั้งครับ ซี๊ดดดดด อ่าาาาาาาา" มาร์คเงยหน้าจากจุกสีสวยส่งเสียงเชียร์คนตัวเล็กที่โหมกายขย่มโยกเอ็นร้อนของตน จนเหงื่อโทรมกายขึ้นมาอีก ทั้งที่คนตัวเล็กเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ

 

 

                   "อ๊ะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาา เสียวจัง อ๊ะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาาา" แบมแบมครางอื้ออึง ลอบมองใบหน้าหล่อที่พึงพอใจในลีลาของตน บางจังหวะมาร์คก็ยังไม่พอใจถึงที่สุดเผลอกระแทกกระทุ้งเอ็นร้อนตอบโต้คนตัวเล็ก จนเสียงครางของแบมแบมขาดหายเป็นช่วงๆ

 

 

                  แบมแบมลดระดับแรงขย่มโยกเอ็นของตนลงเป็นช้าเนิบนาบอีกครั้ง ตามสิ่งที่ตนเรียนรู้มา มาร์ครู้สึกขัดใจที่แบมแบมขย่มตนไม่ถึงที่สุด ทั้งที่ตอนนี้ใจของตนเต้นรัว เพราะความร้อนแรงของคนตัวเล็ก เอ็นใหญ่ชะล่าใจคิดว่าวันนี้คงต้องเป็นฝ่ายโยกกระแทกคนตัวเล็กเองอย่างทุกครั้งถึงจะแตกในได้

 

               ก่อนที่แบมแบมจะค่อยๆ ขยับขย่มเอ็นเร็วขึ้น เร็วขึ้น มาร์ครู้สึกถึงสิ่งผิดปกติในการขย่มเอ็นตนของแบมแบมในครั้งนี้ ลีลาของแบมแบมแปลกไป คงเกิดจากตำราที่คนตัวเล็กไปศึกษามา จนตนเดาทางไม่ถูกว่าแบมแบมจะขย่มโยกเอ็นใหญ่ของตนเร็ว หรือช้า รู้สึกถึงท่อนลำร้อนที่คาดไว้ว่าคนตัวเล็กกำลังจะขย่มตนช้าๆ ท่อนลำร้อนจึงเต้นตุบๆ ไม่รัวเหมือนตอนที่มาร์คคิดว่าแบมแบมกำลังเพิ่มแรงขย่มเอ็นร้อนของตน

 

 

                  มาร์ครู้สึกมึนๆ กับลีลาการขย่มโยกของแบมแบมที่ต่างออกไป ก่อนมือหนาจะบีบคลึงที่ก้นงอนงามไปมา แบมแบมลดระดับการขย่มลงเป็นเนิบนาบอีกครั้ง มาร์คเริ่มขยับท่อนลำร้อนของตนกระแทกช่วยคนตัวเล็ก แบมแบมจับจังหวะได้อีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ขย่มตักมาร์ครัวๆ อีกครั้ง แบมแบมโอบรอบคอของมาร์คเป็นที่ยึด ก่อนขย่มตักมาร์คให้เอ็นใหญ่เข้าออกรัวๆ

 

                มาร์คเริ่มใจเต้นแรงขึ้น เมื่อไม่รู้ว่าแบมแบมจะขย่มเอ็นใหญ่ของตนเร็วหรือช้า ผลจากสมองที่คาดเดาทำให้มาร์คใจเต้นไม่เป็นส่ำ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ก่อนที่แบมแบมจะแสร้งว่าตัวเองกำลังจะปรับระดับการขย่มเป็นเนิบนาบ มาร์คเตรียมคว้าจับสะโพกสวยเพื่อกระแทกกระทุ้งท่อนลำร้อนใส่คนตัวเล็กตามที่คิดว่าคนตัวเล็กกำลังจะลดแรงขย่มตน หัวใจมาร์คเต้นระส่ำ ก่อนที่มาร์คจะคิดผิด แบมแบมเพิ่มแรงขย่มโยกตอกอัดท่อนลำใหญ่ ให้เข้าๆ ออกๆ ในกายตน ครางหวานอื้ออึงลั่นห้อง

 

 

                  มาร์คที่คาดเดาสะโพกสวยที่พริ้วไหวโชว์ลีลาผิด เงยหน้าครางต่ำเมื่อแบมแบมขย่มโยกตักตนรัวๆ 

 

             แบมแบมกดยึดมาร์คที่กำลังจะกระแทกตน ก่อนจะขย่มตักคนตัวโตขยับกายขึ้นๆ ลงๆ ให้ท่อนลำใหญ่เข้าๆ ออกๆ มาร์ครู้สึกว่า ตอนนี้ตนเสียท่าคนตัวเล็กเสียแล้ว เมื่อโดนแบมแบมเน้นสะโพกสวยขย่มเอ็นร้อนตนในจังหวะที่ตนไม่คาดคิด คนตัวโตกระตุกกายก่อนจะฉีดน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในกายของแบมแบม เพราะช่องทางบีบคั้น ตอดรัดท่อนลำใหญ่ของตนรัวๆ

 

 

                 "ซี๊ดดดดดด แบมแบมครับ สุดยอดเลย เมียมาร์คเก่งจัง ซี๊ดดดดดด" มาร์คขยับสะโพกสอบ ถอนเอ็นร้อนออกจากช่องทาง น้ำสีขาวขุ่นไหลย้อนเปื้อนขาเรียงของแบมแบมอีกครั้ง ก่อนที่มาร์คจะเอ่ยชมคนตัวเล็กไม่ขาดปาก

 

 

                 "อ่าาาาาาา อ๊ะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาาาาา อ่าาาาาาาาาาาาาาาา ในที่สุด ในที่สุดแบมแบมก็ทำได้ แบมแบมขย่มพี่มาร์คจนแตกได้แล้ว แฮกๆๆๆๆๆ" แบมแบมเหนื่อยหอบ ก่อนคนตัวเล็กจะถูกมาร์คประครองกายให้นอนลงบนเตียง แบมแบมที่เพลียหนักหลังจากโยกมาร์คจนแตกได้แล้ว ก็สลบเหมือดซบอกแกร่งไปทันที

 

 

                "อ้าว! แบมแบม มาหลับหนีพี่ไปได้ยังไงครับ แฮกๆๆๆ มาต่อกันอีกรอบสองรอบสิครับคนเก่ง สงสัยจะตั้งใจขย่มเอ็นของพี่มากไปหน่อย ถึงได้หมดแรงหลับไปเลย เอาไว้เราสองคนค่อยมาประทะกันใหม่ดีกว่านะครับ อยากจะรู้เหมือนกันว่าลีลาการขย่มของหัวหน้าแก๊งค์กระต่ายหมายฟัน กับลีลาการโยกเอ็นของหัวหน้าแก๊งค์ผัวกระต่าย ใครมันจะแน่กว่ากัน คืนนี้พี่จะปล่อยให้หัวหน้าแก๊งค์กระต่ายหมายฟันชิงหลับไปก่อนแล้วกันนะครับ หลับฝันดีนะครับที่รัก จุ๊บ!" มาร์คกระชับอ้อมกอด กอดแบมแบมไว้ ก้มจุ๊บที่หน้าผากชื้อนเหงื่อของคนตัวเล็ก ก่อนจะหลับลงไปข้างคนตัวเล็ก

 

 

 

 

 

 

 

##################################################################################

รีดเดอร์จ๋า เม้นท์กันหน่อยจ้า เม้นๆ บ๊ายบายเจอกันตอนหน้า 

 

 

 

 

                

 

 

 

 

 

                    

                                                    

ความคิดเห็น