ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พรุ่งนี้เจอกัน

ชื่อตอน : พรุ่งนี้เจอกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2563 11:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พรุ่งนี้เจอกัน
แบบอักษร

“ไปเรียนเมืองนอกสนุกไหม” ชายหนุ่มชวนคุยไปเรื่อย เขาเพิ่งสังเกตว่าเธอเป็นคนคุยสนุกคนหนึ่ง ไม่ค่อยมีจริตมารยานัก คิดอะไรก็พูดออกมา ยิ่งได้คุยยิ่งรู้สึกอยากคุยอีกเรื่อยๆ

“สนุกค่ะ มีเพื่อนต่างชาติเยอะเลย”

“แล้วแฟนละมีหรือยัง”

“แค๊กๆ” พร้อมรักสำลักอากาศทันที เมื่อได้ฟังคำถามของเขา “ถึงบ้านแล้วค่ะ จอดตรงนี้ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวพร้อมเดินไปเอง จะได้ไม่ต้องยุ่งยากปิดเปิดประตู”

“ครับ” เขาไม่ได้เซ้าซี้เอาคำตอบจากเธอ แต่พอเธอลงจากรถ กลับชะโงกหน้าเข้ามาก่อนที่จะปิดประตูรถให้เขา 

“แฟนยังไม่มีค่ะ ไม่ค่อยรีบเท่าไร” จากนั้นก็ปิดประตูให้เขา ก่อนจะหันหลังเปิดประตูรั้ว แล้ววิ่งเข้าบ้านทันที

“หึหึ” ไม่รีบอย่างนั้นเหรอ เธอนะไม่รีบ แต่แม่เธอกับย่าเขาคงจะหาฤกษ์ไว้รอแล้วละมั้ง เพราะเมื่อตอนบ่ายก่อนกลับ ย่าเดินมาหาเขา ก่อนจะกระซิบเบาๆว่าจะแวะไปที่วัดก่อนกลับบ้าน เพื่อหาฤกษ์ให้เขากับเธอ

“กลับดึกจังเลยพร้อม” มีนาเอ่ยทักขึ้น เธอรู้สึกกระหายน้ำ เลยลงมาหาน้ำในครัว จังหวะเดียวกันกับพร้อมรักกำลังปิดประตูบ้านพอดี

“พี่นายังไม่นอนหรือคะ พอดีที่ร้านมีลูกค้าเขาจัดงานเลี้ยงวันเกิดน่ะค่ะ เลยดึกไปหน่อย”

“อ่อ พี่ลงมาหาน้ำดื่มน่ะ ไปอาบน้ำอาบท่าพักผ่อนเถอะ หน้ามันจนจะเจียวไข่ได้แล้ว”

“แฮะๆ ราตรีสวัสดิ์ค่ะพี่นา” เธอกระโดดขึ้นบันไดอย่างรวดเร็ว ตอนนี้วิญญาณของเธอถึงเตียงแล้ว แต่กายหยาบยังวิ่งขึ้นบันไดอยู่

กว่าจะอาบน้ำ สระผม รอผมแห้ง ก็เกือบจะตีสองแล้ว เธอแทบจะนั่งหลับระหว่างเป่าผม แต่จู่ๆก็มีสัญญาณเตือนโปรแกรมสนทนาดังขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดเข้าไปอ่าน

กล่องสนทนา 

ภีม พีรภพ          : ถึงบ้านแล้วนะครับ

พร้อมรัก            : เพิ่งถึงหรือคะ

ก็จะไม่ให้เธอสงสัยได้อย่างไร บ้านเขากับบ้านเธอห่างกันไม่กี่กิโล

ภีม พีรภพ          : ถึงนานแล้วครับ เพิ่งอาบน้ำเสร็จกำลังจะเข้านอน

พร้อมรัก            : อ้อ ค่ะ พักผ่อนค่ะ ดึกแล้ว

ภีม พีรภพ          : ราตรีสวัสดิ์ครับ พรุ่งนี้เจอกัน

พร้อมรักนั่งขมวดคิ้ว พรุ่งนี้จะเจอกันได้ยังไง ไม่ใช่เขาปิดร้านหรอกหรือ ทำได้แค่สงสัย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป เขาอาจจะพูดผิดก็ได้

เมื่อผมแห้งแล้ว เธอก็รีบปีนขึ้นเตียง ปิดไฟ แล้วก็หลับไปในเวลาอันรวดเร็ว

พร้อมรักออกจากห้องนอนตอนเวลาเกือบเที่ยง ที่ต้องลุกขึ้นมาเหตุผลหลักเลยคือรู้สึกหิว แต่พอเดินลงมาถึงห้องนั่งเล่น กำลังจะเลี้ยวเข้าครัว สายตาก็ชำเลืองไปเห็นกลุ่มคนที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเสียก่อน เธอขมวดคิ้วหมุน เมื่อคนที่นั่งอยู่ในห้อง คือคนที่เพิ่งพบเจอกันเมื่อวาน แล้ววันนี้เขาจะมาบ้านเธอทำไมอีก

“พร้อม! ทำไมลงมาในสภาพนี้ละลูก ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยลงมา” เมื่อโดนแม่ดุ เธอรีบก้มมองสภาพตัวเอง เสื้อยืดสีเทาตัวใหญ่กับกางเกงผ้ายืดขาสั้นสีดำที่แทบจะมองไม่เห็นกางเกง เพราะเสื้อตัวใหญ่บังไว้มิด และที่สำคัญเธอไม่ได้ใส่ชุดชั้นใน พร้อมรักตาโตมองสภาพตัวเองสลับกับมองหน้าคนที่นั่งอมยิ้มอยู่ข้างๆแม่ของเธอ ให้ตายเถอะ เขาจะยิ้มแบบนี้ทำไม เธอรีบหันหลังแล้ววิ่งขึ้นบันไดกลับห้องตัวเองอย่างรวดเร็ว

ใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวประมาณยี่สิบนาที เธอก็ลงมาในชุดที่เรียบร้อยกว่าเดิม แล้วเดินไปนั่งลงข้างๆคนเป็นแม่ ไม่ลืมที่จะยกมือไหว้ป้าอำไพและคนที่นั่งยิ้มทำหน้าทะเล้นอยู่ข้างๆกัน

“แม่เพียงจ๋า พร้อมหิว ขอไปหาอะไรกินก่อนได้ไหม” เธอกระซิบบอกแม่ของเธอเสียงเบา

“ไปเถอะ”

“แฮะๆ เดี๋ยวพร้อมมานะ” หญิงสาวลุกขึ้นยืน แล้วค่อยๆเดินออกจากห้องนั่งเล่น โดยมีจุดมุ่งหมายคือครัว ไม่รู้แม่เพียงเหลือกับข้าวอะไรไว้ให้เธอบ้าง 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว