ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 13 ผมตกเป็นเมียเขา

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 ผมตกเป็นเมียเขา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.1k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2559 21:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 ผมตกเป็นเมียเขา
แบบอักษร

 

#

 

 

ผมตกเป็นเมียเขา ตอนที่ 13

 

 

 

Part writer

 

            ตอนนี้เป็นเวลาใกล้ค่ำแล้ว แต่ดูเหมือนว่าสายฟ้ากับวายุจะงานยุ่งจนยังไม่ได้กลับคอนโด เพราะว่ามีนัดทานข้าวกับลูกค้ารายสำคัญของบริษัทอย่างคุณกิตติ เจ้าของบ่อน้ำมันทางใต้ ซึ่งมีศักดิ์เป็นคุณอาของทั้งคู่

 

            “ไงไอ้เสือ ไม่ได้เจอกันนานหล่อขึ้นนะเนี่ย”กิตติพูดทักทายหลานชายอย่างเป็นกันเอง

 

            “สวัสดีครับ คุณอาก็ยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะครับ”สายฟ้าและวายุยกมือขึ้นไหว้ผู้ใหญ่ แล้วกล่าวทักทาย

 

            “ฮ่าๆ แกก็ปากหวานเหมือนเดิมเลยไอ้วายุ พอๆ ทานข้าวกันก่อนดีกว่าแล้วค่อยคุยเรื่องงาน”

 

            “ได้ข่าวว่าควงหนุ่มน้อยอยู่นี่หว่า ไม่พามาให้อารู้จักบ้าง”

 

            “ไว้ว่างๆผมจะพาไปไหว้คุณอาแล้วกันครับ”สายฟ้าพูดบอกกิตติ

 

            “คนนี้ตัวจริงสินะไอ้เสือ”

 

            “ว่าที่แม่ของลูกเลยละครับ”วายยุพูดอย่างติดตลก

 

            แล้วทั้งสามก็ทานข้าวกันไปเรื่อยๆ โดยที่สายฟ้ากับวายุแทบจะไม่ได้แตะต้องอาหารเลย เพราะคิดถึงฝีมือของน้ำ ที่ป่านนี้คงกำลังรอพวกเขากลับบ้านอยู่ เมื่อทานอาหารเสร็จทั้งสามก็เริ่มคุยเรื่องธุรกิจกันจนเสร็จก็แยกย้ายทันที

 

            “งั้นผมลาก่อนนะครับคุณอา สวัสดีครับ”ทั้งสองยกมือขึ้นไหว้กิตติแล้วมุ่งหน้ากลับคอนโดทันที

 

 

 

 

 

            ทางด้านน้ำหลังจากส่งเด็กน้อยเข้านอนแล้ว ร่างบางกลับนอนไม่หลับถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลา 4 ทุ่มครึ่งแล้วก็ตาม สาเหตุจะมาจากไหนไปไม่ได้นอกจากเป็นห่วงพี่ชายเจ้าของคอนโดแห่งนี้ จะกลับมาดึกก็น่าจะโทรบอกกันสักนิด ไม่ใช่ว่าจู่ๆก็หายไปแบบนี้

 

            แกรก ~ ~

 

            เสียงเปิดประตูถึงแม้จะไม่ดังมากนัก แต่ก็ได้ยินชัดเจนสำหรับห้องที่เงียบสงบเช่นนี้ ร่างบางที่แทบจะนั่งไม่ติดเก้าอี้ เมื่อเห็นคนที่กำลังเดินเข้าห้องก็พุ่งไปหาทันทีด้วยความโล่งอก

 

หมับ

 

            “เป็นห่วงแทบแย่ หายไปไหนมาครับ” ร่างบางเข้าไปสวมกอดร่างของวายุซึ่งเดินเข้ามาก่อน พลางพูดเสียงอู้อี้

 

            “หืมมม เป็นห่วงพี่เหรอครับ”สายฟ้าที่ตกใจเพราะถูกสวมกอดโดยไม่ทันตั้งตัวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

 

            “พวกเราขอโทษนะครับตัวเล็ก พี่เลิกงานช้า แถมรถยังติดอีก”วายุที่ยืนอยู่ด้านหลัง พูดบอกยิ้มๆแล้วเลื่อนมือไปลูบหัวร่างบางที่กำลังกอดพี่ชายตนอยู่

 

            “ปลอดภัยก็ดีแล้วละครับ”น้ำพูดบอกแล้วผละออกจากวายุ

 

            “ห่วงพวกพี่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ”คำถามที่ออกมาจากปากของวายุทำให้ร่างบางถึงกับสะอึก เขาลืมตัว ถึงได้โผเข้ากอดสายฟ้าแบบนั้น

 

            “กะ ก็ ก็ต้องเป็นห่วงอยู่แล้วสิครับ ก็ พวกพี่เป็นพี่ชายของน้ำนี่หน่า”ร่างบางพูดออกไปอย่างนั้น แต่ในหัวใจตอนนี้มันไม่ใช่เลย เขาเป็นห่วงทั้งสองคนเพราะรัก เขารักทั้งสองแบบคุณรักไม่ใช่พี่ชาย

 

            “หึหึ ครับ”สายฟ้าเอ่ยออกมาอย่างขบขัน ก็ร่างบางตรงหน้าที่บอกว่าเขาเป็นพี่ชายตอนนี้กำลังพูดด้วยปากสั่นๆ หน้าแดง แถมหลบตาอีกต่างหาก

 

            “เอ่อ พี่ ทานอะไรกันมารึยังครับ”น้ำนึกขึ้นได้ก็เอ่ยถามออกมา เพราะตนก็ทำอาหารไว้ให้ร่างหนาทั้งสองด้วย

 

            “ทานมานิดหน่อยครับ แต่อยากกินฝีมือเมียมากกว่า”คำพูดหยอกเหย้าจากร่างสูง ทำให้น้ำหน้าร้อนเห่อ แดงจัดอย่างเขินอาย

 

          ’คนบ้าใครเป็นเมียของพวกพี่กันน้ำคิดในใจ

 

            “หึหึ”ร่างสูงหัวเราะอย่างนึกสนุกเมื่อเห็นปฏิกิริยาของร่างบาง

 

            “เอ่อ ปะ ไป ทานข้าวกันได้แล้วครับ”เมื่อพูดจบ น้ำก็หนีเข้าห้องของตนไปทันที เพราะเขินเกินกว่าจะอยู่เผชิญหน้าสายฟ้ากับวายุได้

 

 

            “เขินได้น่ากดซิบหาย”วายุพูดพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย

 

            “ตอนโดนกอดกูนี่แทบขึ้น”สายฟ้าพูดแล้วทำหน้าโรคจิตไม่แพ้กัน หากร่างบางได้มาเห็นภาพนี่คงจะไม่กล้าสบตาร่างสูงทั้งอีกนานเป็นแน่

 

            ทั้งสองเดินไปทานอาหารที่ร่างบางเตรียมไว้ให้โดยไม่ได้อุ่นใหม่ ถึงแม้จะเย็นชืดจนไม่อร่อยสำหรับใครหลายๆคน แต่ไม่ใช่สำหรับคนที่กำลังทานอยู่นี่ แค่เป็นฝีมือของน้ำ ทุกอย่างก็อร่อยหมด

 

            หลังจากทานข้าวเสร็จทั้งสองก็เก็บจานไปไว้โดยไม่ได้ล้างแต่อย่างใด ถึงแม้จะอยากทำเพื่อไม่ให้ร่างบางต้องเหนื่อยก็ตาม ตั้งแต่เกิดมาแทบจะไม่ต้องทำงานอย่างนี้เลยแล้วจะให้พวกเขาทำได้ยังไง

 

            อาบน้ำเสร็จอยากจะเข้านอนแต่ทั้งสองก็มีอาการเหมือนกัน นอนไม่หลับ แม้จะอ่อนเพลียจากการทำงาน ไหนจะต้องขับรถฝ่าจราจรที่ติดขัดอีกแต่มันก็ข่มตานอนไม่ลง ทั้งสองตัดสินใจเดินมาที่ห้องของน้ำพร้อมกัน โดยไม่ได้นัดหมายแต่อย่างไร

 

            “มึงนอนไม่หลับ??”วายุถามผู้เป็นพี่ด้วยน้ำเสียงปน ทะเล้น

 

            “มึงก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง อย่ามาว่าแต่กู”สายฟ้าตอบกลับนิ่งๆ

 

            แล้ววายุก็ตัดสินใจบิดลูกบิดตรงหน้า

 

          ไม่ได้ล็อค หึเสร็จกู

 

          ร่างหนาผลักประตูเข้าไปภายในห้องก็พบกับร่างของว่าที่ภรรยาที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงและเด็กน้อยที่กำลังใช้ขาเก่ยร่างบางอยู่

 

          หงุดหงิด นี่คือความรู้สึกของทั้งสอง ถึงแม้จะรู้ว่าไอ้คนตรงหน้าเป็นเด็ก และน้ำก็ไม่ได้คิดอะไรกับเด็กนี่ด้วย แต่ว่าถ้าได้ชื่อว่าเป็นเมียพวกเขาใครก็ไม่มีสิทธิ์จะยุ่ง วายุเดินเข้าไปยกขาของเด็กน้อยออกจากร่างของน้ำ แล้วค่อยๆอุ้มร่างบางขึ้นเพื่อไม่ให้เจ้าตัวตื่นแล้วพากลับไปที่ห้องของตนซึ่งอยู่ใกล้กับห้องของน้ำมากกว่าสายฟ้า

 

            “อื้อออ”ร่างบางรู้สึกถึงความอึดอัด ร้องครางขึ้นมาอย่างขัดอารมณ์เมื่อมีคนมารบกวนเวลาการนอนของเขา

 

            “อ้ะ พี่สายฟ้าปล่อยนะครับ จะทำอะไรนะ”น้ำร้องขึ้นอย่างตกใจเมื่อตื่นมาแล้วพบว่า นี่ไม่ใช่ห้องของตน แล้วตอนนี้ชุดนอนที่ใส่อยู่ก็โดนเลิกขึ้นจนเกือบถึงยอดอก

 

            “หืมม อยู่นิ่งๆสิครับ”สายฟ้าฮึมฮัมอย่างร่างบางที่พยายามมือของเขาออกจากเอวคอดนั้น

 

            “อื้อพี่วายุ ออกไปนะครับ”วายุที่ซุกไซร้ซอกคอของร่างบางอยู่จึงผละออกมาอย่างเสียดาย

 

            “น้ำครับ พี่ขอได้ไหมครับ นะครับ”

 

            “เอ่อ คือ.....”

 

            “นะครับ ตัวเล็ก นะ นะ”

 

            “นะ น้ำ กลัว เจ็บครับ อย่าทำเลยนะครับ”น้ำพูดออกมาอย่ากลัวๆ น้ำเคยได้ยินมาว่าครั้งแรกมันเจ็บมากๆ

 

            “แต่ของพี่มันไม่ไหวแล้ว ดูสิ”สายฟ้าที่ผละออกมาจากเอวบาง พูดบอกพร้อมทั้งจับมือของน้ำให้ไปสัมผัสกับลูกชายของตนเพื่อยืนยันสิ่งที่พูด

 

            “อ้ะ พี่สายฟ้า ปะ ปล่อย ครับ”น้ำพูดบอก แก้มทั้งสองข้างแดงจัด ยอมรับว่ามันตื่นเต้นที่โดนลูกชายของสายฟ้าอย่างจังๆแบบนี้

 

            “ช่วยพี่นะครับ นะตัวเล็ก”น้ำเสียงขอร้องปนออดอ้อนนั้นทำให้น้ำใจอ่อนได้ไม่อย่าง แต่เขากลัวเจ็บนี่หน่า

 

            “กะ ก็ ได้ครับ ตะ แต่ แต่ภายนอกได้ไหม น้ำกลัว”

 

            “แค่ภายนอกก็ได้ครับ  ฟอดด”วายุหอมแก้มของตัวเล็กอย่างดีใจ ถึงแม้จะผ่านประสบการณ์แบบนี้มามากมาย แต่กับคนตรงหน้ามันพิเศษกว่านั้น

 

            “อะ อื้อออ” ร่างบางครางออกมาแผ่วเบาเพราะรู้สึกหวาบหวิวจากสัมผัสของทั้งสอง แต่แค่นั้นก็กระตุ้นอารมณ์ของร่างหนาทั้งสองได้ไม่ยาก

 

            สายฟ้ากำลังใช้มือที่หยาบด้านของตนบีบเค้นเอวบางอย่างอย่างเมามันส์ ไม่ต่างจากวายุที่กลับไปซุกไซร้ซอกคอขาวตามเดิม มือก็ปัดป่ายไปทั่วร่างของน้ำ

 

            “อ้ะ พะ พี่วายุไม่ตะ ตรงนั้น ไม่ อ๊าาา” วายุเลื่อนมือไปที่ยอดอกข้างหนึ่งของร่างบางจนแล้วบดขยี้จนร่างบางร้องห้ามอย่างเสียวซ่าน แต่ก็แอ่นอกรับสัมผัสอย่างไม่ตั้งใจ

 

            “อะ อื้ออออ อย่า อุ๊บ”สายฟ้าเลื่อนมือของตนไปตรงแก่นกายอันพอเหมาะของร่างบาง และลูกไล้ไปมาผ่านเนื้อผ้า ใบหน้าก็เลื่อนไปบดจูบกลีบปากบางอย่างทะนุถนอม ค่อยๆเล็มกลีบปากทีละนิดแล้วส่งลิ้นร้อนเข้าไปในโลงปากของน้ำ ร่างบางก็เปิดปากรับสัมผัสของคนตรงหน้าอย่างไม่รังเกียจ

 

            “อื๊อออออ อืมมม อ๊าา”

 

            “ฮืมม”

 

            “อืมมมมมม”

 

            เสียงของทั้งสามประสานกันดังไปทั่วห้อง ไม่กลัวว่าเสียงนี้จะเล็ดลอดออกไปแต่อย่างใด

 

            “อ้ะ พี่ วายุ อะ อย่า อื้ออออ”ร่างบางร้องห้ามวายุที่กำลังถอดกางเกง และชั้นในของตนออก แต่ก็ถูกวายุประกบปากปิดเสียงห้ามเสียก่อน

 

            ปราการชิ้นสุดท้ายถูกถอดออกไป ทั้งสองผงกหัวขึ้นมาดูฝีมือของตนอย่างชื่นชม คนตรงหน้าผิวขาวเหลือเกิน ขาวจนน่าฝากรอยเอาไว้ทั้งตัว ไม่รอช้าทั้งสองก็ก้มลงไปไซร้ซอกคอของร่างบาง เลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ ฝากรอยรักไว้ทุกที่ที่สัมผัส

 

            “อ๊าาาาาาา”น้ำร้องออกมาอย่างทรมานเมื่อยอดอกของตนถูกครอบครองด้วยปากของร่างหนาทั้งสอง ทั้งดูดเม้น โลมเลีย ขบกัด ซ่างความเสียวซ่านให้กับร่างกายของร่างบางจนแกนกายปวดนึบ แทบจะระเบิดออกมาเสียให้ได้

 

            “อ๊ะ พะ พี่สายฟ้า อื้ออ พี่ วายุ ช่วยผมหน่อย มะ มันทรมาน”ร่างบางเอ่ยขอร้องออกมาอย่างกระท่อนกระแท่นเพราะถูกความต้องการของร่างกายครอบงำ ลืมความอายไปเสียหมด

 

            “รับคำสั่งครับเมีย”

 

            ทั้งสองผละออกจากร่างบาง ถอดเสื้อผ้าของตนออกจนหมด ทำให้ร่างบางหน้าขึ้นสีอย่างเขินอาย ตอนนี้ลูกชายของทั้งสองที่โคตรจะใหญ่โต กำลังผงกขึ้นลง แถมยังชี้มาที่ตนเหมือนกับเรียกร้องหาตนอยู่อย่างนั้น

 

            “อื้อออ พี่ อ๊าาา”ทั้งสองกลับเข้ามาประชิดตัวของร่างบาง สายฟ้าใช้มือของตนเองประคองลูกชายของน้ำและตนไว้ในมือเดียว แล้วรูดขึ้นลงสร้างความสยิวจนน้ำต้องร้องครางออกมา

 

            “ฮืมมม เมียจ๋า อ๊าา”เสียงร้องครางของสายฟ้าทำให้ร่างบางแทบจะมุดหน้าลงกับหมอนหนีเสียให้ได้ ถ้าไม่ติดตรงที่อีกคนกำลังประคองใบหน้าของตนอยู่

 

            “อ๊าา น้ำ ช่วยพี่หน่อยย” วายุพูดพลางเอามือของคนตรงหน้ามาถูกับแก่นกายของตัวเอง

 

            “อ๊าาา”วายุครางออกมาอย่างถูกใจ เพียงแค่มือนิ่มนี่สัมผัสกับของตน ก็แทบจะแตกเสียให้ได้ มือของวายุก็ไม่อยู่เฉย สอดเข้าไปด้านหลังของร่างบางแล้วเค้นคลึงอย่างเสียวซ่าน

           

            “อ้ะ จะ ออก แล้ว อื้ออออ”ร่างบางที่ทนไม่ไหวร้องออกมาอย่างสุดจะทน

 

            “ปล่อยออกมาเลยครับ อืมมมมม”สายฟ้าบอกร่างบางพลางเร่งขยับมือให้เร็วขึ้น

 

            “อื้อ อ๊าาาาาาาาาา”น้ำปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาจำนวนมากแล้วเหนื่อยหอบ แต่มือก็ยังทำหน้าที่ของตนอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

           

            “อืมมมม สุดยอดเลยเมียพี่”วายุครางต่ำออกมา มือของสายฟ้าก็ยังคงทำหน้าที่ไม่หยุดทำให้แก่นกายที่สงบลงไปแล้วตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

 

            “อ๊ะ พี่ วายุ อื้ออ อย่า สะกิด”น้ำร้องห้ามวายุที่กำลังใช้นิ้วสะกิดช่องทางด้านหลังของตนอยู่

 

            “อืมมม น้ำครับ พี่จะเสร็จ ฮืมมมม”

 

            “พี่ก็จะไม่ไหวแล้วครับ เร็วอีกนิดตัวเล็ก อืมมมมมมม” ทั้งสองครางออกมาอย่างสุดดจะทน การได้ทำอย่างนี้กับร่างเล็ก มันสุดยอดว่าการมีเซ็กกับผู้หญิงพวกนั้นเสียอีก

 

            “อื้ออออ พะ ผมจะ เสร็จ อ๊าาาาา” ร่างบางครางออกมาก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักของตนออกมาอีกครั้ง สายฟ้าและวายุก็ปลดปล่อยออกมาติดๆกัน

 

            “ฟอดดดด เก่งที่สุดครับเมียพี่”

 

            “ฟอดดด เก่งมากเด็กดี”ทั้งสองหอมแก้มคนตัวเล็ก ก่อนที่น้ำจะหลับไปเพราะความเหนื่อย

 

 

            สายฟ้ากับวายุช่วยกันเช็ดตัวทำความสะอาดให้ร่างเล็กและตนเองให้เรียบร้อยก่อนจะซุกตัวเข้ามาอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกัน กอดร่างเล็กอย่างมีความสุข และเข้าสู่ห้วงนิทราตามกันไปในเวลาไม่นาน

 

 

 

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/141047/1391969964-member.jpg

 

 

 

มาอัพแล้วคะ 

nc ครั้งแรกของแพร แต่งยากชะมัด

พี่ๆหื่นเนอะ55555555 ตอนนี้ยาวกว่าเดิม ทดแทนเมื่อวานที่ไม่ได้อัพคะ

ดี ไม่ดียังไงเม้นติชมกันด้วยนะคะ

เป็นกำลังใจให้แพรด้วยนะ ♥♥

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/eta.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/eta.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/eta.gif

 

 

 

 

ความคิดเห็น